Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

κεφάλαιο 26-τρελή γυναίκα!



26

«Θα μπορούσες να με αφήσεις έστω μια φορά να νικήσω» είπε με παράπονο η Ινγκριντ. Είχαν κατέβει από τα λιφτ και περπατούσαν προς το χιονοδρομικό κέντρο για να αλλάξουν και να φύγουν με το τζιπ τους. «Δεν ήταν ανάγκη να ξεδιπλώσεις όλο σου το ταλέντο σήμερα!» σούφρωσε τα χείλη της. Ο άντρας δίπλα της γελούσε, και αυτό την εκνεύριζε περισσότερο.
«Δεν ξεδίπλωσα όλο μου το ταλέντο» διαφώνησε μαζί της εκείνος. «Απλώς έκανα σκι. Δε φταίω εγώ αν είμαι καλός».
«Είσαι απαίσιος. Μου χάλασες το κέφι. Πέρασα τρεις ώρες κυνηγώντας σε στην πίστα λες και δεν έχω ξανακάνει σκι ποτέ. Τι ντροπή, Θεέ μου!».
«Ινγκριντ, μήπως υπερβάλλεις λίγο;» τη ρώτησε εύθυμα. «Είσαι πολύ καλή σκιέρ. Απλώς τυχαίνει να είμαι λίγο καλύτερος».
«Τι λίγο καλύτερος; Κάνω δέκα χρόνια σκι σε αυτές τις πίστες. Εσύ τις κατέβηκες μία φορά όλες και βάλθηκες να σπάσεις κάθε ρεκόρ. Εκνευριστικέ τύπε!» του πέταξε. Ήταν έξαλλη. Κάθε ελπίδα της να τον εντυπωσιάσει είχε κάνει φτερά. Και με αυτή την άκομψη στολή, αποκλείεται να τη θεωρούσε ελκυστική. Ευτυχώς είχε πια συμφιλιωθεί με την ιδέα ότι ήθελε να του αρέσει και δεν έλεγε ψέματα στον εαυτό της.
«Μπορεί να είχα απλώς μια καλή μέρα και εσύ μια κακή. Σίγουρα αύριο θα είναι αλλιώς τα πράγματα» της είπε εκείνος ήρεμα, αλλά εκείνη δεν συμμερίστηκε την αισιοδοξία του. «Μάλιστα τώρα που το σκέφτομαι, ίσως αύριο να κάνω σνόουμπορντ, για να μην συναντηθούμε πολύ» πρότεινε. Η Ινγκριντ ξεφύσησε. Μπήκαν σε διπλανές καμπίνες και έβγαλαν τη στολή τους. Ο Τζάρεντ προσφέρθηκε να κουβαλήσει τον εξοπλισμό στο αμάξι. Η Ινγκριντ προσφέρθηκε να οδηγήσει. Ο Τζάρεντ αρνήθηκε.
«Αν θες να κάνεις σανίδα επειδή σου αρέσει, κάνε, αλλά μην το κάνεις επειδή με λυπάσαι!» του είπε μόλις έβαλαν μπρος. Ο Τζάρεντ άρχισε πάλι να γελάει.
«Μπορείς να μου πεις τι σε έχει πιάσει; Νόμιζα ότι το είχες ξεπεράσει. Τι μπορώ να κάνω για να ηρεμήσεις;».
«Να μαγειρέψεις εσύ. Να κάνεις κάτι απαίσιο και να μπορώ μετά να σε κοροϊδεύω».
«Εγώ δε σε κορόιδεψα» της θύμισε εκείνος.
«Δε με νοιάζει. Θα μαγειρέψεις εσύ!».
«Τι έχει στο σπίτι;»
«Τα πάντα. Ζήτησα να γεμίσουν τα ράφια και το ψυγείο».
«Καλά. Θα σκεφτώ κάτι. Αλλά αν θες να βγούμε και…».
«Όχι!!! Θα μαγειρέψεις. Μην προσπαθείς να ξεφύγεις».
«Χριστέ μου, αν ήξερα ότι είναι έτσι ο έγγαμος βίος θα είχα παντρευτεί πιο νωρίς» είπε εκείνος. «Νομίζω ότι το διασκεδάζω».
«Ε βέβαια. Ερχόταν ο κόσμος και σε ρωτούσε αν παραδίδεις μαθήματα. Γιατί να μην το διασκεδάζεις;» είπε εκείνη ξερά.
«Και εσένα και κοιτούσε κάθε αρσενικό στην πίστα και εκτός πίστας. Εσύ γιατί δεν το διασκεδάζεις;»
«Δε με ενδιαφέρει να με κοιτάνε όλοι» του διευκρίνισε. Μόνο εσύ, ήθελε να πει αλλά δεν το είπε. Εντωμεταξύ είχαν φτάσει στο σαλέ και πάρκαραν κοντά στην είσοδο.
«Η ομορφιά, αν αυτό εννοείς, είναι κληρονομική. Δεν έχω τίποτα να κάνω με αυτό. Απλώς ντύνομαι ωραία και περιποιούμαι αυτό που μου χάρισαν οι γονείς μου. Άρα δεν καμαρώνω όταν με κοιτάνε, ούτε όταν με ψηφίζουν την πιο όμορφη γυναίκα της χρονιάς. Καμαρώνω όταν σε βοηθάω σε κάποια απόφαση σχετική με τη χώρα, όταν τα παιδιά στα ιδρύματα που βοηθάω μεγαλώνουν και σπουδάζουν, όταν θεραπεύονται, όταν μου λένε ότι με αγαπάνε» του είπε με μια ανάσα. Εκείνος δε μίλησε για λίγο. Έγνεψε μόνο.
«Συγγνώμη. Δεν εννοούσα ότι είσαι μόνο όμορφη».
«Ναι, ξέρω, μην ανησυχείς» του χαμογέλασε. «Απλώς ήθελα να σε κάνω να νιώσεις άσχημα!».
«Είσαι απαίσια! Το ξέρεις;» άρχισε και εκείνος να γελάει. «Ένιωσα πολύ άσχημα. Μην παίζεις μαζί μου! Δε σε ξέρω τόσο καλά ακόμα».
«Δικό σου λάθος είναι και αυτό!» του πέταξε εκείνη ενώ έβγαζε το μπουφάν της. «Μόνο δουλεύεις. Φοβάμαι ότι είσαι ρομπότ».
«Μην ανησυχείς» είπε εκείνος και κατευθύνθηκε στην κουζίνα. Άρχισε να ανοίγει ράφια και να βγάζει πράγματα από το ψυγείο. «Είμαι φυσιολογικός…άνθρωπος. Άντρας» διορθώθηκε.
«Θα πάω να κάνω ένα μπάνιο και μόλις κατέβω να έχεις έτοιμο το φαγητό για να εξιλεωθείς!» του είπε, αγνοώντας το προηγούμενο σχόλιο.
«Πρώτος!» τον άκουσε να φωνάζει και άρχισε να τρέχει προς το κοινό τους μπάνιο. Το κάθαρμα, σκέφτηκε η Ινγκριντ. Θα προλάβαινε το μπάνιο. Γέλασε μόνη της. Της την είχε φέρει.

Ανέβηκε στο δωμάτιό της και προσπάθησε να ξεχάσει το γεγονός ότι τη χώριζε ένας τοίχος από εκείνον γυμνό κάτω από το ντους.



  

1 σχόλιο: