Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Σάββατο, 13 Ιανουαρίου 2018

κεφάλαιο 47-ναι, αλλά με μηνύματα δε βγαίνει άκρη, κύριε!


Κεφάλαιο 47



Το μπαρ μας είναι ένα ωραίο μέρος για να πιεις και να ξεχαστείς. Ο Στίβεν και η Ντάνι δε μου κάνουν ερωτήσεις. Απλά πίνουν μαζί μου. Αυτό είναι ανακουφιστικό μέσα στη θύελλα. Δε θέλω να εξηγώ γιατί είμαι έτσι. Η Ντάνι δηλαδή ξέρει, αλλά ο Στίβεν δεν ξέρει. Ίσως υποθέτει, αλλά δεν ξέρει σίγουρα.

«Ένα παιδί…είναι τόσο τελεσίδικο όλο αυτό…» μονολογώ μετά από λίγη ώρα απόλυτης ησυχίας. Η Ντάνι κάθεται δίπλα μου και πίνει μαζί μου. Πιο αργά εκείνη. Εγώ είμαι ήδη στο τρίτο ποτό.  Καθόμαστε στην άκρη του μπαρ και ο Στίβεν δεν μας ακούει αυτή τη στιγμή γιατί σερβίρει μια παρέα στην άλλη άκρη.

«Και ο γάμος; Δεν είναι;» με ρωτάει η Ντάνι, πικραμένη κι αυτή. Συμπάσχει τόσο που μου φέρνει δάκρυα στα μάτια η αφοσίωσή της. Ίσως είμαι τόσο τυχερή που την έχω δίπλα μου ως φίλη που το σύμπαν δεν μπορούσε να μου στείλει κάτι αντίστοιχο και σε σύντροφο.

«Ναι, αλλά μπορεί να χώριζε κάποτε…όχι ότι θα τον δεχόμουν πίσω, αλλά ένα παιδί…βάζει μια τελεία σε όλα. Θα είναι πάντα δεμένος μαζί της και…»

«Πάψε!» μου λέει αυταρχικά η φίλη μου και τρομάζω. Κοπανάει το ποτήρι της στον πάγκο. Ο Στίβεν μάς κοιτάει από την άλλη άκρη με περιέργεια. Ίσως νομίζει ότι τσακωνόμαστε. Ας είναι. «Μη σκέφτεσαι διεξόδους. Μη σκέφτεσαι έτσι. Και χωρίς παιδί έχει τελειώσει όλο αυτό. Μη βασανίζεσαι. Δε σου αξίζει» μου λέει κοφτά και σκέφτομαι ότι πρώτη φορά μου μιλάει τόσο έντονα.

«Το ξέρω…» ψελλίζω αδύναμα αλλά δεν μπορώ να μην σκέφτομαι έτσι. Είναι τόσο έντονο το σοκ του χωρισμού, ο λόγος και τώρα η αδυσώπητη ταχύτητα με την οποία τρέχουν οι εξελίξεις… πονάει το κεφάλι μου, και το στομάχι μου είναι ένα σφικτός κόμπος.

«Σε στηρίζω και πονάω που σε βλέπω έτσι. Αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει γυρισμός. Παντρεύεται. Δε χρειαζόταν να μάθεις για το παιδί για να καταλάβεις ότι είναι τελεσίδικο.  Σταμάτα να ελπίζεις, ακόμα και κρυφά. Βγάλ’το από μέσα σου. Μη βασανίζεσαι άλλο» με σφυροκοπά με αλήθειες που πονάνε. Δίκιο έχει. Αλλά δε μου αρέσει να το ακούω. Δε μιλάω για λίγο. Σκέφτομαι όσα μου είπε και δεν ξέρω τι να απαντήσω. Όση πρόοδο είχα κάνει τόσες βδομάδες ξανεμίστηκε σήμερα. Άραγε άλλη γυναίκα θα ήταν πιο ψύχραιμη μετά από τέτοιο σοκ;

Ο Στίβεν έρχεται μετά από λίγο στην παρέα μας και κάθεται μαζί μας. Συζητάμε ανάλαφρα για λίγη ώρα και κάπως ξεχνιέμαι.

«Ο Πίτερ θα σε πάει σπίτι για να μην παίρνεις ταξί μέσα στη βροχή» μου λέει η Ντάνι όταν αρχίζω να χασμουριέμαι. Του έχει ήδη στείλει μήνυμα να έρθει. Δεν έχω αντοχή να διαφωνήσω. Είναι ήδη μεσάνυχτα! Ευτυχώς αύριο δε δουλεύω.



Επιστρέφω στο σπίτι κατάκοπη, μουτζουρωμένη με το μακιγιάζ μου λόγω βροχής και πραγματικά πολύ λυπημένη. Αποχαιρετώ την Ντάνι και τον Πίτερ χαμογελώντας πλατιά, δίνοντας ένα ρεσιτάλ με τίτλο «είμαι καλά, μην ανησυχείτε».

Περνάω μισή ώρα κάτω από το ντους και προσπαθώ να σκεφτώ τι έκανα λάθος και η ζωή μου εκτροχιάστηκε έτσι. Φταίει εκείνος μόνο; Ή και εγώ; Φταίω που τον αγάπησα τόσο ή που του έδωσα δεύτερη ευκαιρία;

Στεγνώνω τα μαλλιά μου και χώνομαι στο κρεβάτι μου. Πριν αποκοιμηθώ ακούω τον ήχο του εισερχόμενου μηνύματος. Είναι η Ντάνι. Ρωτάει αν είμαι καλά. Τη διαβεβαιώνω πως ναι, την ευχαριστώ για όλα και ακουμπάω το κινητό στο κομοδίνο μου. Άλλο ένα μήνυμα ακολουθεί, αλλά από άγνωστο αριθμό. Είναι  ο Κίραν. Τον έχω κάνει μπλοκ αλλά θα έστειλε από άλλο νούμερο. Δε χρειάζεται φυσικά να γράψει το όνομά του στο τέλος του μηνύματος. Κανείς άλλος δε θα μου έγραφε τέτοια ώρα ότι με σκέφτεται, ότι καμιά γυναίκα δεν μπορεί να τον κάνει να νιώσει όπως νιώθει για μένα, ότι είναι δυστυχισμένος. Ανασηκώνομαι, ανάβω το φως και το ξαναδιαβάζω δυο και τρεις φορές. Έχουμε πολλές βδομάδες να έρθουμε σε επικοινωνία και νομίζω ότι ονειρεύομαι. Σκέφτομαι να του ευχηθώ να γίνει σύντομα πατέρας αλλά δεν το κάνω. Δεν θέλω να το χρησιμοποιήσω ούτε για όπλο. Μισώ την ιδέα ότι μπορεί άλλη γυναίκα να κάνει το παιδί του. Αρχίζω να κλαίω και να ξαναδιαβάζω τα μηνύματα. Μου στέλνει και ένα τελευταίο. Μου λέει ότι εύχεται να μη με αναστάτωσε και ότι θέλει απλά να ξέρω πώς νιώθει για μένα. Δεν απαντάω και πάλι. Λες και το έκανε επίτηδες να στείλει απόψε.

Κλείνω το κινητό, σκουπίζω τα μάτια μου και ξαπλώνω πάλι. Αύριο το πρωί θα αλλάξω νούμερο. Δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτό. Θα τρελαθώ.

5 σχόλια:

  1. Αφου εχει αφεθει στην μοιρα του και δεν κανει τιποτα για να γλιτωσει απο ολη αυτην την κατασταση που του εχουν επιβαλλει τι θελει και της στελνει μηνυματα και την αναστατωνει? Θελεις να ειστε μαζι κυριος....κανε κατι. Το εχουμε εμπεδωσει οτι την αγαπας αλλα δεν κανεις και καμια ενεργεια για να ειστε μαζι. Ξερεις τι λενε στο χωριο μου??? Με τα λογια χτιζεις ανωγεια και κατωγεια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αυτός μόνο αφέθηκε στη μοίρα του; Γιατί αυτή τι έχει κάνει;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σαν τι θα μπορουσε να κανει αυτη για την σχεση τους? Να παει να τον πιασει απο το αφτι και να του πει γυρνα πισω σ΄εμενα και ασε την αυτη? Της ειπε οτι φοβαται να εναντιωθει στον πατριο του γιατι τον ειχε απειλησει. Τι αλλο θα μπορουσε να κανει αυτη? Αυτος πρεπει να πατησει ποδι.

      Διαγραφή
  3. Κατακριτέος...
    Εγώ με το κορίτσι μας είμαι...
    Μήπως όμως να μάθουμε γιατί ή με τι τον απειλεί;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είχε πει πως θα καταστρέψει οικονομικά αυτόν, τη μητέρα του και τη Μπριάνα..

      Διαγραφή