Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου 2016

κεφάλαιο 31-δωράκι




31

«Δεν είναι ανάγκη να έχεις τόσα μούτρα» την πείραξε εκείνος, όταν επιβιβάζονταν στο τζετ τους. Σε περίπου μισή ώρα θα απογειώνονταν με προορισμό την Γρεδόρα. «Είπαμε εκατό φορές ότι δε θα αλλάξει τίποτα».
«Έχεις μεγάλη αυτοπεποίθηση» είπε εκείνη, προσπαθώντας να σώσει όση αξιοπρέπεια της είχε μείνει. Αλλά μάταια. Πρέπει να ήταν διάφανη μπροστά του. «Απλώς φοβάμαι μήπως έχει αναταράξεις η πτήση λόγω καιρού».
«Μην προσποιείσαι ότι δε λυπάσαι που φεύγουμε. Σου εξήγησα όμως ότι πρέπει να αντιμετωπίσω προσωπικά την κρίση που ξέσπασε στο συμβούλιό μου. Ήδη έχω αργήσει πολύ» της είπε, αγνοώντας επιδεικτικά την αδύναμη δικαιολογία της.
«Καταλαβαίνω. Απλά…»
«Ινκριντ, κοίταξέ με» της είπε απότομα και εκείνη αναγκάστηκε να τον ακούσει. Σήκωσε το βλέμμα της και συνάντησε το δικό του. Η αεροσυνοδός που εκείνη την ώρα περνούσε για να βεβαιωθεί ότι φορούσαν ζώνες, άλλαξε πορεία και τους άφησε μόνους. Μάλλον η ίδια η στάση των σωμάτων τους έδειχνε ότι η συζήτηση ήταν τεταμένη. Η Ινγκριντ ένιωσε όπως ένιωθε κάθε φορά που τον κοιτούσε. Σαν να γλιστρούσε στην άβυσσο. Είχε το πιο καθηλωτικό, το πιο μαγευτικό βλέμμα στον κόσμο. «Έχε μου λίγη εμπιστοσύνη» της είπε σταθερά. «Πρέπει να διευθετήσω το πρόβλημα. Αυτό δε σημαίνει τίποτα. Θα συνεχίσουμε αυτό που ξεκινήσαμε».
«Κι εγώ το θέλω. Απλώς έχω συνδέσει το παλάτι με δυσάρεστες καταστάσεις».
«Είναι καιρός να το γεμίσουμε με ευχάριστες, λοιπόν» της χάιδεψε το μάγουλο και τη βοήθησε να κουμπώσει τη ζώνη της. «Θα κοιμόμαστε μαζί, θα ξυπνάμε μαζί, θα περνάμε χρόνο μαζί».
«Κι όταν έρχονται οι γονείς σου; Όταν μας πιέζουν για παιδί; Όταν οι υποχρεώσεις μάς πνίγουν; Τότε θα τσακωνόμαστε και θα ψυχραίνεσαι;» παραπονέθηκε εκείνη, ανίκανη να ελέγξει τον παραλογισμό της. Ένιωθε ότι το όνειρο είχε τελειώσει. Οι ρυθμοί στο παλάτι ήταν καταιγιστικοί. Ο Τζάρεντ σπάνια είχε ελεύθερο χρόνο και πάντα κάτι τον απασχολούσε. Χρειάστηκε να πάνε για σκι στην άκρη του πουθενά για να τον δει επιτέλους χαλαρό, να γελάει και να αστειεύεται. Αλλιώς, ήταν μονίμως κολλημένος στην οθόνη του υπολογιστή ή του κινητού του.
«Άσε τους γονείς μου να τους χειριστώ εγώ. Προσπαθώ να είμαι ευγενικός απέναντί τους, αλλά αν χρειαστεί, θα τους δείξω ότι είναι ανεπιθύμητοι στο σπίτι μας. Δεν μας ελέγχουν».
«Ο πατέρας σου είναι βασιλιάς ακόμα και…»
«Και εσύ είσαι βασίλισσα. Άρα δεν είμαστε υποδεέστεροι σε τίτλους» της είπε ανάλαφρα. «Αφησέ με να χειριστώ τις πολιτικές εξελίξεις και βοήθησε με όσο μπορείς και θες. Απλώς φρόντισε να περνάμε χρόνο μαζί, να κοιμόμαστε μαζί, να βγαίνουμε βόλτες, να κάνουμε ταξίδια. Είναι δύσκολο αυτό που ζητάω;» τη ρώτησε. Εκείνη έγνεψε αρνητικά.
«Δεν περίμενα ποτέ…ότι θα σε ακούσω να μου λες τέτοια  λόγια» κοκκίνισε και κατέβασε το κεφάλι της. Εκείνος ακούμπησε τον δείκτη του στο σαγόνι της και το ανασήκωσε ώστε να τον κοιτάξει.
«Συγγνώμη αν άργησα να σου δείξω πόσο σε θέλω. Συγγνώμη αν ήμουν απότομος και ψυχρός» απολογήθηκε. «Απλώς με κάνεις να νιώθω ανάξιος».
«Τι; Εσύ;» αντέδρασε εκείνη αλλά τη σταμάτησε.
«Δεν είχα γνωρίσει ποτέ γυναίκα σαν κι εσένα. Τόσο όμορφη, τόσο ευαίσθητη, τόσο ευάλωτη. Σκέφτηκα ότι σου αξίζει κάτι καλύτερο από έναν ψεύτικο γάμο ή από λίγο επιπόλαιο σεξ. Πάντα ήμουν και ένιωθα πρίγκιπας. Ένιωθα ότι μου άξιζε το καλύτερο και δε χρειαζόταν να το διεκδικήσω. Μου προσφερόταν. Εσύ με έκανες να νιώσω πώς είναι να θες κάποιον και να πρέπει να προσπαθήσεις. Πώς είναι να νιώθεις ξαφνικά ανασφάλεια. Να νιώθεις ότι δεν είσαι αρκετά καλός».
«Δεν θα έχεις καθρέπτη φαίνεται» είπε εκείνη ήρεμα και ο Τζάρεντ γέλασε.
«Εγώ σου ανοίγω την ψυχή μου κι εσύ μου λες αστειάκια; Με βλέπεις σαν ένα κομμάτι κρέας;» τη ρώτησε τάχαμ θιγμένος.
«Μου αρέσουν αυτά που λες αλλά και αυτά που κάνεις» του είπε. Κοκκίνισε πάλι, αλλά είχε συνηθίσει. Δεν την πείραζε πια. Της άρεσε να χαλαρώνει μαζί του.
«Η πρώτη μου δουλειά μόλις φτάσουμε στο παλάτι ξέρεις ποια είναι;» τη ρώτησε εκείνος.
«Να ξεπακετάρεις;»
«Θέλω να σου δείξω μερικά πράγματα που έχω σκεφτεί, στα μέρη που τα έχω σκεφτεί» είπε εκείνος, αγνοώντας το χιουμοριστικό σχόλιό της. Το αίμα της πήρε αμέσως φωτιά.
«Μου αρέσει που έχεις πάντα όρεξη» χαμογέλασε στον άντρα της.
«Μου αρέσει που υπάρχεις» της είπε εκείνος και τη φίλησε απαλά στα χείλη.


6 σχόλια:

  1. Καλά Χριστούγεννα! Φανή

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστούμε πολύ για το δώρο! Να περάσεις όμορφα.. Φανή

      Διαγραφή
  2. Σ ευχαριστουμεεεεεε, εισαι η καλυτερηηηηη!!!!! ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ...!!!!!!!! :D <3 :P

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Χρόνια πολλά, Καλά Χριστούγεννα!!!! Καλά να περασεις με την οικογένεια σου!!! Να έχεις πάντα υγεία, να είσαι ευτυχισμένη και να πέρνεις πολύ πολύ αγάπη απο τους δικούς σου ανθρώπους!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλά χριστούγεννα με υγεια και αγάπη!!!υπέροχο κεφάλαιο ειδικά αυτό το μου αρέσει που υπάρχεις!!!!!είναι έρωτας ο άνθρωπος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Χρόνια πολλά και καλά Χριστούγεννα!!! Να περάσεις όμορφα και να γεμίσεις τις μπαταρίες σου ώστε να μας κάνεις συνεχώς τόσο όμορφα δώρα!<3

    ΑπάντησηΔιαγραφή