Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Παρασκευή, 10 Ιουνίου 2016

κεφάλαιο 53-friends with benefits

53

Θα τη σκοτώσω. Μα τω Θεώ, θα τη σκοτώσω και θα μπω φυλακή. Η γυναίκα έχει βαλθεί να με τρελάνει, να με κλείσει στο ψυχιατρείο ή στη φυλακή για να ικανοποιηθεί. Δεν ξέρω αν είναι εκούσιο ή αν απλώς της βγαίνει φυσικά το να πατάει ένα ένα τα κουμπιά μου, πάντως αυτή τη στιγμή σκέφτομαι ότι μπορώ να ζήσω μερικά χρόνια σε ένα κελί αν είναι να μην ζω αυτή την παράνοια.
«Έχω ζητήσει ρητά να μην έρχεσαι εδώ όποτε σου καπνίσει» της λέω ήρεμα κι ας βράζω. «Εσύ όχι μόνο έρχεσαι, αλλά δε φοράς και το προστατευτικό κράνος για το ηλίθιο κεφάλι σου. Τι προσπαθείς να αποδείξεις; Ότι είσαι θαρραλέα;» τη ρωτάω ειρωνικά. Μου χαμογελάει, λες και η απάντηση είναι καταφατική. Αλλά δεν της χαρίζομαι. Έχουν περάσει πέντε μέρες και τρέμω ακόμα από τα νεύρα. «Γιατί αν ήσουν…» χαμογελάω κι εγώ, έτοιμος να ρίξω τη βόμβα μου «θα είχες τα κότσια να κάτσεις να ακούσεις όσα είχα να σου πω».

Βλέπω το χαμόγελό της να σβήνει αργά και ξέρω ότι πέτυχα το στόχο μου. Ακόμα δεν μπορώ να ξεπεράσω την παιδιάστικη συμπεριφορά της εκείνο το πρωί. Άνοιξε την πόρτα η Λίσα και πριν προλάβουμε να της εξηγήσουμε το οτιδήποτε, έγινε καπνός. Η Λίσα με φώναξε αμέσως και την κυνήγησα στα σκαλιά. Μπήκα στο γραφείο φορώντας το μποξεράκι μου, αγνόησα την Μπέτι που κοιτούσε έκπληκτη, και επιχείρησα να εξηγήσω στην τρελογυναίκα τι είχε συμβεί. ‘Η μάλλον τι δεν είχε συμβεί. Αλλά όχι. Άρπαξε την τσάντα της και έφυγε από το γραφείο και φυσικά δεν μπορούσα να την κυνηγήσω φορώντας μόνο τα εσώρουχα. Την πήρα τηλέφωνο και την περίμενα να γυρίσει, αλλά δεν απάντησε ποτέ και ήρθε την επόμενη μέρα στη δουλειά. Προσπάθησα ξανά αλλά μου είπε ότι δε θέλει να ακούσει τα ψέματά μου. Της είπα μερικά πράγματα προχθές, μετά από άπειρες προσπάθειες. Όση ώρα μιλούσα μουρμούριζε έναν χαρούμενο σκοπό και έπαιζε με μια μπούκλα από τα μαλλιά της. Με αγνοούσε παντελώς και επιδεικτικά.

«Δεν έχω χρόνο να ακούω βλακείες» μου λέει. Θα τη σκοτώσω. Φαίνεται χαρούμενη. Εγώ είμαι ράκος κι αυτή απλώς το διασκεδάζει.
«Μάλλον δε σε νοιάζει» της λέω προσπαθώντας να κρύψω την πικρία μου αλλά δεν τα καταφέρνω. «Έχεις αποφασίσει μέσα στο κεφάλι σου τι συνέβη. Μάλλον σε βολεύει. Μάλλον δε θες να προσπαθήσεις» της λέω ξερά. Με κοιτάει μερικά δευτερόλεπτα και κατεβάζει τα μάτια. Ο,τι κι αν ήταν αυτό που είδα, ήταν φευγαλέο. Της τράβηξα την προσοχή όμως.  Κάτι είναι και αυτό.
«Είμαι απασχολημένη. Ο εργολάβος κάνει ό,τι του κατέβει» λέει αδιάφορα και κοιτάει ένα σχέδιο. Της το αρπάζω απότομα και το κάνω κομμάτια μπροστά της. Κάνει μια γκριμάτσα δυσαρέσκειας. Εντάξει, αυτό θα μπορούσα και να το παραλείψω.
«Φόρα το κράνος σου και κάνε ό,τι θες» της λέω και της τείνω ένα κόκκινο, αλλά δεν το παίρνει.
«Νόα, δεν έχεις κάτι άλλο να κάνεις;» μου δείχνει προς μια ασαφή κατεύθυνση. «Ας ολοκληρώσουμε μια ώρα νωρίτερα να κάνουμε ο καθένας το πρόγραμμά του» χαμογελάει. Θα τη σκοτώσω. Υπονοεί αυτό που κατάλαβα; Βγαίνει με αυτόν τον ηλίθιο ακόμα;
«Δεν έχω να κάνω τίποτα καλύτερο» της λέω με πάσα ειλικρίνεια. «Προτιμώ να κάθομαι εδώ και να τσακώνομαι μαζί σου όλη τη μέρα». Τη βλέπω να κοκκινίζει. Μόνο για λίγο όμως. Κρίμα. Είναι πολύ όμορφη όταν κοκκινίζει. Πάντα είναι πολύ όμορφη, φυσικά, αλλά όταν κοκκινίζει, μου θυμίζει τον τρόπο που αντιδρούσε κάθε φορά που δοκιμάζαμε κάτι καινούργιο όταν ήμασταν μικρά. Το σώμα μου αντιδράει έντονα στις εικόνες που πλημμυρίζουν το μυαλό μου. Πρέπει να ηρεμήσω. Πρέπει να…
«Θα σε περιμένει η φίλη σου» μου λέει τελικά. Το προτιμώ αυτό. Το προτιμώ χίλιες φορές από την ψυχρότητα όλων αυτών των ημερών. Έμπαινε στο γραφείο της και έφευγε κρυφά. Με αγνοούσε και κάθε φορά που επιχειρούσα να της πω κάτι για τη Λίσα, μου έλεγε ότι δε χρειάζεται να της εξηγήσω και ότι είναι δική μου η ζωή και άλλα τέτοια ‘ωραία’ κλισέ.
«Σωστά το έθεσες. Φίλη μου» τονίζω. Δεν αντιδράει και συνεχίζω. «Φόρα το κράνος. Δε θέλω να πάθεις κάτι» επιμένω. Φοβάμαι να κυκλοφορεί έτσι. Γιατί δεν το καταλαβαίνει; Δεν το παίρνει όμως.
«Θα φύγω. Δε χρειάζεται» μου λέει τελικά. Μαζεύει την τσάντα της από το πάτωμα και κάνει να φύγει αλλά την τραβάω από το χέρι. Δε θέλω να φύγει. Θεέ μου, δε θέλω να φύγει έτσι. Θέλω να καταλάβει.
«Γιατί δε θες να με ακούσεις; Τι φοβάσαι;» τη ρωτάω. Προσπαθεί να απεγκλωβιστεί από τη λαβή μου αλλά δεν την αφήνω. Την τραβάω πάνω μου και την κολλάω στο στήθος μου για να τη νιώσω πάνω μου.
«Δε φοβάμαι τίποτα» μου λέει, ασθμαίνοντας.
«Φοβάσαι» της λέω με σιγουριά και αφήνω το χέρι της. Δεν απομακρύνεται, παρόλο που την άφησα ελεύθερη όμως. «Φοβάσαι ότι δεν υπάρχουν εμπόδια».

Με κοιτάει και χαμηλώνει το βλέμμα. Με κοιτάει ξανά. Πάει να πει κάτι αλλά σταματάει. Είναι η ευκαιρία μου.
«Δεν κοιμήθηκα με τη Λίσα και δεν έχω κοιμηθεί ποτέ. Ούτε σκοπεύω. Είμαστε φίλοι» της λέω ήρεμα.
«Φίλοι που κάνουν σεξ;» γελάει. Διάολε, τι στο καλό συμβαίνει εδώ; Περίμενα λίγη ζήλια, ίσως λίγο γυναικείο εγωισμό. Αυτό που βλέπω μπροστά μου είναι κάτι άλλο. Κάτι που μου δίνει δύναμη να συνεχίσω. Υποφέρει; Υποφέρει για μένα; Τα μάτια της είναι θλιμμένα. Χαμογελάει, αλλά δεν με πείθει. Δείχνει βαθιά πληγωμένη. Λυπάμαι που χαίρομαι.
«Οδήγησε το αμάξι μου γιατί είχα πιει. Κοιμήθηκε σε μένα για να μη γυρνάει σπίτι τέτοια ώρα. Δεν…εγώ δε θα το έκανα ποτέ με τη Λίσα ενώ εσύ…».
«Σώπα» μου λέει και τεντώνει την παλάμη της μπροστά μου. «Δεν πιστεύω λέξη από όσα λες. Είσαι διπρόσωπος και το μόνο που σε νοιάζει είναι να μου επιβληθείς. Θα κοιμόσουν και με τον Κίναν για να καταφέρεις τους σκοπούς σου» μου λέει. Φυλακή, σκέφτομαι. Δεν μπορεί να είναι τόσο άσχημα.
«Ξαναπές το μου αυτό» της λέω αργά, προειδοποιητικά. Δεν έχω απύθμενη υπομονή. Όχι. Η γυναίκα αυτή το παρατράβηξε.
«Δε σε πιστεύω» μου λέει κοφτά.
«Δε θες να καταλάβεις» της λέω απογοητευμένος.

«Εγώ τέλειωσα μαζί σου».

2 σχόλια:

  1. Γαμωτο ρε Λεξι... εντάξει δεν είπε κανείς να τον συγχωρέσεις με την πρώτη αλλα σταματα να τραβάει το σκοινί γιατί θα σπάσει

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή