Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Παρασκευή, 10 Μαρτίου 2017

κεφάλαιο 48-σχέδιaaaa

48

«Τι θες να κάνουμε;» ρώτησε ο Τζάρεντ την ‘Ινγκριντ λίγες μέρες μετά. Είχαν γυρίσει στη Γρεδόρα πριν από δύο μέρες γιατί έπρεπε να παρευρεθούν σε μια φιλανθρωπική εκδήλωση. Κοιμόντουσαν ακόμα σε διαφορετικά κρεβάτια και η σχέση τους είχε κάπως εξομαλυνθεί, αλλά δεν ήταν…μαζί. Ο Τζάρεντ προσπαθούσε σθεναρά να τη φέρει πιο κοντά του αλλά εκείνη ήταν ακόμα σοκαρισμένη από τη απαγωγή και πληγωμένη από τη στάση του πριν από αυτή, με αποτέλεσμα να μην είναι έτοιμη να επιστρέψει στην αγκαλιά του, όσο και αν το ήθελε.
«Να κόψουμε κεφάλια» του είπε εκείνη πικραμένη αλλά και αποφασισμένη. «Πρώτον θα στείλουμε όλες τις καμαριέρες να δουλέψουν σε άλλες θέσεις. Δε θα είναι καμιά κοντά μας».
«Είναι καλή ιδέα, αλλά νόμιζα ότι είσαι δεμένη μαζί τους» της θύμισε εκείνος. Έδειχνε να απορεί με την ξαφνική αποφασιστικότητά της αλλά η Ινγκριντ είχε σκληρύνει μετά την πολλαπλή προδοσία που υπέστη.
«Κάποια από όλες πούλησε πληροφορίες. Δε θέλω να μάθω ποια. Θέλω να φύγουν όλες. Να προσλάβουμε ξένες. Θα τις αλλάζουμε κάθε έξι μήνες ώστε να μην πολυγνωριζόμαστε»  του εξήγησε.
«Και για το άλλο θέμα;» ρώτησε εκείνος μετά από μια μακρά παύση. Βρίσκονταν στη βιβλιοθήκη. Εκεί όπου είχαν τσακωθεί λίγο πριν χωρίσουν οι δρόμοι τους. Ήταν το μόνο μέρος όπου ένιωθαν ασφάλεια, να μιλήσουν λίγο πιο χαλαρά, παρόλο που και για τους δύο ήταν λίγο αμήχανο να βρίσκονται σε ένα μέρος όπου είχαν ανταλλάξει σκληρά λόγια. ‘Επρεπε όμως να τραβήξουν το τσιρότο κάποια στιγμή. «Ξέρω ότι είναι μεγάλο σοκ, αλλά μπορώ να…».
«Όχι Τζάρεντ. Δε χρειάζομαι βοήθεια» του είπε για εικοστή φορά σήμερα. Της είχε πει τα νέα σχεδόν φοβισμένος για την αντίδρασή της. Αλλά κάπου μέσα της την ήξερε ήδη την αλήθεια. Είδε συνθέσει τα κομμάτια του παζλ κατά την κράτησή της από τους απαγωγείς. «Δε χαίρομαι που απέδειξες ότι ο Πάτρικ είναι πίσω από όλα αυτά. Αυτό που με σόκαρε δεν ήταν ότι ο καλύτερος φίλος μου ήθελε να με αποδυναμώσει. Αυτό που με σόκαρε ήταν ότι δεν μου είχε περάσει ποτέ πριν από το μυαλό. Σκέφτηκα αμέσως ότι εσύ είσαι πίσω από όλα αλλά εκείνος…ποτέ. Ποτέ δε σκέφτηκα ότι θέλει να μου κάνει κακό».
«Δεν είναι μόνο ο Πάτρικ. Ήσουν μπροστά όταν η ομάδα μας μας παρουσίασε τα ευρήματα της έρευνας. Ο Πάτρικ συνεργαζόταν με τον πατέρα μου. Δεν ξέρω ποιος το υποκίνησε και λίγο με νοιάζει. Το θέμα είναι ότι αυτοί οι δύο είχαν πάρε δώσε. Το ήξερα πριν παντρευτούμε ότι έχουμε κάποιον μεσάζοντα στο παλάτι, αλλά δεν ήξερα όνομα. Ο πατέρας μου γρήγορα κατάλαβε ότι δε σε μισώ και σταμάτησε να μου λέει πολλά. Δεν ξέρω πώς να συμπεριφερθώ. Συνωμοτούσε πίσω από την πλάτη μου ενώ ήξερε πώς νιώθω για σένα».
«Ήξερε;»
«Φυσικά. Δεν του το είχα πει με πολλά λόγια, αλλά καταλάβαινε ότι σε σέβομαι και θέλω να σε προστατεύσω».
«Γιατί να μας πιέζει να κάνουμε παιδιά και από την άλλη να θέλει να μου κάνει κακό;»
«Υποθέτω ήθελε και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο. Μάλλον απλώς ήθελε να σε έχει του χεριού του. Να αποδυναμώσει την εικόνα σου και να σε μειώσει στα μάτια του λαού. Να μου κάνεις ένα παιδί και μετά σιγά σιγά να σε περάσει στην αφάνεια».
«Ποτέ» είπε η Ινγκριντ δυναμικά.
«Μαζί σου» χαμογέλασε εκείνος ενθαρρυντικά. «Αλλά θέλω να μην δράσουμε σπασμωδικά πριν ξεκαθαρίσουν όλα» της είπε και τη χάιδεψε στο κεφάλι. Δεν τον άφηνε να την πλησιάσει πολύ, αλλά ένα απλό χάδι το δεχόταν. Δεν ήταν έτοιμη ακόμα και εκείνος το σεβόταν, παρόλο που την φλέρταρε κανονικά.
«Έχεις δίκιο και θα το κάνουμε. Γιατί μάθαμε ότι ο πατέρας σου και ο Πάτρικ είχαν κανονίσει όλα τα δημοσιεύματα που είχαν διαρρεύσει στα ΜΜΕ, αλλά δεν αποδείχτηκε να έχουν συμμετοχή στην απαγωγή μου. Πρέπει να δώσουμε λίγο χρόνο στους άντρες να φτάσουν στην άκρη του νήματος».
«Έχω την εντύπωση ότι δε θα έχουν φτάσει μέχρι εκεί. Αν θες τη γνώμη μου είναι δουλειά των Ελεύθερων. Ίσως είχαν κάποια βοήθεια εκ των έσω αλλά δε νομίζω να φταίνε ο πατέρας μου και ο Πάτρικ. Εκτός αν είναι τρελοί. Γιατί όποιος άνθρωπος έχει σώας τα φρένας δε θα τα έβαζε μαζί μου. Μαζί σου».
«Εντωμεταξύ αύριο θα ανακοινώσω στον Πάτρικ την απόφασή μου να αποχωρήσει από τη χώρα. Σκέφτηκα να τον στείλω ως πρόξενο κάπου μακριά».
«Καλά θα κάνεις» έγνεψε θετικά. «Ας είναι μακριά, γιατί κάθε φορά που τον βλέπω θέλω να τον σκοτώσω. Ξέρει ότι ξέρουμε;» τη ρώτησε απλά.
«Νομίζω ότι έχει καταλάβει ότι είμαι ψυχρή, αλλά δεν ξέρει ακριβώς γιατί. Θα μάθει αύριο. Θα του ζητήσω να ξεκουμπιστεί από εδώ μέσα σε 24 ώρες. Με τον πατέρα σου τι θα κάνουμε;».
«Θα του ανακοινώσω απλά ότι ξέρουμε τι έκανε και θα τον απειλήσω ότι θα το δημοσιοποιήσω. Δε θα τολμήσει να με προκαλέσει. Είχαμε μια συζήτηση οι δύο μας όσο σε κρατούσαν και νομίζω ότι κατάλαβε μερικά πράγματα για το πώς νιώθω για σένα» της ξεκαθάρισε.
«Μάλιστα» χαμογέλασε εκείνη μετά από λίγη ώρα. «Και πώς νιώθεις;» τόλμησε να τον ρωτήσει. ‘Εβλεπε στα μάτια του το ζεστό ενδιαφέρον και την επιθυμία να είναι κοντά της με κάθε τρόπο, αλλά δεν ήξερε πώς να συνεχίσει.
«Ας πούμε απλά…» σηκώθηκε από τη δερμάτινη πολυθρόνα του και κάθισε δίπλα της. Την τράβηξε στην αγκαλιά του με μια δυνατή κίνηση. «Ας πούμε ότι δεν πρόκειται κανείς να μας χωρίσει ποτέ ξανά» ακούμπησε ένα απαλό φιλί στο κεφάλι της.
«Να σου πω την καθαρή μου αλήθεια» είπε εκείνη και χαλάρωσε κάπως στην αγκαλιά του. Της είχε λείψει να τον έχει κοντά της. Τόσες μέρες κρατούσε διακριτικά τις αποστάσεις του, αλλά ταυτόχρονα έδειχνε έντονα το ενδιαφέρον του. «Δε μου έλειψες καθόλου» του είπε ψέματα. Εκείνος δεν έδειξε να την πιστεύει αν έκρινε από το χαμόγελό του. «Αλλά όταν κλότσησες την πόρτα και σε είδα να μπαίνεις μέσα στο δωμάτιο…ξέχασα για λίγο πού ήμουν. Ξέχασα ακόμα και το όνομά μου!».
«Τι λες; Για πότε μιλάς;» τη ρώτησε εκείνος.
«Για τη μέρα που με βρήκες. Σε έβλεπα στα όνειρά μου και ήμουν σίγουρη ότι θα έρθεις να με βρεις. Προσευχόμουν να γίνει έτσι. Αλλά όταν τελικά ήρθες, και σε είδα ντυμένο με μαύρη στρατιωτική στολή, να κρατάς το όπλο σου και να δείχνεις τόσο απειλητικός, αλλά και σέξι ταυτόχρονα…ξέχασα ότι ήμουν θύμα απαγωγής και άρχισα να σκέφτομαι…άλλα πράγματα. Είναι παράξενο ε; Και εμένα μου φαίνεται παράξενο, αλλά…ουάο…» αναστέναξε. Εκείνος την κοιτούσε μπερδεμένος.
«Εμ…δεν ξέρω τι να πω. Δεν σκόπευα να σου αρέσω όταν φορούσα τη στολή μου. Αλλά χαίρομαι. Μήπως θες να τη βρω και να τη φορέσω απόψε;» της πρότεινε. Εκείνη δεν απάντησε.
«Μπορείς να το κάνεις κάποια στιγμή, αλλά προς το παρόν δε νιώθω ότι χρειάζεται να φορέσεις κάτι για να με κερδίσεις» του είπε προκλητικά. Εκείνος χαμογέλασε, λες και η καρδιά του μπήκε στη θέση της.
«Έμαθες τίποτα από το βιβλίο που διάβαζες πριν χωρίσουμε;» τον ρώτησε, ενώ βολευόταν ακόμα πιο πολύ στην αγκαλιά του. Εκείνος δεν απάντησε αμέσως.
«Δεν χωρίσαμε ποτέ» απέφυγε την ερώτηση.
«Αν θυμάμαι καλά διάβαζες το ‘η ψυχολογία της γυναίκας και πώς να την κάνεις ευτυχισμένη’. Έμαθες τίποτα;» επέμεινε εκείνη.
«Έμαθα ότι πρέπει να ακούω τις επιθυμίες σου» είπε εκείνος σοβαρά. Η Ινγκριντ σούφρωσε τα χείλη της και πετάρισε τις βλεφαρίδες της. Της είχε λείψει. Δεν ήταν σίγουρη ότι ήταν η καλύτερη απόφαση αλλά ήθελε να τον νιώσει πολύ κοντά της.
«Και τι ακούς τώρα;» του ψιθύρισε βραχνά στο αυτί.
«Ακούω…μουσική» χαμογέλασε εκείνος ξανά και την φίλησε.

Αποτέλεσμα εικόνας για justice joslin all black


2 σχόλια:

  1. τελικα με το "καγκουρο" , την ιρενε αυτος γιατι ηταν μαζι της;;;(εβελινα)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλέ ναι κι εγώ με αυτήν την απορία έμεινα. Χαχαχαχα. 😝 Είναιιι τοοοσοο ωραιααα μαζιιι. Τους αγαπώ!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή