Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Δευτέρα, 3 Ιουλίου 2017

κεφάλαιο 5-χάρηκα πολύ, κύριε

Κεφάλαιο 5
«Έφυγε ο Γουέστμπρουκ» μου λέει ανακουφισμένη η Λίλι. Η κοπέλα αυτή κάθεται στη ρεσεψιόν, και ξέρει τα πάντα για τους πάντες. «Δεν τον είδε κανείς, αλλά και πάλι, ανακουφίστηκα που έφυγε» πεταρίζει τις βλεφαρίδες της. Είναι 23 ετών και είναι πολύ όμορφη. Κανείς δεν ξέρει τις πηγές της, αλλά συνήθως είναι ακριβής. Σήμερα αναρωτιέμαι πώς το έμαθε ότι έφυγε το αφεντικό.
«Γιατί ήμασταν όλοι τρομοκρατημένοι;» λέω, εφησυχασμένη πια. «Δεν μας έχει δώσει δικαίωμα να τον φοβόμαστε». Και ισχύει. Ήρθε, είδε (ποιος ξέρει τι) και απήλθε.
«Η δικιά σου μπήκε με ένα μωρό σήμερα» μου λέει η Λίλι, αλλάζοντας απότομα θέμα. «Τι έχει πάθει αυτή και έρχεται εννιά ακριβώς; Λες να της έβαλε κάποιος χέρι;» αναρωτιέται. Η Λίλι έχει ταχυγλωσσία. Απορώ αν την καταλαβαίνουν στο τηλέφωνο οι πελάτες. Άλλο με απασχολεί όμως.
«Μωρό; Η Κέντρα μισεί τα μωρά» λέω. Η Λίλι ξεσπάει σε δυνατά γέλια.
«Ενήλικο και αρσενικό μωρό» μου λέει και αναστενάζει. «Έπρεπε να τον δεις. Μπήκαν μαζί και μας έφυγε το κεφάλι. Σούπερ ζευγάρι».
«Τι; Έφερε τον γκόμενο στη δουλειά;» τη ρωτάω. Μιλάω άνετα στη Λίλι. Τη μισεί όπως κι εγώ. Όπως και όλοι μας. Είναι η μόνη υπάλληλος της εταιρείας που μπαίνει το πρωί και δε λέει καλημέρα στη Λίλι. Γενικά η Κέντρα αγνοεί οποιονδήποτε είναι σε χαμηλότερη βαθμίδα.
«Δεν ξέρω αν είναι γκόμενος. Ακόμα. Η γλώσσα του σώματος έλεγε ότι σύντομα θα συμβεί πάντως» μου λέει και μου κλείνει το μάτι. Αναστενάζω.
Παίρνω το ασανσέρ και πατάω το έξι. Το κτίριο είναι μεγάλο και επιβλητικό. Όλα είναι υπερσύγχρονα. Το ασανσέρ είναι καλυμμένο με καθρέπτη από άκρη σε άκρη και έχω την ευκαιρία να επιθεωρήσω λίγο την εικόνα μου πριν πιάσω δουλειά. Τα μαλλιά μου είναι φυσικά σπαστά αλλά τα έχω ισιώσει και τα έχω πιάσει σε ένα κότσο στη βάση του κεφαλιού μου. Έχω γαλαζοπράσινα μάτια και διαλέγω πάντα ουδέτερες σκιές. Έτσι και σήμερα. Φοράω ένα μαύρο στενό φόρεμα και μαύρες γόβες. Όχι 12ποντες όπως φοράει η Κέντρα. Περίπου 5-7 πόντους ώστε να μπορώ να περπατάω άνετα και να πηγαινοέρχομαι 150 φορές στο γραφείο της και να μεταφέρω έγγραφα γιατί τα θέλει ΟΛΑ εκτυπωμένα. Εγώ υποπτεύομαι ότι δεν ξέρει να κάνει επισύναψη και δεν μπορεί να μου στείλει αρχεία.
Είμαι ευχαριστημένη με την εικόνα μου. Είμαι όμορφη και έχω ένα σώμα λεπτό, αλλά γεμάτο καμπύλες. Το μόνο πράγμα που με ενοχλεί πάνω μου (όχι ότι δεν έχω ψεγάδια αλλά δε με ενδιαφέρει κιόλας και πολύ) είναι οι μαύροι κύκλοι. Ειδικά τις Δευτέρες, μετά από τόσες ώρες δουλειά το Σαββατοκύριακο, είμαι πάντα πολύ καταπονημένη.
Ανοίγω τη γυάλινη πόρτα που χωρίζει εμένα και την Κέντρα από το υπόλοιπο τμήμα μάρκετινγκ. Με περιμένει ένα μικρό σοκ. Μέσα στο γυάλινο κουβούκλιο δίπλα στο δικό μου υπάρχει ένας άντρας, ο οποίος έχει γυρισμένη την πλάτη του σε εμένα και αδειάζει ένα κιβώτιο που υποθέτω έχει τα προσωπικά του αντικείμενα. Η Κέντρα είναι μαζί του και χασκογελάει με κάτι που της είπε. Διάφορες σκέψεις περνάνε από το μυαλό μου. Δεν είναι γκόμενός της αλλά ο νέος υπάλληλος. Μου είχε πει ότι δεν ξέρει τίποτα, αλλά σήμερα μπήκαν μαζί. Είναι εμφανές ότι της αρέσει. Βλέπω το πρόσωπό της, αλλά όχι το δικό του. Χαμογελάει σαν χαζή. Είναι προφανές ότι θα δημιουργηθεί συμμαχία. Θα με βγάλουν από τη μέση σίγουρα. Θα έκανα κι άλλα σενάρια, ούσα καχύποπτη εκ φύσεως και απαισιόδοξη, αλλά δεν μπορώ να συγκεντρωθώ. Ο άντρας αυτός έχει ένα φοβερό κορμί. Σφικτό σώμα, πλατείς ώμους και καλοσχηματισμένους γλουτούς. Ουάο. Ελπίζω να μην…
Η στιγμή που γυρνάει, λες και ένιωσε την παρουσία μου, και με κοιτάει, ορκίζομαι ότι είναι η πιο φορτισμένη στιγμή της ζωής μου. Κρατιέμαι από το γραφείο για να μη λιποθυμήσω. Από όλες τις μέρες του χρόνου, από όλα τα μέρη του πλανήτη, έπρεπε να μπει σε αυτό το γραφείο, σήμερα. Έπρεπε να είναι εκείνος ο νέος μου συνάδελφος. Ο άντρας που έχω να δω 2 χρόνια, που μου ράγισε την καρδιά, αλλά δεν την έσπασε. Γιατί αυτή τη στιγμή τη νιώθω να βροντοχτυπάει μέσα μου.
«Να και η βοηθός μου» λέει η Κέντρα και χαμογελάει. «Η Μπριάνα Σμιθ» λέει και τον βλέπω να απλώνει το χέρι του. Θα πρέπει να τον αγγίξω.
«Κίραν Κάβανο» συστήνεται και συνειδητοποιώ ότι είναι πρώτη φορά που τον ακούω να λέει το όνομά του. Έχουν περάσει δύο χρόνια και είναι ακόμα πιο όμορφος. Πιο αρρενωπός. Αν είναι δυνατόν. «Χάρηκα» λέει ουδέτερα και συνεχίζει να τακτοποιεί. Μήπως δε με θυμήθηκε;
«Ο Κίραν θα μείνει έξι μήνες μαζί μας» λέει κεφάτη η Κέντρα. «Το ΔΣ του ομίλου τον έχει επιλέξει ως τον καλύτερο υπάλληλο της χρονιάς στη Νέα Υόρκη και του έδωσε τη δυνατότητα να περάσει τέσσερα εξάμηνα σε τέσσερα διαφορετικά τμήματα μάρκετινγκ, πριν πάρει τον τίτλο του διευθυντή μάρκετινγκ του ομίλου».
«Εντυπωσιακό» λέω. Το εννοώ αλλά δεν το δείχνω. Έχω ένα εκατομμύριο ερωτήσεις αλλά δεν κάνω καμία. Εκείνος δείχνει ήρεμος και αδιάφορος. Δε θέλω να ξέρει ότι με επηρεάζει. Ούτε καν με κοιτάζει.
«Έχει τελειώσει το Στάνφορντ και έχει κάνει και μεταπτυχιακό. Είναι πολύ ικανός και η εμπειρία του θα μας φανεί χρήσιμη εδώ μέσα» λέει η Κέντρα. «Ειδικά σε σένα» μου λέει. «Έχεις πολλά να μάθεις από εκείνον». Εκείνος με κοιτάει φευγαλέα. Δεν αντιδρώ στην προσβολή της. Θέλω να της πω ότι ξέρω διπλάσια από όσα ξέρει εκείνη, αλλά δεν το κάνω.
«Μακάρι μέσα σε έξι μήνες να μάθει τη δουλειά και να καταφέρει να με μάθει κι εμένα κάτι» λέω εγώ ευγενικά, αλλά η ειρωνεία μου είναι ξεκάθαρη. Δύο μήνες θα του πάρει να μάθει τη δουλειά και μένουν τέσσερις. Πόσο έξυπνος είναι πια; Πολύ, θυμάμαι. Αλλά κι εγώ είμαι. Στάνφορντ ε; σκέφτομαι. Δεν είχα ιδέα.
«Κίραν, αν θες καφέ, η Μπριάνα μπορεί…» ξεκινάει να λέει αλλά τη διακόπτω.
«Αποκλείεται» λέω κοφτά. «Δεν φτιάχνω καφέ για άλλον» ξεκαθαρίζω. Εκείνος με κοιτάει με ευθυμία.
«Η Μπριάνα μπορεί να σου πει πού είναι η κουζίνα θα έλεγα» λέει ξερά η Κέντρα. Μαζεύομαι. Είμαι εκνευρισμένη και βγάζω τρελά συμπεράσματα. Αλλά ικανή την έχω.
«Έτοιμος» λέει. Η φωνή του με ταράζει. «Τακτοποίησα τα πάντα και είμαι έτοιμος να ξεκινήσω. Κέντρα, περιμένω οδηγίες».





2 σχόλια:

  1. Όλες να τις στείλεις! Είναι υπέροχες!Συχαρητήρια και περιμένουμε νεότερα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ψήφισα τον λατρεμένο Όλιβερ Πιρς! Georgia

    ΑπάντησηΔιαγραφή