Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2016

κεφάλαιο 27-κέικ με κομμάτια σοκολάτας...έρχεται το καυτό μέρος

27

Η Ινγκριντ είχε περάσει ένα απίθανο απόγευμα με τον Τζάρεντ. Είχαν φάει το γεύμα που είχε ετοιμάσει, το οποίο φυσικά ήταν άψογο, και μετά είχαν δει μια ταινία. Ευτυχώς ήταν κωμωδία και αυτό κάπως βοήθησε να εκτονωθεί η ένταση μεταξύ τους. H Ινγκριντ μπορούσε μόνο να ελπίζει ότι κι εκείνος ένιωθε κάτι για εκείνη, αλλά της φαινόταν αφόρητο να είναι τόσο κοντά του και να μην μπορεί να τον αγγίξει. Κάθε φορά που την πλησίαζε πίστευε ότι θα τη φιλήσει και κάθε φορά που την κοιτούσε ήλπιζε να της πει ότι τη θέλει. Το βράδυ δεν κοιμήθηκε καλά, μιας και το αντικείμενου του πόθου της ήταν μόλις μερικά μέτρα δίπλα, αλλά ευτυχώς, όταν κατέβηκε κάτω κατά τις εννιά, ένιωθε έτοιμη να ξεχυθεί με ενθουσιασμό στην πίστα για άλλη μια μέρα σκι.
«Έτοιμη;» τη ρώτησε εκείνος όταν την είδε με τη στολή της. «Σου έχω φτιάξει καφέ» συμπλήρωσε και της έδειξε την καφετιέρα που άχνιζε. «Έχουμε κέικ και μπισκότα, αλλά δεν ξέρω αν ήθελες κάτι αλμυρό. Ίσως μια ομελέτα;».
«Λίγο κέικ φτάνει» του είπε και έκοψε ένα κομμάτι. «Εσύ έχεις φάει;» τον ρώτησε. Κρατούσε στα χέρια του μια κούπα με καφέ που κόντευε να τελειώσει, οπότε μάλλον είχε ξυπνήσει πιο νωρίς.
«Έφαγα λίγο ψωμί με μέλι. Καλά είμαι» τη διαβεβαίωσε. «Λέω σήμερα να πάμε έξω για φαγητό. Τι λες;». Η Ινγκριντ έγνεψε. «Αν φυσικά θες να μείνουμε μέσα, μπορούμε να μαγειρέψουμε μαζί».
«Ξέρω ήδη πού θα πάμε! Είναι εδώ κοντά ένα μοναδικό εστιατόριο με πολύ καλό κρέας» είπε με ενθουσιασμό.
«Είναι ευκαιρία να το γιορτάσουμε» της χαμογέλασε. Η Ινγκριντ προσπάθησε να μην κοκκινίσει. Μόνο που τον έβλεπε, το αίμα της έβραζε και ένιωθε τα μάγουλά της να καίνε. Όταν χαμογελούσε, δε, έχανε τον έλεγχο. «Οι γονείς μου θα φύγουν το βράδυ μου είπαν από το παλάτι. Ο πατέρας μου ναύλωσε το τζετ μου για να επιστρέψει».
«Αυτό…» τραύλισε η Ινγριντ σκεφτική «αυτό τι σημαίνει;»
«Σημαίνει ότι δε θα μείνουν να μας περιμένουν, ευτυχώς, και ότι έπιασαν το μήνυμα ότι αυτή η συμπεριφορά δεν είναι σωστή» της είπε.

«Ναι, οκ» είπε εκείνη και τσίμπησε το κέικ της με κομμένη την όρεξη. «Αν θες να γυρίσουμε, μπορούμε…».
«Γιατί να γυρίσουμε;» έσμιξε τα φρύδια του εκείνος. «Νόμιζα ότι ήρθαμε να ξεκουραστούμε, να γνωριστούμε, να περάσουμε καλά».
«Κι εγώ νόμιζα ότι ήρθαμε για να αποφύγεις τους γονείς σου και ότι τώρα που φεύγουν μπορούμε να γυρίσουμε» του είπε ειλικρινά. Ο Τζάρεντ την κοιτούσε με μισάνοιχτο το στόμα. Έδειχνε να τα έχει χαμένα.
«Χρειάζεται να εξηγώ κάθε κίνησή μου;» τη ρώτησε τελικά. Μιλούσε ήρεμα και αργά αλλά η Ινγκριντ έβλεπε ότι μέσα του έβραζε. «Πρέπει να σου λέω και τα αυτονόητα; Έφυγα για να τους αποφύγω, ναι, και για να σε σώσω από την ενοχλητική παρουσία τους. Αλλά φυσικά και δεν πρέπει να γυρίσουμε τώρα που έφυγαν. Έχω ένα σωρό δουλειές και θα βρω κάτι να κάνω αν μου ζητήσεις να επιστρέψουμε, αλλά περνάω καλά, και αν δε σε ενοχλεί, θέλω να περάσουμε λίγο χρόνο μαζί και να γνωριστούμε». Η Ινγριντ δεν απάντησε. «Γιατί χαμογελάς;» τη ρώτησε. Δεν είχε καταλάβει καν ότι χαμογελούσε, αλλά μάλλον το έκανε.
«Σκέφτηκα ότι είναι κάτι σαν ραντεβού» του είπε. «Απλώς στη δική μας περίπτωση θα διαρκέσει μερικές μέρες αντί για μερικές ώρες και είμαστε ήδη παντρεμένοι εδώ και μήνες!». Ο Τζάρεντ γέλασε για μερικά δευτερόλεπτα. Η Ινγκριντ λάτρευε τον ήχο του γέλιου του. Ήταν ένας ήχος βαθύς και απολαυστικός. Της θύμιζε λιοντάρι που βρυχάται.
«Άρα δε χρειάζεται να έχουμε άγχος!» της είπε αισιόδοξα. Η Ινγκριντ δεν απάντησε. Στην πραγματικότητα διαφωνούσε. Είχε πολύ άγχος. Ήθελε να τον εντυπωσιάσει και φοβόταν ότι τη θεωρεί βαρετή. Γι’ αυτό και ανησύχησε ότι θα θέλει να βάλει νωρίς τέλος στο ταξίδι τους τώρα που το εμπόδιο είχε βγει από τη μέση.

«Πάω να φορέσω το μπουφάν μου» της είπε και της τσίμπησε το μάγουλο τρυφερά. Εκείνη χαμογέλασε. «Φάε το κεκάκι σου και φεύγουμε!»  

3 σχόλια:

  1. Μα ειναι καλουλης!!! Κι αυτος θελει να γνωριστουν καλυτερα!!! Αντε να δουμε!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πω πω έχω διαβάσει από εφτά φορές κάποια κείμενα κ παραπάνω μόνο κ μόνο να ξεχάσω την αγωνία από εδώ... μπράβο συγχαρητήρια της καρδιάς....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Θέλω απλά να ξέρεις ότι με έχεις σωσει τα βράδια που περιμένω το λεωφορείο για να πάω σπίτι και δεν έχω τι να κάνω διαβάζω εσένα Π. 😍 <3 <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή