Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τετάρτη, 6 Δεκεμβρίου 2017

κεφάλαιο 40-παλτό μαύρο




Κεφάλαιο 40

«Νόμιζα ότι υπάρχει εχεμύθεια σε αυτές τις περιπτώσεις» του λέω το επόμενο πρωί που συζητάμε το θέμα ανοιχτά. Ακόμα δεν έχω ξεπεράσει το σοκ. Δείχνει να διασκεδάζει την κατάσταση κι εγώ αναρωτιέμαι γιατί έχω μπλέξει τόσο άσχημα.
«Ο ιδιοκτήτης της εταιρείας στην οποία πας για συνέντευξη τυχαίνει να ήταν συμφοιτητής μου» με ενημερώνει. «Βρεθήκαμε για ποτό πριν από περίπου δέκα μέρες».
«Δε θυμάμαι να έδωσα την άδεια να ζητήσουν συστάσεις» παραξενεύομαι. Θεωρητικά δε θα έπρεπε να ρωτήσουν για μένα τον προηγούμενο εργοδότη μου. Τουλάχιστον όχι χωρίς να με ρωτήσουν.
«Είσαι τόσο αθώα» γελάει και εκνευρίζομαι περισσότερο με όσα παίζονται πίσω από την πλάτη μου. «Είδε ότι δουλεύεις στην εταιρεία μου και πίστευες ότι δε θα πάρει το φίλο του να ρωτήσει ποια είσαι και γιατί φεύγεις;».
«Την εταιρεία σου;» ρωτάω μπερδεμένη. Τον βλέπω να χάνει λίγο το χρώμα του αλλά συνέρχεται άμεσα. Μπορεί και να κάνω λάθος βέβαια. Μπορεί να φταίει το γεγονός ότι συζητάμε ενώ μπαινοβγαίνουμε στο μπάνιο και στο σαλόνι, προσπαθώντας να ετοιμαστούμε.
«Εννοώ…την εταιρεία στην οποία είμαι διευθυντής» διορθώνεται. «Είμαστε φίλοι» επαναλαμβάνει.
«Το θεωρώ απαράδεκτο» λέω. «Αν δεν είχαμε σχέση οι δύο μας, τώρα θα είχα μπλέξει άσχημα αν μάθαινες ότι ψάχνω αλλού για δουλειά, κάτι που αποτελεί δικαίωμα κάθε εργαζομένου».
«Πριν συνεχίσεις το μανιφέστο, θα ήθελα να σου θυμίσω ότι σου προσέφερα προαγωγή και αύξηση. Είσαι τρελή να θες να φύγεις και μάλιστα για μια παρόμοια θέση».
«Θα είμαι μακριά σου όμως. Και αυτό είναι πιο πολύτιμο και από όλες τις προαγωγές του κόσμου» χαμογελάω ξερά. Δεν το εννοώ πλήρως. Να, τώρα π.χ. που στέκομαι κοντά του και αναρωτιέμαι πώς είναι δυνατόν να είναι τόσο όμορφος χωρίς να έχει καν χτενιστεί, αμφιταλαντεύομαι σχετικά με το πόσο τον έχω ξεπεράσει.
«Δεν πρόκειται να σε αφήσω να φύγεις. Πάρ’ το απόφαση» συνεχίσει να χαμογελάει ενώ βγαίνουμε από το διαμέρισμα. «Από την εταιρεία, από τη ζωή μου, ποτέ».
«Μεγάλες κουβέντες» λέω κοφτά και τον προσπερνώ στο διάδρομο.

Κατεβαίνουμε με τα σκαλιά αντί να πάρουμε ασανσέρ. Χρειάζομαι λίγη ενέργεια.
«Είναι γελοίο να με πας στη συνέντευξη» του λέω για τελευταία φορά αλλά δεν τον πείθω.
«Δε θα σε πάω μέχρι μέσα. Υποσχέθηκα να μην σου πω ότι ξέρω για τη συνέντευξη. Άλλωστε είσαι μεγάλο κορίτσι, σε εμπιστεύομαι» λέει και τολμάει να μου τσιμπήσει το μάγουλο το κάθαρμα. Έχω κοιμηθεί ελάχιστο αλλά η αδρεναλίνη μου είναι ήδη στα ύψη.
«Κίραν, μέχρι να φύγω από την εταιρεία μπορείς να μη με ξαναενοχλήσεις;» μορφάζω ενοχλημένη. «Εμείς οι δύο…είμαστε κακή ιδέα, σε κάθε επίπεδο».
«Εμείς οι δύο θέλουμε προσπάθεια. Και εσύ έχεις μάθει να μη βρίσκεις λύση στα προβλήματα» μου ρίχνει το μπαλάκι.
«Στα προβλήματα που προκαλείς εσύ!» του θυμίζω. «Εσύ με χώρισες επειδή δούλευα σε μπαρ, εσύ μου κρύβεις πράγματα, εσύ διαλύεις τη σχέση μας. Και φταίω εγώ που δε βρίσκω συμβιβαστική λύση; Όσο δεν ανοίγεις τα χαρτιά σου, όσο δεν ξέρω όλα τα στοιχεία, δε θα παλέψω για κάτι στα τυφλά» ξεκαθαρίζω. Τον βλέπω να χάνει το κέφι του και το χαμόγελό του σβήνει. Τον έπεισα. Αυτό δε μου δίνει χαρά ωστόσο. Λυπάμαι που τον στεναχώρησα κι ας εννοώ όσα λέω.
«Το τραβάς στα άκρα ενώ είναι ξεκάθαρο ότι εμείς οι δύο δεν έχουμε τελειώσει» λέει.
«Δεν μπορώ να σου δείξω τυφλή εμπιστοσύνη όταν εσύ δεν το έκανες όταν σου ζητούσα το ίδιο!» χάνω την υπομονή μου ενώ μπαίνουμε στο αμάξι και πληκτρολογεί τη διεύθυνση της εταιρείας στο GPS.
«Μην το πας μία σου και μία μου» λέει και με κάνει να νιώθω λίγο ανώριμη. Μου περνάει αμέσως ευτυχώς.
«Και είμαι έξαλλη που με πας στη συνέντευξη λες και είσαι ο μπαμπάς μου».
«Σε πάω για καλή τύχη».
«Νόμιζα ότι δε θες να πάω».
«Θα κάνω ό,τι μπορώ να σε κρατήσω αλλά αν σου προσφέρουν κάτι καλό, θα είμαι χαρούμενος αν ανοίξεις τα φτερά σου μακριά μου. Επαγγελματικά μόνο».
«Έχουμε χωρίσει. Σε προσωπικό επίπεδο έχω ήδη ανοίξει τα φτερά μου».
«Έχεις βρει άλλον;» ρωτάει ήρεμα. Φαινομενικά τουλάχιστον.
«Όχι αλλά…»
«Ωραία».
«Εσύ;».
«Δεν απαντάω σε ηλίθιες ερωτήσεις».
«Κίραν, άναψε πράσινο» τον ενημερώνω. Είναι αφηρημένος. Οδηγεί πιο προσεκτικά και μετά από περίπου 15 λεπτά με αφήνει έξω από την εταιρεία. Γλύτωσα πολύ χρόνο με το αυτοκίνητο. Με τα μέσα θα έκανα μία ώρα επιπλέον. Πετάγομαι από το αμάξι και το ίδιο και αυτός.
«Στάσου» τον ακούω να λέει και  προλαβαίνει και με πιάνει από τον καρπό. Με γυρίζει προς το μέρος του, μου τακτοποιεί μια τούφα πίσω από το αυτί, με επιθεωρεί από πάνω μέχρι κάτω, ισιώνει στοργικά το πέτο του παλτό μου και αφού μου χαμογελάει γλυκά, με σφίγγει πάνω του και μου δίνει το πιο ατελείωτο, το πιο γλυκό φιλί που μου έχει δώσει ποτέ.


 

17 σχόλια:

  1. Δλδ της είπε το βράδυ ότι ξέρει για την συνέντευξη δεν είπαν τίποτα πήγαν για ύπνο κ το πρωί το πιασαν από το ίδιο σημείο;
    Μου αρέσουν πάρα πολύ οι ιστορίες σου κ τις έχω διαβάσει παρά πολλές φορές αλλά νομίζω ότι αυτή την γράφεις καταναγκαστικά χωρίς να έχεις τον ίδιο ενθουσιασμό..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ίσως, αλλά είναι το καλύτερο που μπορώ να κάνω δεδομένων των επαγγελματικών μου υποχρεώσεων.
    Έτσι το σκέφτηκα και έτσι το έγραψα...
    Καλή συνέχεια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Σοβαρά τώρα? Δεν φτάνει που κάθεται και γράφει έχουμε να κάνουμε και παρατηρήσεις? Αν δεν μας κολλάει ας το φτιάξει ο καθένας στο μυαλό του όπως θέλει....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Δεν την υποχρεώνει κανείς να το κάνει. Είναι το χόμπυ της. Αν δεν είναι λοιπόν σε φάση δεν θα την υποχρεώσει κανείς να το συνεχίσει. . αυτό δε σημαίνει ότι δε μπορούμε να εκφράσουμε μια αντίθετη άποψη σε κάτι.. περιμένουμε μια εβδομάδα να διαβάσουμε ένα κεφάλαιο κ έχουμε δικαίωμα να το σχολιάσουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μην κρινεις απο 2 φορες που αργησα σε παρακαλω. Συνηθως ανεβαζω πιο συχνα. Κανω ο.τι μπορω. Ας σταματήσει εδω ολο αυτο. Ευχαριστω

      Διαγραφή
  6. Σε γενικές γραμμές πρέπει να σεβόμαστε αυτά που διαβάζουμε αλλά πρωτίστως αυτόν που τα γράφει. Κάνει αυτό που οι περισσότεροι αδυνατούμε να κάνουμε... Γράφεις υπέροχα!!!! Όλα τα κεφάλαια είναι καταπληκτικά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Να γελάσω,Να σχολιάσω,η να σας στόλισω σαν χριστουγεννιάτικο δένδρο μέρες που έρχονται όλες εσάς που παρενοχλειται την αγαπημένη μου συγγραφέα στο έργο της!!τα πράγματα είναι απλά...ανεβαζει κεφαλαιο το διαβάζεις..η μήπως την έχουμε και στον εκδοτικό μας οίκο και την πληρώνουμε μισθό????έλεος πια!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Αυτό που κρίνετε την συγγραφέα με κακία θα έλεγα εγώ δεν μπορώ να το καταλάβω. Δεν σας αρέσει; προσπεράστε το. Δεν είναι το επάγγελμα της κοπέλας αυτό το κάνει για χόμπι ξεπέρασε το επιτέλους. Δεν πληρώνετε για να διαβάσετε το κεφάλαιο. Πιέζεται την κοπέλα δεν το καταλαβαίνεται; έχετε διαβάσει εσείς αρλεκιν;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Την κακία που την είδατε; Στο γεγονός ότι ρώτησα πως γίνεται η συζήτηση να συνεχίστηκε το πρωί; ή είναι κακία να λες σε κάποιον που διαβάζεις χρόνια ότι νιώθω ότι αυτό πλέον δεν το νιώθεις αλλα πιέζεσαι. Πολύ ευαίσθητες έχετε γίνει όλες. Κ δεν αναφέρομαι στην συγγραφέα αλλά στις υπόλοιπες. Κ τις προάλλες που έγραψε μια κοπέλα σχόλιο για τις μέρες πάλι πέσατε να την φάτε. Χαλαρώστε λίγο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Την διαβάζω και εγώ αρκετά χρόνια την συγγραφέα και δεν θεωρώ ότι αυτό μου δίνει το δικαίωμα να εκφέρω άποψη κατά αυτόν τον τρόπο. Θα σας ζητούσα να ξανά διαβάσετε το σχόλιο σας λοιπόν μήπως και αντιληφθείτε τον κακό σας τρόπο. Όσο για το αν είμαστε ευαίσθητες δεν καταλαβαίνω που το στηρίζεται αυτό. Λυπάμαι αλλά η κοπέλα δεν ειναι στις υπηρεσίες μας για να κάνουμε συνέχεια παράπονα για την συχνότητα των κεφαλαίων ούτε την Πληρώνουμε στο κάτω κάτω. Δικη μ άποψη πάντα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νομίζω ότι αν η συγγραφέας θίχτηκε μπορεί να το πει μόνη της κ δεν χρειάζεται άλλους. Παρόλο που δεν θεωρώ ότι την έθιξα κάπου. Είναι η άποψη μου κ μπορώ να την πω. Καληνύχτα σας.

      Διαγραφή
    2. Οταν έγραφα καθε μερα, γκρινιαζαν που δεν ανέβαζα κεφαλαιο σκ. Παντα κατι παραπανω θελουν ολοι διαβαζουν κατι υπο αυτους τους ορους...
      Πληροφοριακά, δε θιχτηκα αλλα στενοχωρηθηκα. Καληνυχτα

      Διαγραφή
    3. Οταν έγραφα καθε μερα, γκρινιαζαν που δεν ανέβαζα κεφαλαιο σκ. Παντα κατι παραπανω θελουν ολοι διαβαζουν κατι υπο αυτους τους ορους...
      Πληροφοριακά, δε θιχτηκα αλλα στενοχωρηθηκα. Καληνυχτα

      Διαγραφή
    4. Καταλαβαίνω τι θέλεις να πεις αλλά το σχόλιο μου ήταν καλοπροαίρετο. Επειδή κατά καιρούς διαβάζω για φόρτο εργασίας για πίεση απλά ανέφερα ότι το εισπράττω στην ιστορία αυτή κ πως καλό θα ήταν να μην νιώθεις υποχρεωμένη να ανεβάσεις κεφάλαιο αλλά να το κάνεις επειδή το νιώθεις το θέλεις σε χαλαρώνει. Γιατί το μπλογκ είναι το χόμπι στου το μεράκι σου κ όχι η δουλειά σου. Σε καμία περίπτωση δεν ήθελα να σε θίξω ή να σε στεναχωρήσω.. όσο για το πρώτο σχόλιο πάνω στην ιστορία ήταν η αυθόρμητη απορία μου μόλις το διάβασα. Κ πάλι δεν είχα σκοπό να σε θίξω . Καλό βράδυ.

      Διαγραφή
  12. Κορίτσια, Chill. Αυτά είναι τα καλά και τα κακά της ντίτζιταλ εποχής. Έχει ο καθένας άποψη και μπορεί να την εκφράζει και μάλιστα να φτάνει στα αυτιά του αμέσως ενδιαφερόμενου. Ας το κλείσουμε το θέμα εδώ. Ευχαριστώ για την υποστήριξη. Ξέρω ότι έχετε υπομονή. Κάνω ειλικρινά ό,τι καλύτερο μπορώ δεδομένου ότι δουλεύω 12 ώρες τη μέρα περίπου. Σας φιλώ και ας ληξει ΕΔΩ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή