Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Παρασκευή, 1 Σεπτεμβρίου 2017

κεφάλαιο 19-συγκατοίκηση

Κεφάλαιο 19

Ευτυχώς είχε κρύο και έδειχνε λογικό που τον έσφιγγε πάνω της σαν σανίδα σωτηρίας. Εκείνος της είχε δώσει το κράνος του και έδειχνε να οδηγεί μέσα στη νύχτα χωρίς καμιά έγνοια. Μόνο εκείνη ένιωθε ένα κύμα πανικού και πολλών άλλων συναισθημάτων να την ζαλίζει; Εκείνος πώς μπορούσε να είναι τόσο ήρεμος όταν ήταν αγκαλιασμένοι; Η Μπριάνα σκέφτηκε ότι η πικρή αλήθεια ήταν ότι εκείνη επηρεαζόταν πιο πολύ από την παρουσία του μάλλον. Από τον τρόπο που το επίπεδο στομάχι του σφιγγόταν κάτω από το δερμάτινο τζάκετ του, από το άρωμά του, από τον τρόπο που έσφιγγε τις λαβές.
Έφτασαν στο σπίτι της μέσα σε είκοσι περίπου λεπτά και δεν ήξερε αν έπρεπε να νιώσει ανακουφισμένη ή λυπημένη.
«Τι κόσμος είναι αυτός;» τη ρώτησε και τότε η Μπριάνα παρατήρησε ότι μερικοί ένοικοι της πολυκατοικίας της, βρίσκονταν έξω, άλλοι με πιτζάμες και άλλοι ντυμένοι κανονικά. Ανάμεσά τους και η Ντάνι. Η καρδιά της κόντευε να σπάσει.
«Ντάνι» είπε ο Κίραν και της έτεινε το χέρι. Είχε να τη δει από τότε. Εκείνη τον χαιρέτισε αλλά δε χαμογέλασε.
«Μπριάνα, μπήκαν στο σπίτι μας όσο λείπαμε» μπήκε αμέσως στο ψητό η φίλη της. Ο Κίραν γύρισε προς το μέρος της για να ελέγξει τις αντιδράσεις της.  «Και στους δίπλα και στους από πάνω. Η αστυνομία έχει έρθει και πήρε αποτυπώματα αλλά δεν είναι ασφαλές να κοιμηθούμε μέσα απόψε».
«Τι…πήραν;» ψέλλισε αδύναμα η Μπριάνα. Είχε αρχίσει να τρέμει και ο Κίραν έριξε στους ώμους της το τζάκετ του. Δε μιλούσε καθόλου, αλλά η παρουσία του εκεί την ηρεμούσε κάπως.
«Το λάπτοπ σου, την τηλεόραση, τα δαχτυλίδια που μου είχε αγοράσει ο Πίτερ. Δεν είχα χρόνο να κοιτάξω καλά, αλλά το σημαντικό είναι ότι λείπαμε» είπε δυναμικά η Ντάνι, προσπαθώντας να πείσει τη φίλη της ότι είναι σημαντικό να βλέπουν τη θετική πλευρά.
«Είστε όλοι καλά;» ρώτησε η Μπριάνα τριγύρω και όλοι έγνεψαν. Ήταν όλοι παγωμένοι. Της εξήγησαν ότι οι διαρρήκτες  μπήκαν από την κύρια είσοδο και μετά διέρρηξανν τα διαμερίσματα που δεν είχαν καινούργια πόρτα. Ευτυχώς έλειπαν όλοι στις δουλειές τους».
«Γιατί δε με πήρες;» ρώτησε η Μπριάνα ενώ περπατούσε πάνω κάτω νευρικά. Είχε αρχεία και φωτογραφίες στο λάπτοπ, αλλά σημασία είχε ότι ήταν ασφαλής εκείνη και η Ντάνι. Δεν είχε σημασία ένα παλιολάπτοπ, όσο δύσκολο κι αν ήταν να το αντικαταστήσει.
«Επικρατούσε πανικός. Ήρθε η αστυνομία και μέχρι να τελειώσουμε με καταθέσεις και αποτυπώματα, πέρασε η ώρα. Συγγνώμη» είπε η Ντάνι.
«Πήγαινε πάνω και μάζεψε μερικά πράγματα και πάμε» είπε ο Κίραν αποφασιστικά. Οι γυναίκες γύρισαν προς το μέρος του σοκαρισμένες. «Η Ντάνι θα μείνει στου Πίτερ, αλλά εσύ θα έρθεις μαζί μου».
«Αποκλείεται» του είπε και ήθελε να γελάσει. Αλλά δεν μπορούσε.
«Ο Πίτερ έχει έναν άνετο καναπέ που γίνεται κρεβάτι» ξεκίνησε να λέει η Ντάνι αλλά τη διέκοψε.
«Δε με νοιάζει. Η Μπριάνα πρέπει να ξεκουραστεί και σε έναν καναπέ δε θα το κάνει».
«Θα είναι με τους φίλους της. Θα είναι πιο άνετα» του είπε η Ντάνι όλο νόημα και σταύρωσε τα χέρια στο στήθος. Μα τι έκαναν; Τσακώνονταν για κείνη;
«Βολεύει να μείνει σε μένα. Έχω έξτρα δωμάτιο και θα την πάω κατευθείαν στη δουλειά αύριο. Μπριάνα, περιμένω» είπε έντονα.
Εκείνη δεν κουνήθηκε και εκείνος έκανε να ξεκινήσει μόνος του προς το διαμέρισμα.
«Περίμενε» του είπε και τον συνόδευσε πάνω. Το σπίτι ήταν ανοιχτό και ακατάστατο. Είχαν διαλύσει τα πάντα. Είχαν σπάσει πολλά. Έβαλε τα κλάματα. Ο Κίραν την αγκάλιασε και ένιωσε ασφαλής. Δεν ήθελε να το αρνείται άλλο. Ήθελε να πάει σπίτι του.
«Πάρε μερικά ρούχα και πάμε σπίτι μου. Μη σκέφτεσαι. Απλώς κάνε αυτό που σου λέω. Αύριο θα ασχοληθούμε με όλα. Χρειάζεσαι ξεκούραση» επέμεινε.
Με ένα βαλιτσάκι στο χέρι βγήκε από την πολυκατοικία και συνάντησε την Ντάνι.
«Θα περιμένω τον Πίτερ και θα φύγουμε» είπε και η Μπριάνα έγνεψε. Δεν είχε κουράγιο ούτε να μιλήσει. «Είσαι σίγουρη που θα πας μαζί του;» ρώτησε με κάθε ειλικρίνεια μπροστά του.
«Όχι» είπε κι εκείνη εξίσου ειλικρινά.
«Μια εξυπηρέτηση κάνω» είπε ο Κίραν κοφτά.   «Θες να περιμένουμε να έρθει ο Πίτερ;» πρότεινε αλλά η Ντάνι δεν ήθελε.
«Μπριάνα, προσπάθησε να ηρεμήσεις και θα τα αντιμετωπίσουμε όλα» είπε και οι δύο φίλες αγκαλιάστηκαν σφικτά. «Και αν νιώσεις άβολα, σε περιμένουμε» .
Η Μπριάνα ανέβηκε ξανά στην μηχανή και ο Κίραν στερέωσε το βαλιτσάκι πίσω.
«Είμαι συναισθηματικά εξαντλημένη» του είπε ενώ περίμεναν σε ένα κόκκινο φανάρι.
«Θα σου βάλω λίγο κρασί μόλις πάμε σπίτι μου και θα χαλαρώσεις. Θα κάνεις έναν ντους, θα κοιμηθείς και αύριο θα τα διορθώσουμε όλα» της είπε καθησυχαστικά. Είχε ακουμπήσει το μάγουλό της στην πλάτη του. Για ποιον διεστραμμένο λόγο αυτός ο άντρας βρέθηκε αυτό το βράδυ  κοντά της; Γιατί να μην μπορεί να τον αποφύγει;
«Μη μιλάς στον α’ πληθυντικό» είπε εκείνη άψυχα. Δεν το εννοούσε με όλη της την ψυχή. Της έλειπε η συντροφικότητα. Το εμείς.
Ο Κίραν πάρκαρε στο υπόγειο πάρκινγκ της πολυκατοικίας του. Δεν μπορούσε να πιστέψει ότι σε μερικά λεπτά θα περνούσε ένα κατώφλι που νόμιζε ότι είχε αφήσει πίσω της για πάντα. Ότι θα έμπαινε σε ένα σπίτι όπου είχε ζήσει τις πιο όμορφες στιγμές της ζωής της.
«Σταμάτα να σκέφτεσαι» της είπε ενώ βρίσκονταν μέσα στο ασανσέρ. Η αμηχανία ήταν έντονη. Οι σκέψεις της σχεδόν εκκωφαντικές.
«Τι από όλα; Από το μυαλό μου περνάνε εκατομμύρια σκέψεις αυτή τη στιγμή» χαμογελάει αδύναμα.
«Πρώρα ντους, μετά κρασί και φαγητό και όλα θα ξεκαθαρίσουν μέσα σου. Είσαι τυχερή που δεν είχες γυρίσει πιο νωρίς. Αν το καλοσκεφτείς, η Κέντρα σε έσωσε» της είπε και η Μπριάνα χαμογέλασε για πρώτη φορά μετά από πολλή ώρα.
«Θεέ μου, το χιούμορ σου» τον πειράζει και εκείνος ανοίγει με το κλειδί του.
Τίποτα δεν είχε αλλάξει εκεί μέσα. Σχεδόν τίποτα δηλαδή. Έλειπε το κερί που του είχε αγοράσει και μια φωτογραφία τους που ήταν πάνω στο τζάκι.
«Σαν στο σπίτι σου» της λέει ξαφνικά. Ένα οξύ σχόλιο πάει να αφήσει τα χείλη της αλλά το καταπίνει. Σπίτι της; Έτσι νόμιζε κάποτε.

«Σε ευχαριστώ» λέει απλά, παραιτημένη. Δεν μπορεί να τσακώνεται άλλο. 

1 σχόλιο: