Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2015

κεφάλαιο 56- να σας κεράσουμε έναν φοντάν;

56

«Είμαι πολύ περήφανος για σένα» της είπε και ύψωσε το ποτήρι του προς το μέρος της. Δειπνούσαν σε ένα πολύ όμορφο γαλλικό ρεστοράν μερικά χιλιόμετρα έξω από το κέντρο. Μόλις πριν από μερικές ώρες είχε λάβει ένα τηλεφώνημα το όποιο την ενημέρωνε ότι είχε κερδίσει το βραβείο για το οποίο είχε καταθέσει μια εργασία βασισμένη στα ευρήματα του ερευνητικού ταξιδιού της. Δεν το πίστευε ακόμα ότι ήταν τόσο τυχερή. Ο δρ Λόιντ την συνεχάρη και της έστειλε μια ανθοδέσμη στο εργαστήριό της, τα παιδιά της υποσχέθηκαν να βγουν να τα πιουν το Σάββατο και ο Φίλιπ την είχε βγάλει για φαγητό και την έραινε με κομπλιμέντα.
«Δε χρειάζεται…» του είπε ντροπαλά αλλά ένιωθε κι εκείνη ευτυχισμένη με τη κατόρθωμά της. Το όνομά της θα ακουγόταν σε διεθνές επίπεδο, θα δεχόταν προτάσεις από άλλα πανεπιστήμια για να διδάξει εκεί. Η αναγνώριση που θα της προσέφερε το βραβείο θα έκανε την έρευνά της πιο εύκολη στο μέλλον.
«Πότε θα είναι η τελετή;» τη ρώτησε ενθουσιασμένος. Είχαν διαλέξει και οι δύο μια σούπα γα αρχή και δύο χοιρινά μενταγιόν με δαμάσκηνα. Ο σεφ ήταν γνωστός του Φίλιπ και τους είχε περιποιηθεί στο έπακρο.
«Θα γίνει σε ένα μήνα περίπου. Δεν έχει βγει επίσημα η ημερομηνία αλλά συνήθως γίνεται τέλη Μαΐου».
«Νομίζω ότι θα σπάσει η καρδιά μου όταν θα φωνάξουν το όνομά σου» της είπε και η Σοφία ανατρίχιασε με τον τόνο του. Πραγματικά έδειχνε να την καμαρώνει. Ήταν σημαντικό για εκείνη, αν όχι να την θαυμάζει, να σέβεται τις επαγγελματικές επιλογές της και να κατανοεί ότι οι θυσίες που έκανε δεν πήγαιναν στο βρόντο. Σημείωνε πρόοδο και βοηθούσε την ανθρωπότητα. Και κάπου ανάμεσά έπαιρνε και κανα βραβείο!
«Θα σε ευχαριστήσω στην ομιλία μου» του είπε και εκείνος χαμογέλασε. «Αν φυσικά…επιτρέπεται» τον προκάλεσε. Ένα αγκάθι υπήρχε ανάμεσά τους μόνο. Και δεν μπορούσε να ζήσει με αυτό. Την φρόντιζε, προλάβαινε τις επιθυμίες της, κάθε βράδυ την έστελνε στα ουράνια και το πρωί την ξυπνούσε με χάδια και φιλιά. Της έδινε χωρίς φειδώ όλα όσα ήθελε μια γυναίκα. Την έκανε πραγματικά ευτυχισμένη. Αλλά ζούσαν στο σκοτάδι.
«Γιατί να μην επιτρέπεται;» ρώτησε εκείνος φανερά μπερδεμένος.
«Θα είναι εφημερίδες εκεί. Όχι κουτσομπολίστικα περιοδικά, αλλά θα είναι δημοσιογράφοι. Θα σε αναγνωρίσουν και ίσως μας συνδέσουν αν εγώ σε ευχαριστήσω δημόσια» του είπε ξερά. Είχαν μάθει να προσέχουν αλλά δεν μπορούσε να το συνηθίσει. Ειδικά επειδή δεν καταλάβαινε το λόγο.
«Δεν το είχα σκεφτεί αυτό…» είπε και κατέβασε το βλέμμα του. Έβαλε μια μπουκιά από το κρέας του και έσπρωξε νευρικά το πιάτο του. «Θα βρούμε μια λύση μέχρι τότε» της είπε. Η Σοφία δεν μπήκε στον κόπο να νευριάσει. Είχαν τσακωθεί πολλές φορές και δεν ήθελε να σκιάσει την ατμόσφαιρα ανάμεσά τους απόψε.
«Θέλω πολύ να έρθεις» του είπε και άλλαξε ύφος. Θα του έδινε λίγο χρόνο ακόμα και αν δεν το έθιγε αυτός σύντομα, θα τον αντιμετώπιζε κατά μέτωπο. Αν δεν περνούσαν όλη τη μέρα μαζί θα έλεγε ότι την κερατώνει. Τι στο καλό έφταιγε και κρύβονταν; Διάολε. Τι να το κάνεις το IQ αν δεν μπορούσες να βρεις την απάντηση σε τέτοια ερωτήματα;
«Οι δικοί σου θα έρθουν;» τη ρώτησε εκείνος και ήπιε λίγο κρασί. Η Σοφία δεν είχε πολλή όρεξη.
«Ο πατέρας μου δεν έρχεται ποτέ σε αυτά. Καμαρώνει πολύ και μου στέλνει λουλούδια και σοκολατάκια αλλά λέει ότι φοβάται τα αεροπλάνα τώρα που μεγαλώνει» είπε και ανασήκωσε τους ώμους αδιάφορα.
«Και…ο Αλεξ;»
«Μπα…ούτε καν» απάντησε η Σοφία και ξεφύσησε. «Ο Αλεξ δεν ενδιαφέρεται πολύ για τα επιστημονικά μου επιτεύγματα. Άσε που βρίσκεται κάπου στην Ασία και για τους επόμενους δύο μήνες είναι σε μια μυστική αποστολή. Μου ξεκαθάρισε την τελευταία φορά που μιλήσαμε ότι θα τον δω κατευθείαν το καλοκαίρι. Μια φορά τη βδομάδα μιλάμε. Και αν» παραπονέθηκε ανοιχτά αλλά ο Φίλιπ δεν έδωσε συνέχεια.

Έφαγαν συζητώντας ανάλαφρα ένα σωρό σαχλαμάρες. Τι θα φορούσαν στην τελετή απονομής του βραβείου, τι της ευχήθηκαν από τα άλλα τμήματα και ποιος ήταν ο επόμενος στόχος της. Η Σοφία του απάντησε ‘ένα όσκαρ΄ και γέλασαν μέχρι δακρύων.

«Πρέπει να πάρεις και τον Βλαντιμίρ» είπε ο Φίλιπ ενώ πάρκαρε έξω από τον ουρανοξύστη όπου έμενε. Κάποιος θα έπαιρνε το αμάξι του και θα το κατέβαζε στο υπόγειο.
«Το έχω κάνει ήδη. Το εκτιμώ που το σκέφτηκες. Ξέρω πόσο δύσκολο σού είναι να σκέφτεσαι τι συνέβη εκείνη τη μέρα» του είπε. Είχε περάσει καιρός μα ο Φίλιπ δεν ένιωθε άνετα να  αναφέρει το όνομα του Βλαντιμίρ ή το περιστατικό. Η σκέψη του τη συγκίνησε.
«Τώρα που πήρες το βραβείο μπορείς να πείσεις τον δρα Λόιντ να πηγαίνεις λίγο πιο αργά στο πανεπιστήμιο;» την ρώτησε βραχνά. Κάθε βράδυ προσπαθούσε να την πείσει να κοιμηθούν λίγο πιο πολύ την επόμενη. Η Σοφία γέλασε.
«Μην κάνεις σαν παιδί» τον μάλωσε. Μπήκαν στο ασανσέρ και ο Φίλιπ πληκτρολόγησε τον μυστικό κωδικό για το ρετιρέ του. Η πόρτα άνοιγε κατευθείαν στο διαμέρισμά του. Άλλος ένας κωδικός εκεί και θα βρίσκονταν στην απόλυτη κομψότητα και άνεση του σπιτιού του.

Έβγαλε τα παπούτσια της και εκείνος αμέσως την αγκάλιασε διεκδικητικά από πίσω.
«Θέλω να κάνω έρωτα σε μια βραβευμένη επιστήμονα» της είπε και η Σοφία συμφώνησε αμέσως. Ένας οξύς ήχος διέκοψε τη γαλήνη τους. Ένας ήχος που δεν είχε ξανακούσει η Σοφία.
«Το κουδούνι» είπε εκείνος φανερά προβληματισμένος. Ήταν περασμένες έντεκα. Ποιος μπορεί να ήταν; Δεν περίμενε επισκέψεις. Και μάλιστα τέτοια ώρα.

Η Σοφία τον ακολούθησε, πιο πολύ από περιέργεια παρά από ανησυχία. Ο Φίλιπ άνοιξε χωρίς να ρωτήσει. Δεν φοβόταν, μιας και ο ουρανοξύστης είχε δέκα άτομα ασφάλεια και κάμερες παντού. Η Σοφία κοίταξε τα δερμάτινα μποτάκια του επισκέπτη. Ταλαιπωρημένα αλλά ακριβά. Το τζιν. Εξίσου φθαρμένο αλλά κομψό. Το σώμα, παράξενα οικείο αλλά και λίγο διαφορετικό. Το βλέμμα της ανέβηκε στο πρόσωπο. Καλυμμένο από μούσια, φανερά καταπονημένο και αλλαγμένο μέσα σε μερικούς μήνες, ήταν το αγαπημένο πρόσωπο του αδερφού της. Τι στο καλό έκανε εδώ; Τις σκέψεις της διέκοψε μια κίνηση δίπλα της. Ο Φίλιπ έδειχνε σαν να τον έχει χτυπήσει το ρεύμα.
«Τι κάνεις εσύ εδώ;» τον άκουσε να λέει στον αδερφό της, με έναν τόνο που έδειχνε ενόχληση και σοκ.

«Ήρθα να δω και με τα μάτια μου…» είπε ο αδερφός της κοιτώντας τον Φίλιπ με ένα σκοτεινό βλέμμα., αγνοώντας τελείως την παρουσία της «αν αυτό που άκουσα είναι αλήθεια».

5 σχόλια:

  1. Γυρισε ο αδερφος της !!!!! Επιτελους θα μαθουμε τι εχει γινει ! Σε παρακαλω ξερω οτι εχεις δουλειες αλλα μην μας αφησεις να περιμενουμε 3μερες για το επομενο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Επιτέλους... Μπας κ καταλάβουμε τι μπορεί να συμβαίνει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Επιτέλους... Μπας κ καταλάβουμε τι μπορεί να συμβαίνει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ναιιιι επιτέλους θα μάθουμε τι σχέση εχει ο αδελφός της !!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή