Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τετάρτη, 9 Μαρτίου 2016

κεφάλαιο 6-ένα ποτάκι είναι λίγο, πολύ λίγο...

«Πλάκα κάνεις;»επανέλαβε ο Μπιλ γελώντας μερικές ώρες μετά. Κάθονταν σε ένα μπαρ στο Σαν Φρανσίσκο και έπιναν λευκό κρασί ενώ η Λέξι προσπαθούσε να βάλει σε τάξη τις σκέψεις της και ο φίλος της διασκέδαζε με την κατάσταση.
«Δεν είναι αστείο» τον μάλωσε.
«Δεν είναι και το τέλος του κόσμου όμως» απάντησε αυτός γρήγορα. «Είναι μια μεγάλη ευκαιρία. Εσύ πάντα έλεγες ότι στη ζωή τα πράγματα δεν έρχονται ποτέ όπως τα θέλουμε» της θύμισε.
«Δεν εννοούσα τη δουλειά μου, αλλά τα προσωπικά μου. Τα οικογενειακά μου» διευκρίνισε εκείνη πικρά. Ο Μπιλ δεν απάντησε. Την κοίταξε μόνο και ήπιε από το κρασί του. Δεν την πίεζε ποτέ να μιλήσουν για το παρελθόν της επειδή ήξερε ότι την πλήγωνε και η Λέξι το εκτιμούσε, αν και καταλάβαινε ότι τον ενοχλούσε που τον άφηνε απέξω.
«Είμαι άξια να πάρω τη δουλειά» του είπε με αυτοπεποίθηση. «Δε θέλω να έχω κάποιον πάνω από το κεφάλι μου».
«Μα απ’ ό,τι κατάλαβα δε θα είναι πάνω από το κεφάλι σου, αλλά δίπλα σου».
«Ναι, σιγά. Θα θέλει να επιβληθεί» του είπε.
«Και εσύ αυτό θα θες να κάνεις, οπότε ίσως ο πιθανός συνάδελφος να είναι το θύμα και όχι εσύ» της θύμισε. Ο Μπιλ δεν μάσαγε ποτέ τα λόγια του και αυτό ήταν πολύτιμο. Απλά όχι αυτή τη στιγμή.
«Ωραίος φίλος είσαι» είπε ξινά. Ο Μπιλ γέλασε και πάλι.
«τα έχουμε ξαναπεί αυτά, Λέξι. Είσαι μια ταλαντούχα αρχιτέκτονας. Σε είδα να διαπρέπεις στο πανεπιστήμιο, να λάμπεις στο μεταπτυχιακό μας. Σε είδα να κερδίζεις βραβεία  και το θαυμασμό των συμφοιτητών και των καθηγητών μας. Αλλά δε σε είδα ποτέ να συμβιβάζεσαι».
«Κακό είναι αυτό; Έχω μάθει να ζω μόνη μου, να δουλεύω μόνη μου, να πορεύομαι μόνη μου».
«Δεν είναι κακό;» ανέβασε τον τόνο της φωνής του αλλά το μάζεψε αμέσως. «Δεν είναι κακό να μην μπορείς να συνεργαστείς με κάποιον; Να μη δέχεσαι την πιθανότητα να υπάρχει κάποιος εκεί έξω εξίσου ή και περισσότερο καλός από σένα;».
«Αυτό το δέχομαι, αλλά…»
«Πώς θα βελτιωθείς αν δεν ανταλλάξεις ιδέες; Μπορεί να μάθεις από αυτό. Και να γίνεις καλύτερη. Διαβάζεις συνεχώς και δε χάνεις συνέδριο, αλλά μόνο με μια καλή συνεργασία μπορείς να βελτιωθείς».
«Και ποιος μου λέει ότι θα μάθω εγώ και όχι εκείνος ή εκείνη από μένα;».
«Είσαι πολύ εγωίστρια. Το ξέρεις;» είπε αγανακτισμένος ο Μπιλ. «Οι Κίναν σε διάλεξαν μετά από έρευνα, παρόλο που δεν έχεις μεγάλη πείρα. Πιστεύεις ότι ο άλλος αρχιτέκτονας θα είναι κάποιος άσχετος;».
«Δεν ξέρω…» ξεφύσηξε η Λέξι. Χρειαζόταν ένα πιο βαρύ ποτό. «Θέλω να έχω εγώ τα ηνία. Δε μου αρέσει να χάνω τον έλεγχο».
«Δε χάνεις τον έλεγχο. Απλώς τον μοιράζεσαι».
«Γιατί είσαι τόσο σίγουρος ότι θα βγει σε καλό; Μπορεί να είναι ένας ηλίθιος ή μια ανίκανη. Μπορεί να με πιέζουν ή να μου μιλάνε άσχημα. Δε σε νοιάζει αυτό το σενάριο;».
«Με νοιάζει η έλλειψη ευελιξίας εκ μέρους σου. Θα έπρεπε να αρπάζεις τις ευκαιρίες και όχι να φέρεσαι σαν μωρό».
«Δε μου αρέσουν οι αλλαγές. Τα απρόοπτα. Έχω ζήσει πολλά χρόνια μέσα στην ανασφάλεια. Θέλω να ελέγχω την κατάσταση για να μην ανησυχώ ποτέ και για τίποτα. Μόνο σε μένα έχω εμπιστοσύνη».
«Σε ευχαριστώ» είπε ο Μπιλ ξερά.
«Και σε σένα» του είπε γλυκά αλλά δεν τον έπεισε. Κανείς δεν την καταλάβαινε απόλυτα. Η παιδική και εφηβική της ηλικία ήταν πολύ δύσκολη. Ειδικά στην εφηβεία, ένιωσε βαθιά μέσα της πώς είναι να χάνει τον έλεγχο και να παίρνουν οι άλλοι αποφάσεις για εκείνη και το μέλλον της.

«Τι τους απάντησες τελικά;» τη ρώτησε ο Μπιλ αφού παρήγγειλαν δύο τζιν με τόνικ και μια ποικιλία με τυριά και αλλαντικά.
«Τους είπα ότι θέλω να το σκεφτώ και ότι θα απαντήσω αύριο» του είπε εκείνη. Ο Μπιλ μόρφασε.
«Επρεπε να δείξεις ενθουσιασμό αμέσως. Ποιος ξέρει ο άλλος πώς αντέδρασε. Να μη φανείς εσύ ξινή εξαρχής».
«Αν το δεχτώ» του είπε εκείνη.
«Να δεχτείς. Μην είσαι χαζή. Υπολόγισε ότι τα προβλήματα που θα αντιμετωπίσεις θα είναι δια δύο».
«’Η συν ένα» του είπε και ήπιε λίγο από το ποτό της σκεπτική.


2 σχόλια:

  1. Ποσο μου αρεσει αυτη η ιστορια εχει κατι το διαφορετικο.μπραβο κοριτσι μου εισαι αστεριι!!!
    Γωγω Τσ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μου αρέσει η πορεία την ιστορίας. Και επειδή έχω μεγάλη φαντασία φτιάχνω σενάρια στο μυαλό μου για το τι θα γίνει....είναι και αυτό που το συγγραφικό σου ταλέντο φέρνει στις ιστορίες σου το απρόβλεπτο και δεν μπορώ να μαντέψω με τίποτα το story line....Είσαι φοβερή -Πετρίτσα

    ΑπάντησηΔιαγραφή