Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Πέμπτη, 15 Σεπτεμβρίου 2016

κεφάλαιο 4-πυρηνική ενέργεια


«Είναι απειλή αυτή;» τον ρώτησε. Είχε αρχίσει να νιώθει άβολα και σκέφτηκε προς στιγμή να καλέσει τον θείο της. Δεν ήθελε όμως να του δείξει ότι τον φοβόταν.
«Όχι, όχι. Μη φοβάστε» της είπε ήρεμα, αν και όλο του το σώμα απέπνεε μια αδιόρατη απειλή για τις αισθήσεις της.
«Δε φοβάμαι» του είπε μηχανικά. Εκείνος γέλασε ξερά. Το ήξερε ότι της προκαλούσε ένταση.
«Ηρθα να συζητήσουμε κάτι» της είπε και έπλεξε τα δάχτυλά του αργά. Την κοίταξε. «Είναι κάτι που πρέπει να σκεφτείτε καλά πριν απαντήσετε. Ελπίζω να δείξετε τη δέουσα ωριμότητα και ψυχραιμία».
«Δε μου αρέσουν τα πολλά λόγια, κύριε Σέζαρ» του είπε εκείνη και κοίταξε με έκδηλη αγένεια το ρολόι της.
«Υψηλότατος» τη διόρθωσε. Η Ινγκριντ έμεινε ανέκφραστη. Δεν υπήρχε περίπτωση να του αναγνωρίσει το αξίωμα. Είχαν αυτονομηθεί και είχαν κλέψει εδάφη της χώρας της. Εκείνος συνέχισε να την κοιτάει για λίγο, περιμένοντας, αλλά τελικά παραιτήθηκε και συνέχισε να μιλάει. «Η χώρα μου είναι μικρή αλλά οικονομικά πολύ ισχυρή» της είπε με περηφάνια. «Δύο αιώνες τώρα, οι πρόγονοί μας αλλά και η σημερινή γενιά έχουν χύσει ιδρώτα για να φτάσουμε να έχουμε το ΑΕΠ που έχουμε. Παράγουμε και εξάγουμε αγροτικά προϊόντα και χάλυβα και έχουμε τρία υπερσύγχρονα ναυπηγεία, εργοστάσια παραγωγής υδροηλεκτρικής ενέργειας, δύο λατομεία και προσφέρουμε χαμηλή φορολογία σε εταιρείες ώστε να παρέχουμε σε πολλές πολυεθνικές ένα φορολογικό παράδεισο».
«Συγχαρητήρια» του είπε ξερά. Λίγο πιο ξερά από όσο σκόπευε. Δεν ήθελε να του δείξει πόσο ζήλευε που η χώρα τους άνθιζε οικονομικά, αλλά δεν μπόρεσε να κρατηθεί.
«Ευχαριστώ» είπε εκείνος, προσποιούμενος ότι δεν κατάλαβε την ειρωνεία της. Και συνέχισε ακάθεκτος. «Καταλαβαίνετε ότι έχουμε πολλά έσοδα. Έσοδα που επενδύουμε στην παιδεία, στην κοινωνική ευμάρεια αλλά και σε στρατιωτικό εξοπλισμό». Η Ινγκριντ δεν καταλάβαινε τι της έλεγε και πού το πήγαινε αλλά έκανε υπομονή. Μήπως σκόπευε να την τρομάξει; «Η αλήθεια είναι ότι μας το κάνετε πολύ εύκολο» της χαμογέλασε.
«Δεν σας καταλαβαίνω».
«Με τον εξοπλισμό που έχουμε, θα μας πάρει περίπου δύο ώρες να καταλάβουμε και να κατακτήσουμε το βασίλειό σας» της είπε. Η Ινγκριντ πάγωσε. «Έχουμε καλά εκπαιδευμένους άντρες. Άντρες που έχουν ζυμωθεί με μίσος για εσάς. Δε νομίζω ότι είστε σε θέση να μας αντιμετωπίσετε».
«Τι μου λέτε ακριβώς;».
«Σας λέω ότι μπορώ με ένα τηλέφωνο να κάνω το βασίλειό σας δικό μου. Δικό μας» της είπε.
«Και τι πιστεύετε ότι θα πει ο λαός μου; Ότι είστε μεγάλος και τρανός;».
«Έχετε χάσει κάθε σεβασμό, κυρία μου» της είπε εκείνος χωρίς περιστροφές. «Ο λαός σας φοβάται. Μπορεί και να χαρούν αν σας κατακτήσουμε. Αν επιτέλους κυβερνήσει κάποιος με πυγμή».
«Ένας γυπαετός;» του πέταξε.
«Ένας ικανός άνθρωπος. Εσείς είστε μια πάνινη κούκλα. Δεν παίρνετε αποφάσεις και αφήνετε να κυλάει ο χρόνος. Είστε απλός παρατηρητής μιας έκρυθμης κατάστασης».
«Πώς τολμάτε;» τον διέκοψε εκνευρισμένη.
«Ο λαός σας δεν σας έχει πια εμπιστοσύνη. Φοβούνται ότι δεν είστε σε θέση να διοικήσετε το βασίλειο. Ο στρατός σας έχει διαλυθεί και δεν έχετε εξοπλισμό. Λεφτά δεν έχετε» συνέχισε να την πυροβολεί.
«Πού το ξέρετε αυτό;» τον ρώτησε, μόνο και μόνο για να τον σταματήσει.
«Ποιος δεν το ξέρει; Εκτός αν έχετε κάποιο κρυφό αδαμαντωρυχείο. Αλλά αν έχετε, γιατί μειώνεται κάθε χρόνο το βιοτικό επίπεδο στη χώρα;».
«Η ερμηνεία που δίνετε στα γεγονότα είναι υποκειμενική» του είπε. Έλεγε αλήθεια όμως. Σε όλα. Με μαθηματική ακρίβεια.
«Είμαι απόλυτα αντικειμενικός, και όσα λέω είναι αποτέλεσμα πολυετούς έρευνας και προετοιμασίας». Η Ινγκριντ ντράπηκε που δεν είχε κάνει κι αυτή το ίδιο. Δεν ήξερε σχεδόν τίποτα για τους δίπλα. Πώς ήταν δυνατόν να μην έχει μελετήσει την κοινωνία τους, την οικονομία τους; Πώς ήταν δυνατόν να μην ξέρει ονομαστικά όλη την βασιλική οικογένεια; Μήπως αυτό ήταν ενδεικτικό της ανικανότητάς της να κυβερνήσει; Ο Πάτρικ συχνά της έλεγε ότι έπρεπε να πάρει το χρόνο της μέχρι να νιώσει έτοιμη αλλά ξαφνικά ένιωθε ηλίθια. Όχι έτοιμη.
«Μάλιστα. Εκτός από το να με προσβάλετε μέσα στο ίδιο μου το σπίτι, τι άλλο θέλετε;» τον ρώτησε μετά από μια παύση. Ο άντρας απέναντί της την κοιτούσε σταθερά. Αλλά στο βλέμμα του δεν έβλεπε τίποτα.
«Θέλω…θέλουμε» είπε αργά «το βασίλειό μας να αποκτήσει αίγλη» της είπε και η Ινγκριντ άνοιξε διάπλατα τα μάτια της. Εκείνος είδε το σοκ της και έσπευσε να διευκρινίσει. «Η χώρα μου είναι πλούσια και ισχυρή, αλλά δεν εμπνέει θαυμασμό.  Είναι το μόνο που έχει η δική σας χώρα σε σχέση με τη δική μου» συμπλήρωσε. Η Ινγκριντ έκανε μια γκριμάτσα. Του έβγαινε πολύ φυσικά να την προσβάλει.
«Στα εδάφη σας έχουν βρεθεί αρχαία, έχετε πιο πλούσιο φυσικό περιβάλλον, πολύ τουρισμό και ως εκ τούτου, όλη η παγκόσμια κοινότητα γνωρίζει για εσάς. Εμείς είμαστε μια πλούσια χώρα, αλλά είμαστε ο φτωχός συγγενής. Δεν ξέρει κανείς πού βρισκόμαστε στο χάρτη και θα έλεγα ότι αν ερχόταν κάποιος στη χώρα μας δε θα είχε και πολλά να κάνει».
«Κρίμα» του είπε ξερά, χωρίς να το εννοεί. Σίγουρα εκείνος το εισέπραξε αυτό. Αλλά δε φάνηκε να τον πειράζει.
«Σκεφτήκαμε λοιπόν» της είπε και ήπιε μια γουλιά καφέ «να κατακτήσουμε τα εδάφη σας, ώστε να γίνουμε πάλι μια ενιαία χώρα». Η Ινγκριντ κόντεψε να πνιγεί με το σάλιο της και άρχισε να βήχει. Ήπιε λίγο νερό ενώ ο άντρας την κοιτούσε αδιάφορα, χωρίς να επιχειρήσει να τη βοηθήσει να μην πνιγεί μπροστά του. «Να ενώσουμε την οικονομική μας δύναμη με την αίγλη σας. Υπό τους όρους μας φυσικά».
«Και γιατί να το δεχόμουν εγώ;» ψέλλισε εκείνη.
Ο άντρας γέλασε. «Μα δεν θα περιμέναμε να δεχτείτε! Μιλάμε για πόλεμο».
«Πόλεμο; Μου λέτε ότι σκέφτεστε να μου κάνετε πόλεμο; Να σκοτώσετε ανθρώπους;»
«Πώς αλλιώς θα γινόταν; Θα το δεχόσασταν να αναλάβουμε την εξουσία αμαχητί;» τη ρώτησε. «τώρα που το σκέφτομαι» χαμογέλασε ειρωνικά «ικανή σας έχω να το δεχόσασταν τελείων παθητικά και αυτό».
«Είστε ένας απαίσιος άνθρωπος» του είπε η Ινκγριντ.
«Μου το έχουν ξαναπεί» είπε εκείνος αδιάφορα. «Η σκέψη να σας κατακτήσουμε κατέρρευσε βέβαια, γιατί σκεφτήκαμε ότι μια επίθεση εκ μέρους μας θα μας έκανε ακόμα πιο αντιπαθείς στον κόσμο, οπότε δε θα καταφέρναμε το σκοπό για τον οποίο κάναμε τον πόλεμο. Δεν είμαστε τρελοί» της είπε. Η Ινγκριντ σκέφτηκε κάτι αλλά δεν μίλησε. Εκείνος γέλασε λιγάκι. Μάλλον είχε καταλάβει. Ήταν περίεργο να μιλάει με έναν τόσο έξυπνο συνομιλητή. Σχεδόν διάβαζε τη σκέψη της. «Έτσι σκεφτήκαμε κάτι πιο δημιουργικό».
«Μιλάτε πάντα στον α’ πληθυντικό;» τον ρώτησε εκείνη.
«Μόνο όταν αναφέρομαι σε μένα και στον πατέρα μου».
«Και λειτουργείτε πάντα…σαν ντουέτο;».
«Αυτό απαιτεί η εύρυθμη λειτουργία της χώρας μας» είπε εκείνος, αλλά στο βλέμμα του είδε ότι κατάφερε μια ρωγμή στην πανοπλία του. Μα καλά, δεν έβλεπε ότι δεν είχε καθόλου προσωπική επιλογή;
«Και τι απαιτεί η εύρυθμη λειτουργία της Εστόρια λοιπόν; Αν όχι, πόλεμο, τότε τι;».
«Σκεφτήκαμε…σκέφτηκα…ότι εφόσον ένας γάμος χώρισε το βασίλειο, ένας δεύτερος γάμος θα μπορούσε να το ενώσει ξανά».
«Δεν καταλαβαίνω» είπε εκείνη μετά από μερικά δευτερόλεπτα άβολης σιωπής. Την κοιτούσε, λες και περίμενε να καταλάβει κάτι, αλλά η Ινγκριντ ήταν ειλικρινά μπερδεμένη.
«Τι ακριβώς δεν καταλαβαίνετε;» χαμογέλασε ο άντρας σατανικά. «Σας προτείνω να παντρευτούμε».






2 σχόλια:

  1. Οοοοοοοο ο τύπος έχει κακαλα,μπήκε με αέρα κ τουπε της τα εχωσε άσχημα για την άγνοια της, είχε ύφος βασιλιά κ της έκανε κ πρόταση γάμου!! Αυτά είναι! Χαχαχαχα νομίζω πως το σκορ, είναι Τζαρεντ-Ινγκριντ 2-0!! Περιμένω φωτο αυτου του μοναδικου άντρα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή