Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2016

κεφάλαιο 62-λίγο χρόνο σού ζητήσαμε κύριε. οχι τον ουρανό με τ αστρα




62

Ο Νόα μπήκε στην τραπεζαρία την ώρα που οι εργάτες τέλειωναν την απογευματινή βάρδια. Η Λέξι έκανε φοβερές προσπάθειες να μην διασταυρωθούν οι δρόμοι τους τόσες μέρες και να μη μείνουν μόνοι και εν μέρει το είχε καταφέρει. Αλλά τώρα, έπρεπε να τον αντιμετωπίσει. Ένιωθε το αίμα της να βράζει και τον σφυγμό της να ανεβαίνει. Ο χώρος μίκρυνε ξαφνικά και η ατμόσφαιρα βάρυνε. Το άρωμά του εισέβαλε στα ρουθούνια της, και αυτόματα το κορμί της μπήκε σε επιφυλακή.
«Είχες δίκιο για την αψίδα» της είπε εκείνος και της έδειξε το σημείο που είχε αλλάξει. Η Λέξι είχε αφαιρέσει μια διακοσμητική αψίδα στα αρχικά σχέδια και είχαν τσακωθεί γι’ αυτό, αλλά τελικά της αναγνώρισε ότι είχε δίκιο.
«Κάτι ξέρω κι εγώ» του είπε εκείνη, χωρίς να τον κοιτάει. Ήταν σίγουρη ότι αν είχαν οπτική επαφή θα έχανε το κουράγιο της. Θα το έπαιζε άνετη. Απλά δε θα τον κοιτούσε. Την αποδιοργάνωνε το να τον κοιτάει.
«Κι επειδή κάτι ξέρεις κι εσύ» είπε εκείνος, κεφάτος, «θέλω να σου πω κάτι αλλά δεν ξέρω πώς θα σου φανεί».
«Πάλι;» είπε κι εκείνη ανάλαφρα, αλλά ο Νόα δεν ανταποκρίθηκε στο αστειάκι. Ωραία. Ήθελε να εστιάσουν στο επαγγελματικό. Δεν είχε άδικο. Αυτή τα φορά αυτή παρεκτράπη.
«Ένας φίλος της Λίσα έχει ένα έργο για εμάς» είπε. Η Λέξι τον κοίταξε έκπληκτη. Δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς.
«Και για τους δύο;»
«Η Λίσα μίλησε με θετικά λόγια και για τους δύο μας. Μάλλον ο πιθανός πελάτης μας θα έβγαλε το συμπέρασμα ότι δουλεύουμε μαζί και μας ζήτησε μαζί».
«Μπορείς να κάνεις αποκατάσταση της αλήθειας. Πάρε τη δουλειά εσύ» είπε η Λέξι παρόλο που αναρωτιόταν για τι επρόκειτο.
«Είναι ένα κάστρο στη Σκωτία» είπε ο Νόα χαμογελώντας με ένα σατανικό τρόπο. Η ανάσα της κόπηκε.
«Κάστρο; Σκωτία;» επανέλαβε σαν ρομπότ. Ο Νόα γέλασε.
«Αυτή είναι η αντίδραση που περίμενα».
«Δε  γίνεται να συνεργαστούμε πάλι. Κοντέψαμε να σκοτωθούμε» του είπε εκείνη. «Σε ένα μήνα παραδίδουμε την έπαυλη και είναι θαύμα που δεν θρηνήσαμε θύματα».
«Πρέπει να βελτιώσουμε την επικοινωνία μας» είπε εκείνος σοβαρά. «και ένα πρώτο βήμα είναι να βγούμε…για ένα ποτό» πρότεινε απολύτως ήρεμα.
«Νόα, ξέρεις, εγώ…» ξεκίνησε αλλά δεν ολοκλήρωσε. Δεν ήξερε τι να του πει.
«Μην κάνεις λες και σου πρότεινα να περπατήσεις στη φωτιά. Θέλω να βγούμε και να μιλήσουμε. Δεν ωφελεί να αγνοούμε άλλο την κατάσταση που υπάρχει μεταξύ μας. Αρκετά με απέφευγες τόσες μέρες» είπε. Η Λέξι κοκκίνισε. Το είχε προσέξει; Διάολε. «Σου έχω πει μερικά πράγματα και οφείλεις να μου ξεκαθαρίσεις τη θέση σου. Αν θες να με απορρίψεις, μπορείς να το κάνεις και θα το δεχτώ, αλλά θέλω να μου το πεις κανονικά. Με λέξεις και προτάσεις. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι η μέθοδος που διαλέγεις είναι να με αγνοείς και να με αποφεύγεις» συνέχισε. Η Λέξι ξεφύσηξε. Τι άλλο μπορούσε να κάνει; Την είχε τυλίξει σε μια κόλλα χαρτί.
«Νόα, είμαι μπερδεμένη. Αυτή την περίοδο έχει έρθει ο πατριός μου γιατί η ετεροθαλής αδερφή μου θέλει να σπουδάσει στο πανεπιστήμιο του Σαν Φρανσίσκο και μένουν στο σπίτι μου στη Νάπα. Αυτό από μόνο του φτάνει για να με αποδιοργανώσει» προσπάθησε να απολογηθεί.



«Γιατί;» ρώτησε εκείνος.
«Την ξέρεις την κατάσταση με τον πατέρα μου».
«Ξέρω μόνο ότι έχεις μπερδέψει λιγάκι το παρελθόν με το παρόν και το μέλλον. Και με εμάς το ίδιο κάνεις».
«Δεν υπάρχει εμάς».
«Μάλιστα» είπε εκείνος ξερά.
«Θέλω λίγο χρόνο να σκεφτώ».
«Σου έχω προτείνει δύο πράγματα» της θύμισε.
«Ε…το πρώτο» ψέλλισε εκείνη.
«Ποιο; Πες το!» εκνευρίστηκε ο Νόα και ανέβασε τον τόνο της φωνής του. «Τόσο πολύ σε αηδιάζει η σκέψη που δεν μπορείς να το πεις καν;».
«Το να είμαστε μαζί» είπε εκείνη παραιτημένη.

«Θα περιμένω» της είπε τελικά εκείνος, με ένα βλέμμα που προμήνυε καταιγίδα και λίγο πριν βγει από το δωμάτιο με μεγάλες δρασκελιές τον άκουσε να προσθέτει κάτι μέσα από σφιγμένα δόντια. «Αλλά όχι για πάντα».

2 σχόλια:

  1. Μα καλα κι εσυ, αφου σου δειχνει οτι σε θελει γιατι το τραβας τοσο. Αφεσου!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εεε μα έχει δίκιο ο Νόα κανει τα παντα για να την κερδίσει έμαθε το παρελθον της είπε άπειρες φορες οτι την θέλει και αυτή εκεί επιμένει στο παρελθόν και βάζει μονη της εμπόδια που δεν υπάρχουν!!!το παρελθόν έχει ξεκαθαρίσει αλλά εκείνη φοβάται μη πληγωθεί ξανά και ξαναγυρνάει πίσω αλλά ο Νόα δε μπορεί να προσπαθεί για πάντα μόνος τ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή