Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2017

κεφάλαιο 35-συννεφα

35

Ο Πάτρικ μπήκε στο γραφείο της φουριόζος. Έδειχνε πολύ εκνευρισμένος, αλλά δεν έλεγε να ανοίξει το στόμα του. Μόνο ξεφυσούσε και περπατούσε πάνω κάτω σαν να περίμενε από στιγμή σε στιγμή να εκραγεί.
«Μπορείς επιτέλους να μου πεις γιατί μπούκαρες έτσι εδώ μέσα; Αν δεν πρόσεξες, δουλεύω» του είπε. Ούτε εκείνη είχε πολλή υπομονή. Ήταν πνιγμένη στη δουλειά και ο Τζάρεντ έλειπε για ένα ταξίδι στη Μέση Ανατολή που παρατάθηκε κατά τρεις μέρες. Έλειπε δέκα ολόκληρες μέρες. Ήθελε να τον δει.
«Κι εγώ δουλεύω» της αντιμίλησε. Σπάνια το έκανε αυτό. «Και μέρος της δουλειάς μου είναι να σε προσέχω. Και θεωρώ ότι κάτι δεν πάει καλά» της είπε σοβαρά και την κοίταξε. Έβγαλε τα γυαλιά του και έτριψε τα μάτια του.
«Θες να είσαι πιο συγκεκριμένος; Δεν έχω άπλετο χρόνο» του θύμισε. Ο Πάτρικ είχε μια τάση προς το μελοδραματισμό, αλλά τώρα έδειχνε πραγματικά ανήσυχος.
«Έλαβα αυτό» της είπε και της πέταξε ένα λευκό χαρτί με ένα μήνυμα εκτυπωμένο. «Το βρήκα σε ένα φάκελο ανοιχτό πάνω στο αμάξι μου. Το είχα αφήσει μερικές ώρες έξω από την τράπεζα Μπάρεν στο κέντρο».
«Τι είναι;» τον ρώτησε γεμάτη απορία. Διάβασε γρήγορα και τον κοίταξε παγωμένη.
«Τι σημαίνει αυτό;» ψέλλισε.

«Σημαίνει ότι αυτοί που πούλησαν τις πληροφορίες για τα φάρμακα στις εφημερίδες και στα μέσα προσπάθησαν να μιλήσουν με κάποιον, που δεν τον κατονομάζουν, και να ζητήσουν χρήματα για να μην το κάνουν. Αυτός δεν πλήρωσε και τώρα ζητάνε χρήματα από μένα για να μην αποκαλύψουν κι άλλα μυστικά σου!».
«Τι στο διάολο συμβαίνει, Πάτρικ;» κοπάνησε το χέρι στο γραφείο και σηκώθηκε απότομα. «Παίζω σε θρίλερ; Ποιος πουλάει στα ΜΜΕ πράγματα που με αφορούν; Ποιος αρνήθηκε να διαπραγματευτεί έστω; Και γιατί δεν μπορούμε να τους βρούμε;».
«Δεν ήθελα να ανακατέψω τις μυστικές υπηρεσίες. Θες να το κάνω; Μπορείς να είσαι πλήρως διακριτική όμως; Μπορείς να το κρύψεις ακόμα και από τον Τζάρεντ;».
«Από τον Τζάρεντ; Γιατί;» είπε εκείνη, τελείως έκπληκτη. Ο Τζάρεντ ήταν πάντα πολύ κοντά της και του εκμυστηρευόταν όλα τα μυστικά της. Τον αγαπούσε και τον εμπιστευόταν απόλυτα.
«Κανέναν! Δεν τον εμπιστεύομαι» της είπε εκείνος αποφασιστικά. «Εσύ αν ήθελες να πλήξεις κάποιον, αν δεν απευθυνόσουν στον ίδιο για να τον απειλήσεις, ποια θα ήταν η δεύτερη επιλογή σου; Ίσως οι γονείς του; Ο σύζυγός του;» τη ρώτησε. Εκείνη άνοιξε το στόμα και το έκλεισε αμέσως. Αποκλείεται. Δε θα τον άφηνε να την δηλητηριάσει.
«Δεν το δέχομαι αυτό που λες και δεν σου επιτρέπω να μιλάς έτσι για εκείνον».
«Θέλω κι εγώ να πιστέψω ότι δεν έχει σχέση με αυτό, αλλά θέλω να είμαι και σίγουρος. Μπορείς να μου υποσχεθείς ότι δε θα μιλήσεις σε κανέναν; Οι μυστικές υπηρεσίες σε τέσσερις μέρες θα ξέρουν τα πάντα».
«Μπορώ, ναι, αλλά δεν μπορεί ο…».
«Δε χρειάζεται να το μάθει. Αν το έχει κάνει, θα δούμε πώς θα αντιδράσουμε. Αν δεν το έχει κάνει, απλώς εσύ κι εγώ θα το ξεχάσουμε».
«Πάτρικ, δεν έχει κανένα λόγο να το κάνει!» του θύμισε. «Γιατί να μην δεχτεί να με βοηθήσει; Να συναντηθεί με τους εκβιαστές ή να τους ψάξει; Ακόμα και να πληρώσει ίσως;».
«Είσαι τελείως αθώα!» γέλασε ο φίλος της σκληρά. «Είσαι επικίνδυνα αθώα».
«Τι λες;»
«Αυτός θα ωφεληθεί από όλο αυτό! Αν κριθείς ανίκανη να διοικήσεις τη χώρα, αν ο κόσμος αρχίσει να πιστεύει ότι είσαι τρελή, ποιος θα αναλάβει τα ηνία; Εγώ;» συνέχισε να γελάει. «Κουτί θα του έκατσε! Κάποιος πούλησε την πληροφορία, και κάποιος δεν δέχτηκε να ασχοληθεί. Ποιος είναι ποιος δεν έχω ιδέα. Μπορεί οι εκβιαστές απλώς να προσπαθούν να με μπερδέψουν. Πάντως μη μου λες ότι δεν έχει ο Τζάρεντ συμφέρον αν βγεις από τη μέση».
Το κεφάλι της άρχισε να κουδουνίζει επικίνδυνα. Είχε πονοκέφαλο. «Νομίζω ότι πρέπει λίγο να ηρεμήσουμε και να βρούμε μια άκρη σε όλο αυτό» πρότεινε ήρεμα, αλλά εκείνος κούνησε αρνητικά το κεφάλι του.
«Δεν έχουμε χρόνο. Κάποιος προσπάθησε να με πλησιάσει. Κάποιος κατάφερε να αφήσει κάτι στο αμάξι μου χωρίς να τον δει η φρουρά μου. Μιλάμε για οργανωμένη δουλειά».
«Μη μιλάς έτσι. Φοβάμαι» παραδέχτηκε. Κι αν δεν μπορούσε να μιλήσει στο Τζάρεντ, ήταν διπλός ο φόβος.
«Μη φοβάσαι» μαλάκωσε εκείνος κάπως και ακούμπησε το χέρι του στον ώμο της. «Αλλά θέλω να μου δώσεις το πράσινο φως να ψάξω. Και θέλω να μη μιλήσεις πουθενά και όταν μάθουμε τα αποτελέσματα να είσαι ψύχραιμη».
«Μπορεί να μην είναι εκείνος»
«Για το δικό σου καλό, ελπίζω ο Τζάρεντ να μην είναι ούτε αυτός που πούλησε την πληροφορία, ούτε αυτός που την αγνόησε».

«Είμαι απολύτως σίγουρη για τον άντρα μου» του είπε. Ίσως ο Πάτρικ ζήλευε. Δεν μπορεί ο Τζάρεντ να της έκανε κάτι τέτοιο. Αποκλείεται. Ηταν 100 τοις εκατό σίγουρη. Αλλά και πάλι…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου