Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου 2016

κεφάλαιο 78-όλα ανθηρα

«Ε! Σταμάτα να πιάνεις την αδερφή μου! Ακόμα δεν το έχω συνηθίσει» είπε ο Αλεξ σχεδόν αηδιασμένος ενώ περπατούσαν μέσα στην πανεπιστημιούπολη οι τρεις τους. Ήταν η πιο ωραία βδομάδα της ζωής της μέχρι τώρα και η Σοφία ένιωθε να πετάει.
Δεν είχε συνειδητοποιήσει πόσο πολύ της έλειπε ο αδερφός της μέχρι που τον είδε να μπαίνει στο διαμέρισμα της Λόρα εκείνο το πρωί, χαμογελαστός και αμήχανος συνάμα.

«Συνήθισέ το γιατί δυσκολεύομαι να περπατάω δίπλα της λες και είμαστε ξένοι» είπε ο Φίλιπ αυστηρά. Η Σοφία είχε επιστρέψει σπίτι του και ο Αλεξ έμενε σε ένα ξενοδοχείο παρόλο που τον είχαν ικετέψει να μείνει μαζί τους. Ήθελε να τους δώσει χώρο, τους είχε πει, και η Σοφία το εξέλαβε σαν καλό σημάδι πλήρους αποδοχής της σχέσης τους. Ήταν πολύ θετικό ότι συνειδητοποιούσε ότι ήταν ζευγάρι κι χρειάζονταν χρόνο μαζί, ειδικά μετά τα τελευταία γεγονότα.
«Ακόμα δεν μπορώ να το πιστέψω ότι η αδερφή μου γύρισε και σε κοίταξε, ασχημομούρη» είπε ο Αλεξ στον Φίλιπ πειρακτικά και η Σοφία γέλασε.
«Ε όχι και ασχημομούρης!» τον διόρθωσε αλλά ο Φίλιπ δεν αντέδρασε.
«Έπρεπε να δεις πώς έκανε τόσες μέρες ήταν στην Κίνα…και μετά. Μέσα στο αεροπλάνο. Έκανε σαν τρελός μετά από εκείνο το τηλεφώνημά σου. Έβριζε και φώναζε. Εγώ δεν τον πολυχώνευα αλλά τον λυπήθηκα. Σαν αγρίμι ήταν. Ευτυχώς που ταξίδεψα μαζί του και κατάφερα να τον ηρεμήσω. Μπορεί και να σε σκότωνε» κατέληξε ο Αλεξ.
«Ε όχι και να τη σκότωνα!» γέλασε ο Φίλιπ με τις υπερβολές του φίλου του.
«Και πίτσι πίτσι μέσα στο αεροπλάνο τόσες ώρες, με έφερε στα νερά του ο καταφερτζής. Μου εξήγησε…» είπε ο Αλεξ και διέκοψε απότομα. Ο Φίλιπ τον αγριοκοίταξε και ο αδερφός της δεν ολοκλήρωσε ποτέ. Η Σοφία περίμενε μάταια να ακούσει τη συνέχεια. Δεν έμαθε ποτέ τι ειπώθηκε μεταξύ τους. Μόνο ότι ο Αλεξ έδειχνε να πειράζει τον Φίλιπ πολύ πιο ελεύθερα και ο Φίλιπ δεν αντιδρούσε. Τι είχαν πει, δεν είχε ιδέα.
«Αντρική αλληλεγγύη» είπε περιφρονητικά η Σοφία και οι άντρες γέλασαν.
«Εγώ φταίω που σας μιλάω ακόμα» τους είπε. «Πήγατε και στήσατε τόση πλεκτάνη από πίσω μου. Τι να περιμένω;» ανασήκωσε τους ώμους και οι άντρες γέλασαν.


Τη συνόδευσαν μέχρι την αίθουσα εκδηλώσεων του πανεπιστημίου όπου είχαν μια μικρή τελετή για τους πρωτοετείς και έπρεπε να παραστεί. Η Λόρα και η Κατ είχαν ήδη περάσει χρόνο με τον Αλεξ και μιλούσαν μαζί του σαν να ήταν φίλοι από παλιά. Ο Πίτερ είχε αρχίσει να βγαίνει με μια ξαδέρφη του Τζόναθαν και επιτέλους τη γνώρισε και η Σοφία, που είχε μείνει λίγο πίσω στις εξελίξεις. Ήταν πολύ συμπαθητική. Σε μερικά λεπτά είχαν σχηματίσει ένα πηγαδάκι 15 ατόμων και μονοπωλούσαν την τελετή με τα γέλια και τα πειράγματά τους.

Ο Φίλιπ την τράβηξε στην αγκαλιά του όταν έμειναν για λίγο μόνοι και τη φίλησε λες και είχε να τη δει μέρες.
«Είσαι ευτυχισμένη;» τη ρώτησε γεμάτος φόβο, κοιτώντας τη βαθιά στα μάτια λες και περίμενε να δει εκεί την απάντηση. Εκείνη σφίχτηκε πάνω του.
«Πολύ, αγάπη μου» τον διαβεβαίωσε. «Συνεχίζω να είμαι θυμωμένη που μου είπες ψέματα αλλά σε ευχαριστώ που το έκανες αυτό για εμάς. Ξέρω πόσο περήφανος είσαι και χρειάστηκε μεγάλη θέληση για να ρίξεις τα μούτρα σου και να παρακαλέσεις τον ξεροκέφαλο τον αδερφό μου. Αλήθεια σε ευχαριστώ» του είπε και το εννοούσε.
«Δεν υπάρχει κάτι που να μην έκανα για σένα. Η αγάπη μου για σένα είναι μεγαλύτερη από την περηφάνια μου».
«Αυτά λες και…» δεν τέλειωσε ποτέ την φράση της. Ακούμπησε το κεφάλι της στο λαιμό του. Της άρεσε η ζεστασιά του σώματός του.
«Ο πατέρας σου; Σας μίλησε;» τη ρώτησε τελικά. Η Σοφία έγνεψε.
«Αφού ξέρεις ότι ο Αλεξ ήταν το κύριο εμπόδιο. Ο πατέρας μου θέλει λέει να έρθει να μας δει και να συζητήσετε».
«Ωχ!» γέλασε ο Φίλιπ και τον ακολούθησε.
«Μη φοβάσαι. Μάλλον θέλει να σου πει να με προσέχεις και άλλα τέτοια πατρικά».
«Δε σε φροντίζω; Δε σε προσέχω;» τη ρώτησε.
«Πολύ, αγάπη μου! Δε μου λείπει τίποτα».
«Εμένα μου λείπει όμως κάτι» της είπε πονηρά. Η Σοφία τον κοίταξε μπερδεμένη.
«Τι εννοείς; Έκανα κάτι εγώ;».

«Όχι, όχι» της έδωσε ένα απαλό φιλί στα χείλη. «Είναι κάτι που δεν έχω κάνει εγώ ακόμα». 

1 σχόλιο: