Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Παρασκευή, 6 Μαΐου 2016

Κεφάλαιο 35-pillowtalk, my enemy, my ally

«Έχω περίοδο» ψιθύρισε ντροπαλά η Λέξι στα σκοτεινά. Εκείνος βόγκηξε από τη δυσαρέσκεια. Όπως κάθε βράδυ και απόψε τρύπωσε στο δωμάτιό της λίγο μετά τα μεσάνυχτα, και ξάπλωσε δίπλα της με άνεση.
«Πάλι; Πότε πέρασε ένας μήνας;» είπε σχεδόν θυμωμένος.
«Δεν το ελέγχω ξέρεις» του απάντησε εκείνη. Τον ένιωσε να σφίγγεται πλάι της. Μάλλον σκεφτόταν να φύγει. Την προηγούμενη φορά που συνέβη αυτό είχαν κοιμηθεί μαζί και τα τρία βράδια αλλά αυτή τη φορά δεν ήταν σίγουρη. «Μπορείς να…» ξεκίνησε να του λέει αλλά τον ένιωσε να την αγκαλιάζει και ξέχασε τι σκόπευε να πει.
«Πονάς;» τη ρώτησε. Η Λέξι απόρησε. Αυτός πρέπει να ήταν ο πιο μεγάλος διάλογος που είχαν εδώ και μερικές βδομάδες. Κάθε βράδυ έκαναν σεξ και κάθε πρωί χανόταν σαν κλέφτης.
«Όχι πολύ. Αλλά νιώθω άβολα» του είπε. Φοβόταν μήπως λερωθεί, μήπως γίνει ρεζίλι μπροστά του.
«Θες να φύγω;» ρώτησε εκείνος κοφτά. Η Λέξι κράτησε την αναπνοή της. Ωραία. Αυτό κατάλαβε; Πώς να του απαντούσε χωρίς να του δείξει πόσο πολύ ήθελε να μείνει πλάι της;
«Όχι, όχι, θα μου κάνει καλό λίγη παρέα. Απλώς σου το είπα γιατί δεν μπορώ…ξέρεις…» ψέλλισε, ελπίζοντας να καταλάβει τι υπονοούσε.
«Για πόσο γελοίο με έχεις περάσει;» είπε εκείνος άχρωμα. Τον είχε θίξει; Η Λέξι εξεπλάγη που είχε ανθρώπινα συναισθήματα. Πίστευε ότι δεν τον αγγίζει κανείς και τίποτα.
«Συγγνώμη αλλά είναι λίγο ασαφή τα όρια όλου αυτού» ψιθύρισε. «Θέλω να είμαι ξεκάθαρη».
«Εντάξει» της είπε εκείνος. Βρισκόταν από πίσω της, και την είχε αγκαλιάσει με το ένα χέρι χαλαρά. Πώς ήταν δυνατόν να σκεφτεί καθαρά; «Τώρα που ήσουν ξεκάθαρη μπορούμε να κοιμηθούμε;» τη ρώτησε.
«Δε νυστάζω» του είπε με ειλικρίνεια.
«Εγώ πάλι ναι».
«Κοιμήσου. Δε θα σε ενοχλώ» του είπε. Καλύτερα. Της άρεσε να τον βλέπει να κοιμάται.
«Θα πας στον ανοιξιάτικο χορό του σχολείου;» τη ρώτησε μετά από λίγο. Η Λέξι αιφνιδιάστηκε. Νόμιζε ότι τον είχε πάρει ο ύπνος.
«Ετσι έλεγα» του είπε. «Η Τζιλ θα πάει με τον Πίτερ και εγώ με τον αδερφό της».
«Με τον Λάρι;» είπε ανεβάζοντας τον τόνο του. Έδειχνε παραξενεμένος, σχεδόν εκνευρισμένος.
«Ναι, γιατί; Τι έχει;» ετοιμάστηκε για πόλεμο η Λέξι.
«Ο Λάρι είναι στην τάξη μου. Είναι μεγαλύτερός σου!» της είπε. Η Λέξι γέλασε.
«Κι εσύ είσαι μεγαλύτερός μου» του θύμισε και για λίγο σίγησε. Δυστυχώς όχι για πολύ.
«Λέξι και Λάρι» είπε εύθυμα. «Εύηχο. Σκέφτομαι ήδη τα προσκλητήρια του γάμου σας. Δύο καλλιγραφικά Λ και μια καρδιά με ένα περιστέρι».
«Πολύ καλόγουστο» του είπε ήρεμα αλλά με ειρωνικό ύφος. Ο Λάρι είχε δεχτεί να τη συνοδεύσει επειδή του το ζήτησε η αδερφή του. Δεν υπήρχε κάτι ρομαντικό. Πώς θα μπορούσε άλλωστε;
«Μα σκέψου τα Λ δίπλα δίπλα» συνέχισε εκείνος να την πειράζει. «Μου έρχεται η επιθυμία να ζωγραφίσω ένα λογότυπο».
«Αν και όταν παντρευτώ» του είπε εκείνη ήρεμα «το προσκλητήριό μου θα γράφει το κανονικό μου όνομα, όχι το υποκοριστικό μου» του είπε. Εκείνος αναδεύτηκε λιγάκι πίσω της.
«Τι; Πώς σε λένε κανονικά;» ρώτησε με περιέργεια.
«Αλεξάνδρα» του είπε ήρεμα. Εκείνος δεν απάντησε. Πέρασαν μερικά δευτερόλεπτα. Η Λέξι αναρωτιόταν τι να σκέφτεται.
«Πολύ όμορφο όνομα» της είπε απλά.
Η Λέξι έκλεισε τα μάτια στο σκοτάδι και προσευχήθηκε να της πει ότι της ταιριάζει, ή κάτι τέτοιο παρόμοιο. Να καταλάβει ότι τη θεωρούσε όμορφη ή κομψή. Κάτι καλό. Είχε ανάγκη από ένα κομπλιμέντο.
«Έτσι θα σε λέω» της ανακοίνωσε αποφασιστικά. «Το Λέξι είναι βλακεία».
«Μη λες βλακεία. Δε γίνεται να με αποκαλείς έτσι μόνο εσύ» του είπε.
«Γιατί όχι; Όταν είμαστε μόνοι».
«Σκοπεύεις να συνεχιστεί για πολύ όλο αυτό;» του είπε ξερά, τάχαμ ότι δεν ήθελε.
«Για όσο θες κι εσύ» της είπε εκείνος. Η Λέξι στριμώχθηκε στη γωνία. Τι μπορούσε να του απαντήσει σε αυτό; Ότι δε θέλει; Θα γελούσαν και οι τοίχοι. Αλλά έπρεπε να το παίξει αδιάφορη.
«Για όσο μείνω εδώ» του είπε με περηφάνεια.

«Μάλλον εγώ θα φύγω πρώτος» της είπε και μετά από λίγο βυθίστηκε σε γαλήνιο ύπνο. Εκείνος. Γιατί η Λέξι βυθίστηκε στην κόλαση.

3 σχόλια:

  1. Μακαρι να πανε μαζι στο χορο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μπααα τον εχω αξιο να παει με καμια απ αυτες που κοιμοταν και να προκαλει την λεξι συνεχως

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Άρα γιαυτό αυτός θεώρησε ότι αφού έφυγε τελείωσε κιόλας... Α ρε Λέξι βάζεις τα χεράκια σου και βγαζεις τα ματάκια σου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή