Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Πέμπτη, 6 Οκτωβρίου 2016

κεφάλαιο 10-κορίτσια, ο άντρας μας δεν έχει μασήσει ακόμα!!

10

Η Ινγκριντ ζήτησε ευγενικά από τον Φίοντορ, έναν σωματοφύλακα και έναν σοφέρ για να μπορέσει να κάνει μια βόλτα στην πόλη. Είχε αφήσει το προσωπικό ασφαλείας της στην Εστόρια και τους είχε δώσει άδεια για διακοπές. Για κάποιο λόγο ένιωθε ότι θα ήταν ασφαλής στη Γρεδόρα.

Ο γκριζομάλλης άντρας ήταν πάντα κοφτός μαζί της, αλλά σήμερα έδειξε ενδιαφέρον για να την εξυπηρετήσει. «Θες να δεις την πόλη μας;» τη ρώτησε και όταν εκείνη του είπε ότι είδε μερικά μαγαζάκια που θέλει να επισκεφτεί, εκείνος έδειξε να φουσκώνει από περηφάνια. Την προέτρεψε να προσέχει πολύ και να προσπαθήσει να καλύψει την ταυτότητά της. Η Ινγκριντ τον διαβεβαίωσε ότι είχε φέρει μεγάλα γυαλιά και ένα σκουφάκι για να κρύψει τα μαλλιά της.
«Ελπίζω ο γιος μου να σκοπεύει να σε πάει να δεις τα αξιοθέατα. Δεν έχουμε και φοβερά πράγματα, αλλά έχουμε καναδυό σημεία που ίσως αξίζουν μια επίσκεψη» της είπε απλά. Εκείνη του είπε ότι ο γιος του της είχε υποσχεθεί να την πάει μια βόλτα το απόγευμα, μόλις γυρνούσε από τις επαγγελματικές υποχρεώσεις του. Ψέματα. Και τα δύο ήταν ψέματα. Ούτε επαγγελματικές υποχρεώσεις είχε το πρωί, ούτε σκόπευε να την πάει βόλτα.

Έφυγε μετά από μισή ωρίτσα, φορώντας ένα απλό τζιν και φούτερ, αθλητικά παπούτσια, σκουφάκι και γυαλιά ηλίου. Ο σωματοφύλακάς της λεγόταν Πίτερ και ήταν ολιγομίλητος. Ό,τι ακριβώς ήθελε. Ηρεμία και χρόνο για τον εαυτό της.
Ο σοφέρ την άφησε σε μια κεντρική πλατεία και η Ινγκριντ συνδέθηκε στο κινητό της για να δει ποια ήταν τα καλύτερα μαγαζιά στη γύρω ακτίνα. Περιπλανήθηκε σε μικρά δρομάκια, που σε τίποτα δε θύμιζαν τα πλακόστρωτα και γραφικά δρομάκια της Γρεδόρα, αλλά είχαν και αυτά μια γοητεία διαφορετική. Έμπαινε και έβγαινε σε μαγαζιά και χάζευε μικρές πορσελάνινες φιγούρες, δερμάτινα προϊόντα, μεταξωτά μαντίλια και αρώματα. Βρήκε μερικά πολύ ενδιαφέροντα βιβλία σε μια υπαίθρια αγορά και αποκαμωμένη κάθισε κατά τις 12.30 να απολαύσει έναν καφέ σε ένα μικρό μπιστρό δίπλα ακριβώς από ένα ρυάκι που διέρρεε την πρωτεύουσα. Είχε καιρό να νιώσει ήρεμη. Σπάνια είχε την ευκαιρία να κυκλοφορήσει ιγκόγκνιτο στη χώρα της, αλλά και αλλού. Ήταν διάσημη σε όλη την Ευρώπη αλλά και σε άλλες ηπείρους και οι κάμερες την ακολουθούσαν παντού. Αυτή τη στιγμή όμως ήταν μια φυσιολογική κοπέλα που απολάμβανε έναν ωραίο καφέ και ξεκουραζόταν μετά τα ψώνια της. Είχε απολαύσει τις αγορές της. Ειδικά ένα μικρό κρυστάλλινο κρυστάλινο μπουκάλι με ένα ξεχωριστό άρωμα που το σκάρωσε εκείνη την ώρα ο αρωματολόγος μόνο για εκείνη. Είχε αγοράσει και μερικά λευκά κεριά για το δωμάτιο, και μια μεταξένια ρόμπα.
Ξαφνικά ο ήχος του κινητού του διέλυσε την ηρεμία της. Πολύ κράτησε, σκέφτηκε από μέσα της.
«Ποιος είναι;» ρώτησε χωρίς να δει την αναγνώριση. Ήταν εκείνος. Τον κατάλαβε πριν μιλήσει. Ρουθούνιζε σαν ταύρος.
«Πού είσαι; Γύρισα στο παλάτι και λείπεις» της είπε άγρια.
«Είμαι βόλτα. Το ξέρει ο πατέρας σου. Είμαι φυλακισμένη και δεν το ξέρω;» ειρωνεύτηκε. Δεν ήταν δυνατόν να τη ρωτάει πού είναι ενώ έλειπε όλο το βράδυ.
«Δεν πρέπει να φάμε μαζί μεσημεριανό;» είπε εκνευρισμένος εκείνος.
«Φάε μόνος σου! Έχω βγει βόλτα είπαμε» είπε εκείνη γλυκά. Δεν του έκανε αντίποινα. Γιατί άλλωστε να κάνει; Δεν είχε δικαίωμα. Ειλικρινά ήθελε απλώς να απολαύσει την βολτίτσα της.
«Δεν προβλέπεται νιόπαντρος άνθρωπος να τρώω μόνος μου στην βασιλική τραπεζαρία» είπε εκείνος. Ακουγόταν έξαλλος. Είχε πλάκα ο άνθρωπος.
«Προβλέπεται να λείπεις όλο το βράδυ και να γυρνάς το μεσημέρι της επόμενης;» τον ρώτησε απαλά. Δεν ήθελε να το πει, αλλά δεν κρατήθηκε.
«Συμφωνήσαμε νομίζω να έχουμε ελεύθερη προσωπική ζωή. Είμαι άντρας και έχω ανάγκες. Θέλεις μήπως να προσφέρεις και αυτές τις υπηρεσίες;» την σόκαρε με το υπονοούμενό του και αμέσως κατάπιε τις εξυπνάδες που σκεφτόταν να του πει και άρχισε να σκέφτεται πράγματα τελείως…διαφορετικά.
«Ευχαριστώ, δε θα πάρω» είπε κοφτά εκείνη.
«Αυτό νόμιζα κι εγώ» απάντησε εκείνος, έξαλλος ακόμη. «Πότε θα γυρίσεις;»
«Έλεγα σε καμιά ώρα. Αν πεινάς, φάε».
«Φυσικά και θα φάω. Σιγά μη σε περιμένω».
«Καλά θα κάνεις. Καλή όρεξη».
«Μου σπας τα νεύρα» είπε εκείνος και της έκλεισε το τηλέφωνο στα μούτρα.









7 σχόλια:

  1. Συγνωμη ζηταει και τα ρεστα? Δεν καταλαβα!!!!!! Ελπιζω ολα αυτα να ειναι κολπο για να τον ερωτευτει διαφορετικα ειναι πολυ ηλιθιος!!!! Αν θελει δλδ και αυτη να βρει καποιον για να καλυψει τις "αναγκες" της αυτος δε θα εχει κανενα προβλημα???? Δε νομιζωωωωωω

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. και εγω το ελπιζω!!!!συμφωνω απολυτα!!!!!!!!!!!!!!!!(ελενη)

      Διαγραφή
  2. Μωρέ μασαει μασαει και πολύ μάλιστα!!!!χαχα -Πετριτσα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Γιουχουχουυυ! Ο τυπας ειναι χωμενος μεχρι τα μπουνιαααα! 😂😂😂😂

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. συγνωμη συγγραφεα μας να σε ρωτησω κατι;;οταν παω στην αναζητηση για να βρω ενα λημα που με ενδιαφερει (Αναζητηση αυτου του ιστολογιου που λεει πανω δεξια) δεν μου εμφανιζει τα αποτελεσματα που εβγαζε παλιοτερα....εχει αλλαξει κατι στις ρυθμισεις;;;;(σοφια)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. δεν νομιζω να έχω κανει τιποτα!
      Μηπως το διαβαζεις από κινητό; Εγώ το βρίσκω το κουτάκι της αναζήτησης κανονικά!

      Διαγραφή
    2. οχι δεν διαβαζω απο κινητο...το κουτακι της αναζητησης το βρισκω κανονικα....αλλα μου βγαζει διαφορετικα αποτελεσματα γιαν τις ιδιες λεξεις που εψαχνα και παλιοτερα...σε ευχαριστω παντως!!!

      Διαγραφή