Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τρίτη, 7 Ιουνίου 2016

κεφάλαιο 51-Ενα Τζόνι, μάστορα

51

«Πόσο σκοπεύεις να πιεις;» του είπε κεφάτη η Λίσα μετά από μερικές ώρες. «Δεν μπορείς να μιλήσεις καλά καλά. Θα σε πάω εγώ σπίτι».
«Όχι, καλά είμαι» είπε εκείνος αδύναμα, αν και ήξερε ότι η κοπέλα είχε δίκιο. Δεν ήταν σε θέση να οδηγήσει. Δε θυμόταν καν πώς είχαν έρθει. Το κεφάλι του ήταν καζάνι και πονούσαν τα μάτια του. Αλλά πιο πολύ υπέφερε ο εγωισμός του.
«Δεν είμαι σίγουρη ότι κάναμε καλά και βγήκαμε. Ίσως έπρεπε να μείνουμε σπίτι σου και να δούμε καμιά ταινία» συνέχισε ανάλαφρα. Ο Νόα έκανε μια γκριμάτσα αποδοκιμασίας. Ένα λίτρο ουίσκι και ένα καλό πούρο. Αυτό χρειαζόταν. Όχι μια χαζορομαντική κομεντί.
«Ποια γυναίκα θα το έκανε αυτό;» ρώτησε την Λίσα. «Μα έτοιμο τον είχε;» αναρωτήθηκε για εκατοστή φορά το ίδιο βράδυ. Η Λίσα γέλασε.
«Πολύ πετυχημένο και πολύ ώριμο το έκτακτο οικογενειακό συμβούλιο που συγκάλεσες» του είπε.
«Επίτηδες το έκανα για να ακυρώσει τα σχέδιά της αλλά ποιος ξέρει τι λιγούρι είναι ο άλλος και την περίμενε από τις εφτά που είχαν ραντεβού μέχρι τις δέκα που ξεμπερδέψαμε».
«Εγώ πάντως το διασκέδασα πολύ. Σε κοιτούσε έτοιμη να σκοτώσει. Ήταν πολύ βαρύ αυτό που της έκανες».
«Το άξιζε».
«Αν το σκεφτείς αντικειμενικά, κι εσύ δε φέρεσαι καλύτερα».
«Εγώ δεν πάω από τη μια γυναίκα στην άλλη»! θύμωσε ξαφνικά και ήπιε μια γουλιά ουίσκι. Κι άλλη μία.
«Μας άκουσε να κανονίζουμε να βγούμε. Σίγουρα ότι θα πιστεύει ότι κοιμόμαστε μαζί» του θύμισε.
«Αν είναι ηλίθια δε φταίω εγώ. Δεν έχω δώσει δικαίωμα να πιστεύει ότι τρέχει κάτι μεταξύ μας».
«Αυτό που προσπαθώ να σου πω είναι ότι τα φαινόμενα απαντούν. Μπορεί κι εκείνη να μην κάνει τίποτα με τον καινούργιο τύπο. Μπορεί απλά να βγουν και να μην υπάρχει ενδιαφέρον ερωτικό. Όπως εμείς» του χαμογέλασε πονηρά. «Φυσικά, αν ποτέ θες…».
«Σταμάτα, μικρή» της είπε εκείνος ψευτοαυστηρά. «Ποτέ δε θα έμπλεκα μαζί σου».
«Μα γιατί;» σούφρωσε εκείνη τα χείλη της. Ο Νόα ήξερε ότι η Λίσα θα έπεφτε στο κρεβάτι μαζί του αμέσως αν εκείνος της το ζητούσε, αλλά η φιλία που σιγά σιγά αναπτυσσόταν μεταξύ τους ήταν και για τους δύο πιο σημαντική. Και γι’ αυτό όταν η Λίσα άρχισε να παρατηρεί τον τρόπο που κοιτούσε τη Λέξι και τον ρώτησε ευθέως, δεν προσπάθησε να της κρυφτεί.
«Άλλο ένα» είπε στον μπάρμαν αλλά η Λίσα τού έκανε νόημα να ακυρώσει την παραγγελία. Ο Νόα δεν είχε όρεξη να φέρει αντιρρήσεις.
 «Η Λέξι είναι οκέι άτομο και δεν πρόκειται να κάνει κάτι τόσο βεβιασμένο» του είπε μετά από μια τεταμένη σιωπή. «Άλλωστε αποκλείεται να βρήκε τόσο εύκολα και τόσο γρήγορα κάποιον αξιόλογο άνθρωπο για να τη ρίξει αμέσως στο κρεβάτι» προσπάθησε να τον ηρεμήσει αλλά μάταια.
«Γιατί όχι; Ο Μπιλ σίγουρα θα ξέρει ποιον της σύστησε» είπε ο Νόα.
«Νόα, σταμάτα να ξεφυσάς. Και αν θες κάτι, ζήτα το. Τι περιμένεις; Να μυρίσει τα νύχια της ότι ενδιαφέρεσαι;».
«Το ξέρει ότι ενδιαφέρομαι. Όλο αυτό το δράμα που έστησα όταν έμαθα ότι θα βγει τι ήταν; Δεν ήταν ενδιαφέρον; Διάολε, ξεφτιλίστηκα! Τι στο καλό ήθελε για να βεβαιωθεί; Να τη ζητήσω σε γάμο;».
«Μια κρίση ζήλιας και κτητικότητας δε λέει κάτι. Τουλάχιστον όχι σε μένα» είπε η Λίσα. Ο Νόα έγνεψε. Ίσως είχε δίκιο. Στην αρχή την είχε πάρει για μια ανώριμη κακομαθημένη αλλά με τον καιρό είχε συνειδητοποιήσει ότι η Λίσα ήταν πιο συγκροτημένη από ό,τι φαινόταν αρχικά. «Κάτι πιο συγκεκριμένο έχεις να της πεις;».

Κανείς δε μίλησε για λίγο. Η ερώτηση της Λίσα έμεινε αναπάντητη. Ο Νόα δεν είχε να πει κάτι. Δεν ήξερε τι έπρεπε να πει στην Λέξι. Δεν ήξερε καλά καλά τι ένιωθε. Το μόνο που ήξερε ήταν ότι δεν ήθελε να τη σκέφτεται με άλλον άντρα. Το σώμα του πονούσε από την οργή που ένιωθε. Η ζήλια τον έτρωγε ζωντανό, όπως το σαράκι τρώει το ξύλο, αργά και σταθερά. Ήταν κτητικότητα και ζήλια ή μήπως ένιωθε κάτι πιο βαθύ και δεν μπορούσε να του δώσει όνομα;
«Έχει αλλάξει τόσο πολύ» μονολόγησε ο Νόα.
«Κι εσύ, Νόα. Κι εκείνη αυτό θα σκέφτεσαι για σένα» είπε η Λίσα δυναμικά.
«Θέλω να τους βρω και να τους σκοτώσω. Δεν μπορώ να φανταστώ ότι τώρα μπορεί να την αγγίζει» είπε και ένιωσε τον εμετό να ανεβαίνει στο λαιμό του. Πήρε μια βαθιά ανάσα. Δε ήταν φυσιολογικό να νιώθει έτσι. Σωστά;
«Στείλε ένα μήνυμα και πες της ότι τη σκέφτεσαι» τον παρότρυνε η Λίσα. Του το είχε ξαναπεί αλλά δεν έβρισκε το κουράγιο να το κάνει. Δεν ήθελε να εκτεθεί άλλο.
«Μην τους ενοχλώ κιόλας» είπε πικραμένος και η Λίσα γέλασε. Την στραβοκοίταξε.
 «Είστε και οι δύο εγωιστές» είπε εκείνη. «Τραβάτε το σκοινί και θα σπάσει».
«Ξέρω μέσα μου ότι δε θα βρει καλύτερο» είπε ο Νόα, σχεδόν ψιθυρίζοντας. Η Λίσα έβαλε το χέρι της στον ώμο του και τον χάιδεψε λιγάκι. Έδειχνε συντετριμμένος.
«Κι αυτή μπορεί να βρει καλύτερο κι εσύ μπορείς να βρεις καλύτερη. Αλλά για κάποιο λόγο ο ένας θέλει τον άλλον».
«Εκείνη δε με θέλει» είπε ήρεμα ο Νόα, γεμάτος παράπονο. Η Λίσα είχε άλλη άποψη αλλά δεν του το είπε.

«Πάμε σπίτι σου» του είπε και του άρπαξε τα κλειδιά του αυτοκινήτου από τον τσέπη του σακακιού του.

6 σχόλια:

  1. Οτι τι δηλαδη τωρα δεν καταλαβα?Τι θελει αυτη τωρα να τον παει σπιτι?Να τον παρηγορησει?Ελπιζω οχι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αχχχ μου το έσκασες το παιδί μου κακούργα....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ο Νοα εχει βγει με τον εχθρο; Θα εχει σκασει η Λεξι.Καλα εγινε ρομπα κανονιζοντας εκτακτο συμβουλιο και δεν μπορει να στειλει ενα μηνυμα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Οχι! Γιατί να πάνε στο σπίτι του μια χαρα ειναι εκει

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Τέλειο! Τέλειο! Ανυπομονω για την συνέχεια! Και θα σου ξανα πω οτι σε λατρευω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή