Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τρίτη, 8 Νοεμβρίου 2016

κεφάλαιο 19-στα πράσα/in the leeks





Η Ινγκριντ είχε στρωθεί για τα καλά στη δουλειά. Δούλευε καθημερινά περίπου από τις δέκα το πρωί μέχρι τις πέντε το απόγευμα. Είχε στήσει ένα μικρό γραφείο δίπλα από αυτό του Τζάρεντ, αλλά σπάνια τον έβλεπε πια. Εκείνος ταξίδευε συνέχεια και τα ωράριά τους ήταν τελείως διαφορετικά. Συνήθως εκείνος ξεκινούσε εφτά ή οκτώ το πρωί, δούλευε μέχρι το μεσημέρι, ξεκουραζόταν τρεις ώρες και συνέχιζε ως το βράδυ με τηλεδιασκέψεις. Ο Πάτρικ συνέχιζε να είναι απασχολημένος με τα νέα διευρυμένα του καθήκοντα, αλλά πάντα έβρισκε χρόνο να τη ρωτήσει τι κάνει και να τη βοηθήσει με τα καινούργια σχέδιά της για την παιδεία.
«Είναι καλές ιδέες όλα» της είπε ενθαρρυντικά, κοιτώντας την παρουσίαση που είχε συντάξει εκείνη για να του δείξει. «Είναι πολύ ευχάριστο που θες να βοηθήσεις, και μάλιστα σε έναν τόσο νευραλγικό τομέα. Μπράβο!» της είπε. Η Ινγκριντ χάρηκε πολύ με τα καλά του λόγια. Γενικά άκουγε θετικά σχόλια για όσα σκόπευε να αλλάξει, αλλά η επιβράβευση του Πάτρικ σήμαινε πολλά για εκείνη, μιας και ήταν τόσο ικανός και ο πατέρας της τον εμπιστευόταν τόσο πολύ.
«Εσύ πώς είσαι;» τον ρώτησε, όταν είχαν μιλήσει αρκετά για πολιτική. Ο Πάτρικ ήταν ολιγομίλητος γενικά, αλλά σε εκείνη ανοιγόταν λίγο περισσότερο, μιας και ήταν κοντά στην ηλικία και είχαν μεγαλώσει μαζί.
«Ξέρεις τώρα» είπε εκείνος και χαμογέλασε. «Πολλή δουλειά και λίγη διασκέδαση».
«Πρέπει να ξεκουράζεσαι, Πάτρικ. Και να περνάς καλά» του είπε εκείνη σοβαρά. Πραγματικά ο Πάτρικ δούλευε πολύ και δεν είχε προσωπική ζωή.
«Όπως εσύ;»  τη ρώτησε εκείνος και η Ινγκριντ έκανε ένα μορφασμό. Την είχε πιάσει.
«Εγώ έχω πολλά καθήκοντα και πολλές σκοτούρες. Και μη ξεχνάς ότι είμαι παντρεμένη πια. Πόσο να βγω και να διασκεδάσω;» γέλασε εκείνη ανάλαφρα, αλλά δεν πίστευε λέξη. Απλώς δεν είχε όρεξη να βγει. Και με ποιον να βγει δηλαδή; Δεν εμπιστευόταν και πολλές φίλες της ώστε να τους πει την κατάσταση με τον Τζάρεντ και οι πιο έμπιστες φίλες της ήταν στο εξωτερικό. Γενικά, ήταν και ένιωθε μόνη. Ο Πάτρικ και ο θείος της ήταν οι μόνοι άνθρωποι με τους οποίους αντάλλασε μερικές κουβέντες παραπάνω.
«Ξέρω ότι ακόμα δεν είναι η καλύτερη κατάσταση» είπε εκείνος και την κοίταξε με συμπάθεια. «Αλλά είναι μια καλή επιλογή, που ωφελεί και τις δύο χώρες» της θύμισε, διαβάζοντας τις σκέψεις της. Ο Πάτρικ ένιωθε ότι δεν ήταν ευτυχισμένη στο γάμο-θέατρο.
«Και θυσιάστηκα σαν ηρωίδα αρχαίας τραγωδίας» γέλασε εκείνη πικρά.
«Όλες οι γυναίκες στο παλάτι, και έξω από αυτό, λένε ότι είσαι τυχερή» της είπε εκείνος πονηρά. «Αναστενάζουν από πίσω του και ενίοτε και μπροστά του».
«Καταλαβαίνω ότι είναι…ευπαρουσίαστος» είπε εκείνη. Προσπάθησε να μην κοκκινίσει. Διάφορες ακατάλληλες σκέψεις πέρασαν από το μυαλό της. Δεν ήταν μόνο ευπαρουσίαστος. Ήταν κούκλος. Ήταν μοναδικά όμορφος, σέξι, δυναμικός. Αλλά και τελείως ξένος. «Αλλά δεν μπορεί να περιμένεις από μένα να ενδώσω…στον εχθρό» του είπε. Ντρεπόταν που το παραδεχόταν, αλλά ακόμα δεν είχε ξεπεράσει την αντιπάθεια που είχε σε κάθε κάτοικο της γειτονικής χώρα και πόσω μάλλον τον πρίγκιπά τους.
«Ινγκριντ, δεν ωφελεί να μιλάς για εχθρούς πια» είπε εκείνος. Η Ινγκριντ δεν πίστευε στα αυτιά της.
«Πάτρικ, από πότε εσύ έγινες τόσο ελαστικός; Τόσο ανοιχτόμυαλος; Νόμιζα ότι μας συνέδεε το μίσος για τους δίπλα».
«Κάνεις λάθος. Μας συνέδεε και συνεχίζει να μας συνδέει η αγάπη για την Γρεδόρα. Όχι το μίσος για την Εστόρια».
«Παίζεις με τις λέξεις» τον κατηγόρησε. Τι ακριβώς έκανε; Την έσπρωχνε σε εκείνον;
«Δεν παίζω καθόλου. Απλώς αλλάζουν τα πράγματα και εσύ μένεις στο παρελθόν» της είπε εκείνος. Σηκώθηκε από τη θέση του και την πλησίασε. Έκατσε δίπλα της και ακούμπησε το χέρι του στην πλάτη της γλυκά. Η Ινγκριντ είχε ανάγκη από ένα τρυφερό χάδι. Δεν ήταν σίγουρη ότι ήταν το σωστό άτομο, αλλά της άρεσε να νιώθει την ανακούφιση ότι κάποιος την νοιάζεται, κι ας διαφωνούσαν.
«Νιώθω ότι προδίδω τον πατέρα μου» είπε εκείνη τελικά, παραδομένη. Άφησε τα δάκρυά της να κυλάνε καυτά, ομολογώντας πρώτη φορά αυτό που σκεφτόταν τόσο καιρό. Ο πατέρας της δε θα είχε δεχτεί ποτέ κάτι τόσο ατιμωτικό. Ήταν ανίκανη ή ηλίθια που δέχτηκε να παντρευτεί με τον εχθρό;
«Ηρέμησε» είπε εκείνος και την άφησε να κλάψει στην αγκαλιά του, όπως και όταν ήταν πιο μικρή και κάποιος την πλήγωνε. Είχε αρχίσει κάπως να χαλαρώνει, όταν η πόρτα άνοιξε απότομα. Ένιωσε πρώτα την ψύχρα να εισβάλει μέσα στο δωμάτιο και μετά σήκωσε το βλέμμα. Δεν τον περίμενε να γυρίσει πριν το τέλος της βδομάδας. Ήταν αλήθεια εδώ ή η φαντασία της έπαιζε παιχνίδια;
«Ελπίζω να μη διακόπτω» άκουσε τον Τζάρεντ να λέει, στάζοντας φαρμάκι. Τους κοιτούσε με ένα βλέμμα παγερό. Τι στο καλό έκανε εδώ; Σηκώθηκαν και οι δύο σαν ελατήρια και η Ινγριντ σκούπισε τα μάτια της βιαστικά.
«Όχι…απλώς μιλούσαμε και…» είπε εκείνη. Σίγουρα έδειχνε σαν να είχε κάνει κάτι ύποπτο αλλά δεν την ένοιαζε.
«Και είπατε να περάσετε κατευθείαν στα προκαταρκτικά» πέταξε εκείνος. «Καταλαβαίνω» συμπλήρωσε.
«Υψηλότατε…» ξεκίνησε να λέει ο Πάτρικ, αλλά με μια απότομη χειρονομία τον διέκοψε ο Τζάρεντ, φτιάχνοντας νευρικά την γραβάτα του.
«Έξω» τον διέταξε κοφτά. «Θέλω να μιλήσω με τη γυναίκα μου. Συνεχίζετε το βράδυ» είπε ειρωνικά και του γύρισε την πλάτη. Όταν η πόρτα έκλεισε πίσω τους, η Ινγκριντ κοίταξε τον Τζάρεντ. Και πρώτη φορά ένιωσε να φοβάται πραγματικά για τη ζωή της.


Αποτέλεσμα εικόνας για doutzen kroes serious

2 σχόλια:

  1. Αχ!
    Ευχαριστουμε.. Φανή

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανυπομονούμε για την συνέχεια. Κάποιος πρέπει να αποδείξει πως δεν είναι ελέφαντας και κάποιος να εξηγήσει στον εαυτό του πρώτα με ποιό δικαίωμα κρίνει, αφού προτιμά τα ξένα κρεβάτια. Όπως και οι προηγούμενες ιστορίες απλά πολύ τέλεια. Σε καθηλώνει για την συνέχεια

    ΑπάντησηΔιαγραφή