Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2016

κεφάλαιο 5-ρομαντικούλης



Η Ινγκριντ πρέπει να είχε μείνει με το στόμα ανοιχτό, γιατί τον είδε να κοιτάει τα μισάνοιχτα χείλη της. Περίμενε καρτερικά να τον δει να γελάει, αλλά δεν το έκανε. Έβηξε ξερά για να καθαρίσει το λαιμό της. Ξεκίνησε να λέει κάτι, αλλά δεν ολοκλήρωσε. Δεν ήταν σίγουρη ότι είχε ακούσει καλά.
«Πλάκα θα κάνετε σίγουρα» του είπε, χωρίς να ρωτάει. Ήταν μια απλή, καταφατική πρόταση. Εκείνος έγνεψε αρνητικά.
«Μα σκεφτείτε το» είπε σχεδόν ενθουσιασμένος. «Με αυτή τη λύση, τα δύο βασίλεια θα ενωθούν και δεν θα υπάρχουν απώλειες όσον αφορά στη δημόσια εικόνα μας. Ίσα ίσα. Όλοι αγαπούν ένα καλό ρομάντζο. Θα αφήσουμε να διαρρεύσει ότι ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά ή κάτι τέτοιο. Ο λαός σας θα απολαύσει σταθερότητα και ο λαός μου θα έχει επιτέλους την αναγνώριση που έχει ανάγκη».
«Πλάκα κάνετε» επανέλαβε εκείνη. Σιγά σιγά άρχιζε να πιστεύει ότι το εννοεί. Στ’ αλήθεια το εννοούσε; Πίστευε ότι κάτι τόσο γελοίο θα έπειθε τον κόσμο; Πίστευε ότι θα ανεχόταν για άντρα της κάποιον σαν κι εκείνον;
«Όχι, δεν κάνω πλάκα» έσμιξε εκείνος τα φρύδια. «Και καταλαβαίνω ότι σας ακούγεται τρελό, αλλά σκεφτείτε το. Δεν έχετε πολλές επιλογές. Αν δε δεχτείτε, στο τέλος της βδομάδας θα σας επιτεθούμε» την απείλησε ανοιχτά.
«Μα είπατε ότι αυτό δε θα κάνει καλό στη δημόσια εικόνα σας» του θύμισε. Εκείνος μόρφασε.
«Το έχουμε σκεφτεί αυτό. Θα αντέξουμε λίγη αντιπάθεια ακόμα. Η επόμενη γενιά όμως, θα απολαμβάνει τα εδάφη σας και κανείς δε θα θυμάται τίποτα. Έχετε προσέξει πόσο γρήγορα ξεχνάει ο κόσμος; Επίσης, έχετε προσέξει πόσα προβλήματα μαστίζουν τον κόσμο; Οικολογικές καταστροφές, πυρηνικές δοκιμές, τρομοκρατία. Νομίζω δε θα ασχοληθούν επί μακρώ μαζί μας. Καλό είναι να αποφύγουμε κάτι τόσο ριζοσπαστικό, αλλά δε θα σκάσουμε κιόλας» ανασήκωσε αδιάφορα τους ώμους.
«Δεν μπορεί να μιλάτε τόσο αδιάφορα για έναν επικείμενο πόλεμο. Για θάνατο».
«Στο χέρι σας είναι να τα αποφύγουμε όλα αυτά. Αν παντρευτούμε, θα βασιλεύσουμε μαζί και όλα θα πάνε καλά».
«Πόσο ρομαντικό!».
«Περιμένατε λουλούδια μήπως;» την ειρωνεύτηκε.
«Από έναν Εστόριο; Δεν περίμενα να ξέρετε καν τι είναι τα λουλούδια» γέλασε εκείνη. Για λίγη ώρα δε μίλησαν. Απλώς εκείνος έπινε αργά τον καφέ του κι εκείνη έπαιζε νευρική με τα μαλλιά της.
«Αυτό που μου ζητάτε είναι τρελό» του είπε. «Όσο και αν το σκεφτώ, δε βρίσκω το πώς θα μπορούσε να δουλέψει. Εγώ έχω μάθει να μισώ τη χώρα σας κι εσείς υποθέτω τη δική μου. Μου είστε αντιπαθής. Δεν μπορώ να σκεφτώ ότι θα είμαι σύζυγός σας, σύζυγος ενός Εστόριου. Δε θέλω να μοιραστώ την εξουσία, δε θεωρώ ότι είμαι ανίκανη»
«Τότε τι προτείνετε;» είπε εκείνος. «Και τι ακριβώς έχετε στο μυαλό σας; Ότι θα γνωρίσετε κάποια στιγμή έναν νεαρό και θα ερωτευτείτε σφόδρα και θα γίνετε βασίλισσα;».
«Γιατί όχι;».
«Γιατί είστε αυτή που είστε!» είπε εκείνος έντονα. «Δεν μπορεί να πιστεύετε ότι θα σας ερωτευτεί κανείς ειλικρινά. Όλοι εποφθαλμιούν τη θέση σας. Κανείς δε θα σας αντιμετωπίσεις ως ίση. Αυτό είναι κάτι που μόνο εγώ μπορώ να σας προσφέρω. Ειλικρίνεια για τις προθέσεις μου».
«Ανυπομονώ» είπε εκείνη ξερά.
«Είναι μεγάλο στοίχημα για μένα να σας πείσω και να αποφύγω μια κοστοβόρα σύρραξη».
«Και εσείς;» τον ρώτησε ξαφνικά. «Εσείς θέλετε να παντρευτείτε μια ξένη; Εμένα;» ανασήκωσε με δυσπιστία τα φρύδια. Ήταν σοκαρισμένη.
«Εγώ γενικά δε θέλω να παντρευτώ. Οπότε αν είναι να το κάνω, καλό είναι να γίνει για καλό σκοπό. Και αυτός είναι ένας καλός σκοπός».
«Ο πατέρας μου με έμαθε να περιμένω. Και αυτό κάνω. Αντί να αρπάξω την ευκαιρία να παντρευτώ κάποιον γαλαζοαίματο και να γίνω βασίλισσα, περιμένω, κύριε. Και δεν είστε εσείς αυτό που περιμένω» τον διαβεβαίωσε.
«Μήπως θέλετε να το σκεφτείτε λιγάκι; Ίσως σας σόκαρα και ομολογώ ότι μπορώ να είμαι λίγο δυσάρεστος αν θέλω. Πάρτε το χρόνο σας» της είπε. Η Ινκριντ ανακουφίστηκε. «Θα περιμένω έξω» της είπε και εκείνη άρχισε να γελάει. Την κοίταξε μπερδεμένος.
«Πολύ χρόνο μου αφήνετε!» είπε εκείνη. Η κατάσταση έμοιαζε πραγματικά αστεία. Θα το διασκέδαζε περισσότερο, αν ο άντρας απέναντί της δεν σηκωνόταν απότομα, θυμίζοντάς της πόσο εντυπωσιακά ψηλός, πόσο γυμνασμένος και κομψός ήταν. Είχε πιάσει τον εαυτό της να αφαιρείται, να χαζεύει τα τέλεια χαρακτηριστικά του, τα γκρίζα μάτια και τα πυκνά μαλλιά του. Ήταν πράγματι  ένας εντυπωσιακός άντρας που αιχμαλώτιζε το βλέμμα. Κρίμα που ήταν αυτός που ήταν. Κρίμα, κρίμα.
«Πρέπει να μιλήσω με τους συμβούλους μου. Δε γίνονται έτσι αυτά τα πράγματα» του είπε, όταν εκείνος κοντοστάθηκε. «Ο γάμος περιλαμβάνει πολλά…και…» σταμάτησε. Πρέπει να είχε κοκκινίσει. Κοιτούσε τα πόδια της.
«Δε θα περιλαμβάνει τίποτα τέτοιο ο δικός μας» της είπε με σιγουριά. Η Ινγκριντ έγνεψε χωρίς να τον κοιτάει. Ήταν στριμωγμένη. Δεν υπήρχε διαφυγή.




7 σχόλια:

  1. Ηηηηηη την στρίμωξε άσχημα!!! Κ σιγά που δε θα περιλαμβάνει!!! Θα σου κάψει τα λαγόνια η Ινγκριντ χαχαχαχαχαχα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Προσεχε τα λογια σοφ κυριε Σεζαρ γιατι ροδα ειναι και γυριζει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Απαντήσεις
    1. Τι εννοειτε; ειναι προσωπικο blog. Μόνο εγώ ανεβαζω. Θελετε να φτιαξετε μπλογκ;

      Διαγραφή
    2. Τι εννοειτε; ειναι προσωπικο blog. Μόνο εγώ ανεβαζω. Θελετε να φτιαξετε μπλογκ;

      Διαγραφή