Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τετάρτη, 19 Οκτωβρίου 2016

κεφάλαιο 14-εσείς τι καταλάβατε;

Η σιωπή μέσα στη λιμουζίνα ήταν σχεδόν εκκωφαντική. Μόνο το γκάζι του σωφέρ έσπαγε πού και πού την απόλυτη ηρεμία. Και ένα ενοχλητικό μονότονο τραγούδι που έπαιζε σε χαμηλή ένταση μέσα στην καμπίνα. Ο καθένας είχε πιάσει από μία γωνία και κοιτούσε έξω από το παράθυρο. Η Ινγκριντ ήταν απορροφημένη στις σκέψεις της και το ίδιο έδειχνε και εκείνος. Εντάξει, είχε παραφερθεί ίσως λιγάκι, αλλά δεν άντεχε τη «χαρούμενη» ατμόσφαιρα. Αν δεν βούλωνε το στόμα της Ιρένε, θα κατέληγαν να λένε τι κάνουν στο κρεβάτι και να γελάνε σαν φιλενάδες. Η ναυτία που την είχε πιάσει το απόγευμα, επανήλθε δριμύτερη. Σιχαινόταν τον εαυτό της αυτή τη στιγμή. Σιχαινόταν τον τρόπο με τον οποίο το σώμα της αντιδρούσε σε κάτι που δεν έπρεπε να την επηρεάζει καν. Σε κάτι στο οποίο είχε συμφωνήσει. Ήθελε να βάλει τα κλάματα. Σκεφτόταν όλες αυτές τις κοπέλες που ονειρεύονταν να γίνουν πριγκίπισσες. Αυτή ήταν αληθινή πριγκίπισσα, και είχε παντρευτεί έναν αληθινό πρίγκιπα. Μόνο που δεν υπήρχε έρωτας, παρά μόνο ένα συμβόλαιο. Και πολλές πολλές γκόμενες στην ατζέντα του πρίγκιπα. Σέξι γκόμενες. Γυναίκες που την έκαναν να νιώθει τελείως άχρωμη, τελείως άπειρη, τελείως αδιάφορη.

Η λιμουζίνα σταμάτησε έξω από το παλάτι και την έβγαλε από τις σκέψεις τις. Εκείνος πετάχτηκε και της άνοιξε την πόρτα. Η Ινγκριντ βγήκε, αλλά δεν τον περίμενε. Ορμησε στο εσωτερικό, χαιρέτισε με ένα βιαστικό νεύμα τις κοπέλες που καθάριζαν τον κάτω όροφο, και σχεδόν τρέχοντας στον πάνω όροφο, χώθηκε στο δωμάτιό τους. Αύριο ευτυχώς έφευγαν και επέστρεφαν στην Γρεδόρα. Επιτέλους θα είχαν δικά ξεχωριστά δωμάτια και δε θα έπρεπε να τον βλέπει συνέχεια.

Εκείνος ακολούθησε πέντε βήματα πίσω. Έκλεισε την πόρτα πίσω του με φόρα και ξεντύθηκε στο μπάνιο. Βγήκε μετά από ελάχιστα λεπτά φορώντας το εσώρουχό του. Η Ινγκριντ τον είδε και κοκάλωσε. Πρώτη φορά τον έβλεπε μισόγυμνο. Τον είχε ξαναδεί, κρυφοκοιτώντας πάντα. Αλλά αυτή ήταν η πρώτη φορά που τον έβλεπε να στέκεται μπροστά της φορώντας τόσο λίγα. Εκείνη φορούσε ένα φανελάκι και ένα σορτς, είχε ξελύσει τα μαλλιά της και περίμενε να μπει στο μπάνιο όταν αντίκρισε το θέαμα. Κατέβασε τα μάτια στο πάτωμα.
«Τέλειωσες;» τον ρώτησε, ελπίζοντας να μην είχε κοκκινίσει. «Μπορώ να μπω;» τραύλισε σχεδόν, σοκαρισμένη από το μοναδικό θέαμα.
«Έλεγα να κάνω ντους, αλλά μπες πρώτη» της είπε εκείνος, σταυρώνοντας τα χέρια του στο στήθος, απόλυτα άνετα, λες και ήταν ντυμένος. Σίγουρα ήξερε πόσο πολύ επηρέαζε τις γυναίκες. Μόνο που αυτή είχε ένα μικρό προβληματάκι αυτή τη στιγμή.
«Τι στο…» τον άκουσε να λέει όταν την είδε να τρέχει πανικόβλητη στην τουαλέτα και να σωριάζεται πάνω στη λεκάνη, κάνοντας εμετό. Όλο της το κορμί τρανταζόταν, ενώ προσπαθούσε να ελέγξει τα κύματα που την τάραζαν. Άδικα. Δεν μπορούσε να σταματήσει. Ένιωσε τα χέρια του να την αγκαλιάζουν από πίσω και το ζεστό κορμί του να προσπαθεί να την προστατεύσει από τον ίδιο της τον εαυτό.
«Μη με αγγίζεις» του ούρλιαξε, ενώ προσπαθούσε να ηρεμήσει, ανασαίνοντας με δυσκολία. Εκείνος της μάζεψε τα μαλλιά πίσω, κρατώντας την κοτσίδα της με την μπουνιά του. Τη βοήθησε να ανασηκωθεί. Δεν μπορούσε να σταθεί.
«Τι στο καλό έχει συμβεί;» τη ρώτησε. «Σε πείραξε κάτι;».
«Μάλλον» είπε εκείνη. Αλλά στην πραγματικότητα δεν ήταν το φαγητό. Διάολε, είχε μπλέξει για τα καλά.
«Τζάρεντ, άσε με ήσυχη για λίγο» τον παρακάλεσε. Εκείνος την κοίταξε για λίγο, σαν χαμένος.
«Πρώτη φορά λες το όνομά μου» ψέλλισε εκείνος, σοκαρισμένος. Ήταν αλήθεια. Πάντα του μιλούσε χωρίς ουσιαστικά να του απευθύνεται.
«Άσε με μόνη» επέμεινε εκείνη ντροπαλά. Είχε κάνει εμετό μπροστά του. Ωραία. Πόσο σέξι. Εκείνος σεβάστηκε την επιθυμία της και έκλεισε την πόρτα πίσω του απαλά. Η Ινγκριντ έκανε ένα γρήγορο ντους και ξεβάφτηκε, προσπαθώντας να ξεχάσει την αίσθηση των χεριών του πάνω της.
«Είμαι απέξω. Είσαι καλά;» τη ρώτησε εκείνος καναδυο φορές. Η αλήθεια είναι ότι είχε αργήσει λίγο. Απλά φοβόταν να τον αντιμετωπίσει. Βγήκε δειλά, κοιτώντας πιστά το πάτωμα.

 
«Μπορείς να μπεις» του είπε εκείνη και κατευθύνθηκε στο κρεβάτι της τυλιγμένη με ένα αφράτο μπουρνούζι. Έπρεπε να αλλάξει πιτζάμες και να χτενιστεί. Αλλά δεν είχε κουράγιο. Ένιωθε έτοιμη να λιποθυμήσει. Μήπως ήταν άρρωστη; Ήλπιζε να είναι αυτό.
Μισή ώρα μετά, εκείνη βρισκόταν ξαπλωμένη στο κρεβάτι, φορώντας ένα  και εκείνος περιφερόταν στο δωμάτιο άσκοπα. Όλο κάτι έκανε. Η Ινγκριντ είχε ζαλιστεί.
«Θα ήθελα να ξεκουραστώ λιγάκι» του είπε κοφτά. «Με έχεις τρελάνει πάνω κάτω».

«Συγγνώμη που είμαι λίγο νευρικός, αλλά δεν καταλαβαίνω τι συμβαίνει» της είπε έντονα και την κοίταξε. Τώρα φορούσε φόρμα και φανέλα. Πόσο κρίμα. Είχε ένα κορμί που άξιζε να απαθανατιστεί από κάποιον γλύπτη. Θα έπρεπε να κυκλοφορεί γυμνός.
«Έχω πονοκέφαλο. Τι θες να πούμε;» είπε εκείνη. Δεν ήξερε τι να απαντήσει.
«Δεν θες να πούμε τίποτα δηλαδή;» εκνευρίστηκε εκείνος.
«Όχι, τίποτα» επέμεινε εκείνη.
«Είσαι δειλή» την προκάλεσε.
«Άσε με ήσυχη» του είπε και κουκουλώθηκε με την κουβέρτα της. «Νομίζω ότι έχω πυρετό».

«Πυρετό; Πάω να φωνάξω τον βασιλικό γιατρό» της είπε και εκείνη τον σταμάτησε.
«Ποιον;» γέλασε, παρά την απελπισία της.
«Τον βασιλικό γιατρό» είπε εκείνος φυσικά. «Εσείς δεν έχετε;»
«Όχι!»
«Και τι κάνετε όταν αρρωσταίνετε;»
«Φωνάζουμε κάποιον. Δεν μένει μέσα στο παλάτι» συνέχισε εκείνη να γελάει με το σοκαρισμένο βλέμμα του.
«Εμάς μένει εδώ. Είναι πολύ βολικό» είπε ενθουσιασμένος σαν παιδί. «Πάω να τον φωνάξω».
«Τζάρεντ, σταμάτα!» του είπε πάλι, απολαμβάνοντας τη γεύση του ονόματός του στο στόμα της. «Απλώς είμαι λίγο άρρωστη. Αύριο θα είμαι καλά» τον διαβεβαίωσε.

Εκείνος έδειχνε αναποφάσιστος, αλλά τελικά άφησε το χερούλι. Κάθισε στον καναπέ και την κοίταξε. «Κοιμήσου εσύ» της είπε ήρεμα. «Εγώ θα σε έχω στο νου μου».
«Δεν θα μπορέσω να κοιμηθώ αν με κοιτάς» σούφρωσε εκείνη τα χείλη της. Εκείνος της χαμογέλασε απλά. Αλλά όλο νόημα. Τι σήμαινε αυτό; Αυτό που νόμιζε;

«Είμαι σίγουρος ότι θα μπορέσεις» είπε εκείνος και γύρισε το κεφάλι του από την άλλη. Η Ινγκριντ όμως, λίγο πριν χαμηλώσει το φως στο πορτατίφ του κομοδίνου της, θα ορκιζόταν ότι τον είδε να κοκκινίζει. 

7 σχόλια:

  1. ΑΑΑΑΧΟΥΥΥΥΤΟΟΟΟΟΟ!! Τι γλυκακι που ειναι... 😍😍😍 Υπεροχο κεφαλαιο... Φανταζομαι την εκφραση του οταν τον ειδε με το μποξερακι και ετρεξε να κανει εμετο... Ποση ταπεινωση.... 😂😂😂

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. να ρωτησω κατι..αυτο το "δεν θα μπορεσω να κοιμηθω...αυτο που νομιζε" τι εννοεις συγγραφεα μας;;;τι υπονοησε ο τζαρεντ ή τι καταλαβε η ινγριντ;;;και γιατι κοκκινησε το κουκλι;;;
    (εβελινα)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κοιτα που μας βγηκε ρομαντικος τελικα ο πριγκιπας! Την κοιταει οταν κοιμαται;; Λιγακι creepy αλλα ρομαντικο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλέ ανεβασεις καινούργιο κεφάλαιο και γελαγα σαν χαζό στην οθόνη του κινητού μου. Χαχαχαχα. Χαρηκα. Αλλά τώρα που τέλειωσε ανυπομονώ πάλι για το επόμενο. Είναι τόσο ωραίο ζευγάρι οι δυο τους και ας μην το ξέρουν. ;) :) :Ρ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Άντε επιτέλους το αγόρι παίρνει μπρος��������❤

    ΑπάντησηΔιαγραφή