Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Δευτέρα, 9 Μαΐου 2016

κεφάλαιο 36-επικοινωνία ώρα μηδεν

36

«Αν είναι δυνατόν να γυρνάς πιο αργά από μένα σπίτι!» της είπα και το εννοούσα. Μπήκα στο δωμάτιο στις τρεις. Ήταν άδειο. Στις τρεις και είκοσι το ίδιο. «Είναι τέσσερις παρά. Έχεις ενημερώσει κανέναν;» τη ρωτάω ενώ ξεβάφεται με ένα μαντιλάκι. Το φως είναι σβηστό και ψιθυρίζουμε.  
«Ποιος ενδιαφέρεται;» λέει αδιάφορα και ανασηκώνει τους ώμους. Έχει δίκιο. Η μάνα της νοιάζεται μόνο για την καλοπέρασή της.
«Σε περίμενα» λέω και αμέσως το μετανιώνω. Ακούγομαι σαν προδομένη γκόμενα. Μπράβο, Νόα. Πολύ κουλ. Γιατί δε της λες ότι κοιτούσες από το παράθυρο ποιος θα τη φέρει;
«Δε σου είπα να με περιμένεις» μου λέει με θράσος. Θέλω να την πνίξω αλλά συγκρατούμαι. Βγάζει σιγά σιγά τις φουρκέτες από τα μαλλιά της. Κάθε φουρκέται απελευθερώνει και ένα τσουλούφι. Τα μαλλιά της χαλαρώνουν και πέφτουν στην πλάτη της. Την πλάτη που άφηνε τελείως γυμνή το φόρεμα που φορούσε. Δεν μπορώ να αποφασίσω αν την προτιμώ με τα μαλλιά πάνω, πιασμένα σε ένα ανεπιτήδευτα σέξι κότσο και την πλάτη γυμνή ή με τα μαλλιά κάτω. Μου αρέσουν πολύ τα μαλλιά της. Αλλά και η πλάτη της.
«Ποιος σε γύρισε;» επιμένω στην «αξιοπρεπή» προσέγγιση. Ξεφυσάει. Ξέρω ποιος. Γιατί ρωτάω; Βουρτσίζει τα μαλλιά της μερικές φορές με τη βούρτσα της. Το κάνει αυτό κάθε βράδυ όταν την πετυχαίνω πριν ξαπλώσει. «Σε φίλησε;» ρωτάω. Δεν απαντάει πάλι. Θέλω να μάθω. Δεν ξέρω τι με έχει πιάσει. Η κατρακύλα είναι ανελέητη.
«Πέρασα ωραία απόψε» μου λέει χαρούμενη. Σπάνια είναι χαρούμενη. Τι στο διάολο της έκανε; Εγώ βάζω τα δυνατά μου κάθε βράδυ και ούτε καν χαμογελάει.
«Κι εγώ» της λέω. Ψέματα. Βαρέθηκα τη ζωή μου. Η Κριστίνα, η συνοδός μου, ήθελε να πάμε σπίτι της μετά. Οι γονείς της λείπουν. Αλλά εγώ, ο ηλίθιος, βιαζόμουν να γυρίσω να μάθω ότι η κυρία πέρασε καλά με τον Λάρι.
«Σε είδα» μου λέει και με πλησιάζει. Δεν ξέρω τι θέλει. Μου γυρνάει την πλάτη. Μάλιστα. Κατεβάζω το φερμουάρ με την οικειότητα που ταιριάζει σε κάποιον που τη βλέπει γυμνή κάθε βράδυ. «Η Κριστίνα φαίνεται να σε γουστάρει πολύ. Οπτικά ταιριάζετε πολύ» μου λέει λες και παρουσιάζει τον καιρό. Η Κριστίνα είναι μελαχρινή σαν κι εμένα και έχουμε παρόμοιο ύψος. Αλλά…τίποτα. Αυτό. Εκεί τελειώνει το ενδιαφέρον μου. Τι έχω πάθει; Δεν είναι ότι είμαι ερωτευμένος με την Λέξι ή κάτι τέτοιο. Όχι. Απλώς προοδευτικά, αυτές οι συζητήσεις μού φέρνουν εμετό. Δεν μπορώ να συζητάω με τη Λέξι για την Κριστίνα λες και είμαστε φιλαράκια από το στρατό.
«Και ο Λάρι...είναι καλό παιδί. Όλοι το λένε» λέω. Έχουμε πάει την «πολιτισμένη» συζήτηση σε άλλο επίπεδο. Είμαστε πολύ κυριλέ.
«Θα του πω να ζητήσει το χέρι μου από σένα» λέει και γελάει λιγάκι. Φοράει ένα φανελάκι και ένα σορτσάκι και ξαπλώνει αφού κλειδώσει. Την ακολουθώ. Έχω εκνευριστεί. Δεν έχω καν όρεξη για σεξ. Με χαϊδεύει στην κοιλιά και ξέρω πού θα οδηγήσει αυτό αλλά τη σταματώ. Δείχνει μπερδεμένη.
«Τα έχετε;» τη ρωτάω θυμωμένος. «Γιατί δε θέλω να κολλήσω τίποτα» συνεχίζω. Μπράβο, Νόα. Επίπεδο υπέδαφος.
«Θες αποκλειστικότητα;» με ρωτάει. Πραγματικά έκπληκτη. Τι στο καλό; Τι απαντάς σε αυτό; Φυσικά θέλω αποκλειστικότητα, αλλά δε θέλω να το παραδεχτώ.
«Δε θέλω αφροδίσια» της λέω.
«Προσέχουμε» μου θυμίζει. Τι σημαίνει αυτό; Το κάνουν; Με αυτόν παίρνει προφύλαξη ή εννοεί με εμένα;
«Το προφυλακτικό δε σε καλύπτει πάντα» της θυμίζω.
«Δεν ήμουν ενεργή πριν από εσένα. Εγώ πρέπει να ανησυχώ» μου θυμίζει.
«Εξετάζομαι τακτικά» της λέω.
«Πόσο τακτικά; Γιατί έχεις πάει με ό,τι κινείται» μου λέει και γυρνάει πλάτη. Το μισώ αυτό. Τη σκουντάω για να με κοιτάξει. Δεν το κάνει.
«Ζηλεύεις;» τη ρωτάω.
«Ναι. Καίγομαι από τη ζήλια» μου λέει ειρωνικά. Στο χορό απόψε ούτε που γύρισε να με κοιτάξει. Μιλούσε με την Τζιλ και τον Λάρι και μετά με κάτι άλλους. Έδειχνε να αγνοεί την ύπαρξή μου. Εγώ προσπάθησα να τη μιμηθώ αλλά απέτυχα. Φορούσε αυτό το απίθανο μαύρο φόρεμα και δε γινόταν να μην την κοιτάξεις. Ήταν λες και ο προβολέας έδειχνε εκείνη όλο το βράδυ. Ήταν πολύ όμορφη. Μου έκοψε την ανάσα όταν μπήκε στην αίθουσα. Και τώρα, με το σορτσάκι και τη φανέλα είναι όμορφη. Πάντα είναι όμορφη. Δεν της το λέω συχνά. Πρέπει να το ξέρει. Σωστά; Δε χρειάζεται επιβεβαίωση.
«Τουλάχιστον είσαι ειλικρινής» της λέω.
«Αν είναι να μην κάνουμε σεξ, μπορώ να κοιμηθώ;» μου λέει. Καταπνίγω την επιθυμία μου να τη σκοτώσω. Δε θέλω να μπω φυλακή. Τι μου είπε μόλις;
«Νόμιζα ότι μπορείς να τα συνδυάσεις» της λέω. Καμιά φορά με εκπλήσσω με την σκληρότητά μου. Είναι δυνατόν να της μιλάω έτσι; Εντάξει, γενικά είμαι λίγο κάφρος. Αλλά μαζί της το παρακάνω. Κάτι πάνω της με προκαλεί να την πληγώσω.
«Λυπάμαι που δεν σου κάνω τα κόλπα που κάνουν οι υπόλοιπες» μου λέει και κάτι ακούω στη φωνή της. Σαν να τρέμει. Μάλλον νυστάζει. Αυτό πρέπει να είναι. «Αλλά ποτέ δεν κοιμάμαι όταν εμείς…» σταματάει απότομα. Την ακούω να παίρνει βαθιές ανάσες. Μακάρι να μπορούσα να πάρω πίσω αυτό που είπα. Αλλά είμαι εγωιστής. Και δε λέω ποτέ συγγνώμη.
«Εντάξει, ας κοιμηθούμε τώρα» λέω. Τη βλέπω να τρίβει τα μάτια της. Σίγουρα θα νυστάζει.
«Ναι, ναι» μου λέει ήρεμα. «Ας κοιμηθούμε».


Την αγκαλιάζω από πίσω. Αρχικά είναι σφιγμένη αλλά σιγά σιγά χαλαρώνει. Η αναπνοή της είναι ρυθμική και ξέρω ότι κοιμάται βαθιά όταν πλησιάζω το στόμα μου στο αυτί της και της ψιθυρίζω ότι είναι ό,τι πιο όμορφο έχω δει ποτέ στη ζωή μου και πόσο θα ήθελα να έχουμε συναντηθεί σε κάποια άλλη εποχή, μακριά από όλα αυτά τα εμπόδια…

12 σχόλια:

  1. Αχ γιατί δεν είναι ειλικρινείς και βασανίζουν τις ψυχές τους; Φανή

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δε ξεχνιούνται τόσο εύκολα τα συναισθήματα τελικά !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Συγγραφεα μου δεν καταλαβα...η λεξι ειχε πραγματι σχεση με τον Λαρι ή απλα το ειπε για να ζηλεψει?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. απο μικρο μαλακας ο Νοα !!!!! ελπιζω αυτη την φορα να τα κανει διαφορετικα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πες τα ρε Ελιζα.... Άνδρες παιδί μου, χαμπαρι δεν παίρνουν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ο καθενας νομιζει οτι ο αλλος ειναι αδιαφορος. Δυσκολα αποκαλυπτονται συναισθηματα στην εφηβεια. Αληθεια λειπει το κεφαλαιο 36;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ο καθενας νομιζει οτι ο αλλος ειναι αδιαφορος. Δυσκολα αποκαλυπτονται συναισθηματα στην εφηβεια. Αληθεια λειπει το κεφαλαιο 36;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Να υποθέσω πως ήταν ξύπνια και τον άκουσε; Και μετά από αυτό το βράδυ αυτός έφυγε σαν τον κλέφτη; Γι΄ αυτό είναι και οι δύο έτσι; (Stavro)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Agapiti mas suggrafea poies meres anebazeis kainourio kefaleo??

    ΑπάντησηΔιαγραφή