Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2016

κεφάλαιο 30-μεθεόρτια




30

«Αν ήξερα ότι ήταν τόσο ωραίο…» είπε η Ινγκριντ και έβγαλε το κεφάλι από το πάπλωμα, «θα είχα ξεκινήσει πιο νωρίς». Ο σφυγμός της δεν είχε ηρεμήσει ακόμα. Ήταν η δεύτερη φορά που έκανε σεξ μαζί του, και η ευχαρίστηση, αν ήταν ποτέ δυνατόν, μόνο μεγάλωνε. Την πρώτη φορά νόμισε ότι θα λιποθυμήσει. Τη δεύτερη, εκτοξεύτηκε στα ουράνια. «Τι είναι;» τον ρώτησε απορημένη, όταν τον είδε να συνοφρυώνεται. «Τι είπα;»
«Είναι εγωιστικό, το ξέρω» της είπε βαθιά και στηρίχτηκε στον αγκώνα του, γέρνοντας κοντά της «αλλά νιώθω βαθιά ικανοποίηση και περηφάνια που εσύ…δεν…ξέρεις…»
«Κοκκίνισες» γέλασε εκείνη.
«Δε θέλω να σκέφτομαι καν την ιδέα ότι θα είχες πάει με κάποιον πριν από εμένα, τώρα που εμείς…ξέρεις…».
«Θα ολοκληρώσεις κάποια πρόταση;» τον πείραξε, αλλά εκείνος δεν χαμογέλασε καν. Έδειχνε σκεπτικός. «Και για να ξεκαθαρίσω την κατάσταση, όταν είπα ότι έπρεπε να έχω ξεκινήσει πιο νωρίς τη σεξουαλική μου ζωή, εννοούσα μαζί σου. Έπρεπε να έχουμε κάνει πιο νωρίς σεξ. Εμείς οι δύο. Μαζί».
«Αν είναι έτσι…» έσκασε ένα λαμπερό χαμόγελο στα χείλη του.
«Μα τι νόμιζες;» χώθηκε στην αγκαλιά του. Η οικειότητα μαζί του ήταν μοναδική. Από τη στιγμή που ξάπλωσε μαζί της στο κρεβάτι μετά την πρόσκλησή της, μέχρι τώρα, ένιωθε λες και ήταν μαζί χρόνια. Και η χημεία τους στο κρεβάτι ήταν εκρηκτική, παρόλο που εκείνη δεν είχε καμία εμπειρία. Φυσικά ο Τζάρεντ…ήταν φανταστικός εραστής.
«Ακόμα δεν μπορώ να πιστέψω ότι είμαστε μαζί στο κρεβάτι» παραδέχτηκε εκείνος και τη χάιδεψε στο μάγουλο. «Μου φαινόσουν πάντα τόσο απόμακρη, τόσο παγερή. Πίστευα ότι δε θα πλησιάσω ποτέ. Όσες φορές ήρθαμε κοντά, μετά κλείστηκες πάλι στον εαυτό σου. Όταν με κάλεσες στο κρεβάτι, πίστευα ότι ονειρευόμουν. Το είχα σκεφτεί τόσες φορές, και νόμιζα…νόμιζα ότι παράκουσα».
«Το είχες σκεφτεί;» τον ρώτησε εκείνη.
«Από τη στιγμή που σε γνώρισα, δεν πρέπει να σκέφτομαι κάτι άλλο. Δεν πρέπει να έχει μείνει εγκεφαλικό κύτταρο στη θέση του που να μην έχει ποτιστεί με αυτή τη σκέψη. Υπήρχαν στιγμές που σε μισούσα και στιγμές που ήθελα να σου φωνάξω, αλλά πάντα, μα πάντα, ήθελα να ρίξω στην πλησιέστερη οριζόντια επιφάνεια και να δω αν είσαι πραγματικά όσο σέξι φαίνεσαι».
«Σέξι;» ανασήκωσε τα φρύδια της. Δεν θεωρούσε τον εαυτό της σέξι. Αριστοκρατική και γλυκιά, ίσως. Σέξι όμως; Δεν το είχε σκεφτεί πολύ. Δεν το είχε νιώσει. Μέχρι πριν από λίγη ώρα, που τα λόγια του την έκαναν να νιώθει ποθητή.
«Το πιο σέξι χαρακτηριστικό σου είναι ότι δεν ξέρεις ότι είσαι σέξι» της είπε και τη φίλησε απαλά στα χείλη. «Δεν προσπαθείς, δεν προσποιείσαι. Απλά κάθε κίνησή σου είναι τέλεια, κάθε βλέμμα σου, κάθε κουβέντα που λες. Είσαι μια ζωντανή πρόκληση. Δε γίνεται να μη σε κοιτάει κάποιος, να μη σε θέλει, να μη σε ποθεί».
«Με κολακεύεις» είπε εκείνη και χαμογέλασε ντροπαλά. Του άρεσε λοιπόν; Όσο κι εκείνος σε εκείνη;
«Φέρθηκα σαν ασυγκράτητος έφηβος την πρώτη φορά. Ελπίζω να μη σε πόνεσα» της είπε για δεύτερη φορά μέσα σε λίγες ώρες. «Έπρεπε να με έχεις προειδοποιήσει».
«Από πότε; Από πριν το αποφασίσω;» του γέλασε. «Αφού σου το είπα, λίγο πριν…»
«Και πάλι. Αν το ήξερα…»
«Δε νομίζω να μπορούσες να το κάνεις πιο τέλεια» του είπε εκείνη γλυκά και το εννοούσε. Είχε ακούσει διάφορες ιστορίες από φίλες της. Αλλά εκείνη δεν ένιωσε καμία δυσφορία, κανέναν πόνο. Μόνο απίστευτη επιθυμία να την κάνει δικιά του. Και την έκανε. Ξανά και ξανά. Το πάθος του και η προθυμία του να την ικανοποιήσει την έκαναν να λιώνει.
«Θα με πεθάνεις» είπε εκείνος βραχνά. «Τέτοια λες και…» ψιθύρισε στο αυτί της και τη φίλησε απαλά στο λαιμό.
«Και;» ρώτησε εκείνη πονηρά και το χέρι της κατέβηκε πιο χαμηλά. Τον ένιωσε να σφίγγεται κάτω από το άγγιγμά της. Δεν ήξερε πολύ καλά τι έπρεπε να κάνει. Τις δύο πρώτες φορές, είχαν εστιάσει σχεδόν απόλυτα στη δική της ικανοποίηση και ήθελε να του το ανταποδώσει. Ευτυχώς ο Τζάρεντ την ενθάρρυνε, καθοδηγώντας το χέρι της.
«Αν συνεχίσεις, δε θα κρατηθώ πολύ» την προειδοποίησε. «Και θέλω να κάνουμε μερικά πραγματάκια ακόμα».
«Έχουμε χρόνο, αν δεν κάνω λάθος» είπε εκείνη, συνεχίζοντας να τον χαϊδεύει. «Εκτός αν έχεις σκοπό να σταματήσουμε μόλις γυρίσουμε στο παλάτι» τον πείραξε, αλλά ένα κομμάτι μέσα της, ανησυχούσε για αυτή την απάντηση.

«Με τίποτα!» της είπε εκείνος, με κοφτή φωνή. Έπιασε τον καρπό της σφικτά και τη γύρισε ανάποδα. Ξάπλωσε πάνω της και άρχισε να σκορπάει φιλιά στο σώμα της. Η Ινγκριντ έλιωσε αμέσως. Ήταν δυνατόν να ήταν τόσο ευαίσθητη στο άγγιγμά του; Να μην μπορούσε καν να σκεφτεί; «Τώρα που σε βρήκα…δεν έχω σκοπό να σε αφήσω να φύγεις;» της είπε βραχνά και γλίστρησε μέσα της.

1 σχόλιο:

  1. Τι ωραίο κεφάλαιο!!!! Πολύ μου αρέσει που επιτέλους είναι μαζί, που κατάφεραν και ήρθαν πιο κοντά!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή