Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Δευτέρα, 6 Μαρτίου 2017

κεφάλαιο 47-νιάου νιάου

47
«Μίλα μου λίγο, κορίτσι μου» είπε ο Τζάρεντ το επόμενο μεσημέρι. Βρίσκονταν σε μια αγροικία που ανήκε σε έναν φίλο του και του είχε εμπιστευτεί τα κλειδιά ώστε να απομονώνεται εκεί όταν θέλει λίγη ηρεμία.  Δεν ήταν ότι δεν εμπιστευόταν κανέναν. Πάνω από 30 μέλη των Ελεύθερων είχαν συλληφθεί και η ομάδα είχε αποδυναμωθεί σημαντικά. Γύρω από την αγροικία περιπολούσε η ομάδα από την Ελβετία, την οποία σκεφτόταν σοβαρά να προσλάβει μόνιμα καθώς και δέκα αστυνομικοί. Το ήξερε ότι υπερέβαλε αλλά δε θα ρίσκαρε ξανά με την ασφάλειά της.
«Είμαι κουρασμένη» ψέλλισε εκείνη. Κοιμόταν σχεδόν από τη στιγμή που την έφερε σπίτι, μετά τη γρήγορη εξέταση από το γιατρό του. Τον είχε διαβεβαιώσει ότι είναι καλά, αλλά θα ήθελε να μείνει μερικές μέρες σε προστατευμένο περιβάλλον ώστε να είναι ήρεμη και να αποφύγουν τυχόν κρίση μετατραυματικού στρες.
«Μίλα μου λίγο» της φίλησε το μέτωπο τρυφερά, αλλά εκείνη σε σάλεψε. «Μου έλειψες τόσο και κόντεψα να τρελαθώ όταν χάθηκες».
«Λυπάμαι αν διέκοψα τις διακοπές σου» του είπε εκείνη κλείνοντας τα μάτια της. Είχε φοβερό πονοκέφαλο. «Μπορείς να επιστρέψεις στις εξωσυζυγικές σου δραστηριότητες» συνέχισε.
«Μα τι λες;» κάθισε δίπλα της. Είχε κοιμηθεί στον καναπέ, και την άφησε να ηρεμήσει λιγάκι, αλλά σήμερα δεν μπορούσε να κρατηθεί. «Ποιες εξωσυζυγικές δραστηριότητες; Παραδέχομαι ότι χωρίσαμε λίγο απότομα και, ναι, ήμουν πικραμένος, αλλά για τι με κατηγορείς; Εγώ ποτέ δε σε απάτησα» είπε δυναμικά.
«Οι φωτογραφίες στα περιοδικά άλλα δείχνουν» του θύμισε τα δημοσιεύματα.  Δεν ωφελούσε να του κρύβει το πόσο πληγώθηκε.
«Πες μου αν σου έκαναν κακό, αν σε χτύπησαν. Πες μου αν τους άκουσες να μιλάνε με κάποιον που αναγνώρισες. Μη ταλαιπωρείς το μυαλό σου με σαχλαμάρες. Δεν υπήρξε άλλη γυναίκα από τη στιγμή που εμείς οι δύο παντρευτήκαμε» της ξεκαθάρισε αλλά η Ινγκριντ δεν θα πειθόταν έτσι εύκολα.
«Δε με χτύπησαν ποτέ. Αλλά μου μιλούσαν άσχημα και με τρόμαζαν. Μου έλεγαν ότι δε θα έρθει κανείς να με σώσει. Ότι δε με αγαπάει κανείς» του είπε τελικά και άρχισε να τρέμει από τους λυγμούς. Εκείνος την αγκάλιασε αμέσως. «Ότι όλη η χώρα με μισεί, εσύ με απατάς και οι δικοί μου είναι εναντίον μου. Μου το έλεγαν όλη μέρα και σχεδόν τους πίστεψα» συνέχισε να κλαίει. «Και μου πετούσαν λίγο φαγητό μέσα σε ένα μεταλλικό σκεύος και δεν είμαι σίγουρη ότι το έπλεναν» του είπε. Εκείνος την έσφιξε κι άλλο πάνω του.
«Όλοι σε αγαπάνε και λυπάμαι αν σκέφτεσαι έτσι» της φίλησε τα μαλλιά απαλά «Θα φροντίσω να τιμωρηθούν αυστηρά για αυτό που έκαναν. Και αυτοί και κάθε εμπλεκόμενος με τον εκβιασμό. Θα ρίξω φως στην υπόθεση και θα ζήσουμε μια ζωή ήρεμοι και ευτυχισμένοι» της είπε. Η Ινγκριντ τον κοίταξε με γουρλωμένα, ολοκόκκινα μάτια.
«Μη βγάζεις συμπεράσματα και κάνεις σχέδια. Εγώ δε σε εμπιστεύομαι μετά από τη συμπεριφορά σου. Έχω περάσει πολύ άσχημα τις τελευταίες βδομάδες και η απαγωγή μου, πίστεψέ με, ήταν το μικρότερο κακό».
«Δεν είναι ώρα να συζητήσουμε όσα μας χωρίζουν, αλλά όσα μας ενώνουν. Κι εγώ παραδέχομαι ότι φέρθηκα εγωιστικά και δε σου εξήγησα πώς το μέιλ διέφυγε της προσοχής μου, αλλά κι εσύ με καταδίκασες πριν με ακούσεις καν. Δέχτηκες όσα σου είπα ο φίλος σου, το φίδι. Μα τι θες για να καταλάβεις ότι αυτός θέλει να μας χωρίσει; Επειδή σε αγαπάει;»
«Δε με νοιάζει αν με αγαπάει ή όχι. Και δεν τον εμπιστεύομαι όσο νομίζεις. Αλλά τον ξέρω τόσα χρόνια και ποτέ δε μου γύρισε την πλάτη. Ενώ εσύ…».
«Δε σου γύρισα την πλάτη. Πληγώθηκα» της είπε. «Δεν καταλαβαίνω γιατί οι γυναίκες πρέπει να έχουν το μονοπώλιο στην ευαισθησία. Ούτε και σε εμάς αρέσει να μας φέρονται άσχημα και να μας αμφισβητούν τις προθέσεις».
«Θέλω να με αφήσεις λίγο ήσυχη, να κάνω μπάνιο» άλλαξε εκείνη το θέμα βίαια, αλλά δεν ήθελε να τσακώνονται άλλο.
«Δε θέλω να σε αφήσω ούτε λεπτό μόνη. Θα κάνεις μπάνιο και θα ξαπλώσουμε μαζί» της είπε εκείνος.
«Δε…νιώθω άνετα. Δεν μπορούμε να το πιάσουμε από εκεί που το αφήσαμε» έκανε να σηκωθεί αλλά εκείνος άρπαξε τον καρπό της.
«Άφησέ με να σου δείξω πόσο πολύ σε θέλω στη ζωή μου, πόσο μετάνιωσα, πόσο τρελός είμαι για σένα» έσφιξε τα δόντια του. Η Ινγκριντ ένιωσε να ανατριχιάζει από την αποφασιστικότητα που άκουσε στη φωνή του, κι ας φοβόταν να αφεθεί στα λόγια του.
«Την τελευταία φορά που σε άφησα το πλήρωσα ακριβά» του θύμισε και προσπάθησε να απεγκλωβιστεί, αλλά δεν τα κατάφερε. Την κρατούσε δυνατά.
«Θα σε πάρω μακριά» της είπε εκείνος και τη φίλησε ανάλαφρα στα χείλη. «Θα τα παρατήσω όλα, αν θες κι εσύ, και μπορούμε να πάμε να μείνουμε σε ένα άλλο κράτος. Οι δύο μας. Σαν δύο απλοί άνθρωποι. Το θες;» την αιφνιδίασε. Έμεινε να τον κοιτάει απορημένη.
«Μπορείς να κάνεις τέτοιο τέτοιο; Εσύ…» του είπε αλλά τη σταμάτησε.
«Αν είναι να είμαστε ευτυχισμένοι, δε με νοιάζει η εξουσία. Το αφήνω πάνω σου. Πες μου ότι το θες και σε πέντε μέρες μπορούμε να ζούμε σε ένα νησί της Καραϊβικής ως  Τζος και Έλενα Πίτερσον».
«Κι εκεί παντρεμένοι θα είμαστε;» δεν κρατήθηκε και γέλασε.
«Δε βλέπω άλλη επιλογή με εμάς τους δύο» χαμογέλασε εκείνος. «Δώσε μου το πράσινο φως κι φύγαμε».
«Θέλω χρόνο» του είπε εκείνη και σηκώθηκε στα δυο της πόδια. «Για να σε πιστέψω. Για να σε εμπιστευτώ».
«Γυρίσαμε στο μηδέν;» της παραπονέθηκε.
«Εμείς δεν ήμασταν ποτέ στο μηδέν» τον καθησύχασε. Ήξερε ότι τυραννιέται και δεν ήθελε να τον βλέπει έτσι. Μπορεί εκείνη να είχε περάσει απαίσια,  να είχε πέσει θύμα απαγωγής, αλλά δεν μπορούσε να σκεφτεί πόσο άσχημα θα πέρασε ο Τζάρεντ, ανησυχώντας για εκείνη. Εκείνη θα τρελαινόταν.
«’Εχω ελπίδες;» τη ρώτησε όλο αγωνία. Τον χάιδεψε λιγάκι σ το κεφάλι.

«Αν είσαι πολύ καλό παιδί και μου εξηγήσεις γιατί κρατιόσουν χέρι χέρι με εκείνο το καγκουρό…» 

Αποτέλεσμα εικόνας για doutzen kroes sleep

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου