Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Κυριακή, 10 Δεκεμβρίου 2017

κεφάλαιο 41-ανδρικη φιλια

Κεφάλαιο 41
Φυσικά η συνέντευξη ήταν επεισοδιακή. Ο υπεύθυνος ανθρώπινου δυναμικού μού έκανε μερικές ερωτήσεις σχεδόν βαριεστημένα, μέχρι που μπούκαρε ο ιδιοκτήτης της εταιρείας και αιφνιδίασε κι εμένα και τον ίδιο τον υπεύθυνο με την παρουσία του εκεί.  Με ρώτησε κι εκείνος μερικά πράγματα, κυρίως για τα καθήκοντά μου στην τωρινή μου δουλειά. Εγώ ήξερα ότι ήξερε ποια είμαι, αλλά εκείνος δεν ήξερε ότι ήξερα ποιος είναι και φυσικά δεν αποκάλυψα ότι με ενημέρωσε ο Κίραν ότι ζήτησε συστάσεις χωρίς την έγκρισή μου.
Και επειδή η μοίρα έχει πολύ χιούμορ, ο Μπέιλι  Μάλκολμ, ο φίλος του Κίραν και ιδιοκτήτης της εταιρείας, λίγο πριν φύγω από την εταιρεία με πρόλαβε στην έξοδο ενώ καλούσα ταξί και μου είπε ότι θέλει πολύ να δουλέψω κοντά τους. Είχε μείνει στη συνέντευξη για περίπου ένα τέταρτο και μετά έφυγε λόγω ενός τηλεφωνήματος. Τελείωσα τη συνέντευξη με τον υπεύθυνο ανθρώπινου δυναμικού που δε μου έδωσε ξεκάθαρη εικόνα για το αν με θέλει. Δε μου φάνηκε πολύ επαγγελματική η προσέγγισή του Μπέιλι, να με φωνάζει πριν μπω στο ταξί και να μου λέει στα όρθια ότι βλέπει σε μένα πολλές προοπτικές, αλλά το απέδωσα στο γεγονός ότι είναι και αυτός εξίσου νέος με τον Κίραν και μάλλον παρορμητικός. Ένας άνθρωπος ο οποίος έχει στήσει ολόκληρη εταιρεία και είναι μόνο 30 χρονών, πρέπει να είναι έτοιμος να παίρνει άμεσα αποφάσεις. Το θέμα είναι κατά πόσο αυτές οι αποφάσεις είναι εκούσιες. Ελπίζω ο Κίραν να μην έχει σχέση με όλο αυτό.
Το σκέφτομαι καθοδόν προς την εταιρεία και μέχρι να καθίσω στο γραφείο μου έχω λάβει ένα μήνυμα στο κινητό από άγνωστο νούμερο.
Θα ήθελα να βγούμε απόψε, να σε πείσω να δουλέψεις κοντά μας και να σε γνωρίσω καλύτερα. ΜΜ
Κοιτάω την οθόνη σαν χαζή και ξαναδιαβάζω το μήνυμα. Τον έπιασα να με κοιτάει με ενδιαφέρον 2-3 φορές, αλλά δεν περίμενα να με προσεγγίσει εκτός επαγγελματικού πλαισίου. Είμαι τελείως μπερδεμένη. Αν δεχτώ τη δουλειά αυτό συνεπάγεται ότι θα δώσω αέρα στο αφεντικό; Να βγω να ξεκαθαρίσω την κατάσταση ή να αρνηθώ; Να ρωτήσω τον Κίραν ή θα δημιουργήσω ρήξη μεταξύ των φίλων; Διάολε, τι ακριβώς συζήτησαν μεταξύ τους; Αποκλείεται ο Κίραν να του μίλησε για τη σχέση μας φυσικά, αλλά πίστευα ότι θα είχε με κάποιον τρόπο δείξει ότι δεν είμαι μια τυχαία υπάλληλός του.
Πιάνω δουλειά κατά τις 11 και μέχρι τις δύο είμαι ήδη έτοιμη να αποκοιμηθώ πάνω στο γραφείο. Ο ελάχιστος ύπνος και το άγχος με έχει καταβάλει. Ο Κίραν ευτυχώς δεν έχει φανεί. Φυσικά, δεν έχω απαντήσει στο μήνυμα του Μάλκολμ. Τον ψάχνω λίγο στο ίντερνετ. Εμφανίζεται σπάνια δημοσίως . Είναι ομολογουμένως πολύ εντυπωσιακός: ψηλός και ξανθός με γαλάζια μάτια. Κανείς δε συγκρίνεται με τον Κίραν, φυσικά, αλλά δεν παύει να είναι πολύ γοητευτικός. Υπό κανονικές συνθήκες θα με ενδιέφερε η πρότασή του να βγούμε, αλλά αυτό τον καιρό δεν μπορώ να σκεφτώ τον εαυτό μου να φλερτάρει, να ζει και να διασκεδάζει. Πόσω μάλλον με τον ίσως μελλοντικό εργοδότη μου!
«Διάλειμμα!» ακούω ένα ξαφνικό τσιριχτό γέλιο και βλέπω τη Λούσι μπροστά μου! Τρέχω και τη σφίγγω στην αγκαλιά μου. Έχω καιρό να τη δω και μου έχει λείψει.
«Πώς και από δω;» τη ρωτάω διερευνητικά. Την απομάκρυναν από την εταιρεία επειδή μετέφερε πληροφορίες από εδώ και από εκεί. Με τι όρους έφυγε όμως;
«Ε καλά! Δε μου απαγόρεψαν και την είσοδο!» γελάει με το ύφος μου. «Ήρθα να υπογράψω τη καινούργια σύμβαση και είπα να σε δω!» κάθεται και μέσα σε μερικά λεπτά της λέω τα νέα. Ξέρει ότι η Κέντρα έφυγε και της εξηγώ πώς αντιμετωπίζω τον όγκο δουλειάς. Δε λέμε κουτσομπολιά, μόνο γκρινιάζουμε για το πόση δουλειά έχουμε. Εκείνη έχει αναλάβει καθήκοντα γραμματέως σε μια διεύθυνση και μιλάει συνεχώς στο τηλέφωνο, με αποτέλεσμα να έχει πονοκέφαλο συνεχώς. Τη νιώθω.
Κανονίζουμε να πάμε για φαγητό την επόμενη βδομάδα, γιατί την Παρασκευή έχω κανονίσει με τον Πίτερ και τη Ντάνι να βγούμε να μου ανακοινώσουν και επίσημα ότι παντρεύονται. Το Σαββατοκύριακο λέω να πάω μέχρι τους γονείς μου. Δεν ξέρω ακόμα. Θέλω λίγη απόσταση από την πόλη. Να ηρεμήσω και να ανασυνταχθώ. Νομίζω ότι δεν πρέπει να δεχτώ την θέση που μου προσφέρει ο Μάλκολμ αλλά προς το παρόν είναι το μόνο εισιτήριο που έχω για να ξεφύγω από την παρούσα κατάσταση. Από τη Σκύλλα στη Χάρυβδη πλέω.
Ο Κίραν μπουκάρει κατά τις έξι το απόγευμα στο γραφείο και κλωτσάει με νεύρα ένα κουτί που έχω δίπλα στο γραφείο μου με χαρτιά για ανακύκλωση. Δεν τον περίμενα και ξαφνιάζομαι. Τόσο από την παρουσία του όσο και από την επεισοδιακή είσοδό του.
«Ο Μπέιλι μού έστειλε μόλις ότι σου προσέφερε τη θέση, αλλά δεν απάντησες» μου λέει σχεδόν επιθετικά, λες και έκανα κάτι κακό. Είναι δυνατόν να έγινε αυτό; Μήπως ο Μπέιλι τον έβαλε να με ψαρέψει αν πήρα το μήνυμά του;
«Δεν ήξερα ότι είμαι υποχρεωμένη να το κάνω» του λέω. «Και νόμιζα ότι εσύ δεν ήθελες να φύγω».
«Κι εγώ νόμιζα ότι θες να φύγεις άρον άρον» ειρωνεύεται. Έχει αλλάξει ρούχα. Θα πέρασε από το σπίτι του μάλλον.
«Θέλω να φύγω, ισχύει, αλλά θα το κάνω όταν και όπως θέλω».
«Και τι ακριβώς θες;» επιμένει. Ο Κίραν φέρεται πολύ αλλοπρόσαλα. Από τη μία δε θέλει να φύγω και από την άλλη τσαντίζεται που δεν πάω στον φίλο του; Ελπίζω να μην τα έχει κανονίσει πίσω από την πλάτη μου να με «αποκαταστήσει» και έμμεσα να ελέγχει τις κινήσεις μου. Η ιδέα με κάνει να θέλω να γελάσω.
«Να μην εμπλέκεσαι εσύ! Και για να έχουμε καλό ερώτημα, γιατί έχεις θυμώσει; Θες να φύγω ή όχι; Αποφάσισε!!» γελάω με το ύφος του.
«Θέλω να μείνεις εδώ. Αλλά αν θες να φύγεις, καλύτερα να πας κάπου να είσαι ασφαλής» με εκνευρίζει με το πατρικό του ύφος και ουσιαστικά επιβεβαιώνει τους φόβους μου ότι λειτουργεί υπογείως, λες και του ζήτησα εγώ ποτέ βοήθεια. Άλλα πράγματα ήθελα από εκείνον. Πράγματα πιο απλά. Πράγματα που δεν έκανε.
«Ασφαλής υπό ποία έννοια;» χαμογελάω σαρκαστικά.
«Ο Μπέιλι είναι καλός φίλος και θα σου δώσει πολλά. Το συζητήσαμε» εξηγεί σαν να είμαι χαζή. Μάλιστα. Τα έχουν όλα προαποφασίσει λες και δεν έχω προσωπικότητα και περιθώριο επιλογής.
«Ο Μπέιλι μού ζήτησε να βγούμε απόψε. Το συζητήσατε κι αυτό;» του λέω κοφτά και απολαμβάνω ένα καλειδοσκόπιο χρωμάτων να εναλλάσσεται στο πρόσωπό του: μπεζ, κόκκινο, μωβ και πάλι πίσω. Ανοίγει το στόμα του και το ξανακλείνει. Κλωτσάει ξανά το κουτί και φεύγει φουριόζος από το γραφείο μου, κοπανώντας την πόρτα πίσω του τόσο έντονα, που το γραφείο σείεται ολόκληρο μέχρι να φτάσει στο ασανσέρ.



3 σχόλια:

  1. Τον μλκ τον αγαπω.χαχαχαχαχα.θελω απλά να σε ενημερώσω ότι έχεις μια φαν που ηταν Ελλάδα και τώρα είναι Δανία. 😂😂 Σ'αγαπαω κι εσένα.😂😂

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εγω δεν καταλαβα τωρα ρε παιδια...ο κιραν το ξερε οτι ο αλλος της ζητησε να βγουνε ή οχι??

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Είναι ολοφάνερο πως δεν το ήξερε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή