Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Κυριακή, 16 Ιουλίου 2017

κεφάλαιο 8-τι να φορέσει άραγε;

Κεφάλαιο 8
Έχουν περάσει δύο εφιαλτικές βδομάδες και με δυσκολία συγκρατώ τα συναισθήματα μέσα μου. Μέσα σε αυτές τις μέρες, τους έχω δει τόσες φορές να κλείνονται μέσα στο γραφείο της Κέντρα και να γελάνε για ώρες, που πλέον το έχω συνηθίσει. Όχι πλήρως, αλλά κάπως. Ο Κίραν έχει αναλάβει μεγάλο όγκο δουλειάς. Από τη μία κάνει το πρότζεκτ για την αλλαγή ύφους του περιοδικού αυτοκινήτου και προσπαθεί να τελειώσει μια παρουσίαση για το τμήμα οικονομικών και από την άλλη η Κέντρα τον ρωτάει τις χίλιες ερωτήσεις που ρωτούσε εμένα κάθε μέρα σχετικά με το πώς «ξεκολλάει ο εκτυπωτής» και πώς «ανάβει ο προτζέκτορας» και άλλα τέτοια, αγνοώντας με επιδεικτικά και δίνοντάς μου να κάνω πράγματα ελάχιστης  ευθύνης.
Εκείνος δε μου δίνει σημασία. Δεν έχει και χρόνο άλλωστε. Όταν δε δουλεύει αγκαλιά με την Κέντρα και δε καταστρώνουν σχέδια και στρατηγικές για το «μέλλον», είναι κολλημένος στην οθόνη του υπολογιστή και μελετάει. Ξέρω ότι κάνω καλή δουλειά, αλλά νιώθω ότι η θέση μου εδώ σε λίγο δε θα είναι απαραίτητη. Χθες το βράδυ έριξα μια ματιά στο βιογραφικό μου. Το Σαββατοκύριακο θα το σουλουπώσω λίγο και σιγά σιγά θα αρχίσω να στέλνω σε εταιρείες. Δε θα αφήσω τις εξελίξεις να με προσπεράσουν. Έχω μερικές δόσεις για το καταραμένο δάνειο.
Το τζάμι της Κέντρα είναι λίγο θολό, αλλά τους διακρίνω να μιλάνε όρθιοι. Είναι πολύ κοντά. Σκέφτομαι ότι μπορεί να είναι ήδη εραστές. Με πιάνει αηδία στην ιδέα, αλλά προσπαθώ να μην το σκέφτομαι. Η Κέντρα είναι πανέμορφη. Λίγο μεγαλύτερή του, αλλά πανέμορφη. Εκείνη κάνει ό,τι μπορεί για να τον προσελκύσει. Εκείνος δείχνει να απολαμβάνει την προσοχή. Δεν τον έχω για άνθρωπο που θα έκανε σχέση μέσα στο επαγγελματικό του χώρο, αλλά ποιος ξέρει; Ίσως έχει αλλάξει.
«…με την Μπριάνα» ακούω την Κέντρα να λέει ενώ εκείνος ανοίγει την πόρτα. Χαμογελάνε και οι δύο ζεστά. Τα φιλαράκια, σκέφτομαι. Δεν κοιτάζω, για καλό και για κακό και δε ρωτάω.
«Δε νομίζω να έχει πρόβλημα» τον ακούω να λέει και εκνευρίζομαι. Πριν καν με ρωτήσουν ξέρουν ότι θα δεχτώ;
«Μπριάνα, μπορείς να συνοδεύσεις τον Κίραν στον χορό της ImageMakers;» λέει η Κέντρα και πριν απαντήσω συνεχίζει. «Εγώ πρέπει να πάω σε ένα γάμο το Σαββατοκύριακο και δεν μπορώ να τον συνοδεύσω» μου λέει και σουφρώνει τα χείλη λυπημένη. Ξέρω ότι παντρεύεται κάποια ξαδέρφη της γιατί εδώ και ένα μήνα ψάχνει φόρεμα.
«Κέντρα, πέρσι είχα πάει μόνη μου» της θυμίζω. Δεν είναι ανάγκη να έχω συνοδό. Ξέρω σχεδόν τους πάντες στην ImageMakers. Συνεργαζόμαστε άψογα εδώ και τόσους μήνες. Με κάποιους βγαίνω και για ποτό.
«Είναι η εταιρεία με την οποία συνεργαζόμαστε για την διοργάνωση όλων των event μας. Είμαστε χρόνια συνεργάτες. Πέρσι πήγες μόνη σου επειδή είχα σπάσει το πόδι μου» μου θυμίζει. Εγώ θέλω να της θυμίσω ότι απλά το είχε στραμπουλήξει και ότι κόντεψε να μείνει ένα μήνα στο σπίτι χωρίς ουσιαστικό λόγο.
«Αν ο Κίραν είναι απασχολημένος…» ξεκινάω να λέω αλλά με διακόπτει.
«Είμαι ελεύθερος» λέει εκείνος γρήγορα. Δεν τον κοιτάω. Απλά γνέφω. Αυτό μας έλειπε τώρα.
«Οκτώ η ώρα είναι η ώρα προσέλευσης. Ξέρεις τι θα ακολουθήσει» μου λέει η Κέντρα κοφτά, σαν να μην έχω επιλογή. «Φόρα κάτι καλό, σε παρακαλώ» λέει προσβλητικά. Τον νιώθω να με κοιτάει αλλά δεν αντιδρώ. Πάντα ντύνομαι καλά όταν πρέπει. Όταν πάμε σε ένα εταιρικό γεγονός. Μπορεί τα φορέματά μου να μην κοστίζουν 3.000 ή 4.000 δολάρια αλλά είμαι πάντα κομψή. Δεν έχω μεγάλη οικονομική άνεση, αλλά διαλέγω κομψά φορέματα και η Ντάνι απογειώνει την εμφάνισή μου με άψογο μακιγιάζ και μανικιούρ.
«Θα ήθελα στις 12 να έχω αποδεσμευτεί» λέω στην Κέντρα. Ο Κίραν δίπλα μου σφίγγει το σαγόνι του. Τον βλέπω κυριολεκτικά να σφίγγεται ολόκληρος. Κατάλαβε.
«Ναι, φυσικά, Μπριάνα. Αν και ποτέ δεν κατάλαβα γιατί θες να γυρνάς τόσο νωρίς σπίτι» μου λέει η Κέντρα αλλά δεν περιμένει να ακούσει την απάντηση που της δίνω πάντα. ‘Η μητέρα μου είναι άρρωστη και το Σαββατοκύριακο δίνω ρεπό στην κοπέλα που τη φροντίζει’.
Εκείνος κι εγώ στεκόμαστε δίπλα δίπλα όρθιοι, έξω από τα γραφεία μας και η Κέντρα κλείνεται στο δικό της. Δε μιλάμε. Ξέρω ότι ξέρει. Ξέρει ότι ξέρω. Είναι θυμωμένος και το νιώθω. Είναι αστείο, αλλά ακόμα νιώθω την ενέργειά του. Τη ρουφάω απρόθυμα.  Δεν έχει δικαίωμα να νιώθει έτσι. Ποτέ δεν είχε. Πόσω μάλλον τώρα.
«Δεν το πιστεύω ότι ακόμα….» ξεκινάει να λέει βραχνά και τον διακόπτω.
«Δε σου πέφτει λόγος πώς βγάζει κάθε άνθρωπος το ψωμί του» λέω ξερά. Ακριβώς όπως τότε.
«Τώρα έχεις μια αξιοπρεπή δουλειά. Γιατί να δουλεύεις σε μπαρ;».
«Όλες οι δουλειές είναι αξιοπρεπείς» του θυμίζω. «Δεν κλέβω. Σερβίρω ποτά» λέω. Για εκατοστή φορά. Είναι σαν να γυρίσαμε πίσω στο χρόνο. Σαν να πιάσαμε τη συζήτηση από εκεί που την αφήσαμε. Χωρίσαμε επειδή δεν μπορούσε να δεχτεί ότι δουλεύω σε ένα μπαρ. Μάταια του εξηγούσα όσο ήμασταν μαζί ότι είναι ένα αξιοπρεπές μπαρ και ότι απλά σερβίρω ή φτιάχνω ποτά. Είναι γελοίο και το ξέρω, αλλά αυτός ήταν ο λόγος που εκείνο το βράδυ ήταν και το τελευταίο που περάσαμε μαζί. Με έβαλε να διαλέξω ανάμεσα στη δουλειά μου (τότε συνδύαζα το βιβλιοπωλείο και το μπαρ) και αυτόν. Άρχισα να γελάω γιατί δεν περίμενα ότι το εννοούσε. Αλλά το εννοούσε. Και το γέλιο μου ήταν η απάντηση που περίμενε. Δε λέω ότι θα δεχόμουν ένα τέτοιο εκβιασμό, αλλά δεν υπήρχε περίπτωση να μην προσπαθήσω να βρω μια συμβιβαστική λύση. Δεν ήταν λογικό να χωρίσουμε έτσι απλά, επειδή εκείνος δεν δεχόταν τις επιλογές μου. Δεν είχα κάτι για να ντρέπομαι και δε μου άξιζε να με προσβάλει έτσι, αλλά μάρτυς μου ο Θεός, μαζί του άγγιξα την ευτυχία και ήθελα να προσπαθήσω.
«Χαίρομαι πολύ» μου λέει και ξεφυσά σχεδόν ανακουφισμένος. Ανοίγει την πόρτα του γραφείου του και λίγο πριν χωθεί μέσα για το υπόλοιπο της μέρας μου τον ακούω να λέει «Χαίρομαι που δεν έχασα κι άλλο χρόνο μαζί σου».  Και κάπως έτσι, η πληγή που ένιωθα ότι είχε αρχίσει κάπως να κλείνει, άρχισε ξανά να αιμορραγεί.



3 σχόλια:

  1. Με τον τροπο του, ισως οχι ευθεως αλλα δειχνει οτι ακομα τον ποναει το δοντακι του γι΄αυτη. Παντως ειναι απαραδεκτος. Προσπαθει με καθε τροπο να την πληγωσει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Έχει λίγες μέρες που ανακάλυψα το μπλοκ και έχω είδη διαβάσει 4 η 5 ιστορίες και έχω ξετρελαθει! Μου αρέσει που υπάρχει αυτή η άμεση σχέση μεταξύ πρωταγωνιστή και πρωταγωνίστριας και δε χάνεται το ενδιαφέρον! Keep going

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πριν απο 2 χρόνια περίπου βρήκα τις ιστορίες σου. Θυμάμαι που μέσα σε μια εβδομαδα περιπου είχα διαβάσει όλες οσες ειχες γράψει ως τοτε και συνεχιζω να μπαίνω κάθε εβδομάδα διαβάζοντας τα κεφάλαια απο αυτές τις υπέροχες ιστοριες που γραφείς (!) Συγχαρητήρια, και καλη συνέχεια :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή