Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τετάρτη, 9 Δεκεμβρίου 2015

Κεφάλαιο 55-μυρίζει μπαρούτι

55

Η Σοφία σηκώθηκε από το κρεβάτι με δυσκολία, αφού πάλεψε σκληρά με τον εαυτό της. Είχε αργήσει ήδη για τη συνάντηση που είχε με το δρα Λόιντ. Θα τον ενημέρωνε για την πορεία της έρευνάς της γιατί πίστευε ότι είχε σημειώσει μεγάλη πρόοδο χάρη στα δείγματα που είχε συλλέξει στο ερευνητικό ταξίδι. Αν προλάβαινε την προθεσμία και κατέθετε έγκαιρα την εργασία της, ίσως κατάφερνε να διεκδικήσει ένα βραβείο πολύ σημαντικό στον κόσμο της βιολογίας. Δεν την ενδιέφερε το οικονομικό κομμάτι. Άλλωστε ο Φίλιπ έκανε γενναιόδωρες δωρεές στο τμήμα της. Η καταξίωση που έφερνε αυτό το βραβείο όμως ήταν κάτι που έκανε όλους τους νεαρούς βιολόγους να ξενυχτάνε πάνω από βιβλία και μικροσκόπια. Και αυτή, είχε μια καλή ελπίδα να το κερδίσει φέτος, και μαζί με αυτό, διεθνή αναγνώριση.

Γύρισε και κοίταξε τον Φίλιπ, ο οποίος κοιμόταν ακόμα στο πλάι της. Ήταν αδύνατο να απομακρυνθεί από κοντά του. Ένιωθε τα πόδια της βαριά και η καρδιά της αναπαυόταν στο στέρνο του. Πώς άφηνες έναν τέτοιον άντρα για να πας στη δουλειά; Σήμερα ήταν Σάββατο και αν δεν ήταν η συνάντηση με το δρα Λόιντ θα κοιμόταν κι άλλο, θα χουζούρευε στην αγκαλιά του και θα απολάμβανε το ζεστό κορμί του.

Είχαν περάσει μερικές βδομάδες και η σχέση τους κάθε μέρα γινόταν και πιο δυνατή. Όση ώρα ντυνόταν, σκεφτόταν ότι ήταν πολύ ευτυχισμένη. Πολλές γυναίκες γκρίνιαζαν ότι οι σύντροφοί τους έλεγαν παχιά λόγια αλλά δεν το αποδείκνυαν με πράξεις. Ο Φίλιπ έκανε το αντίθετο. Έκανε πράξεις.  Πολλές πράξεις. Αλλά δεν έλεγε τα λόγια. Δεν ήταν πάντα εύκολο αυτό, αλλά είχε συνηθίσει να δέχεται την τρυφερότητά του σαν έναν άλλο τρόπο έκφρασης της αγάπης του. Δεν της είχε πει ότι την αγαπάει. Αυτό δε σήμαινε ότι δεν το ένιωθε φυσικά. Ούτε εκείνη του το είχε πει και σίγουρα το ένιωθε. Ο τρόπος που την φρόντιζε τη μέρα και την κακομάθαινε τα βράδια ήταν κάτι περισσότερο από μερικά ωραία λόγια. Επιτέλους η καρδιά της ήταν στη θέση της. Κι ενώ ο Φίλιπ απέφευγε οποιαδήποτε αναφορά στο μέλλον και συνέχιζε να μη θέλει να εκθέτει τη σχέση τους στα αδιάκριτα βλέμματα, ο τρόπος που της έκανε έρωτα, το άγγιγμά του, το καυτό βλέμμα του κάθε φορά που την κοιτούσε δεν της άφηνε περιθώριο να αμφισβητήσει την αφοσίωσή του. Κάθε ελεύθερο λεπτό τους το περνούσαν μαζί, κάνοντας ψώνια, τρώγοντας σε εστιατόρια, απολαμβάνοντας συχνά και όμορφα.
«Πού πας εσύ;» άκουσε μια βραχνή φωνή και ανατρίχιασε. Όπως κάθε πρωί. Όταν άνοιγε τα μάτια του και την κοιτούσε με έναν τρόπο που της έδειχνε ότι θα αργούσε και πάλι στη δουλειά.
«Σου είπα! Έχω συνάντηση με τον δρα Λόιντ. Πέσει κοιμήσου. Σε δύο ωρίτσες θα είμαι πίσω» του είπε και τον φίλησε ανάλαφρα. Εκείνος την τράβηξε πάνω του.
«Θα αργήσω» παραπονέθηκε αδύναμα. Το κορμί της έλιωνε με μαθηματική ακρίβεια κάθε φορά που την άγγιζε. Ακόμα και τις λίγες φορές που είχαν τσακωθεί, όταν την πλησίαζε δεν μπορούσε να μείνει θυμωμένη. Η ερωτική τους χημεία ήταν κάτι το μοναδικό.
«Στείλε μήνυμα ότι είσαι άρρωστη» της είπε και το στόμα του κάλυψε το δικό της. Η Σοφία γέλασε ανάλαφρα.
«Είσαι κακή επιρροή» τον μάλωσε και σηκώθηκε ξανά. Αυτή τη φορά το εννοούσε.
«Είσαι πολύ όμορφη» είπε εκείνος και ανακάθισε. Φορούσε ένα μαύρο φανελάκι και το μποξεράκι του. Έτσι ξαπλωμένος στο γιγάντιο κρεβάτι του, της θύμιζε μαχαραγιά.
«Τι άλλο θα μου πεις για να με καλοπιάσεις;» τον πείραξε ενώ κούμπωνε τα σκουλαρίκια που της είχε χαρίσει πριν από μία βδομάδα, στην επέτειο των δύο μηνών τους. Η καρδιά της ήταν φουσκωμένη από ευτυχία. Νόμιζε ότι θα σκάσει. Πόσες γυναίκες μπορούσαν να πουν ότι είχαν σχέση με τον εφηβικό, τον μοναδικό έρωτα της ζωής τους; Πόσες μπορούσαν να πουν ότι κοιμούνται με έναν άντρα σαν τον Φίλιπ, ότι μιλάνε και γελάνε μαζί του, ότι διαλέγουν μαζί ταινία και τσακώνονται για το τι θα φάνε το βράδυ; Η σχέση μαζί του ήταν εμπειρία.
«Μπορώ να σου πω να μείνεις για να κάνουμε αυτό που κάναμε χθες το βράδυ» της είπε και γέλασε όταν την είδε να κοκκινίζει. «Δε σε είδα να ντρεπόσουν και πολύ χθες!».
«Χθες δεν είχε τόσο φως!» του έδειξε το παράθυρο. «Είχε σκοτάδι και…ντρεπόμουν λιγότερο!».
«Μου αρέσει να ξεπερνάς τις αναστολές σου για μένα» της είπε χαμογελώντας σαν πονηρή γάτα.
«Κράτα αυτή τη σκέψη και θα τη συζητήσουμε όταν επιστρέψω» του είπε και έβαλε μερικά πράγματα στην τσάντα της. Είχε ένα σωρό πράγματα σπίτι του αλλά έπρεπε να περάσει και από το δικό της κάποια στιγμή. Ίσως κάποια στιγμή βόλευε να μείνουν σε ένα σπίτι. Αν φυσικά συνέχιζαν να τα πηγαίνουν καλά. Εκείνη ήταν ευτυχισμένη κι εκείνος έδειχνε να περνάει καλά, αλλά δεν έδειχνε ακόμα να είναι απόλυτα χαλαρός.
«Θα κάνουμε τίποτα απόψε; Έλεγα να βγούμε με την Κατ και τον Λιουις. Τι λες; Όλο το λέμε και όλο το αναβάλουμε» πρότεινε. Ο Λιουις ήταν ένας συνεργάτης του και ο Φίλιπ είχε την ιδέα να τους κάνουν προξενιό.
«Δεν τον λυπάσαι;» είπε η Σοφία χιουμοριστικά. «Η Κατ είναι αντροτραγανίστρα».
«Ο Λιουις είναι καλό παιδί. Θα τη στρώσει» της είπε και εκείνη έγνεψα καταφατικά. Ίσως ήταν για καλό τους. Γιατί όχι.
«Θα πάμε στο Nubo; Άκουσα καλές κριτικές» του πρότεινε. Εκείνος δεν απάντησε. Ήξερε τι σκεφτόταν. «Έχουν περάσει δύο μήνες» επέμεινε η Σοφία. «Δεν έχουμε κάτι να κρύψουμε. Έχω αρχίσει να εκνευρίζομαι».
«Γιατί δεν μπορείς  ποτέ να σεβαστείς αυτό που ζητάω;» εκνευρίστηκε κι εκείνος.
«Επειδή έχω γνώμη και προσωπικότητα» του είπε ξερά.
«Κι εγώ το ίδιο. Και σου λέω ότι δε θέλω πολλές εμφανίσεις δημοσίως. Είναι κάτι δικό μου και θέλω να το σεβαστείς».
«Τα έχετε ακόμα;» τον προκάλεσε. Η συζήτηση είχε εκτροχιαστεί μέσα σε δευτερόλεπτα. Τον είδε να προσπαθεί να ελέγξει το θυμό του.
«Δεν το πιστεύω ότι μετά από όσα σου έχω δείξει με ρωτάς κάτι τόσο προσβλητικό. Για ποιον με πέρασες;».
«Δε βλέπω το λόγο να κρυβόμαστε. Εκτός αν ντρέπεσαι για μένα» του είπε ήρεμα. Αλλά μέσα της καιγόταν.
«Δεν ντρέπομαι για σένα. Είσαι η πιο όμορφη γυναίκα στον κόσμο. Κάθε φορά που σε κοιτάω τρελαίνομαι. Θέλω να περνάμε καλά και μακριά από αδιάκριτα ή κακόβουλα βλέμματα. Εμάς θέλω να προστατεύσω. Σταμάτα την γκρίνια, απόλαυσε αυτό που ζούμε και σταμάτα να μας αναλύεις λες και είμαστε δείγμα στο μικροσκόπιό σου» είπε αυστηρά.
«Φεύγω» ανακοίνωσε εκείνη και έκανε να απομακρυνθεί. Εκείνος την πρόλαβε και την τράβηξε πάλι κοντά του. Τη φίλησε τρυφερά, μετά παθιασμένα και πάλι τρυφερά.

«Έχεις δύο ώρες» της είπε σατανικά και την άφησε.


11 σχόλια:

  1. Κάτι συμβαίνει πολύ περίεργα μας τα λέει το αγόρι...Θα πρέπει να έχει σχέση με τον αδερφό της...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κάτι συμβαίνει πολύ περίεργα μας τα λέει το αγόρι...Θα πρέπει να έχει σχέση με τον αδερφό της...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγω αυτο πιστευω Δημητρα. Ολες οι αναστολες που ειχε και που εχει ακομα πρεπει να οφειλονται στην φιλια του με τον αδερφο της. Ας ελπισουμε να μην φταιει αυτο και τους δουμε χωρια στο μελλον

      Διαγραφή
  3. βρε μπας και δεν ήταν μόνο φίλοι με τον αδερφό της;;; Ή μήπως ο αδερφός την τον έβλεπε κάτι παραπάνω από φιλικά;;;
    Δεν ξέρω... μπερδεύομαι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οικογενιακες ιστοριες vol.53627272
      Αχαχαχαχαχα πραγματικα συγγραφεαμας αν εχεις τετοιο σεναριο εχεις παει την ιστορια σε αλλο επιπεδο...προς θεου δν θελω να προσβαλλω την SOUZAN απλά ηταν μια πολυ χαριτομενη ιδεα...αν το σχολιο αυτο ενοχλει με συγχωρειτε...το κεφαλαιο ηταν υπεροχο,μας μπλεκεις ακομα περισσοτερο και μαρεσει!
      Καληνηχτα,Καλλιοπη

      Διαγραφή
  4. Είναι φοβερο !!!! Συγχαριτηρια !!!! :D Θα ήταν πολυ ωραίο να δούμε και τις σκέψεις του Φίλιπ μας ..... Ειναι η ποιο όμορφη ιστορία που έχω διαβάσει, απλα μαγική !!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ασχετο συγγραφεα της καρδιας μας,εσενα ποια ιστορια σου ειναι η αγαπημενη σου?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμφωνω!μαζι με τον Κριστοφερ και τον Ντειβιντ ομως!

      Διαγραφή
    2. Συμφωνω!μαζι με τον Κριστοφερ και τον Ντειβιντ ομως!

      Διαγραφή
  6. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή