Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τετάρτη, 13 Απριλίου 2016

κεφάλαιο 24-τζακούζι

24

«Δεν είσαι με τα καλά σου! Πρέπει να κλειστείς σε ψυχιατρείο!» μου φώναξε λες και είχε μπροστά της έναν ψυχοπαθή δολοφόνο με πριόνι. Με την άκρη του ματιού μου βλέπω την κακομοίρα την Μπέτι να κλείνει διακριτικά την πόρτα. Η κοπέλα πρέπει να έχει περάσει πολλά με ένα αφεντικό τρελό όπως δαύτη.
«Εγώ;» γελάω χωρίς να έχω όρεξη. Η γυναίκα που βρίσκεται μπροστά μου θυμίζει μαινάδα. Και ειλικρινά, δε θυμάμαι για ποιο λόγο ξεκινήσαμε να τσακωνόμαστε σήμερα. Εδώ και δέκα μέρες περνάμε περισσότερο χρόνο κοπανώντας ο ένας την πόρτα του άλλου και πετάγοντας φακέλους από γραφείο σε γραφείο παρά στους υπολογιστές μας. Δεν υπέγραψα για αυτό. Δεν περίμενα έναν τέτοιο πανικό. Ηλπιζα ότι θα καταφέρουμε να συνεννοηθούμε και αντί να βρούμε έναν τρόπο να συγκεράσουμε τις διαφορές τσακωνόμαστε σαν μικρά παιδιά.
«Εσύ!» τινάζει το κεφάλι της και μια τούφα ξεφεύγει από τον αυστηρό κότσο που έχει κάνει σήμερα. Κάθε μέρα τα μαζεύει αλλά τον τελευταίο καιρό το παρακάνει. Ανεξάρτητα με το πόσο εκνευριστική είναι, τα μαλλιά της είναι ένα αριστούργημα και έπρεπε να τα έχει μόνιμα κάτω. Είναι γεμάτα φυσικές ανταύγειες και είναι πολύ μακριά. Καλύπτουν την πλάτη της και φτάνουν κοντά στη μέση της. Καμιά φορά πιστεύω ότι σε αυτά τα μαλλιά κρύβεται η δύναμή της. Εστίασε, Νόα, εστίασε. Σε βρίζει για κάτι. Γιατί κοιτάς τα μαλλιά της;
«Ποιο είναι το πρόβλημα;» ψελλίζω διπλωματικά. Αυτό είναι. Δεν καρφώνομαι ότι δεν πρόσεχα αυτά που έλεγε. Οι τσακωμοί μας είναι τόσο συχνοί που πλέον δεν έχει πλάκα. Ψέματα. Έχει πολλή.
«Να μικρύνουμε την κουζίνα; Γιατί; Για να κάνουμε ακόμα μεγαλύτερο φουαγιέ; Θα παίζουν ποδόσφαιρο οι Κίναν;» λέει και θυμάμαι τελικά για ποιο λόγο είναι έξαλλη. Η κουζίνα. Αυτό είναι!
«Γιατί; Θα φτιάχνουν χειροποίητα τορτελίνια και θα πλένουν παρέα τα πιάτα μετά;» απαντάω με περίσσια δόση ειρωνείας. Κάπως πρέπει να δείξω σοβαρός. Μου έρχεται να γελάσω με τον τρόπο που με κοιτάει, λες και θέλει να με δείρει. Ειλικρινά, δεν έχω ιδέα ποια είναι η γυναίκα μπροστά μου. Αυτή δεν ήταν έτσι.
«Πάνω από όλα είναι το σπίτι των παππούδων τους. Πρέπει να παραμείνει ένα λειτουργικό σπίτι. Μέσα σε 400 τετραγωνικά δεν μπορούμε να έχουμε μια κουζίνα που θυμίζει καμπίνα πλοίου. Να μπορεί το σπίτι να οργανώσει μια δεξίωση. Τι θα τρώνε; Κρακεράκια;» λέει και γελάω. Για πλάκα δεν το είπε; Όχι μάλλον. Με αγριοκοιτάει πάλι.
«Μα δεν πρόκειται να μείνουν ποτέ μέσα! Εχει ο καθένας από καμιά δεκαριά ακίνητα! Το σπίτι θα στεγάσει το ίδρυμα. Δε χρειάζεται 40 τετραγωνικά κουζίνα με νησίδα και ξυλόφουρνο».
«Οφείλουμε να διατηρήσουμε τη γοητεία του σπιτιού. Δε θα αλλάξουμε τη διάταξη των δωματίων. Δε θα μεγαλώσουμε και δε θα μικρύνουμε τίποτα» λέει δυναμικά. Είτε παραγγέλνει καφέ, είτε μιλάει σε συνεργάτες, είτε σε μένα, έχει τον ίδιο τόνο. Χαλαρώνει ποτέ; Υπάρχει κάποιος που… Εστίασε, Νόα. Εστίασε.
«Δεν είναι λογικό να έχουμε τόσο μεγάλη κουζίνα. Έχουν περάσει τα χρόνια της δουλείας. Δε θα δουλεύουν δέκα μαύρες σκλάβες μέσα πια» της λέω.
«Και γιατί παρακαλώ να το κάνουμε;» βάζει τα χέρια στη μέση. Παρατηρώ ότι έχει βάψει τα νύχια της κόκκινα. Η μέση της είναι τόσο λεπτή που τα χέρια της σχεδόν συναντιούνται. «Το φουαγιέ θα είναι αχανές και ψυχρό».
«Είναι στο χέρι μας να το κάνουμε πιο θερμό» της λέω χαμογελώντας πονηρά. Δεν τσιμπάει. Δεν ξέρω γιατί το είπα. Μάλλον για να την προκαλέσω.
«Και όλα αυτά για να περάσει το δικό σου; Θα πρέπει να σπαταλήσουμε είκοσι ανθρωποώρες για να διαμορφώσουμε κάτι που είναι ήδη μια χαρά; Είσαι τελείως μη αποτελεσματικός» τολμάει. Θέλω να της πω ότι είμαι αποτελεσματικός. Γι’ αυτό είμαι ο νούμερο ένα αρχιτέκτονας εκεί έξω στον τομέα των αναπαλαιώσεων. Αλλά είμαι κύριος και δε θέλω να της το τρίψω στη μούρη. Ούτε αυτό, ούτε ότι της ξέφυγε κάτι στα σχέδια τις προάλλες.
«Κι εσύ είσαι ξεροκέφαλη. Και αυτό είναι πιο χρονοβόρο» της λέω. Με κοιτάει και δεν μιλάει. Τα μάτια της με επιθεωρούν με ένα βλέμμα που στάζει φαρμάκι. Ειλικρινά αναρωτιέμαι πώς να τολμάει και έχει τόσο θράσος, ενώ με έχει βλάψει τόσο πολύ.
«Καλύτερα ξεροκέφαλη παρά να μην έχω καθόλου όραμα. Να είμαι στυγνή πραγματίστρια. Η κουζίνα θα μείνει» επιμένει.
«Να φτιάξουμε και το πλυσταριό τότε. Μήπως χρειαστεί να τρίψουμε στη σκάφη καμιά φανέλα» της λέω.
«Είσαι ασόβαρος» μου πετάει και κάθεται στο γραφείο της. Κοιτάει πάλι την οθόνη. ‘Η θα με βρίζει ή θα με αγνοεί. Μέση λύση, καμία.
«Ας ρωτήσουμε τους Κίναν» προτείνω. Την ακούω να γελάει.
«Η λίστα ερωτήσεων προς του Κίναν περιέχει ήδη δεκαέξι σημεία. Πιστεύεις ότι είναι κολακευτικό να μην μπορούμε να συμφωνήσουμε σε κάτι; Τι εντύπωση θα δώσουμε;». Έχει δίκιο.
«Ας τους καλέσουμε σε δείπνο και ας τους ψαρέψουμε» προτείνω.
«Πού;» με κοιτάει φευγαλέα, αλλά το σοκαρισμένο βλέμμα της καταγράφεται μέσα μου. Ο πρώτος πληθυντικός την ξένισε. Η οικειότητα. Είμαι σίγουρος.
«Πάνω» λέω απλά. Κάνει μια γκριμάτσα.
«Σίγουρα η Λίσα θα ξέρει το δρόμο» λέει ειρωνικά. Μάλιστα. Λίγο άσχετο.
«Μια σκάλα είναι. Δεν μπορεί να χαθείς» απαντάω ήρεμα αν και ξέρω τι εννοεί και τι προεκτάσεις έχει αυτό για την εκτίμηση που τρέφει για τη δουλειά μου.
«Αν τελείωσες…» μου λέει απότομα και μου δείχνει την πόρτα λίγο πριν στραφεί και πάλι στην οθόνη της. Την κοιτάω λίγο, να κάθεται αγέρωχη και να πληκτρολογεί. Φοράει ένα μακρύ φόρεμα και χαμηλά τακούνια. Δείχνει απόμακρη, παρόλο που η ομορφιά της είναι καθηλωτική.

«Καλημέρα, Αλεξάνδρα» της λέω και φεύγω από το γραφείο της λίγο πριν ακουστούν από το στόμα της μερικές πολύ άπρεπες εκφράσεις για μια κυρία. 

6 σχόλια:

  1. Πω πω ενταση!!!Ο Νοα και στο παρον ειναι τρελος για τη Λεξι. Συναρπαστικη ιστορια με δυο εξελιξεις σε παρελθον και παρον.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πω πω ενταση!!!Ο Νοα και στο παρον ειναι τρελος για τη Λεξι. Συναρπαστικη ιστορια με δυο εξελιξεις σε παρελθον και παρον.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Φοβερό κεφάλαιο !!! Ο Νόα ειναι ξετρελαμενος και νομίζει οτι η Λέξι τον αγνοεί ... Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και απο την μεριά της Λέξι ... Δεν βγάζεις άκρη !!! Μπαρούτι οι συζητήσεις τους !!!! Περιμένω ....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Την θελει, την θελει αλλα δεν το παραδεχεται ή καλυτερα προσπαθει να μην το σκεφτεται. Μα καλα δε βλεπει οτι και αυτη τον θελει? Το υπονοουμενο που του πεταξε για την Λισα δεν καταλαβε οτι ηταν απο ζηλεια? Πιστευω οτι επιασε την ειρωνια οταν του πεταξε την σποντα. Βεβαια δεν το σχολιασε αλλα....δεν ξερω!!!! Παντως μου αρεσε που ειδαμε τα γεγονοτα και απο την δικη του πλευρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Μεσα σε μια εβδομαδα ρουφηξα καθε σου ιστορια....και εφτασα εδω...και παταω νεοτερη αναρτηση οπως στις προηγουμενες και δεν εχει....σνιφ.....δεν πειραζει ομως η αναμονη παντα φερνει ομορφα πραγματα γι αυτο θα κανω να μπω λιγες μερρες και να μαζεψω μπολικα κεφαλαια!!!!συγχαρητηρια και ευχαριστω πραγματικα.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή