Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τρίτη, 19 Σεπτεμβρίου 2017

κεφάλαιο 24-serkova

κεφάλαιο 24

«Πάρε ένα τέταρτο» μου λέει ο Στίβεν, μαλακά, αλλά και επίμονα. «Είσαι κουρασμένη; Έχεις μπερδέψει τρεις φορές τις παραγγελίες». Του εξήγησα ήδη ότι είμαι καλά, αλλά δε με πιστεύει. Αφήνω την ποδιά μου πίσω από το μπαρ και πάω στο τραπέζι όπου κάθεται η Ντάνι με τον Πίτερ και 2-3 άλλους φίλους μας. Είναι Σάββατο απόψε και το μαγαζί είναι γεμάτο. Κακή μέρα διάλεξα για να μην έχω όρεξη.
«Τι είναι;» με ρωτάει η Ντάνι, που ξέρει ότι σπάνια κάθομαι εν ώρα δουλειάς. Της εξηγώ ότι μπέρδεψα τις παραγγελίες.
«Ερωτευμένη θα είσαι» μου λέει ο Πίτερ και μου τσιμπάει τα πλευρά. Γελάμε ανάλαφρα, αλλά δε δίνουμε συνέχεια ευτυχώς. Η ιδέα με ανατριχιάζει.
«Σου είπα να μη στενοχωριέσαι» μου λέει η Ντάνι ψιθυριστά, για να μη μας ακούσουν ο Πίτερ και οι άλλοι. «Θα του περάσουν τα μούτρα».
«Είναι αφόρητο να συνεργάζομαι τόσο στενά με κάποιον και να είναι τόσο θυμωμένος μαζί μου» της λέω. Σήμερα είχαμε άλλη μια σκληρή αναμέτρηση με τον Κίραν. Η διοργάνωση της δεξίωσης πλησιάζει το τέλος της και συνεχίζουμε με ένα άλλο πρότζεκτ. Εκείνος μου στέλνει ό,τι χρειάζεται με μέιλ, ενώ καθόμαστε πλάι πλάι. Μετά από εκείνο το απόγευμα που τσακωθήκαμε για εκατοστή φορά για τη βραδινή δουλειά μου, είναι έτσι. Δεν αντέχω αυτό το σκοτσέζικο ντους.
«Μπορεί να είναι μπερδεμένος. Δεν ξέρω τι να σκεφτώ. Με τον Ρομπ τι θα κάνεις;» με ρωτάει η φίλη μου.
«Βγήκαμε μία φορά την περασμένη βδομάδα και του είπα ότι δεν τον βλέπω ερωτικά. Ευτυχώς έδειξε να το δέχεται. Μου αρέσει η παρέα του, αλλά…».
«Λυπάμαι που σε πίεσα να βγεις μαζί του. Είναι εμφανές ότι ακόμα δεν είναι ξεκάθαρα τα συναισθήματά σου για τον Κίραν».
«Μην το λες αυτό» κλαψουρίζω. Δε θέλω να το πιστέψω ότι ακόμα με απασχολεί αυτός ο άντρας.
«Είναι καιρός να το αντιμετωπίσεις το θέμα. Δε γίνεται να αγνοείς το λόγο που σε επηρεάζει τόσο» μου λέει. Ο Στίβεν μού κάνει νόημα να γυρίσω επειδή το μαγαζί ξαφνικά γέμισε.
«Είσαι καλύτερα;» με ρωτάει και γνέφω καταφατικά αν και δεν το πιστεύω. Νιώθω πολύ άσχημα. Το κλίμα με τον Κίραν είναι πολύ ψυχρό. Σε λίγες βδομάδες φεύγει από την εταιρεία και μετά δε θα τον ξαναδώ. Αυτό με γεμίζει θλίψη. Αλλά και το να τον βλέπω με γεμίζει θλίψη. Μου αρέσει ο Κίραν που ενδιαφέρεται, αλλά ο ψυχρός Κίραν είναι κάτι που δεν μπορώ να αντέξω. Το χειρότερο δε, είναι ότι χθες, ημέρα Παρασκευή, τον είδα να φεύγει με μια κοπέλα που τον περίμενε έξω από την εταιρεία. Ήταν μια πανέμορφη ξανθιά, με πολύ μακριά μαλλιά και πολύ κομψό ντύσιμο. Τον είδα να τη φιλάει στο μάγουλο και εκείνη πετάρισε τις βλεφαρίδες της. Μάλιστα. Έχει σχέση. Αυτό είναι που με αποδιοργάνωσε τόσο και δε θυμάμαι ποιος παρήγγειλε τι.
Για το επόμενο μισάωρο γεμίζω ποτήρια και τα δίνω στους πελάτες. Κάποιοι γνωστοί πελάτες έχουν όρεξη για συζήτηση αλλά δεν ανταποκρίνομαι. Ελπίζω να μην κάνω κακό στο μαγαζί αλλά δεν έχω όρεξη. Τόσο απλά. Άνθρωπος είμαι κι εγώ, όχι μηχανή.
«Θεέ μου, τι κούκλος» ψιθυρίζει ενθουσιασμένη η Χάριετ στο αυτί μου και τη βλέπω να σπεύδει σε ένα μικρό τραπέζι κοντά στην πόρτα. Είναι μια παρέα αντρών που δεν έχω ξαναδεί. «Πάω εγώ!» λέει και σχεδόν τρέχει, λες και είχα όρεξη να τη συναγωνιστώ.
Ετοιμάζω δύο κοκτέιλ και τα δίνω σε δύο κοπέλες, όταν έρχεται η Χάριετ και μου δίνει την παραγγελία των αντρών. Μπίρες και ένα βότκα με σόδα. Το μυαλό μου πετάει στον Κίραν πάλι. Εκείνος έπινε βότκα με σόδα. Παράξενος συνδυασμός.
Γυρνάω προς το μέρος της Ντάνι και τη βλέπω να με κοιτάει χαμογελώντας πονηρά. Της κάνω ένα νεύμα που δείχνει ότι δεν ξέρω γιατί χαμογελάει και με ένα νεύμα του κεφαλιού μού δείχνει προς την πόρτα. Η ανάσα μου κόβεται. Ανάμεσα στο πλήθος τον βλέπω να κοιτάει προς το μέρος μου, αλλά δε χαμογελάει καθόλου. Δεν ξέρω τι να κάνω. Δίνω τα ποτά στην Χάριετ. Να πάω να χαιρετίσω; Να κεράσω κάτι; Καλύτερα να μείνω μακριά. Αναρωτιέμαι αν ήξερε ότι δουλεύω εδώ ή αν ήρθε τυχαία.
Η ώρα περνάει και δεν πλησιάζω στο τραπέζι τους, όπου οι άντρες δείχνουν να διασκεδάζουν. Το βλέμμα του συναντάει το δικό μου 2-3 φορές αλλά δε μιλάμε ποτέ. Ελπίζω να βλέπει ότι το μαγαζί είναι αξιοπρεπές και ότι δεν είμαι θύμα σεξουαλικής παρενόχλησης από κανέναν.  Ο Στίβεν με αγριοκοιτάει ξανά, όταν κάνω άλλη μια παραγγελία λάθος, αλλά δεν μπορώ να συγκεντρωθώ.
«Κίραν, γεια σου!» ακούω μέσα στη φασαρία την Ντάνι και κοιτάω προς το μέρος της φίλης μου, σίγουρη ότι μου κάνει κάποια κακόγουστη φάρσα. Ο Κίραν έχει πάει στο τραπέζι της και χαιρετάει εκείνη, τον Πίτερ και συστήνεται με τους άλλους. Η Ντάνι χαμογελάει ευγενικά, πράγμα που με κάνει έξαλλη. Μιλάνε λίγο και πλησιάζει στο μπαρ. Βρίσκει ένα άδειο σκαμπό και κάθεται απέναντί μου. Χωρίς να μιλάει.
«Θες να σου φτιάξω κάτι;» ρωτάω χωρίς πολλά πολλά.
«Όχι» λέει άτονα. Συνεχίζω να γεμίζω ποτήρια με πάγο και να φτιάχνω ποτά, αγνοώντας φαινομενικά την παρουσία του απέναντί μου. Τι θέλει; Γιατί δε μιλάει;
«Ωραίο μαγαζί» λέει τελικά και χαμογελάω.
«Σου το έλεγα» λέω απλά. Αμηχανία και πάλι.
«Πώς θα γυρίσεις σπίτι;» με ρωτάει τελικά και εκπλήσσομαι με το ενδιαφέρον που δείχνει. Δεν ξέρω τι να σκεφτώ.
«Συνήθως με γυρίζει ο Στίβεν αν αργήσουμε να κλείσουμε. Η Ντάνι κοιμάται στου Πίτερ τα Σαββατοκύριακα».
«Μπορώ να σε γυρίσω εγώ» λέει και με πιάνει απροετοίμαστη.
«Εμ…εγώ…» ψελλίζω και κοκκινίζω. Ωραία, σκέφτομαι. Λες και είμαι 15 χρονών πάλι και μου μιλάει ο ωραίος του σχολείου.
«Όλα καλά εδώ;» ρωτάει ο Στίβεν ενώ σκουπίζει ένα ποτήρι. Ξέρει ότι σπάνια μιλάω με αγνώστους, οπότε του βγαίνει το προστατευτικό του. Κοιτάζει εναλλάξ εμένα και τον Κίραν.
«Είναι συνάδελφός μου» λέω και ο Στίβεν μου κάνει ένα κεφαλοκλείδωμα. Με φιλάει στο κεφάλι και συνεχίζει να φτιάχνει ποτά. Ο Κίραν δείχνει έτοιμος να πηδήξει πίσω από το μπαρ και να σκοτώσει και τους δύο.
«Θα σε περιμένω να σχολάσεις» λέει και φεύγει από μπροστά μου, αφήνοντας πίσω του πολλά ερωτηματικά.




2 σχόλια:

  1. Λες; Ρε λες να ζητήσει συγγνώμη ο αγριάνθρωπος μας; που το έχει φάει το κορίτσι μας τόσα χρόνια; αντε να δούμε!!! 😊😊😊😊

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εκεί που ούτε καν της μιλάει θέλει να τη γυρίσει και σπίτι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή