Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2016

κεφάλαιο 17-προσβόλα





17

Είχε κατεβασμένα τα μάτια του και δεν είδε τους συνεργάτες του να την κοιτάνε με αναμεμειγμένη περιέργεια και περιφρόνηση. Φυσικά. Δεν ήταν κανείς από τη χώρα της. Την αντιπαθούσαν όσο τους αντιπαθούσε. Σηκώθηκαν ωστόσο όλοι. Ένιωσε τα βλέμματά τους να την καίνε. Εκείνος συνέχισε να διαβάζει κάτι από έναν πάκο χαρτιά μπροστά του.
«Πώς μπορώ να βοηθήσω;» τη ρώτησε και όλοι έκατσαν. Η Ινγκρντ ξαφνικά συνειδητοποίησε ότι στεκόνταν μπροστά σε όλους αυτούς τους άντρες, μέσα σε ένα τόσο επαγγελματικό κλίμα, ξυπόλυτη, άβαφη, με ένα απλό τζιν. Ντράπηκε, αλλά δεν το άφησε να την επηρεάσει. Ούτε αυτό, ούτε τον τρόπο που φτερούγισε η καρδιά της όταν την αποκάλεσε βασίλισσα του.
«Θα ήθελα να παρευρεθώ στις συζητήσεις για τη ζεύξη» είπε αποφασιστικά. Εκείνος την κοίταξε προσεκτικά πριν απαντήσει. Οι άντρες έδειχναν να τα έχουν χαμένα.
«Είναι λίγο δύσκολο να παρακολουθήσεις αυτή τη συζήτηση μιας και έχεις χάσει τις οκτώ προηγούμενες» της είπε σταθερά, με έναν τόνο ουδέτερο, αλλά η Ινγκριντ ήξερε ότι προσπαθούσε να την βάλει στη θέση της.
«Κάποιος πρέπει να εκπροσωπήσει και τη χώρα μου» είπε εκείνη με πιο έκδηλο εκνευρισμό.
«Η χώρα είναι ενιαία πια» της θύμισε. Ένας άντρας, κοντά στην ηλικία τους έβηξε νευρικά. Ήταν φανερό ότι τους είχε διακόψει.
«Πού είναι ο Πάτρικ; Ο θείος μου; Ο Κόλιν;» τον ρώτησε.
«Το επιτελείο σου έχει αναλάβει την μεταρρύθμιση στα θέματα παιδείας. Μήπως είναι φρονιμότερο να τους βοηθήσεις κι εσύ;» πρότεινε εκείνος.
«Θέλω να μείνω εδώ» του είπε εκείνη και σταύρωσε τα χέρια της στο στήθος. Το ήξερε ότι έκανε σαν κακομαθημένο παιδί, αλλά το είχε πάρει απόφαση. Και δε θα άφηνε τίποτα να της σταθεί εμπόδιο.
«Δύο ώρες διάλλειμα» είπε εκείνος παραιτημένος. Οι άντρες τον κοίταξαν σοκαρισμένοι, αλλά δεν εξέφρασαν τη δυσαρέσκεια τους προφορικά. «Μπορείτε να απολαύσετε το γεύμα σας λίγο πιο νωρίς σήμερα και να κάνετε χρήση όλων των υπηρεσιών του παλατιού» τους είπε. «Θέλω να ενημερώσω την μεγαλειοτάτη για τις συζητήσεις μας και συνεχίζουμε με εκείνη παρούσα».
Οι άντρες σηκώθηκαν και με μια ελαφρά υπόκλιση αποχώρησαν από την αίθουσα τάχιστα. Η Ινγκριντ έμεινε μόνη της μαζί του και ξαφνικά ένιωσε πολύ αμήχανα.
«Μήπως θες δέκα λεπτά για να φορέσεις κάτι πιο επαγγελματικό;» την παρότρυνε.
«Θέλω να ενημερωθώ πρώτα και θα ντυθώ σε δύο ώρες παρά δέκα λεπτά από τώρα» του είπε πεισματικά. Εκείνος χαμογέλασε φευγαλέα.
«Θα κρυώσεις» έδειξε τα ξυπόλυτα πόδια της.
«Ε και;» ρώτησε εκείνη.
«Την τελευταία φορά που αρρώστησες δε μας βγήκε σε καλό» της θύμισε. Η Ινγκριντ κοκκίνισε. Ξεφύσηξε απελπισμένη και βγήκε τρέχοντας από το δωμάτιο. Σε δέκα λεπτά επέστρεψε, φορώντας ένα μαύρο φόρεμα και μαύρες μπαλαρίνες. Ήταν ένα απλό σύνολο και πολύ κλασικό.
«Εντάξει τώρα;» τον ρώτησε σαρκαστικά και έκανε ένα γύρο μπροστά του. Εκείνος δεν απάντησε ποτέ, παρόλο που την κοίταξε διεξοδικά.
«Μπορείς να με ενημερώσεις για τη λύση που προτείνεις; Θέλω να μου πεις τα συν και τα πλην κάθε λύσης» τον παρακάλεσε.
«Δεν είμαι σίγουρος ότι μπορώ σε δύο ώρες να σου εξηγήσω τι συζητάμε εδώ και βδομάδες. Κι εγώ καλά καλά δεν καταλαβαίνω απόλυτα τις οικονομοτεχνικές μελέτες. Οι συνεργάτες μου είναι δεινοί οικονομολόγοι και πρέπει να έχεις γερά νεύρα για να καταλάβεις τι λένε».
«Πες μου ότι σε νοιάζει να μη βαρεθώ» γέλασε εκείνη, εκφράζοντας τη δυσπιστία της.
«Δε βλέπω το λόγο να το περάσεις όλο αυτό. Σκέφτηκα να σε ενημερώσω λιγάκι εγώ, αλλά αν θες να το παρακάμψεις και να ασχοληθείς με την παιδεία εγώ δεν…»
«Μη μου λες τι να κάνω» του είπε αυστηρά και εκείνος ανακάθισε στην καρέκλα του. «Μου περνάει από το μυαλό ότι θες να με αφήσεις έξω από μια σημαντική απόφαση για να κάνεις ό,τι θες εσύ» του είπε, χωρίς να φιλτράρει λίγο τα λόγια της.
«Είσαι τρελή» είπε εκείνος ρουθουνίζοντας. «Μπαίνεις εδώ μέσα με το έτσι θέλω, μας διακόπτεις και ζητάς να συμμετάσχεις σε κάτι που αγνοείς. Δείξε λίγη σοβαρότητα σε παρακαλώ, και ανάλαβε έναν τομέα στον οποίον να είσαι καλή».
«Σαν ποιον δηλαδή;» ρώτησε εκείνη ειρωνικά.
«Δεν ξέρω…το μακιγιάζ ίσως;» είπε εκείνος σκληρά. Η Ινγκριντ πάνιασε. Ήταν τόσο έντονη η προσβολή, τόσο απότομη, τόσο αναπάντεχη, που ένιωσε σαν να της έδωσε χαστούκι. Δεν της είχε ξαναμιλήσει ποτέ έτσι. Τον κοίταξε για λίγο και πήρε βαθιές ανάσες. Προσπάθησε να μην κλάψει. Προσπάθησε σκληρά και τα κατάφερε. Αλλά δεν μπορούσε να είναι σίγουρη για τη φωνή της. Δε μίλησε. Μόνο κοίταξε το πάτωμα. Δεν της είχε μιλήσει ποτέ κανείς έτσι. Ήταν πάντα σε ένα κουκούλι αγάπης και προστασίας. Πρώτη φορά κάποιος αμφισβητούσε τις ικανότητές της, πρώτη φορά κάποιος της πετούσε κατάμουτρα την περιφρόνησή του. Από τότε που τον παντρεύτηκε είχε καταλάβει ότι δεν εκτιμούσε τη γνώμη της για τα σοβαρά θέματα, αλλά δεν είχε συνειδητοποιήσει μέχρι πριν από μερικά δευτερόλεπτα ότι τη θεωρούσε μια πάνινη κούκλα, ανίκανη να πάρει αποφάσεις πέρα από το κραγιόν και το ρουζ της.
«Ινγκριντ, συγγνώμη, εγώ δεν…»
«Φτάνει» είπε εκείνη απλά. Δεν ήθελε να ακούσει. «Θα μείνω να ενημερωθώ. Θα προσφέρω τη γνώμη μου, και μετά θα σε αφήσω να πάρεις εσύ τις αποφάσεις».
«Ινγκριντ, σε παρακαλώ, άσε με να…»
«Είπα εντάξει» τον διέκοψε ξανά. Δεν ήθελε να ακούσει τη συγγνώμη του. «Μη χάνουμε χρόνο. Εξήγησέ μου» του είπε και κάθισε σε μια καρέκλα απέναντί του.




6 σχόλια:

  1. Ενα γερο χαστουκι θα ηταν οτι πρεπει... σοβαρα τωρα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ελα μωρε ο κακομοιρης για κομπλιμεντο το πηγαινε. οτι και καλα βαφεται ωραια κι ετσι. χαχαχα. α ρε πριγκιπακο μας μανταρα τα κανες παλι. <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ει συγγραφεααααα μας ξέχασες λίγο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Δε σας ξεχασα. Ειχα πει οτι θα ανεβαζω χαλαρα σε αυτη την ιστορια. Κ αυτο κανω

    ΑπάντησηΔιαγραφή