Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017

κεφάλαιο 23-μάνι μάνι μάνι, μαστ μπι φάνι

Κεφάλαιο 23

Η Κέντρα έκανε την παρουσίαση και ο Γουέστμπρουκ έφυγε από το γραφείο μας χαιρετώντας εμένα και τον Κίραν με ένα νεύμα περπατώντας νευρικά προς το ασανσέρ. Τι έγινε, τι ειπώθηκε, δε μάθαμε.
«Τον έχεις ξαναδεί;» τον ρωτάω στο τέλος της μέρας, όταν ετοιμαζόμαστε να φύγουμε. Ο Κίραν δεν έχει πολλή όρεξη σήμερα. Σχεδόν δε βγήκε από το γραφείο του.
«Με γνώρισε μια φορά σε μια μικρή γιορτή που έκαναν για τους πιο πολλά υποσχόμενους υπαλλήλους. Δε νομίζω ότι θυμάται πώς με λένε» λέει αδιάφορα και νιώθω ότι κάτι μου κρύβει. Ο Κίραν που ξέρω, είναι ικανός και πολύ μορφωμένος. Έχει αξιοζήλευτα προσόντα και υποδειγματικό επαγγελματισμό.   Δεν καταλαβαίνω γιατί αρκείται σε μια θέση που θυμίζει άσκηση, δεν μπορώ να δεχτώ ότι δεν διεκδικεί κάτι πιο δυναμικό. Δεν είναι δυνατόν να μην τον ξέρει προσωπικά ο Γουέστμπρουκ. Είναι σίγουρα 10 φορές καλύτερος από την Κέντρα. Αυτή η εταιρεία κάτι κάνει λάθος.
Με συναντάει δέκα λεπτά αργότερα ξανά, εκεί που με άφησε το πρωί και πάμε στο σπίτι του για να πάρω το βαλιτσάκι μου. Η Ντάνι θα με περιμένει ήδη στο διαμέρισμά μας. Σήμερα είχε ρεπό και βοήθησε την κοπέλα που προσέλαβε ο Κίραν για να βάλει τάξη στο σπίτι.
«Να δω εγώ πότε θα βρω χρόνο να φτιάξω τα πράγματά μου» μονολογώ και με αγριοκοιτάει ενώ βγάζω το κράνος μου. Έχουμε φτάσει ήδη και λυπάμαι που θα με αφήσει. Για να είμαι ειλικρινής, λυπάμαι που θα πρέπει να σταματήσω να έχω τα χέρια μου τυλιγμένα γύρω από τη μέση του.
«Το Σαββατοκύριακο» λέει ουδέτερα.
«Δουλεύω…» του θυμίζω. Σχεδόν ντροπαλά. Αποκλείεται να το έχει ξεχάσει ότι δουλεύω Παρασκευές και σαββατοκύριακα.
«Πάρε άδεια. Παραιτήσου επιτέλους» λέει κοφτά. Ξεφυσάω. Δεν μπορεί να είναι τόσο κολλημένος. Πάλι τα ίδια; Πάνω που πάω να μαλακώσω, πάνω που πάω να αφεθώ, με τρυπάει στα πλευρά ο εγωισμός του και μου θυμίζει για ποιο λόγο εμείς οι δύο δε θα μπορέσουμε ποτέ να είμαστε μαζί.
«Χρειάζομαι τα χρήματα» του υπενθυμίζω. «Δεν είναι ότι το κάνω από χόμπι».
«Ο Ρομπ τι λέει; Το δέχεται;» με αιφνιδιάζει. Είναι δυνατόν να μην έχει καταλάβει ότι η σχέση μου με τον Ρομπ δεν είναι τόσο σοβαρή που να κάνω τέτοιες συζητήσεις μαζί του; «Οι φίλοι σου μετά από μένα;». Δεν είναι ανάγκη να εξηγήσω ότι δεν είχα σοβαρή σχέση μετά το χωρισμό μας. Δεν απαντάω καν αλλά εκείνος δε σταματάει. «Δεν μπορεί να σε πάρει κάποιος στα σοβαρά όταν δουλεύεις σε…μπαρ. Τι θα πεις στην οικογένειά τους;» συνεχίζει τον παραλογισμό.
«Εμ… δεν έχει χρειαστεί να φτάσει ως εκεί το θέμα και αρνούμαι να τσακωθώ πάλι για το ίδιο θέμα. Θέλω να πιστεύω» καθαρίζω τη φωνή μου και τεντώνω το κορμί μου «ότι όποιος με επιλέξει και θέλει να με γνωρίσει στους γονείς του δε θα κολλήσει στο ότι δουλεύω στη νύχτα σε ένα ευπρεπές μαγαζί για ένα επιπλέον εισόδημα. Εκτός αν είναι σνομπ» χαμογελάω. «Μήπως μεγάλωσες σε κανένα παλάτι;» ειρωνεύομαι.
«Μειώνεις τον εαυτό σου» λέει μέσα από σφιγμένα δόντια. Αρπάζω την τσάντα μου και κατευθύνομαι προς το διαμέρισμά μου. Εκείνος με ακολουθεί χωρίς να μιλάει. Νιώθω λίγο φοβισμένη που επιστρέφω εκεί, αλλά ευτυχώς η Ντάνι θα με περιμένει. Ο συναγερμός και η πόρτα βοηθάνε επίσης πολύ στο να φοβάμαι λιγότερο.
«Σε ευχαριστώ για όλα» λέω όταν φτάνουμε έξω από την πόρτα, αλλά δεν περιμένει. Σπρώχνει την πόρτα και μπαίνει μέσα. Περπατάει και επιθεωρεί το χώρο, την πόρτα, τα παράθυρα. Η Ντάνι βγαίνει από το μπάνιο και με αγκαλιάζει.
«Ευτυχώς που είμαι ντυμένη» γελάει, προσπαθώντας να εκτονώσει την ένταση που επικρατεί αλλά ο Κίραν δε χαλαρώνει. Ούτε κι εγώ.
«Ευχαριστούμε για τα παράθυρα» λέει η Ντάνι στον Κίραν. Δεν είχα ιδέα ότι εγκατέστησε άλλα παράθυρα, πολύ πιο ασφαλή.
«Πώς θα σε ξεπληρώσουμε;» αναρωτιέμαι εγώ μεγαλόφωνα και με αγνοεί. Η Ντάνι τού προσφέρει έναν καφέ, αλλά εκείνος αρνείται ευγενικά.  Αφήνω τα πράγματά μου στο δωμάτιό μου. Έχουν βάλει τάξη αλλά πρέπει κι εγώ να κάνω κι εγώ πολλή δουλειά.
«Λείπουν τα σκουλαρίκια που μου είχαν κάνει οι γονείς μου δώρο όταν τέλειωσα το πανεπιστήμιο» ανακοινώνω περίλυπη. Η Ντάνι έχει αποσυρθεί διακριτικά στο δωμάτιό της και ο Κίραν μπαίνει στο δικό μου, γεμίζοντας το χώρο με την παρουσία του.
«Είναι όμορφο» λέει απλά και ξέρω ότι εννοεί το δωμάτιό μου. Είναι όντως προσεγμένο. «Πώς ήταν τα σκουλαρίκια;» ρωτάει τελικά.
«Απλά μαργαριτάρια. Μικρά, αλλά αληθινά. Δεν είχα ποτέ αληθινό κόσμημα και μου άρεσαν πολύ» σουφρώνω τα χείλη και χαμογελάω πικρά. Ακούγομαι σαν κακομαθημένο παιδί μάλλον.
«Δεν ήξερα ότι σου άρεσαν όταν…» λέει αλλά δεν ολοκληρώνει.
«Δεν ήξερα ότι είχες λεφτά τότε» γελάω και ένα ψήγμα χαμόγελου απαλύνει τα χαρακτηριστικά του.
«Σε ενδιαφέρουν τα χρήματα;» με μαλώνει ήπια και σταυρώνει τα χέρια στο στήθος. Με αποσπά ο τρόπος που φουσκώνουν οι μυς του αλλά συγκεντρώνομαι στο πρόσωπό του. Είναι τόσο όμορφος, κι ας δείχνει να νιώθει άβολα με τη συζήτηση.
«Όχι των άλλων. Μόνο τα δικά μου» χαμογελάω. Ο πάγος δε λέει να σπάσει.
«Είναι σημαντικό οι σχέσεις των ανθρώπων να μην επηρεάζονται από αυτά» λέει.
«Ούτε τα χρήματα, ούτε το επάγγελμα κάποιου πρέπει να επηρεάζουν μια σχέση» τον διορθώνω.
«Δεν είναι όλα τα επαγγέλματα ίδια».
«Είσαι αγύριστο κεφάλι, ξεροκέφαλος, ισχυρογνώμων!» υψώνω τον τόνο της φωνής μου. «Ποιος είσαι και έχεις τόσο αναχρονιστικές ιδέες επιτέλους;».
«Είμαι αυτός που είμαι» λέει πεισμωμένος.
«Κι εγώ ποια είμαι; Κάποια άλλη;» εκνευρίζομαι.
«Δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε εμείς οι δύο. Είναι ανέφικτο» λέει λυπημένος. Ειλικρινά λυπημένος.
«Δε θες να συνεννοηθούμε».
«Αν χρειαστείς κάτι, τηλεφώνησέ μου» λέει και βγαίνει νευριασμένος από το δωμάτιό μου.
«Σε ευχαριστώ για όλα και θα σε ξεπληρώσω» του λέω και γρυλίζει έξαλλος.
«Με φιλοδωρήματα;» με ειρωνεύεται.

«Καληνύχτα» του λέω και κοπανάω την καινούργια πόρτα πίσω του.

4 σχόλια:

  1. Σενάριο επιστημονικής(;) φαντασίας: ο Κίραν είναι γιος του Γουέστμπρουκ που τον αποκλήρωσε λόγω της σχέσης του με την ...μπαργούμαν..!
    Θα της πάρει σκουλαρίκια;;;!!!!!
    Τι ωραία κι αυτή η ιστορία! Αναμένω με αγωνία!

    (απορία: απλά έσπρωξε την πόρτα; δεν είχε καινούργια κλειδαριά;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ο Γουεστμπρουκ είναι μεγάλος σε ηλικία; Γιατί άκου τι σκέφτηκα τώρα. Μπορεί να είναι και αδέρφια. 😯

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Βλέπω τελευταία ανάρτηση 13 Σεπτεμβρίου.. Ελπίζω να είσαι καλά γλυκιά μας συγγραφέα και απλά να ξεκουράζεσαι ή κάτι τέτοιο!
    Φιλιά πολλά! Καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή