Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Δευτέρα, 30 Μαΐου 2016

κεφάλαιο 47-παρεξηγησεις...



47

«Εγώ πρέπει να γυρίσω, Λέξι» είπε εκείνος αργά το απόγευμα της Κυριακής. «Αλλά εσύ πρέπει να μείνεις λίγες μέρες ακόμα για να συντονίσεις τα συνεργεία» της είπε. Η Λέξι αιφνιδιάστηκε αλλά δεν το έδειξε. Μέχρι πριν από λίγο έκαναν σεξ και τώρα ήθελε να φύγει; Κλασικός Νόα, σκέφτηκε αλλά δεν είπε τίποτα. Συνέχισε να τακτοποιεί την κουζίνα. Σκόπευε να φτιάξει λίγο τσάι για να πιει. Δεν είχε πολλά τρόφιμα και έτσι είχαν παραγγείλει κινέζικο, αλλά ξαφνικά είχε όρεξη για ένα ζεστό ρόφημα.
«Τι έχεις εσύ;» τη ρώτησε πίσω από την πλάτη της μετά από μερικά δευτερόλεπτα αμήχανης σιωπής. Ευτυχώς δεν τον κοιτούσε, και έτσι δεν φαίνονταν τα συναισθήματά της.
«Φτιάχνω τσάι. Θες;» τον ρώτησε διπλωματικά. Εκείνος την άρπαξε από το μπράτσο και τη γύρισε προς το μέρος του. Την κοίταξε μπερδεμένος.
«Τι έχεις εσύ;» επανέλαβε. Σκέφτηκε να του πει ότι δεν είχε τίποτα, αλλά δεν θα τον έπειθε. Δεν μπορούσε όμως και να του πει την αλήθεια. Δεν μπορούσε να του πει ότι δεν ήθελε να φύγει. Ότι όλες οι αναμνήσεις της εγκατάλειψης είχαν επιστρέψει. «Πρέπει να γυρίσω. Κάποιος πρέπει να φροντίσει το γραφείο» είπε ήρεμα εκείνος. Η Λέξι νόμισε ότι άκουσε μια απολογητική χροιά στον τόνο της φωνής του αλλά δεν ήταν σίγουρη. «Άλλωστε» της χαμογέλασε εκείνος «πρέπει κάποια στιγμή να αλλάξω και ρούχα».
Η Λέξι στιγμαία συνειδητοποίησε πόσο απροετοίμαστος ήταν για όλο αυτό και κάπως τον λυπήθηκε που χάλασε το πρόγραμμά του για εκείνη, αλλά αυτή τη στιγμή δεν μπορούσε να σκεφτεί πολύ καθαρά.
«Όχι, όχι, καταλαβαίνω» του είπε ψυχρά. «Θα έρθω κι εγώ σύντομα. Απλώς θα πω στην Μπέτι να αναλάβει το αμάξι».
«Εννοείται ότι θα το αναλάβω εγώ αυτό» της είπε αυστηρά. «Και εννοείται ότι θα σου παρέχω όποια βοήθεια χρειαστείς». Η Λέξι εκνευρίστηκε. Είχε αυτό το ύφος της ανωτερότητας που την έκανε έξαλλη. Ο ιππότης με την αστραφτερή πανοπλία. Που θα τη βοηθούσε στα δύσκολα. Γιατί δε μένεις, τότε; Γιατί δεν μένεις εδώ, Νόα; Όλα αυτά ήθελε να του πει αλλά και πάλι δεν είπε τίποτα.
«Μπορώ και μόνη μου» είπε μέσα από τα δόντια της και γύρισε προς τον νεροχύτη πάλι. Σέρβιρε το καυτό νερό σε ένα φλυτζάνι και έριξε ένα φακελάκι τσάι με άρωμα τριαντάφυλλο.
«Μάλιστα» είπε εκείνος. Άκουγε στη φωνή του το πόσο μπερδεμένος ήταν αλλά δεν την ένοιαζε.
«Έχει ένα φέρι σε 40 λεπτά. Νομίζω αυτό πρέπει να πάρεις» συνέχισε εκείνη ακάθεκτη, κοιτώντας φευγαλέα το ρολόι πάνω από το τζάκι. «Καλύτερα να φύγεις νωρίς, για να μην πετύχεις κίνηση» συμπλήρωσε. Ήλπιζε να ακούγεται κουλ.
«Δεν είχα καταλάβει ότι βιάζεσαι να φύγω» είπε εκείνος. Γύρισε και τον κοίταξε. Είχε σταυρώσει τα χέρια στο στήθος και την κοιτούσε συνοφρυωμένος.
«Δε θέλω να σου χαλάω το πρόγραμμα» είπε η Λέξι ευγενικά. Κατάφερε και χαμογέλασε και λιγάκι.
«Μα ποιος το είπε αυτό; Διάολε, τι μου διαφεύγει;» φώναξε εκείνος και τέντωσε τα χέρια στον ουρανό.
«Νόα, ηρέμησε» είπε εκείνη χαλαρά, λες και μιλούσε σε παιδάκι που κάνει αταξίες. «Όλα καλά. Θα φύγεις και θα έρθω σε μερικές μέρες. Δεν ήταν να μείνεις. Καταλαβαίνω» του είπε όσο πιο πειστικά μπορούσε.
  
«Δεν φεύγω επειδή δεν θέλω να μείνω. Αλλά χρειάζομαι μερικά πράγματα και θέλω να δω μερικά πράγματα στη δουλειά. Γιατί κάνεις έτσι;» ρώτησε.
«Πώς κάνω δηλαδή;» αναρωτήθηκε. «Δεν περίμενα κάτι περισσότερο. Κάτι καλύτερο. Κάναμε λίγο σεξ και πας σπίτι σου. Νομίζω ότι αυτό είναι το φυσιολογικό» του είπε ήπια.
«Αυτό…αυτό έγινε;» ανασήκωσε εκείνος τα φρύδια του;
«Νόα, ξέρεις κάτι;» έχασε την ψυχραιμία της. «Δεν γίνεται όλες οι συζητήσεις μας να καταλήγουν σε καβγά. Δε με νοιάζει και τόσο» του είπε. «Δε συνηθίζω να καταναλώνω τόση ενέργεια με όποιον κάνω λίγο σεξ!».

Εκείνος την κοιτούσε σαν να τον είχε χτυπήσει κεραυνός. Η Λέξι από μέσα της έβραζε αλλά κάπως χαιρόταν που τον είχε σοκάρει. Τι ακριβώς περίμενε; Ότι θα του έλεγε να μείνει; Όχι! Δεν τον έκανε ποτέ. Ούτε τότε, ούτε τώρα.
«Νομίζω ότι καλά θα κάνω να φύγω» της είπε εκείνος με ένα βλέμμα που δεν μπορούσε να το αποκρυπτογραφήσει.

«Καλή ιδέα» του είπε εκείνη απλά.

6 σχόλια:

  1. Σκληρή...αλλά κι αυτός δεν έχει κάνει λίγα,ούτε τότε ούτε τώρα...Καλή συνέχεια συγγραφεα μου,Καλλιόπη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ααα δεν είναι σωστή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μα ποσο χαζη παιζει να ειναι????

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Η Λεξι τρωγεται με τα ρουχα της. Ημουν με το μερος της αλλα εχω αρχισει και λυπαμαι το Νοα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Νομίζω ότι για όλα αυτά που έχουν περάσει και οι 2 φταιει ο εγωισμός της Λεξι. Και τότε και τώρα. Γιατί ο Νοα δεν μπορεί να καταλάβει τι σκέφτεται ούτε τι νιώθει. Αυτή πάντα το έπαιζε ψυχρή και υπεράνω για να προστατέψει τον εαυτό της και κάπου εκεί το έχασαν....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Είναι εγωιστες και οι 2 και δε παραδέχονται τα αισθήματα τους!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή