Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τρίτη, 5 Ιανουαρίου 2016

Κεφάλαιο 67-τα ταν!!!

«Μας συγκίνησες» της είπε η Λόρα και την αγκάλιασε όταν η τελετή τέλειωσε και μπόρεσαν να μείνουν για λίγο μόνες. Η Κατ πήρε ένα ποτήρι σαμπάνια από έναν σερβιτόρο και της το πρόσφερε. Βρίσκονταν στη μια μικρή και σεμνή δεξίωση που ακολούθησε την τελετή.
«Σας ευχαριστώ για όλα» ήταν το μόνο που τους είπε και τους ζήτησε συγγνώμη. Το είχε αποφύγει ώρα αλλά έπρεπε να μιλήσει στους δικούς της για λίγο και μετά να επιστρέψει στην παρέα της.

«Ωραία καναπεδάκια» είπε ο πατέρας της φανερά αμήχανος. Της είχε ήδη πει ότι λυπόταν που είχε χάσει διάφορες βραβεύσεις της αλλά της είχε υποσχεθεί να είναι πάντα εκεί στο μέλλον.
«Συγχαρητήρια και πάλι» της είπε ο Αλεξ και την αγκάλιασε. Η Σοφία χαμογέλασε αλλά δεν έμεινε πολύ στην αγκαλιά του. Δεν ένιωθε ακόμα απολύτως καλά μαζί του. Θα χρειαζόταν χρόνος για να γιατρευτεί η αξιοπρέπειά της.
«Σας ευχαριστώ που ήρθατε και πάλι» είπε και στους δύο. «Ελπίζω να μη μετανιώνετε ακόμα που δεν ανέλαβα τις επιχειρήσεις του μπαμπά» είπε ανάλαφρα. Το θέμα αυτό αποτελούσε για μερικά χρόνια το παράπονο του μπαμπά της αλλά όχι πια. Είχε πάρει απόφαση ότι ήθελε να ασχοληθεί με την επιστήμη. Απόψε του απέδειξε ότι είχε και δίκιο.
«Δόξα τω Θεώ!» γέλασε ο πατέρας της. «Θα επένδυες όλα τα λεφτά μας σε χορηγίες και υποτροφίες!».
«Δεν είναι τόσο χαζή!» επενέβη ο αδερφός της και γέλασαν και οι τρεις. Η Σοφία χαλάρωσε κάπως. Ήταν ακόμα άσχημη η κατάσταση ανάμεσά τους και ήταν πληγωμένη, αλλά ακόμα και μέσα σε όλη τη στάχτη έβλεπε κάτι θετικό. Ίσως χρειαζόταν σε όλους τους ένα χαστούκι  για να θυμηθούν ότι ήταν οικογένεια και ότι έπρεπε να προσπαθήσουν για αυτό.
«Ο…εκείνος…δεν ήρθε» παρατήρησε ο πατέρας της και η Σοφία τον κοίταξε ξαφνιασμένη.
«Έχει και όνομα» είπε ήρεμα, αλλά ο θυμός άρχιζε να την κατακλύζει ξανά.
«Ναι, έχεις δίκιο. Ο Φίλιπ» είπε ο πατέρας της αμέσως. Έδειχνε να ντρέπεται.
«Δεν ήρθε. Δεν τον κάλεσα» τους είπε εκείνη. «Ωστόσο θα ήθελα να είναι εδώ απόψε» ξεκαθάρισε για να μην μένουν με λάθος εντυπώσεις. «Ο Φίλιπ με στήριξε πολύ στην απόφασή μου να σπουδάσω Βιολογία όταν όλοι μου έλεγαν να ασχοληθώ με επιχειρήσεις, όταν όλοι μου έλεγαν να αφήσω τα μικροσκόπια για τους άντρες».
«Εμείς πάντα σε στηρίζαμε…» ξεκίνησε να λέει ο Αλεξ.
«Δεν είχες χρόνο για τη μικρή σου αδερφή όταν σπούδαζες και δε σε κατηγορώ. Ο Φίλιπ μού στάθηκε πολύ και με βοήθησε να κάνω αυτό που αγαπώ».
«Είχατε σχέσεις από τότε;» τη ρώτησε και η Σοφία απελπίστηκε.
«Αλεξ, έλεος πια! Αν θες να ξέρεις, τον αγάπησα την πρώτη στιγμή που τον είδα σπίτι μας, οπότε αν ψάχνεις να κατηγορήσεις κάποιον κοίτα στον καθρέπτη! Εσύ τον έφερες σπίτι!» του χαμογέλασε ειρωνικά.
«Και πότε…;»
«Δεν είναι η κατάλληλη ώρα» τον διέκοψε ο πατέρας του με μια απότομη κίνηση αλλά η Σοφία δε σταμάτησε.
«Μετά το στοιχηματάκι σας» διευκρίνισε. «Μετά από πολλή δική μου πίεση» τους σόκαρε. «Τι; Νομίζατε ότι με παρέσυρε; Ούτε καν. Τον παρακάλεσα».
«Εσύ; Αυτόν;» τη κοίταξε σοκαρισμένος ο αδερφός της.
«Είναι ο πιο τρυφερός, ο πιο όμορφος και ο πιο έξυπνος άντρας που έχω γνωρίσει και τον αγαπώ με όλη μου την καρδιά από τότε που ήμουν παιδάκι» είπε με μια ανάσα. «Το ότι δεν είναι εδώ απόψε μπορεί εσάς να σας ανακουφίζει και να νομίζετε ότι σημαίνει κάτι, αλλά σας διαβεβαιώνω ότι τόσο εκείνος όσο κι εγώ θα θέλαμε να είναι εδώ απόψε».
«Και γιατί δεν είναι;» ρώτησε ο πατέρας της. Η Σοφία ήλπιζε να σταματήσει αυτό το θέμα με τον Φίλιπ επιτέλους. Δεν άντεχε άλλο την Ιερά Εξέταση.
«Φαντάζομαι για να μην κάνει σκηνή» του είπε ήρεμα.
«Δεν μπορεί να σε έχει πείσει τόσο πολύ» της είπε αυστηρά.
«Είστε τυφλοί και δεν βλέπετε ότι με κάνει ευτυχισμένη» τους είπε απλά και απομακρύνθηκε από κοντά τους. Επέστρεψε στα παιδιά.

Η Κατ την τράβηξε λίγο στην άκρη. «Πώς νιώθεις;» τη ρώτησε. Δεν ωφελούσε να κρύβεται από τη φίλη της.
«Καλά, καλά» απάντησε ήρεμα. «Ξέρω ότι του ζήτησα να κρατηθεί μακριά μου και σίγουρα δεν θα ήθελε να κάνει σκηνή, αλλά κάπου μέσα μου…περίμενα να έρθει απόψε» είπε και σταδιακά είδε τη Κατ να μισανοίγει το στόμα μπερδεμένη.
«Τι έγινε;» τη ρώτησε.
«Σε ρώτησα αν είσαι καλά επειδή σε είδα που μιλούσες με τους δικούς σου» είπε η Κατ και η Σοφία γέλασε αμήχανα.
«Α συγγνώμη, αλλά μάλλον έψαχνα να ξεσπάσω. Περίμενα να έρθει» παραδέχτηκε. «Του είπα ότι δεν υπάρχει λόγος να περιμένει και ότι δεν μπορώ να τον εμπιστευτώ πια. Ξέρεις. Σου τα έχω πει ήδη όλα εκατό φορές. Και συνεχίζει να μου στέλνει μηνύματα και να με αναστατώνει αλλά δεν έχω ακόμα καταλάβει αν μπορώ να γυρίσω κοντά του. Είμαι πολύ μπερδεμένη. Κανείς δεν καταλαβαίνει πώς νιώθω, ούτε κι εγώ, και πονάω, αλλά δε θέλω να του δώσω να καταλάβει…»
«Ωπα! Πάρε μια ανάσα!» τη σταμάτησε η Κατ και την κοίταξε ανήσυχη. «Δεν καταλαβαίνω καν τι λες. Ηρέμησε».
«Ήθελα να είναι εδώ» είπε στη φίλη της για τρίτη φορά και συνειδητοποίησε πόσο πολύ της είχε λείψει τόσο καιρό που είχε να τον δει. Δεν το ήθελε, αλλά δάκρυα άρχισαν να κυλούν στο μάγουλό της. Η Κατ την οδήγησε σε μια άκρη και την έκρυψε από τα αδιάκριτα βλέμματα. Η Λόρα πλησίασε αμέσως.
«Τι έγινε;»
«Δεν ήρθε» είπε η Σοφία και σκούπισε τα δάκρυά της. «Ήθελα να έρθει» παραπονέθηκε.
«Ήρθε» είπε η Λόρα ξαφνικά και η Σοφία την κοίταξε.
«Τι; Πού;» κοίταξε τριγύρω.
«Παρακολούθησε την τελετή από τις καμπίνες διερμηνείας. Δεν μπορούσε να τον δει κανείς αλλά εκείνος είδε τα πάντα» εξήγησε. «Μας το είπε χθες για να το ξέρουμε, μήπως τυχόν και…εκφράσεις παράπονο».
Η Σοφία γέλασε μέσα στα δάκρυά της. «Με ξέρει τόσο καλά. Πού είναι τώρα;» ρώτησε. Ήθελε να πάει κοντά του.
«Νομίζω ότι είπε κάτι για το πατρικό του» είπε η Κατ. «Τι…σκέφτεσαι;» τη ρώτησε με γουρλωμένα μάτια.

«Κορίτσια» είπε χαμογελώντας πονηρά η Σοφία «έχετε πάει ποτέ σε κάστρο;»

5 σχόλια:

  1. Οοοο αποφασησε να του δωσει αλλη μια ευκαρια τελεια!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κάστρο??? Αυτός ο Φίλιπ πια τα παντα έχει!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Το λατρέυω !!!! Θα του δώσει ευκαιρία !!!! Ναιιιιιιι κι εγω θέλω έναν σαν το Φίλιπ ή τον Ιαν ή όλους αυτούς τους υπέροχους ήρωες της συγγραφέας μας ....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αφου ο Φιλιπ ηταν φτωχος.. Πως το πατρικο του ηταν καστρο?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Απο οτι έχω καταλάβει δεν ήταν φτωχός, αντίθετα ήταν πολυ πλούσιος. Ομως κάτι έγινε με την οικογένεια του (δεν θυμάμαι τι) και μετά έφυγε και αποφάσισε οτι θα τα καταφέρει μόνος του και οτι, οτι θα εχει στην ζωη του θα το εχει κατακτήσει ο ίδιος με τον κόπο του. Δεν είμαι και σίγουρη

      Διαγραφή