Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τρίτη, 5 Ιουλίου 2016

ΚΕΦΆΛΑΙΟ 66-ΠΟΥ ΛΕΤΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ;

66

Η είδηση ότι ο Νόα έφυγε έσκασε σαν βόμβα στα αφτιά της Λέξι. Ο αγγελιαφόρος δεν ήταν άλλος από τη φίλη της την Μπέτι την οποία ένιωσε να μισεί τη στιγμή που της είπε, αμήχανα, ότι ο Νόα έφυγε. Τα αφτιά της πονούσαν από το άκουσμα των λέξεων και το κορμί της σιγά σιγά άρχισε να μουδιάζει. Ένιωθε ότι το σώμα της ήταν εκεί αλλά η καρδιά της είχε ξεκολλήσει από μέσα της και πετούσε ήδη μακριά. Έφυγε. Η Λέξι δεν μπορούσε να το πιστέψει, αλλά της φαινόταν και λογικό. Η δουλειά τους είχε τελειώσει και μετά την φαντασμαγορική τελετή δεν υπήρχε λόγος να μείνει. Να κάτσει να κάνει τι; Η ζωή του του ανήκε και το μέλλον του ήταν μπροστά του, και προφανώς, μακριά από εκείνη.

Αλλά πώς μπορούσε να μην πικραθεί; Την είχε αφήσει πάλι, χωρίς ένα γεια. Αν δεν ήταν τόσο λυπημένη, θα γελούσε. Θα γελούσε με την αφέλειά της να πιστέψει ότι αυτή τη φορά, τώρα που ήξερε ίσως πώς είχε νιώσει τότε, μπορεί να της έκανε την τιμή να την αποχαιρετίσει. Να της εξηγήσει ότι πρέπει να φύγει και να έχει την ευκαιρία να τον αγκαλιάσει. Να βάλει μια τελεία και να μη νιώθει αυτή την εγκατάλειψη που ένιωθε τώρα.
«Μήπως είπε τίποτα; Πού θα πάει; Για πόσο;» ρώτησε η Λέξι τάχαμ αδιάφορα. Η Μπέτι στεκόταν δίπλα της. Έδειχνε πολύ αναστατωμένη και ανήσυχη για τις αντιδράσεις της Λέξι.
«Δεν είπε τίποτα. Απλώς άδειασε το γραφείο του και το διαμέρισμα χθες και μου είπε ότι φεύγει» είπε η κοπέλα διστακτικά. «Κι εμένα μου φάνηκε παράξενο που δεν είπε τίποτα περισσότερο, αλλά δεν ήθελα να ρωτήσω λεπτομέρειες, μη νομίζει ότι ρωτάω για σένα».
«Ναι, ναι, καλά έκανες» είπε η Λέξι. Είχε σκεφτεί καλά η Μπέτι. Τουλάχιστον περιέσωσε την αξιοπρέπειά της.
«Λέξι, είσαι χλωμή. Να σε βοηθήσω να μαζέψεις;» είπε η Μπέτι μετά από μια ατελείωτη σιωπή. Η Λέξι κοίταξε τριγύρω της. Είχε δυο τρία γεμάτα κουτιά και ένα άδειο. Έπρεπε να πακετάρει μερικά προσωπικά αντικείμενα και να κανονίσει να τα μεταφέρει στο γραφείο της. Η Μπέτι κι εκείνη θα συνέχισαν να συνεργάζονται όπως πριν. Η έπαυλη των Κίναν ήταν έργο με μεγάλη προβολή και περίμενε κύμα επαγγελματικών προτάσεων.
«Κάλεσε τους μεταφορείς να περάσουν σε δύο ώρες» είπε η Λέξι και η Μπέτι έγνεψε. «Θα μαζέψω μόνη μου. Θέλω να…»
«Καταλαβαίνω» είπε η Μπέτι και εξαφανίστηκε πριν ολοκληρώσει. Η Μπέτι ήταν μοναδική στο να αντιλαμβάνεται πότε έπρεπε να την αφήσει μόνη.

Όταν η πόρτα έκλεισε πίσω της, η Λέξι έκανε το μόνο που μπορούσε να κάνει. Έκλαψε. Έκλαψε καυτά δάκρυα, δάκρυα απελπισίας και ανεκπλήρωτου έρωτα. Δεν ωφελούσε να αρνείται όσα ένιωθε για εκείνον. Τον αγαπούσε απελπισμένα και ίσως είχε μια ευκαιρία μαζί του, αλλά η φυγή του, άλλη μια φορά, της έδωσε να καταλάβει ότι δεν υπήρχε μέλλον με έναν άντρα που δεν έμενε πλάι της στα δύσκολα. Άλλωστε είχε φτιάξει τη ζωή του. Με την Έλενα έδειχναν να είναι πολύ κοντά.

Πώς είχε τολμήσει να φύγει ξανά χωρίς να την αποχαιρετίσει; Προσπαθούσε να σκεφτεί λογικά αλλά της ερχόταν ουρλιάξει από το παράπονο. Περίμενε ότι θα κλάψει και θα τον παρακαλέσει να μείνει; Δεν το έκανε τότε, που ήταν ολομόναχη και τελείως αδύναμη. Δεν θα το έκανε ούτε τώρα. Για τόσο απελπισμένη την περνούσε; Αν ήξερε πού είναι, θα πήγαινε να τον βρει, να τον φτύσει και να του πει ότι οι άνθρωποι μετά από μια συνεργασία τόσων μηνών, μετά από μια παρολίγο σχέση και μετά από όσα είχαν ζήσει μαζί, δεν φεύγουν σαν ποντίκια μέσα στη νύχτα. Οι άντρες που τιμούν τα παντελόνια τους δεν αποφεύγουν τα δύσκολα, αλλά τα πολεμούν.

Καλά έκανε και δεν του έδωσε άλλη ευκαιρία. Ο Νόα ήταν για τα εύκολα. Ήθελε μια γυναίκα στο πλάι του χωρίς συναισθηματικό φορτίο και ίσως δεν είχε άδικο. Γιατί να θέλει να είναι μαζί της; Είχε δει μόνο το χειρότερο εαυτό της, μόνο τσακωμούς, φωνές και δράματα. Ποιος ηλίθιος θα καθόταν δίπλα της;

Σκούπισε τα δάκρυά της με το μανίκι της, αλλά τα μάτια της δεν έμειναν για πολύ στεγνά. Άρχισε ξανά να κλαίει. Πού να ήταν;  Πού ήταν η βάση του; Θα επέστρεφε στο πατρικό του ή είχε κάπου αλλού αγοράσει σπίτι; Αν ήθελε, θα μπορούσε ίσως να τον βρει. Το είχε το κινητό του. Θα μπορούσε να τον καλέσει και να τον βρίσει. Να ξεσπάσει. Αλλά δεν ήθελε να του δώσει την ικανοποίηση ότι την έπληξε και πάλι. Αυτός που θα τα άκουγε ήταν ο Μπιλ. Αυτός. Που της έλεγε ότι ο Νόα τη θέλει και ότι εκείνη είναι η παράλογη της υπόθεσης. Που το βράδυ των εγκαινίων της έλεγε ότι ο Νόα δε έχει πάρει τα μάτια του από πάνω της και ότι η γλώσσα του σώματος λέει ότι με την Ελενα δεν είναι ζευγάρι. Όλοι, όλοι, όλοι την κοροϊδεύουν. Η Λέξι ένιωθε σαν ηλίθια που άφησε τα λόγια του φίλου της να γίνουν λίπασμα για ηλίθιες ελπίδες.


Ο Νόα είχε φύγει πάλι, χωρίς αντίο. Το γραφείο του ήταν άδειο και το διαμέρισμά του το ίδιο. Η Λέξι ήταν σίγουρη ότι και η καρδιά του ήταν άδεια. Το κάθαρμα. Πόσο τον μισούσε που την άφησε να τον αγαπήσει πάλι.

3 σχόλια:

  1. Δυσκολα τα πραγματα...ισως εχει παει στη Ναπα που ειναι και το σπιτι της Λεξι για να ειναι κοντα της...
    Καλλιοπη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καταπληκτικό.... Θελω να ζητήσω συγγνώμη για το προηγούμενο σχόλιο μου... Πολλές φορές σαν αναγνώστριες είμαστε απαιτητικές χωρίς να γνωρίσουμε ποσά κρίνονται και κρύβονται πίσω απο ενα κεφαλαιο 200-300 λέξεων... Αν και στεναχωριέμαι που διαβαζω οτι σταματάς γιατι ειμαι απο τις πρώτες που έχουν ξεκινήσει διαβάζοντας τις ιστορίες σου και εχω νιώσει την αγωνία του ποτε θα ανεβάσεις κεφαλαιο απο την πρώτη κιόλας ιστορια το μονο που θελω ειναι να ειςαι καλα... Να περάσεις ενα υπέροχο καλοκαίρι... Και ειμαι σχεδόν σίγουρη οτι δεν θα αντέξεις για πολυ μακριά μας χωρίς την γκρίνια μας!! Θα μας λείψεις συγγραφέα της καρδιάς μας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μπορει να εχει παει στη Σκωτια για την καινουργια δουλεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή