Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Παρασκευή, 10 Φεβρουαρίου 2017

κεφάλαιο 42-από Δευτέρα...χάος

42

Η Ινγκριντ δεν έδωσε τη σημασία την πρώτη ή την δεύτερη μέρα, νομίζοντας ότι είναι η ιδέα της. Την τρίτη μέρα όμως σιγουρεύτηκε ότι κάτι δεν πάει καλά στο παλάτι και έξω από αυτό. Κοίταξε πίσω από τον ώμο της τους τρεις μαυροντυμένους άντρες που την ακολουθούσαν ενώ περπατούσε στον περίβολο του παλατιού με προορισμό τη βιβλιοθήκη. Ήταν ένα μικρό ανεξάρτητο κτίριο και ο Τζάρεντ περνούσε πολύ χρόνο εκεί τελευταία. Λες και ολόκληρο παλάτι δεν τον χωρούσε. Ξεφύσησε εκνευρισμένη. Τόσο καιρό και δεν μπορούσε να συνηθίσει τη νέα τάξη πραγμάτων.

«Πες μου ένα λόγο που με ακολουθούν τόσα άτομα» του είπε εκνευρισμένη, μπουκάροντας στη μεγάλη αίθουσα χωρίς φυσικά να ανησυχεί ότι μπορεί να ενοχλεί κάποιον. Οι ώρες που επιτρεπόταν να την επισκεφτεί το προσωπικό, καθώς και εξέχοντες επιστήμονες και ακαδημαϊκοί που είχαν πρόσβαση σε αυτή, είχαν τελειώσει προ πολλού. Η ώρα ήταν δέκα το βράδυ. Πυκνό σκοτάδι κάλυπτε το χώρο, εκτός από μια σειρά λαμπατέρ σε μια γωνία. Κοντά στο ράφι ψυχολογίας. Ενδιαφέρον.
Για λίγο δεν άκουσε απάντηση και ανησύχησε ότι μιλούσε στο κενό. Μήπως είχε βγάλει λάθος συμπεράσματα και εκείνος δεν ήταν εκεί;
«Για να μη σε χάσουμε» τον άκουσε ξαφνικά. Ακολούθησε τη βραχνή, σχεδόν βαριεστημένη φωνή του. Ήταν εκεί που νόμιζε, στον τομέα ψυχολογίας και διάβαζε ένα χοντρό βιβλίο καθισμένος σε έναν δερμάτινο καναπέ. Όσο κι αν προσπάθησε δεν κατάφερε να διαβάσει τον τίτλο του.
«Δε χρειάζεται να με ειρωνεύεσαι συνέχεια» του είπε εκείνη κοφτά.
«Δεν έχω και πολλές απολαύσεις πια» είπε εκείνος, κλείνοντας το βιβλίο και βάζοντάς το σε ένα ράφι ψηλά. Η Ινγκριντ προσπάθησε να απομνημονεύσει τη θέση του. «Δεν μπορώ ούτε να διαβάσω με την ηρεμία μου».
«Δεν μπορούσα να περιμένω άλλο. Σε ψάχνω από το απόγευμα και δε σε βρίσκω πουθενά. Υπέθεσα ότι είσαι εδώ και σκέφτηκα να μιλήσουμε» είπε εκείνη ευγενικά.
Η ησυχία μέσα στη βιβλιοθήκη, η μυρωδιά ξύλου και χαρτιού, την έκαναν να νιώθει πραγματικά άβολα. Λες και ήταν οι μόνοι δύο άνθρωποι στον κόσμοι, παγιδευμένοι σε ένα παράλογο περιβάλλον. Η βιβλιοθήκη ήταν το αγαπημένο της μέρος όταν ήταν μικρή. Είχε μια τεράστια συλλογή από μυθιστορήματα, χειρόγραφα και συγγράματα. Οι ατελείωτες σειρές με τίτλους βιβλίων τη μάγευαν. Θυμάται να αναρωτιέται πόσα βιβλία υπήρχαν εκεί μέσα. Δεν έμαθε ποτέ.
«Τι θες να μάθεις;» τη ρώτησε, αφού τακτοποίησε με το χέρι του νευρικά ένα βιβλίο που εξείχε ελάχιστα.
«Σου είπα! Για κάποιο λόγο με ακολουθούν συνεχώς κάτι περίεργοι τύποι. Ακόμα και μέσα στο παλάτι».
«Προφανώς όχι συνεχώς» της είπε και έδειξε τριγύρω του.
«Τους διέταξα να περιμένουν έξω» του είπε εκείνη.
«Και το έκαναν; Θα πρέπει να λογοδοτήσουν» έσμιξε τα φρύδια του.
«Δεν καταλαβαίνω» έχασε την υπομονή της, αλλά προσπάθησε να μη σηκώσει τον τόνο της φωνής της.
«Αύξησα την ασφάλεια στο παλάτι και την προσωπική σου ομάδα. Θα σε ακολουθούν σε σταθερή βάση δύο άντρες και ίσως και ένα τρίτος».
«Γιατί; Τι άλλαξε;» τον ρώτησε φοβισμένη.
«Τίποτα. Απλώς πρέπει να είσαι ασφαλής» είπε εκείνος άτονα.
«Δεν έχω κινδυνεύσει ποτέ».
«Αυτό θέλουμε να διασφαλίσουμε».
«Μα νιώθω πολύ πιεσμένη με τρεις ανθρώπους πάνω από το κεφάλι μου. Μοιάζουν με γορίλες και δε μου μιλάνε καν. Τους ρώτησα πώς τους λένε και με αγνοούν».
«Δεν προσελήφθηκαν για να σου κρατάνε παρέα. Και αυτοί οι «γορίλες», όπως τους λες, είναι μερικοί από τους καλύτερους βοηθούς ασφαλείας στον κόσμο».
«Νιώθω ότι μου κρύβεις κάτι» του είπε τελικά. Ο Τζάρεντ συγύριζε το χώρο με φοβερή αφοσίωση. Δεν την κοιτούσε φυσικά.
«Δεν κρύβω τίποτα. Απλώς ενίσχυσα την ασφάλειά σου. Θα τους συνηθίσεις. Άλλωστε πάντα είχες κάποιον κοντά σου».
«Ναι! Τον Πωλ! Τον ήξερα από μικρή» διαμαρτυρήθηκε. «Πού είναι τώρα;».
«Δεν είναι φυσιολογικό να κάνεις παρεούλα με το προσωπικό ασφαλείας. Πρέπει να είναι συγκεντρωμένοι στο να σε προστατεύουν. Ο Πωλ μεταφέρθηκε στο εξωτερικό φυλάκιο και θα ελέγχει τα αμάξια που μπαίνουν. Μην ανησυχείς» της είπε ήρεμα.
«Είσαι σίγουρος ότι μου λες όλη την αλήθεια;» τον ρώτησε καχύποπτα.
«Νομίζω μπορούμε να πούμε με σιγουριά ότι δεν ωφελεί να απαντήσω σε αυτή την ερώτηση μιας και έχεις ήδη πάρει την απάντησή σου».
«Θα βοηθούσε αν προσπαθούσες να με βοηθήσεις να καταλάβω» του είπε διφορούμενα. Για ποια από τις δύο περιπτώσεις μιλούσαν;
«Είναι ανώφελο. Εσύ δεν καταλαβαίνεις τίποτα!» είπε. Η Ινγκριντ δεν απάντησε. Στήριξε τα χέρια της στη μέση της. «Γιατί με κοιτάζεις έτσι;» τη ρώτησε μετά από μερικά δευτερόλεπτα, που δεν είχε τραβήξει το βλέμμα της. Στην πραγματικότητα, είχε ξεχάσει τι συζητούσαν και απλώς χάζευε το θέαμα. Ο Τζάρεντ, με το πουκάμισο μισάνοιχτο και τα μαλλιά ανακατεμένα, χαλαρός και…μόνος του. Είχαν πάνω από δέκα μέρες να μείνουν κάπου μόνοι. Το μυαλό της ξεστράτισε, στο τι θα μπορούσαν να κάνουν μαζί. Τι έκαναν πριν ξεσπάσει η θύελλα.
«Σκέφτομαι ότι είναι κρίμα να μην μπορούμε να συνεννοηθούμε» είπε εκείνη τελικά και το εννοούσε. Ήθελε να πει και μερικά επιπλέον πράγματα που ήταν κρίμα που είχαν χάσει, αλλά κρατήθηκε.
 «Θα φύγω για λίγο καιρό» της είπε εκείνος και σηκώθηκε απότομα. Εκείνη έκανε ένα βήμα πίσω και έχασε την ισορροπία της από το σοκ. Το χέρι του τινάχτηκε και την έπιασε από το μπράτσο. Μόλις τη στήριξε, την άφησε. Λες και τον έκαιγε.
«Μπορείς να είσαι πιο συγκεκριμένος;» τον ρώτησε εκείνη απλά.
«Τέσσερις με έξι βδομάδες».
«Τόσο καιρό; Πού θα πας; Υπάρχουν εκκρεμότητες. Ο Πάτρικ ακόμα δεν έχει ξεμπλέξει με αυτούς που με εκβιάζουν. Δεν έχουμε υπογράψει τα σχέδια για το αεροδρόμιο και…και…» ψέλλισε. Ένιωθε να πνίγεται. Τόσο καιρό; Τόσο πολύ καιρό;
«Είμαι σίγουρος ότι ο Πάτρικ μπορεί να με αντικαταστήσει επάξια. Το κάνει σε πολλά επίπεδα άλλωστε» της είπε χαιρέκακα.
«Είσαι χυδαίος» του είπε και έκανε ξανά ένα βήμα πίσω. Ήθελε να βάλει λίγη απόσταση μεταξύ τους. Πνιγόταν. Πώς ήταν δυνατόν να νιώθει τόση απελπισία; Ο άντρας αυτός την είχε προδώσει. Σωστά;
«Μπορώ να μείνω μόνος;» ρώτησε βαριεστημένα.
«Τι σε έχει πιάσει και περνάς τόσο χρόνο εδώ μέσα;» προσπάθησε να μιλήσει μαζί του για κάτι διαφορετικό. Δεν ήθελε να φύγει ακόμα από κοντά του.
«Ηρεμώ εδώ μέσα» απάντησε πολύ πρόθυμα και βολεύτηκε στον καναπέ και πάλι. «Στο παλάτι έχει πάντα κόσμο. Ακόμα και στο γραφείο μου μπαίνει και βγαίνει κόσμος ασταμάτητα. Όλο και κάποιος με θέλει πάντα».
«Δε σου αρέσει η παρέα;»
«Δε μου αρέσουν οι ξένοι. Στο παλάτι, σε ολόκληρη τη χώρα, δεν ξέρω κανέναν. Δεν έχω κανέναν δικό μου. Οι φίλοι μου, οι συγγενείς μου είναι στην Εστόρια. Εδώ όλοι με σέβονται και με εκτιμούν, ελπίζω, αλλά είμαι ξένος. Συνήθως μου αρέσει η απόσταση, αλλά ενίοτε κουράζομαι» της εξομολογήθηκε. Η Ινγκριντ είχε μείνει άφωνη. Ήταν δυνατόν να νιώθει έτσι και εκείνη να μην το είχε καταλάβει; Κι όμως, είχε δίκιο. Δεν είχε περάσει από το μυαλό της ότι ο Τζάρεντ ένιωθε μόνος. Εκείνη ένιωθε στο παλάτι άνετα. Ήταν το σπίτι της. Την αγαπούσαν όλοι. Εκείνος ζούσε μέσα σε ένα περιβάλλον όπου τον αντιμετώπιζαν με καχυποψία. Πώς θα ένιωθε εκείνη αν ζούσε στην Εστόρια;
«Λυπάμαι που νιώθεις έτσι» του είπε τελικά.
«Να μη λυπάσαι καθόλου. Πιστεύω ότι το διάστημα που θα λείψω θα επανέλθω…συναισθηματικά» γέλασε ξερά.
«Πού θα πας;» τόλμησε.
«Πρέπει να συναντήσω μερικούς πρωθυπουργούς και να μείνω λίγο καιρό στη Νέα Υόρκη για να διευθετήσω μερικά πράγματα με τις επιχειρήσεις μου. Εσύ και ο Πάτρικ θα τα βγάλετε πέρα εδώ. Αν προκύψει κάτι, ενημερώστε με» πρότεινε ευγενικά.
«Πότε φεύγεις;» ρώτησε εκείνη τελικά. Η συζήτηση είχε τελειώσει.
«Αύριο το απόγευμα».
«Τι; Τόσο σύντομα;» κόντεψε να πνιγεί με το σάλιο της.

«Ανυπομονώ» της είπε εκείνος και απορροφήθηκε σε ένα βιβλίο που βρισκόταν μισάνοιχτο πλάι του. 


Αποτέλεσμα εικόνας για justice joslin library

3 σχόλια:

  1. υποψιαζομαι οτι στη νεα υορκη που θα παει θα τον πιασουν οι παπαρατσι με εκεινη την μελαχρινη την Ιρενε (που θα την εχει συναντησει σχετικα με το εργο του αεροδρομιου) και πιθανον να κινησει και τις διαδικασιες του διαζυγιου...μετα η Ινγκριτ θα ειναι μαυρο χαλι...και ισως εγκυος...αλλα αυτος θα εχει παει εκει για να δι τι συμβαινει με το σκανδαλο σχετικα με την πνευματικη υγεια της ινγκριτ....και την αναμιξη του πατρικ ωστε να ξεκαθαρισουν τα πραγματα
    (εβελινα)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. χμμμ..πολλα τα επιπεδα που εκκρεμουν...λιγο το βιβλιο που διαβαζε ο τζαρεντ...λιγο το ταξιδι στην νεα υορκη...λιγο το διαζυγιο...λιγο η υποθεση της ινγκριτ...καπου μπερδευονται ολα αυτα μεταξυ τους

    ΑπάντησηΔιαγραφή