Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Πέμπτη, 26 Οκτωβρίου 2017

κεφάλαιο 32-sexy and I know it

Κεφάλαιο 32
Το μακιγιάζ μου είναι απλό, τα κοσμήματά μου μόνο χρυσά σκουλαρίκια και το φόρεμά μου είναι στενό και μπεζ με χρυσές νότες. Σύμφωνα με την «αντικειμενική» Ντάνι  μού πάει πολύ. Αγόρασα και ένα φοβερό ζευγάρι χρυσά σανδάλια με λεπτό και ψηλό τακούνι. Κάνουν τα πόδια μου να δείχνουν ατελείωτα. Η πωλήτρια μού είπε ότι είναι πολύ σέξι και είναι καλή επιλογή για ένα φόρεμα λιγότερο προκλητικό.
Ευτυχώς η Ντάνι δέχτηκε να με συνοδεύσει στο χορό, παρόλο που θα πρέπει να φύγει νωρίς γιατί δουλεύει νωρίς αύριο. Το ξέρω ότι είναι αστείο να με συνοδεύσει η κολλητή μου και όχι κάποιος άντρας, ή ακόμα καλύτερα ο Κίραν, αλλά καμιά φορά πρέπει να είμαστε ευρηματικοί και όχι να κολλάμε στο πώς θα θέλαμε να είναι τα πράγματα.
Μπαίνουμε στην αίθουσα ένα τέταρτο πριν την ώρα που ορίζει η πρόσκληση και ήδη όλα δουλεύουν ρολόι. Δεν χρειάστηκε καν να πάω πιο νωρίς. Μια μικρή αναποδιά συνέβη με τον ήχο, αλλά ο Κίραν δέχτηκε να πάει αυτός και να βοηθήσει να βρεθεί λύση. Έτσι, όταν μπαίνω στο χώρο, είναι ήδη εκεί. Γυρνάει και με κοιτάει λες και αισθάνθηκε την παρουσία μου και χαμογελάει τόσο πλατιά που όποιος έχει μάτια σίγουρα θα είδε κάτι παραπάνω από συμπάθεια στο βλέμμα του.
«Θα σε φάει με τα μάτια» λέει η Ντάνι δίπλα μου και τον πλησιάζουμε. Ανταλλάσουμε χειραψίες και ευγένειες.
«Είστε και οι δύο πανέμορφες» μας λέει αλλά το βλέμμα του δε με αφήνει ούτε δευτερόλεπτο. Ανταποδίδω τα καλά του λόγια. Εκείνος φοράει ένα μαύρο σμόκιν με ένα σατέν ζωνάρι γύρω από τη μέση. Του πάει πολύ το επίσημο ένδυμα. Είναι κούκλος. Πάντα είναι. Η εσωτερική και η εξωτερική του ομορφιά δένουν τέλεια. Έχει ένα αριστοκρατικό ύφος που σε κάνει να τον κοιτάζεις. Και να τον θαυμάζεις.
Η αίθουσα γεμίζει σιγά σιγά. Η Κέντρα κάνει είσοδο φορώντας ένα κόκκινο στενό φόρεμα που τραβάει πάνω της όλα τα βλέμματα και δικαίως. Τη συνοδεύει ένας γκριζομάλλης άντρας, που αν κατάλαβα καλά είναι η τελευταία της κατάκτηση. Μέσα σε μισή ώρα καταφθάνουν σχεδόν όλοι. Ακόμα και ο Γουέστμπρουκ, ο οποίος φυσικά ήταν καλεσμένος αλλά δεν περίμενε κανείς να έρθει. Κάθεται σε ένα στρογγυλό τραπέζι μαζί με άλλα μέλη του διοικητικοί συμβουλίου και κοιτάει συνεχώς νευρικά τριγύρω του. Ο Κίραν κάθεται στο τραπέζι μου, μαζί με άλλους συναδέλφους από το τμήμα μάρκετινγκ, την Κέντρα και τον Τζέρεμι Κέιν με τη γυναίκα του. Εμείς οι νεότεροι κάνουμε ανάλαφρη συζήτηση, αλλά η Κέντρα και ο Τζέρεμι δείχνουν παγωμένοι και κακόκεφοι.
Το ινδικό φαγητό και η σύγχρονη ινδική μουσική φαίνεται να αρέσει πολύ στους καλεσμένους μας. Όλοι συμφωνούν ότι είναι μια πρωτότυπη ιδέα. Η Κέντρα δέχεται συνεχώς θετικά σχόλια από όλους και καμαρώνει λες και έχει καμία σχέση με τη διοργάνωση. Τρώμε στον ανοιχτό μπουφέ και εγώ και η Ντάνι προσπαθούμε να μιλήσουμε με όλους και να βεβαιωθούμε ότι περνάνε καλά. Ο Κίραν είναι στην άλλη άκρη της αίθουσας και κάνει το ίδιο. Τώρα μιλάει με την Λίλι. Πριν μιλούσε με τον Γουέστμπρουκ, αλλά μόνο για λίγο. Και πόσο να μιλήσεις με αυτόν τον άνθρωπο;
«Σε  κοιτάει συνέχεια» μου λέει η Ντάνι, αλλά το ξέρω. Βλέπω τον Κίραν να με κοιτάει, γιατί τον κοιτάω κι εγώ. Ανυπομονώ να τελειώσει όλο αυτό και να μείνουμε μόνοι.
«Είμαστε καλά» της λέω ήρεμα και το νιώθω. Η Λίλι με πλησιάζει και ο Κίραν μιλάει με μια παρέα γυναικών που δε γνωρίζω.
«Περνάνε όλοι τέλεια. Λένε ότι είναι η καλύτερη δεξίωση που έχει γίνει ποτέ. Άκουσα τον Γουέστμπρουκ  να λέει ότι κάνατε καλή δουλειά. Ανέφερε το όνομα του Κίραν μόνο, αλλά σίγουρα θα ξέρει ότι βοήθησες κι εσύ» με διαβεβαιώνει, αλλά δεν είμαι πολύ σίγουρη ότι αυτό ισχύει. Ο Γουέσμπρουκ έχει χαιρετίσει τους πάντες εκτός από εμένα. Δεν πρέπει να με εκτιμάει πολύ. Βέβαια, μπορεί απλώς να μη με ξέρει κιόλας. Είναι αδύνατον να ξέρει επακριβώς τι κάνουν οι εκατοντάδες υπάλληλοί του. Ειδικά όταν η Κέντρα προσπαθεί να καρπωθεί τις προσπάθειές μου και με κρύβει συνέχεια.
«Για δες! Ο Κίραν χορεύει» λέει η Ντάνι μετά από λίγο. Τον βλέπω να χορεύει ένα αργό χορό με μια άγνωστη γυναίκα στη μέση της κατάμεστης πίστας. Το βλέμμα του συναντάει το δικό μου αλλά δεν καταλαβαίνω κάτι σε αυτό.
«Βρες κι εσύ κάποιον» με προτρέπει η φίλη του και σαν χαζή έφηβη την ακούω. Ο παρτενέρ μου είναι ο Φίλιπ Μπέθανι, ένας αξιόλογος εκδότης βιβλίων, με τον οποίο συνεργαζόμαστε συχνά όταν δίνουμε προσφορά κάποιο βιβλίο με τα περιοδικά μας.
Μιλάμε και γελάμε όσο χορεύουμε και πέφτει το τρίτο τραγούδι, όταν ο Κίραν μάς διακόπτει. Ευγενικά μεν αλλά κοφτά.
«Σειρά μου» λέει απλά και ο Φίλιπ αποσύρεται. Χαλαρώνω αμέσως στα χέρια του Κίραν.
«Σαν πολύ δεν χόρεψες με αυτόν;» μου λέει άγρια. Χαμογελάω. Ξεχαστήκαμε με την κουβέντα μάλλον.
«Ήσουν απασχολημένος» του θυμίζω. Χαμογελάει κι αυτός.
«Νομίζω ότι σου έχω ξεκαθαρίσει ότι δεν πρέπει να ζηλεύεις» λέει ήρεμα. Σουφρώνω τη μύτη μου. Προσπαθώ να μην τον σφίγγω πολύ πάνω μου. Είμαστε το επίκεντρο της προσοχής για κάποιο λόγο.
«Μου βγαίνει ενστικτωδώς όταν χορεύεις με καλλονές» λέω με πάσα ειλικρίνεια.
«Εγώ θέλω μόνο εσένα» χαϊδεύει με το δάχτυλό του την πλάτη μου. «Πάντα εσένα ήθελα και πάντα εσένα θα θέλω».
«Υποσχέσεις, υποσχέσεις, υποσχέσεις» τον πειράζω, αλλά αυτό που μου είπε με έκανε να ανατριχιάσω. Κι εγώ έτσι νιώθω. Σαν να μην γνώρισα ποτέ άλλον άντρα πριν από τον Κίραν και σαν να μην υπάρχει κανείς άλλος εκεί έξω για μένα μετά από αυτόν.
«Το εννοώ» σοβαρεύει ξαφνικά και με κόπο απομακρύνεται όταν το τραγούδι σταματάει για κάποια ανακοίνωση. Αγνοούμε όσα λέγονται γύρω μας και συνεχίζουμε να κοιτιόμαστε.
«Είμαι πολύ ευτυχισμένη» του λέω «γιατί και για μένα είσαι μοναδικός».
«Θα έρθεις από μένα μετά ελπίζω» χαμηλώνει και μου ψιθυρίζει στο αυτί. Τον κοιτάω απορημένη. «Ανυπομονώ να σου βγάλω αυτό το φόρεμα. Αλλά όχι τα παπούτσια».




1 σχόλιο: