Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τρίτη, 24 Μαΐου 2016

κεφάλαιο 4-λοβ ιζ ιν δι ερ

44

Η Λέξι δεν μπορούσε να κοιμηθεί. Λίγο η κατάσταση στο σαλόνι, λίγο η πίτσα που της έπεσε βαριά, λίγο η σκέψη ότι ο Νόα κοιμόταν έναν τοίχο μακριά της, στριφογύριζε στο κρεβάτι δύο ώρες αλλά τα μάτια της δεν έλεγαν να κλείσουν.

Προσπάθησε να βάλει τις σκέψεις της σε τάξη. Αυτό έκανε όταν ήταν μπερδεμένη. Το πρωί σκόπευε να ανοίξει τα παράθυρα για να μπει αέρας και να στεγνώσει τελείως το πάτωμα και μετά θα τηλεφωνούσε άμεσα σε κάποια τεχνική εταιρεία για να κανονίσει να αλλάξουν το πάτωμα. Κατόπιν θα έπρεπε να κανονίσει τις δουλειές της ώστε να μπορεί να είναι στη Νάπα για μερικές μέρες για να επιβλέπει τις εργασίες. Αυτό θα ήταν δύσκολο, μιας και σύντομα ξεκινούσαν τα έργα στην έπαυλη Κίναν, αλλά ο Νόα θα καταλάβαινε. Ήλπιζε δηλαδή.

Έδειχνε να είναι σε θέση να καταλάβει τα πάντα. Είχε φερθεί πολύ ώριμα και τη βοήθησε πολύ. Δεν είχε ξαναδεί ποτέ αυτή την πλευρά του και της άρεσε. Ήταν ψύχραιμος και χωρίς να το παίζει ήρωας εκτέλεσε τις αποφάσεις του και βρήκες λύσεις παρόλο που εκείνη τα είχε χαμένα τελείως. Μέσα σε όλο τον πανικό δεν μπορούσε παρά να θαυμάσει το πώς πήρε πάνω του την κατάσταση και αποσόβησε την κρίση. Ακόμα και η ιδέα του να μείνει εκεί έδειχνε ότι δεν φοβόταν τα δύσκολα. Υπό άλλες συνθήκες, σε έναν κόσμο όπου εκείνη και ο Νόα δεν είχαν ένα τόσο βεβαρημένο παρελθόν, θα ήθελε πολύ να είναι με έναν τέτοιο άντρα. Καταρχήν της έκοβε την ανάσα. Ήταν ένας πανέμορφος άντρας, γεμάτος αυτοπεποίθηση και αέρα. Επίσης, ήταν καλλιεργημένος, φοβερά ταλαντούχος και δημιουργικός και δε φοβόταν τις προκλήσεις. Αν δεν ήταν αυτός ο τέλειος άντρας τότε ποιος ήταν;
Αυτός που σε θέλει κιόλας, σκέφτηκε με πικριά και αναστέναξε. Ένιωθε πολύ μόνη μέσα στο υπνοδωμάτιό της. Στη σκέψη της τρύπωσε η ιδέα ότι εκείνος μπορεί να κρυώνει. Άραγε θα του φτάνει η κουβέρτα; Αναρωτήθηκε. Ίσως έπρεπε να του πει πού είναι το πάπλωμα.

Έκλεισε τα μάτια με σκοπό να μετρήσει μέχρι το δέκα αλλά έφτασε μέχρι το τρία. Άκουσε έναν ήχο στην πόρτα. Ήταν διακριτικός αλλά ήταν αληθινός. Η καρδιά της χτύπησε δυνατά.
«Κοιμάσαι;» τον άκουσε να τη ρωτάει. Είχε ανοίξει την πόρτα λιγάκι και είχε χώσει το κεφάλι του μέσα. Όπως έκανε και τότε. Τουλάχιστον στην αρχή. Γιατί μετά έμπαινε στο δωμάτιο, στη ζωή και στο σώμα της χωρίς να έχει ανάγκη από έγκριση.
«Όχι» του είπε εκείνη και ανακάθισε. Εκείνος την πλησίασε αργά και κάθισε στην άκρη του κρεβατιού της. Φορούσε ένα μποξεράκι και ένα φανελάκι μόνο. Δεν ντρεπόταν. Δεν ωφελούσε άλλωστε. Τον είχε δει τόσες φορές γυμνό…
«Μη στενοχωριέσαι τόσο πολύ, Λέξι» της είπε εκείνος ψιθυριστά.
«Καλά είμαι» του είπε εκείνη για να τον καθησυχάσει. «Αλλά μου έπεσαν πολλά. Το σπίτι, η δουλειά…Νιώθω ότι είμαι απλά άτυχη» παραδέχτηκε.
«Θα πάρουμε ένα συνεργείο και το άλλο Σάββατο το σπίτι σου θα είναι καλύτερο. Και αν έχεις πρόβλημα ρευστότητας μπορώ να σε βοηθήσω. Και βρήκα και έναν ξυλουργό φίλο φίλου, και μπορεί να αντιγράψει τα πόδια του καναπέ και ό,τι θες. Μη στενοχωριέσαι τόσο» της είπε παρακλητικά. Είχε κάνει κι άλλη έρευνα; Την εξέπληττε συνεχώς.
«Εντάξει, εντάξει, είμαι καλύτερα» του είπε. «Σε ευχαριστώ που με βοήθησες σήμερα. Τελικά είναι χρήσιμο να υπάρχει ένας άντρας στο σπίτι» είπε ανάλαφρα. Εκείνος γέλασε λιγάκι.
«Για πολλούς λόγους» της είπε ήσυχα.

«Ψιθυρίζεις όπως τότε» του είπε ξαφνικά. «Δε χρειάζεται πια». Εκείνος χαμογέλασε μέσα στο σκοτάδι. «Δε θα μας ακούσουν οι δικοί μας» του θύμισε.
«Οι παλιές συνήθειες δεν κόβονται εύκολα» απάντησε εκείνος σχεδόν πικρά. Η Λέξι αναρωτήθηκε αν υπήρχε κάποιο υπονοούμενο σε αυτό. Αν υπονοούσε ότι κι αυτή ήταν μια παλιά συνήθεια που εκείνος δεν μπορούσε να κόψει. Δεν ήξερε τι να απαντήσει και έμεινε σιωπηλή. Έσφιξε τα σκεπάσματα γύρω της. Ένιωθε ξαφνικά απροστάτευτη.
«Σε κάνω να νιώθεις άβολα» την κοίταξε μέσα στο σκοτάδι. Δεν ήταν ερώτηση. Έδειχνε σίγουρος γι’ αυτό και είχε δίκιο. Αλλά η Λέξι δεν ήθελε να του το επιβεβαιώσει. «Νομίζω ότι είναι καλύτερα να φύγω απόψε».
«Όχι!» της ξέφυγε απότομα. Πολύ απότομα. Εκείνος σοκαρίστηκε με την παθιασμένη απάντησή της και την κοίταξε για λίγο. Τα μάτια τους είχαν συνηθίσει στο σκοτάδι και τώρα έβλεπαν σχεδόν καθαρά.
«Θες να μείνω;» τη ρώτησε απαλά. Η Λέξι ήθελε. Δεν μπορούσε να φανταστεί την ιδέα ότι θα έφευγε μέσα στο βράδυ. Την είχε βοηθήσει πολύ και του χρωστούσε τη φιλοξενία της. Αλλά πάνω από όλα, δεν ήθελε να μείνει μόνη. Δεν ήθελε να τον δει να φεύγει.
«Δεν θέλω να φύγεις» του είπε διπλωματικά. Εκείνος χαμογέλασε με την τρίπλα της.
«Τι θες;» βάθυνε τη φωνή του και χαμογέλασε σατανικά. Η Λέξι ανατρίχιασε. Ήθελε πολλά πράγματα αλλά δε σκόπευε να εκτεθεί άλλο απόψε.
«Θέλω να ξεχάσω» του είπε εκείνη μετά από μια σιωπή φορτισμένη με χιλιάδες αναμνήσεις. Από τη μέρα που ξύπνησε και δεν τον βρήκε εκεί.
Τον είδε να κουνάει το κεφάλι του, σε μια σιωπηρή αναγνώριση ότι καταλάβαινε.
«Δεν είχα ιδέα ότι…ότι ίσως τα πράγματα ήταν διαφορετικά για σένα. Η αντίδρασή σου απόψε, ο τρόπος που τραβιέσαι κάθε φορά που σε προσεγγίζω μου δείχνει ότι κάτι μου διαφεύγει» της είπε εκείνος.
«Έχουν περάσει τόσα χρόνια» αναστέναξε εκείνη. «Ας μην το συζητάμε άλλο».
«Με ήθελες, Λέξι;» τη ρώτησε εκείνος ξαφνικά. «Με ήθελες περισσότερο από όσο καταλάβαινα ή ήθελα να καταλάβω;». Η Λέξι ένιωσε ξαφνικά την επιθυμία να κλάψει. Πραγματικά η συζήτηση την πονούσε.
«Δεν έχει σημασία πια» του είπε μόνο.
«Πες μου» επέμεινε εκείνος.
«Ας πούμε απλά ότι σοκαρίστηκα τη μέρα που έφυγες χωρίς ένα αντίο» του είπε εκείνη στεγνά. «Ας πούμε απλά ότι δεν είχα καταλάβει ότι ήμουν τόσο ασήμαντη για σένα».
«Ξαφνικά νιώθω πολύ ηλίθιος» είπε εκείνος. Έδειχνε έκπληκτος.
«Νόα, ειλικρινά δεν πειράζει. Πήγαινε για ύπνο. Είναι αστείο να συζητάμε κάτι τέτοιο, τέτοια ώρα, ενώ φοράς το μποξερακι σου» προσπάθησε να ελαφρύνει τη συζήτηση. Εκείνος δεν έδειξε να διασκεδάζει.
«Θέλω να κοιμηθώ εδώ» της είπε δυναμικά. Η καρδιά της σφίχτηκε.
«Επειδή νιώθεις ενοχές;» τον προκάλεσε. Είχε θυμώσει μαζί του.
«Επειδή θέλω» είπε εκείνος.
«Δεν κάνω πια τα καπρίτσια σου» του είπε η Λέξι.
«Κάνε τα δικά σου καπρίτσια λοιπόν» απάντησε ο Νόα. «Το θες όσο κι εγώ» την αιφνιδίασε. «Δεν μπορεί να μη με θες. Το βλέπω. Το μυρίζω, διάολε» της είπε με αυτοπεποίθηση.

«Νόα, εγώ…» ξεκίνησε να λέει αλλά δεν ολοκλήρωσε ποτέ. Τον είδε μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου να κινείται προς το μέρος της, σαν αστραπή και να φυλακίζει τα χείλη της στα δικά του. Το φιλί του ήταν τόσο απαιτητικό που δεν μπορούσε να του αντισταθεί. Άνοιξε το στόμα της και τον υποδέχτηκε, τύλιξε τα χέρια της γύρω στο δυνατό κορμί του και αφέθηκε στον τρόπο που πάντα ήξερε να την κάνει δική του.

12 σχόλια:

  1. Ιιιιιιι♥♥!!! Θα μας τρελανεις αποψε συγγραφεα μου! Επιτελους θα κανουν αυτο π θελαμε-θελανε εδω και καιρο! Συγχαρητηρια για τον τροπο σου να παρουσιαζεις τοσο ομορφα καθε ιστορια. Καληνυχτα,Καλλιοπη
    Υ.Γ. Σε ευχαριστω παρα πολυ Πετριτσα. Την εχω διαβασει την ιστορια ειναι οντως υπεροχη. Συγκεκριμενα η αγαπημενη μου. Φιλια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Παρακαλώ.... Και εμένα μ αρέσει πολύ η συγκεκριμένη... Φιλάκια, - Πετρίτσα

      Διαγραφή
  2. Απίστευτο! Φανή

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανατρίχιασα διαβάζοντας την ιστορία.. αλήθεια! Φανή

      Διαγραφή
  3. επιτελους !!!!! Ναι επεσε το πρωτο φιλι !!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Kai olo lew na min sxoliasw..alla edw dn ginetai. einai TELEIO!!! olo to story einai apithano. Krima Pou den to Kaneis epaggelma..Eisai MEGALH TALENTARA Suggrafea tis kardias mas.!! Eleonwra

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Φανταστικα.Δυσκολη ισορροπια απο τη στιγμη που ο Νοα ξερει τα παλια αισθηματα της.Πως θα το χειριστει; Μπραβο πολυ καλη δουλεια!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Φανταστικα.Δυσκολη ισορροπια απο τη στιγμη που ο Νοα ξερει τα παλια αισθηματα της.Πως θα το χειριστει; Μπραβο πολυ καλη δουλεια!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Οοοοοοο! Επιτέλους !!! Αχ ρε Νοα πραγματικά θα σε ερωτευτούμε όλες στο τέλος...😍😍😍😍😍

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. γεια σαςς!! ειμαι καινουρια κ το μονο π εχω να πω ειναι ΕΠΙΤΕΛΟΥΥΥΥΣΣΣ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Γεια καινουρια κ εγω και σ εχω μια ερωτιση γτ δεν γραφεις ποιο πολες λεπτομεριες μετα το φιλι ? Να ευχαριστιθουμε και εμεις την βραδια παντος γραφεις τελιες ιστοριες <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή