Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2015

κεφάλαιο 60-τα κορίτσια ξενυχτάνε μόνα ή δυο δυο...

«Λας Βέγκας, μωρό μου!» ξεφώνισε η Λόρα ένα απόγευμα μερικές μέρες μετά. Η Σοφία γέλασε με το κέφι της φίλης της. Η τρελή αυτή ιδέα ήταν της Κατ αλλά και η Λόρα είχε συμφωνήσει σχεδόν χωρίς δεύτερη κουβέντα. Αφού έλυσαν το άχαρο θέμα των οικονομικών το μόνο που έμενε ήταν να κλείσουν τα εισιτήρια.

Η Σοφία ένιωθε ότι ο μόνος τρόπος να αποφύγει όλη την τρέλα που επικρατούσε στη ζωή της ήταν να φύγει. Να φύγει μακριά. Ο πατέρας της είχε επιμηκύνει τη διαμονή του γιατί «του είχαν λείψει τα παιδιά του» και ο Αλεξ είχε επιχειρήσει δύο φορές να τη δει. Η Σοφία απέφυγε και τις δύο και εξήγησε στον πατέρα της ότι η παρουσία του εκεί την ενοχλούσε. Αγύριστα κεφάλια και οι τρεις, η ρήξη δεν άργησε να έρθει. Ανακοίνωσε το ταξίδι της στον πατέρα της κατά τη διάρκεια ενός δείπνου όπου προσπάθησε ανεπιτυχώς να συζητήσει το οτιδήποτε άλλο εκτός από τον Φίλιπ. Ο πατέρας της φυσικά ήταν σε αποστολή. Επιχείρησε να της αποσπάσει πληροφορίες για τη σχέση αλλά και δεν τα κατάφερε. Κατέληξε να της λέει ότι αν δεν βάλει μυαλό να τον ξεχάσει. Η Σοφία αποφάσισε να το πάρει ελαφρά και του είπε ότι είχε αρκετό μυαλό αλλά εκείνος δεν χαμογέλασε καν. Της είπε ότι ο Φίλιπ είναι ακατάλληλος και δεν είναι αυτή κορίτσι για να μπλέξει μαζί του. Η Σοφία τού θύμισε ότι ζούσαν στον 21ο αιώνα και αφού τον ευχαρίστησε για το δείπνο, σηκώθηκε ήσυχα και αποχώρησε από το εστιατόριο. Έκτοτε δεν είχε επικοινωνήσει μαζί του, ούτε με τον αδερφό της. Αλλά ο αδερφός της επέμενε να την ενοχλεί με τηλέφωνα.
«Αν είναι δυνατόν! Πώς με πείσατε να έρθω εδώ πέρα;» γέλασε η Σοφία. Τα φώτα την τύφλωναν, οι γυναίκες ήταν προκλητικά ντυμένες, οι άντρες κάπνιζαν και φλέρταραν απροκάλυπτα. Ο τζόγος, το ποτό, το φαγητό, όλα ήταν σε αφθονία. Το μυαλό της είχε θολώσει και δεν βρίσκονταν πάνω από δύο ώρες στην πόλη.
«Δε χρειάστηκε και πολλή προσπάθεια. Έπρεπε να φύγεις μακριά από τους δικούς σου» είπε αυστηρά η Λόρα. Τα κορίτσια ήξεραν τι είχε συμβεί και διαφώνησαν κάθετα με την επέμβαση της οικογένειάς της. Δεν είχαν επιχειρήσει να της πουν τη γνώμη τους σχετικά με τη σχέση της με τον Φίλιπ αλλά καταλάβαινε ότι δεν ενέκριναν το γεγονός ότι απέφευγε και εκείνον.
«Σαμπάνια για όλες!» τσίριξε η Κατ στον μπάρμαν του υπερπολυτελούς ξενοδοχείου όπου είχαν κλείσει δωμάτιο. Για καλή τους τύχη, ενώ είχαν κλείσει ένα τρίκλινο με θέα, έγινε ένα μπέρδεμα στην κράτησή τους και δεν υπήρχε διαθεσιμότητα και έτσι το ξενοδοχείο τους παραχώρησε για να μη δυσαρεστηθούν την χρυσή σουίτα και δωρεάν πρόσβαση σε όλες τις υπηρεσίες σπα και ομορφιάς. Ακόμα και η Σοφία είχε ενθουσιαστεί και κανόνισαν αμέσως θεραπείες για το επόμενο πρωί.
«Είστε οι καλύτερες φίλες! Δεν είχα ιδέα» είπε η Σοφία και έτεινε το ποτήρι προς το μέρος τους. Το εννοούσε. Τα κορίτσια τής είχαν σταθεί πολύ και δεν είχε ιδέα τι θα έκανε αν δεν τις είχε στη ζωή της μια τόσο δύσκολη στιγμή. Γιατί μπορεί να γελούσε και να έκανε πλάκα αλλά μέσα της ένιωθε άδεια. Τελείως άδεια. Ένας κόμπος είχε φωλιάσει στο στομάχι της και δεν έλεγε να φύγει. Μια αίσθηση κενού, ένα διαρκές κάψιμο, μια αίσθηση ότι είχε χάσει από μέσα της κάτι πολύτιμο. Ο Φίλιπ είχε κάνει τη ζωή της πιο όμορφη, της έδωσε μια γεύση ουρανού και τώρα δυσκολευόταν να συνηθίσει στην ιδέα ότι θα ζούσε πάντα προσγειωμένη. Δεν του συγχωρούσε την προδοσία. Την είχε γελοιοποιήσει, της είχε φερθεί πολύ ύπουλα. Δεν μπορούσε να εμπιστευτεί έναν άντρα που την πλησίασε για ένα στοίχημα. Αν της είχε μάθει κάτι ήταν να εκτιμάει τον εαυτό της να τον πουλάει πιο ακριβά. Και αυτό έκανε. Εκείνος έφταιγε που δεν γυρνούσε κοντά του.
«Καμιά φορά πρέπει να δώσεις μια ευκαιρία για να μάθεις την αλήθεια» της είπε η Κατ απαντώντας στο σχόλιό της, χωρίς να την κοιτάει. Η Σοφία δεν κατάλαβε αν το μήνυμά της είχε διττό νόημα. Μάλλον ναι, αλλά δεν ήθελε να χαλάσει την καρδιά της και να ρωτήσει.
«Τι θα κάνουμε απόψε;» ρώτησε η Λόρα. Κανόνισαν να πάνε σε ένα καζίνο, να δουν μια παράσταση με άντρες χορευτές και να ξαπλώσουν νωρίς για να ξεκουραστούν και να πιάσουν τη μέρα από το πρωί. Θα έμεναν μόνο 4 μέρες και δεν σκόπευαν να χάσουν λεπτό.
«Μου αρέσει πολύ αυτή η ιδέα να έρθουμε ταξιδάκι. Ο δρ Λόιντ μάς έχει τρελάνει στην πίεση και έπρεπε λίγο να χαλαρώσεις. Πήρες κοτζάμ βραβείο και δεν έκανες ούτε ένα δώρο στον εαυτό σου!» είπε η Λόρα. Το ταξίδι αυτό είχε και λίγο αυτό το χαρακτήρα. Σε δύο βδομάδες ήταν η τελετή απονομής των βραβείων και ήθελε πριν από αυτό να καταφέρει να χαλαρώσει λιγάκι. Δεν ήθελε καν να σκέφτεται ότι θα πήγαινε μόνη της, ότι κανείς δε θα ήταν εκεί να τη χειροκροτήσει.
«Αυτός ο τύπος σε κοιτάει» είπε η Σοφία στην Κατ και η Κατ γύρισε απότομα. Γέλασαν με την αδιακρισία της και απομακρύνθηκαν γιατί δεν της άρεσε καθόλου. Η Σοφία σκέφτηκε ότι έδειχνε μια χαρά τύπος αλλά τι σόι τύπος σε φλερτάρει σε ένα λόμπι ξενοδοχείου στο Λας Βέγκας; Βέβαια, σκέφτηκε με πικρία, είδαμε και αυτούς που το κάνουν πιο σωστά. Δεν υπάρχουν σωστοί άντρες. Αλλά και πάλι…υπήρχε ο Πίτερ. Αλλά τον άφησε. Τον άφησε για να πάει να φάει το κεφάλι της.
Της έλειπε γαμώτο. Δεν μπορούσε να σταματήσει να τον σκέφτεται. Αλλά όσο της έλειπε τόσο θύμωνε μαζί του. Δεν μπορούσε να τον συγχωρήσει, δεν μπορούσε να βρει ελαφρυντικό. Είχε σχεδόν πάντα κλειστό το κινητό της, δε διάβαζε τα μηνύματά του και δεν δεχόταν να τον δει τις φορές που είχε έρθει στο σπίτι και στο πανεπιστήμιο. Δεν του άφηνε περιθώριο να την πείσει. Ήξερε ότι αν του έδινε την ευκαιρία θα της έλεγε ό,τι ήθελε να ακούσει και θα γινόταν πάλι πλαστελίνη στα χέρια του.
«Κορίτσια, έχουμε μπροστά μας τέσσερις μέρες για να αφήσουμε πίσω ό,τι μας βαραίνει!» είπε η Λόρα και σήκωσε το ποτήρι της ψηλά. Τσούγκρισαν όλες μαζί και γέλασαν με ενθουσιασμό.
«Εγώ είμαι μέσα σε όλα!» είπε η Κατ, επαναλαμβάνοντας τη φράση που τη χαρακτήριζε.
«Εγώ όχι σε όλα» είπε κεφάτη η Σοφία. «Δεν κάνω τατουάζ, δεν παντρεύομαι σε κάποιο παρεκκλήσι με φωτογραφίες του Ελβις και δεν κάνω one night stand”.
«Ε…» διαμαρτυρήθηκε η Λόρα. «Τα καλύτερα άφησες έξω!»

Τα κορίτσια την πήραν αγκαζέ και βγήκαν από το λόμπι για να βρουν ταξί. Η νύχτα τους μόλις ξεκινούσε και η Σοφία ήλπιζε να γυρίσει στο δωμάτιό της σε καλύτερη διάθεση από ό,τι βρισκόταν τώρα. Και αν αυτό απαιτούσε κι άλλο αλκοόλ…ας ήταν.


2 σχόλια:

  1. Ενταξει εχει δικιο κ του κραταει μουτρα η 2 πιο σημαντικη αντρες στην ζωη της επαιξαν ασχημο παιχνιδι αλλα πρεπει να τους ακουσει τουλαχιστον
    Ελιζα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανυπομωνω να δω την σηνεχεια...κατι μ λεει οτι θα γινει συναντηση φιλιπ-σοφιας εκει...
    Καλλιοπη

    ΑπάντησηΔιαγραφή