Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2016

κεφάλαιο 50-Νόα, κοκοκό!

50

«Δεν είσαι με τα καλά σου μου φαίνεται, Αλεξάντρα» της είπε, προφέροντας το όνομά της με τον αργό, ερωτικό τρόπο που το έκανε πάντα, και την έκανε να ξεχνάει τι ήθελε να του πει. ‘Ήταν όμως πολύ εκνευρισμένη για να δώσει συνέχεια στην προσφώνησή του.
«Είμαι μια χαρά, ευχαριστώ» του χαμογέλασε πλατιά.
«Ποιος είναι;» τη ρώτησε άγρια.
«Ένας συνάδελφος του Μπιλ. Λέμε εδώ και καιρό να βγούμε αλλά τώρα έκατσε» του απάντησε ανάλαφρα.
«Τώρα έκατσε;» της γύρισε τα λόγια της πίσω ειρωνικά. «Πιστεύεις ότι είναι η κατάλληλη στιγμή;»
«Γιατί; Τι έχει η στιγμή;» τον ρώτησε αθώα. Της άρεσε που τον είχε εκνευρίσει. Του το χρωστούσε.
«Όταν σου μιλάω να με κοιτάς!» της είπε ξαφνικά, φωνάζοντας δυνατά. Η Λέξι τον κοίταξε βαριεστημένα.
«Καλύτερα τώρα;» τον ειρωνεύτηκε.
«Κοιμηθήκαμε μαζί πριν από λίγες μέρες και τώρα θα βγεις με άλλον; Πότε έγινες εσύ έτσι;».
«Πότε έγινα πώς; Δεν είχα καταλάβει ότι έπρεπε να απαρνηθώ τους άντρες δια παντός».
«Αν θες τόσο πολύ να κάνεις σεξ γιατί δεν κάνεις μαζί μου;» τη ρώτησε απλά, λες και της έλεγε κάτι φυσικό. Εκείνη γέλασε.
«Νόα, έχεις πλάκα» του είπε μόνο.
«Δε γελάω» της είπε σοβαρά. «Τόσο ασήμαντο ήταν για σένα αυτό που έγινε;»
«Γιατί; Για σένα ήταν κοσμογονικό γεγονός;» τον προκάλεσε. Άνοιξε το στόμα του να της πει κάτι αλλά δεν ολοκλήρωσε. Η Λέξι απογοητεύτηκε. Περίμενε να της πει κάτι. Κάτι ουσιαστικό. Αλλά όχι. Ούτε τώρα. Μάλλον ούτε ποτέ.
«Είσαι τόσο σκληρή όσο φαίνεσαι ή το παίζεις; Αναρωτιέμαι» της είπε δείχνοντας προβληματισμένος.
«Νόα, η συζήτηση έχει ξεφύγει λιγάκι. Θα βγω για ένα ποτό με τον άνθρωπο. Είμαι ελεύθερη. Δε βλέπω το λόγο να το συζητάμε».
«Μίλησα με τον Μπιλ προχθές. Δεν μου είπε τίποτα» της είπε.
«Νόα, πρέπει να ολοκληρώσω κάτι. Αν θες, μιλάμε αργότερα».
«Αργότερα έχεις ραντεβού. Τώρα θα λήξει αυτό» επέμεινε.
«Είσαι ανυπόφορος. Δεν καταλαβαίνω τι θες από μένα. Με θες πάντα διαθέσιμη μήπως και θες να κάνουμε σεξ; Ε όχι, Νόα. Όχι ξανά. Δεν είμαι 16 πια. Είμαι ολόκληρη γυναίκα».
«Το πρόσεξα».
«Αν έχεις κάτι να μου πεις λίγο πιο συγκεκριμένο, θα σε ακούσω. Μέχρι τότε, όμως, αρνούμαι να παίξω το παιχνιδάκι σου».
«Δε με διευκολύνεις».
«Νομίζω ότι σε έχω διευκολύνει πολύ στο παρελθόν και πριν από λίγες μέρες. Δε χρειάζεται να φέρεσαι τόσο εγωιστικά. Θέλω να είμαι ελεύθερη και να παίρνω τις αποφάσεις μου».
«Σου απαγορεύω να βγεις με αυτόν τον ηλίθιο» της είπε και η Λέξι γέλασε ξανά.
«Δεν μπορείς να μου απαγορεύεις τίποτα».
«Θα σε κλειδώσω εδώ μέσα και δε θα σε αφήσω να φύγεις» την απείλησε.
«Θα καλέσω την αστυνομία».
«Είσαι ανώριμη!»
«Εγώ;» γέλασε ξανά. «Εγώ είμαι ανώριμη; Εσύ τι είσαι;».
«Εγώ δε βγαίνω με άλλες».
«Η Λίσα ήρθε χθες να σου φέρει κρουασάν! Αν είναι δυνατόν. Μόνο για σένα. Κλειδωθήκατε στο γραφείο σας. Αυτό τι είναι; Επαγγελματική σχέση;»
«Εγώ ποτέ δε θα το έκανα αυτό με σένα δίπλα».
«Είναι γεωγραφικό το θέμα; Εμείς λέμε να απομακρυνθούμε, αν αυτό σου κάθεται πιο καλά».
«Δεν έχεις να πας πουθενά. Θα σε ακολουθήσω και θα του σπάσω τα μούτρα».
«Από πότε έγινες εσύ τόσο…κτητικός;» τον κάρφωσε με το βλέμμα ξαφνικά. Ταρακουνήθηκε. Αλλά σύντομα βρήκε την αυτοκυριαρχία του.
«Δεν έκατσες ποτέ να μιλήσουμε εμείς οι δύο» της είπε. Η Λέξι έψαξε το βλέμμα του. Και μέσα είδε ότι το εννοούσε.
«Είσαι τρελός! Πότε να κάτσω; Όταν έφυγες τότε; ‘Η όταν έφυγες τις προάλλες; Ποιος έκοψε τη δίοδο επικοινωνίας;» του είπε με ειλικρίνεια.
«Μη βγάζεις γλώσσα. Δε θα βγεις με τον άλλον και πάει και τελείωσε».
«Το ενδιαφέρον σου, έστω και τόσο επιπόλαιο και επιφανειακό, άργησε πολύ» του είπε με πικρία που πήγαζε από βαθιά μέσα της και πρέπει να καταγράφηκε στο πρόσωπό της γιατί τον είδε να μαζεύεται κάπως. «Δε θέλω να συνεχίσω άλλο αυτή την παράλογη συζήτηση γιατί χάνω το χρόνο μου. Δεν ξέρεις τι θες».
«Ξέρω» της είπε εκείνος αστραπιαία. Η Λέξι περίμενε λίγο. Κι άλλο λίγο. Αλλά ο απύθμενος εγωισμός του, αυτός που ήταν πάντα ανάμεσά τους σαν ένα απόρθητο φρούριο, τον απέτρεψε από το να συνεχίσει.

«Θέλω να μείνω μόνη μου» του είπε απλά και προς μεγάλη της απογοήτευση, ο Νόα έφυγε. Πάλι.

6 σχόλια:

  1. Βρε Νόα, βρε Νόα!
    (Είσαι φοβερή συγγραφέα μας.. ευχαριστούμε πολύ!)
    Φανή

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Χμμμ άντε την Λέξι την καταλαβαίνω γιατί αντιδράει έτσι αλλά τον Νόα ώρες ώρες οχι!!!! Μήπως φοβάται την δέσμευση ή τα συναισθήματά του;;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. γαμω το εγωισμο του ποια !!!! :@ Μια κουβεντα να της ελεγε και θα επεφτε στα ποδια του!!! Μια βρε Νοα μου μια οχι αλλη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Νομιζω ειναι η μονη ιστορια που η γυναικα φερεται αποτομα και κρυβει περισσοτερο τα συναισθηματα της απο τον αντρα...αλλα η Λεξι εχει μεγααααλο δικιο!! Μου αρεσει ομως π ο Νοα θελει να κανουν κουβεντα για το παρελθον
    Καλλιοπη☺

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Lovetaler είμαι καινούργια! αλλά θέλω να σου πω οτι έχεις ταλέντο και σε αγαπώ και θα εγκατασταθώ μόνιμα! μου αρέσουν πολύ οι ιστορίες σου και ο τροπος γραφής σου! εχώ ήδη διαβάσει 3 απο τις ιστορίες σου και θα τις διαβασω όλες! απλα σ'αγαπω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αθηνά μου ειμαι και ντεφορμέ...φαντασου!! Χαχαχα. Υγ. Ευχαριστώ για την αγαπη και ανταποδίδω!

      Διαγραφή