Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Πέμπτη, 29 Ιουνίου 2017

κεφάλαιο 4-κορίτσια, ψηφίστε παρακάτω!!

Κεφάλαιο 4
Γυρνώντας εξαντλημένη στο σπίτι ξημερώματα Σαββάτου, βγάζω τα παπούτσια μου και σωριάζομαι στον καναπέ. Δεν έχω κουράγιο να κάνω μπάνιο και δε θέλω να ξαπλώσω βρώμικη. Η Ντάνι λείπει αυτό το Σαββατοκύριακο για το γάμο μιας ξαδέρφης του Πίτερ στη Νέα Υόρκη. Μου λείπει όταν δεν είναι εδώ, αλλά χαλαρώνω κιόλας. Όταν είναι εδώ, όλο και κάποια φαεινή ιδέα έχει για να «περάσουμε σούπερ».
Όταν είχα χωρίσει με τον Κίραν, εκείνη την απαίσια περίοδο, με τραβολογούσε σε ένα σωρό δραστηριότητες. Δοκιμάσαμε γιόγκα, ραπτική, κεραμική, μαθήματα χειρομαντείας, ποδηλασία, μαγειρική και τοξοβολία. Ήταν εξουθενωτικό, αλλά είχε τόση επιθυμία να με στηρίξει, που δεν ήθελα να της χαλάσω χατίρι. Παρόλο που η καρδιά μου είχε σπάσει σε εκατομμύρια κομμάτια και ήξερα ότι ποτέ δε θα ήμουν η ίδια. Παρόλο που δεν έβρισκα χαρά σε τίποτα.
Ευτυχώς εκείνος δεν είχε έρθει ποτέ σπίτι μου. Θα ήταν αφόρητο να γυρνάω κάθε βράδυ σε ένα χώρο γεμάτο αναμνήσεις. Θα ακούγεται σίγουρα παράξενο που δεν είχε έρθει σπίτι μου και μάλλον ήταν, αλλά η σχέση μας δεν ήταν συμβατική.   Περνούσαμε χρόνο σπίτι του αλλά δε μιλούσαμε πολύ για τη ζωή πριν γνωριστούμε. Δε βγαίναμε πολύ. Εγώ δούλευα σε δύο δουλειές και εκείνος προσπαθούσε να ανελιχθεί στην εταιρεία όπου δούλευε και γυρνούσε βράδια σπίτι. Βρισκόμασταν στο διαμέρισμά του, το οποίο απείχε 4 στάσεις από το δικό μου. Ήταν μικρό, αλλά ευτυχώς έμενε μόνος. Ήταν πολύ κομψό, γεμάτο ωραία έργα τέχνης και καλαίσθητα έπιπλα. Δεν έδειχνε να έχει οικονομικό πρόβλημα, αλλά δεν έκανε και πολλά έξοδα. Δεν ήξερα λεπτομέρειες βέβαια. Δε με ένοιαζε. Δε με ένοιαζε να μάθω το παρελθόν του. Αρκεί το παρόν του και το μέλλον του να ήταν μαζί μου.
Το παρόν του ήταν για δύο μήνες. Το μέλλον του δε με περιελάμβανε. Δυο χρόνια τώρα, δεν έχω νέα του. Ίσως έχει φύγει από την πόλη. Ίσως  έχει παντρευτεί.  Δεν τον έχω ψάξει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Με πλήγωσε ο τρόπος που χωρίσαμε και εκείνος δεν κοίταξε ποτέ πίσω του. Δε θα έκανα ποτέ εγώ ένα τέτοιο πισωγύρισμα.
Δεν ξέρω γιατί με πλημμύρισαν οι αναμνήσεις. Συνήθως προσπαθώ να σκέφτομαι τις καλές στιγμές. Το κάνω για να δικαιολογώ τον εαυτό μου που δυσκολεύομαι τόσο να ξεχάσω. Συνήθως μετά από ένα χωρισμό θυμάσαι μόνο τα άσχημα. Αλλά εγώ δεν έχω πολλά άσχημα να θυμάμαι. Θυμάμαι τα καλά και ξέρω ότι δεν είμαι τρελή που ακόμα δεν βρήκα κάτι καλύτερο. Θυμάμαι να τρώμε παγωτό στο κρεβάτι, να μιλάμε για τις φιλοδοξίες μας, για κάποιο βιβλίο που μας άρεσε. Λέγαμε τα πάντα και τίποτα. Η συμβατότητά μας, και όχι μόνο η σεξουαλική, ήταν υπέροχη. Ταιριάζαμε απόλυτα. Λάτρευα το χιούμορ του και εκείνος απολάμβανε να με ακούει. Ένιωθα άνετα να του μιλάω για ένα σωρό πράγματα. Ακόμα και τελείως ασήμαντα.

Νυστάζω και ελπίζω να αποκοιμηθώ. Συνήθως  όταν τον σκέφτομαι δεν μπορώ να ηρεμήσω εύκολα. Είχα καιρό να τον σκεφτώ. Ίσως είναι που πλησιάζει η μέρα που χωρίσαμε. Τη Δευτέρα συμπληρώνονται ακριβώς δύο χρόνια από εκείνον τον απαίσιο τσακωμό. Δεν χωρίσαμε επιτόπου. Ανταλλάξαμε λόγια βαριά. Πολλές φορές είχε δείξει ότι δεν εγκρίνει τον τρόπο ζωής μου, αλλά δεν περίμενα να ασκήσει βέτο. Ανώριμη εγώ, ανώριμος και εκείνος, δεν το διαχειριστήκαμε καλά και ο καβγάς ξέφυγε. Εκείνο το βράδυ κοπάνησα την πόρτα πίσω μου και επέστρεψα στο διαμέρισμά μου για να κοιμηθώ. Δεν με ξαναπήρε ποτέ. Δεν τον ξαναπήρα ποτέ.

1 σχόλιο:

  1. Γιατι κατι μου λεει πως θα ξαναβρεθει μπροστα της και μαλιστα στην δουλεια της?? Αναμενουμε για το επομενο!! Καλη ξεκουραση και σε ευχαριστουμε για το κεφαλαιο!! Καη σου επιτυχια!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή