Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τρίτη, 8 Νοεμβρίου 2016

Κεφάλαιο 18-πόντος υπέρ μας

18

Και αυτό έκανε. Την ενημέρωσε. Της παρείχε όλες τις δυνατές πληροφορίες, δείχνοντάς της σχεδιαγράμματα, οικονομικές μελέτες, ατελείωτα νούμερα και λίστες με ιδέες. Η Ινγκριντ τον άκουγε με προσοχή, κάνοντας ερωτήσεις σε καίρια σημεία. Γρήγορα απομακρύνθηκε από την αρχική ιδέα της να μεταφέρονται μεταξύ των νησιών με φέρι, γιατί ήταν μια άμεση αλλά όχι και πολύ αποτελεσματική λύση, και προσπαθούσε να διαλέξει μεταξύ τούνελ και γέφυρας.
«Εσύ προς τα πού κλίνεις;» τον ρώτησε σε κάποια φάση αλλά εκείνος δεν της απάντησε, για να μην την επηρεάσει. Προσπάθησε να της εξηγήσει μερικά πιο σύνθετα οικονομικά δεδομένα, αλλά δεν τον δυσκόλεψε. Είχε πάρει κάποια μαθήματα οικονομίας στο πτυχίο και το μεταπτυχιακό της και δεν της φαίνονταν κινέζικα. Μπορεί να μην τρελαινόταν για τα νούμερα, αλλά μπορούσε να σταθεί σε μια τέτοια συζήτηση.
«Πολύ εύστοχη παρατήρηση» είπε εκείνος φανερά έκπληκτος, σημειώνοντας αυτό που του είχε πει, σχετικά με την βίαιη αλλαγή του φυσικού τοπίου με τη γέφυρα. Ίσως η δική του χώρα είχε ένα πιο αστικό χαρακτήρα αλλά η Γρεδόρα ήταν γραφική και μια σύγχρονη γέφυρα θα αλλοίωνε κατά πολύ την ομορφιά του τόπου. Ίσως οι κάτοικοι αντιδρούσαν σε κάτι τόσο μεγάλο, τόσο ριζοσπαστικό, τόσο…μόνιμο.
«Σκεφτήκαμε να βάλουμε ένα μικρό αντίτιμο, αλλά…» της είπε αλλά εκείνη τον διέκοψε.
«Δε γίνεται αυτό. Το θέμα είναι να ενωθούν οι χώρες. Δεν μπορούμε να τους βάλουμε να πληρώσουν. Η λογική είναι να νιώθουν το ένα νησί προέκταση του άλλου. Θα δώσουμε λάθος εντύπωση» επέμεινε. Εκείνος έγνεψε και πάλι και σημείωσε κάτι στα χαρτιά του.
Συνέχισε να της μιλάει για τις διάφορες προσφορές που είχαν δεχτεί από διάφορες εταιρείες από όλο τον κόσμο, για την κατασκευή του έργου.
«Νομίζω ότι είναι ανώφελο να κοιτάμε προσφορές αν δεν έχουμε καταλήξει στη λύση» είπε εκείνη. Η κάθε εταιρεία είχε συντάξει δύο προσφορές. Μία για το τούνελ και μία για τη γέφυρα, αλλά έπρεπε να παρθεί η τελική απόφαση ώστε και η προσφορά να είναι πιο ακριβής.
«Έχουμε προθεσμία μέχρι αύριο για να καταλήξουμε» είπε εκείνος σκεπτικός. Ήταν φανερό ότι δεν μπορούσε να αποφασίσει. Εκείνη πήρε μια βαθιά ανάσα και προσπάθησε να οργανώσει τη σκέψη της και να τον βοηθήσει. Αν και δεν του άξιζε. Της είχε μιλήσει άσχημα και παρόλο που τώρα ήταν πιο ήπιος, δεν μπορούσε να ξεχάσει το καυστικό σχόλιό του. Την είχε πετύχει κατευθείαν στην καρδιά. Σε εκείνο το σημείο που την έκανε πάντα να νιώθει απλά όμορφη και όχι έξυπνη. Στο σημείο που είχε θεριέψει μετά το θάνατο του πατέρα της και την είχε καθηλώσει στην αδράνεια.
«Ποιος θα πάρει την τελική απόφαση;» τον ρώτησε.
«Το παλάτι. Εγώ. Εσύ» είπε εκείνος κοφτά.
«Μάλιστα» έξυσε εκείνη το κεφάλι της. «Μήπως να καλέσουμε ένα υπουργικό συμβούλιο;» πρότεινε.
«Δέκα άτομα εκείνοι και δύο εμείς. Θα κάνουμε έναν αιώνα να συμφωνήσουμε. Αν θες να βοηθήσεις, βοήθησέ με να αποφασίσω» χαμογέλασε εκείνος φευγαλέα και η Ινγκριντ ένιωσε ότι πραγματικά τη χρειαζόταν. Ήθελε να του πει κάτι σκληρό, για να τον πληγώσει όπως κι εκείνος πριν, αλλά δεν μπορούσε. Δεν ήξερε το λόγο που ήταν τόσο ντεφορμέ στο να τον ενοχλεί και να τον προσβάλει. Απλά δεν ήθελε να το κάνει.
«Έτσι όπως το αντιλαμβάνομαι εγώ» του είπε συνοψίζοντας τις επιλογές του «το τούνελ είναι κατά 30% πιο ακριβό στην κατασκευή, για προφανείς λόγους, αλλά θα διαρκέσει 14 μήνες για να ολοκληρωθεί. Σωστά;» ρώτησε. Εκείνος έγνεψε καταφατικά.  «Η γέφυρα θα είναι έτοιμη σε 8 μήνες, είναι πιο φτηνή στην κατασκευή, αλλά θα πρέπει να ελέγχουμε την ποσότητα αυτοκινήτων  που κινούνται σε αυτή, ώστε να μην υπερβαίνουν ένα συγκεκριμένο βάρος. Σωστά;» ρώτησε ρητορικά. Πάλι έγνεψε εκείνος.
Εκείνη σκέφτηκε για λίγο. Δεν μπορούσε να διαλέξει. Και οι δυο επιλογές τής φαίνονταν εξίσου καλές και κακές.
«Σε κάποιους δεν αρέσουν τα τούνελ» πρότεινε. Εκείνος χαμογέλασε. «Το έχω προσέξει» της είπε απλά. Την εξέπληξε η παρατήρησή του. Ήταν αλήθεια ότι φοβόταν τα τούνελ αλλά δεν περίμενε ότι το είχε προσέξει ότι έκλεινε τα μάτια όταν περνούσαν από κάποιο τούνελ και βρίσκονταν σε αμάξι.
«Ωστόσο ψηφίζω αυτό» είπε αποφασιστικά. «Δεν μπορούμε να προβλέψουμε το πόσοι πολίτες θα χρησιμοποιούν τη δίοδο καθημερινά, αλλά υποθέτω ότι ίσως ξεπεράσουν το ανώτατο όριο βάρους. Δεν μπορούμε να τους βάζουμε να περιμένουν για να περάσουν απέναντι ώστε να μην υπάρχει υπερφόρτωση. Με το τούνελ, δε θα υπάρχει αυτό το θέμα».
«Το τούνελ θέλει έξι ολόκληρους μήνες παραπάνω όμως» είπε εκείνος.
«Ε και; Τόσο καιρό δεν υπήρχε τίποτα. Δεν υπήρχε καν η ανάγκη. Δεν νομίζω να αναζητήσει ο λαός κάτι που δεν είχε σκεφτεί. Άσε που μπορούμε να ανακοινώσουμε τα σχέδια για τη ζεύξη δύο τρεις μήνες μετά την αρχή των έργων ώστε να κλείσει χρονικά η ψαλίδα».
«Πρέπει να το σκεφτώ» είπε εκείνος ήρεμα. «Κι εγώ προς εκεί έκλινα, αλλά μιλάμε για μερικά επιπλέον εκατομμύρια και δε θέλω να πάρω την πιο κοστοβόρα απόφαση».
«Κάθε μέρα που δεν παίρνεις την απόφαση, χάνουμε χρόνο από ένα έργο που θα βοηθήσει την οικονομία και των δύο νησιών».
«Δεν το είχα σκεφτεί έτσι» της είπε. Έκανε να συμπληρώσει κάτι αλλά τους διέκοψε ένα χτύπημα στην πόρτα. Ήταν οι συνεργάτες του. Πότε είχαν περάσει δύο ώρες;
«Μείνε» της είπε σχεδόν παρακλητικά. Εκείνη χαμογέλασε απλά. «Με βοήθησες πολύ».

«Δεν μπορώ. Πρέπει να πάω πάνω να βαφτώ» του είπε ξερά και αποχώρησε από το δωμάτιο χαιρετώντας τους άντρες με μια ελαφρά κλίση του κεφαλιού. 

Αποτέλεσμα εικόνας για justice joslin

5 σχόλια:

  1. αφου ειχε ανεβει το 19 , που πηγε;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τι τέεεελεια απάντηση. Είναι φοβερή η τυπισσα. Χαχα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μου αρεσε πολυ η τελευταια της απαντηση!!!! Νομιζω οτι τωρα θα την εκτιμησηλιγο περισοτερο!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή