Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2015

53-μεταμεσονύκτια προβολή

«Είμαι πάρα πολύ κουρασμένη αλλά πέρασα τέλεια» είπε η Σοφία ακουμπώντας το βαλιτσάκι της στην κρεβατοκάμαρα του Φίλιπ. Ήταν και οι δύο κατάκοποι από το ταξίδι-αστραπή στη Νέα Υόρκη αλλά είχαν απολαύσει κάθε λεπτό. Έμειναν τρεις μέρες σε ένα καλό αλλά όχι σνομπ ξενοδοχείο κοντά στην 5η λεωφόρο και προσπάθησαν να τα χωρέσουν όλα. Ψώνισαν, επισκέφτηκαν μουσεία και έφαγαν σε ωραία εστιατόρια. Ο Φίλιπ είχε πάει πολλές φορές στη Νέα Υόρκη αλλά εκείνη μόνο μία. Και αυτή τη φορά το ευχαριστήθηκε. Πρώτη φορά κατάφερνε να κάνει κανονικές διακοπές. Άδειασε τελείως το κεφάλι της, έκλεισε το κινητό της και υποσχέθηκε στον εαυτό της να μη σκεφτεί τίποτα σχετικό με τη δουλειά.
«Κι εγώ» της είπε εκείνος και τη φίλησε στη μύτη τρυφερά. Άρχισαν την νυχτερινή τους ρουτίνα. Ντους, δόντια, πιτζάμες. Ήταν μαζί μόλις μερικές βδομάδες και ήδη είχαν μια οικειότητα απίστευτη.

Η Σοφία λάτρευε το σπίτι του. Δεν ήταν ιδιαίτερα μεγάλο. Θα μπορούσε να έχει μια έπαυλη, αλλά είχε διαλέξει ένα ρετιρέ σε μια καλή συνοικία. Το διαμέρισμα είχε τρία υπνοδωμάτια αλλά η κρεβατοκάμαρά του είχε μια απίστευτη θέα, χάρη στα μεγάλα τζάμια από τοίχο σε τοιχο. Διάλεξε ένα βιβλίο από την τεράστια βιβλιοθήκη αλλά το άφησε πίσω. Όταν ξάπλωναν ποτέ δεν διάβαζαν. Μιλούσαν και γελούσαν και μετά από λίγη ώρα αποκοιμιούνταν.

Ένα μήνυμα τάραξε το κινητό της. Ήταν ο αδερφός της. Την ενημέρωνε ότι αναλάμβανε μια αποστολή και δε θα είχε κινητό για δέκα μέρες. Αντάλλαξαν μερικά μηνύματα και το έκλεισε. Δεν είπε τίποτα στον Φίλιπ. Δεν είχε καταλάβει τι έτρεχε μεταξύ τους και δεν ήταν κατάλληλη στιγμή να ρωτήσει.

 «Την άλλη βδομάδα φεύγεις;» ρώτησε ο Φίλιπ ενώ ετοίμαζε το αυριανό κοστούμι του. Θα την πήγαινε στο σπίτι της το πρωί πριν φύγει για δουλειά και έπρεπε να κερδίσει χρόνο.
«Την Πέμπτη, ναι» απάντησε η Σοφία. Είχε να πάει σε ένα συνέδριο με τον Πίτερ και τη Λόρα.
«Υπάρχει λόγος να ζηλεύω;» ρώτησε εκείνος ανάλαφρα, ενώ διάλεγε γραβάτα. Η Σοφία γέλασε.
«Όχι φυσικά!» του είπε έντονα, καλού κακού. Δεν ήθελε να νιώθει άβολα. Κι εκείνη δε θα ένιωθε άνετα σε μια παρόμοια περίσταση. Ευτυχώς κυκλοφορούσαν λίγο και διακριτικά και έτσι δεν είχε χρειαστεί να συναντήσουν ποτέ κάποια πρώην ή την Κριστίνα. Αυτή όμως θα ταξίδευε με τον πρώην της παρόλο που η σχέση τους δεν ήταν ακριβώς σχέση. Αλλά και πάλι, δεν αδικούσε τον Φίλιπ αν ένιωθε παράξενα.
«Έτσι μπράβο» είπε εκείνος και ξεφύσησε δραματικά. Η Σοφία γέλασε. Σκέφτηκε ότι είναι πολύ ευτυχισμένη μαζί του. Χτένισε τα μαλλιά της μπροστά στον καθρέπτη και αυτός ακούμπησε ένα φιλί στον ώμο της. Ανατρίχιασε.
«Φίλιπ, είμαι έτοιμη» του είπε και του χαμογέλασε. Εκείνος ξάπλωσε στο κρεβάτι και της έκανε νόημα να πλησιάσει.
«Έλα τότε» της είπε και της έδειξε το μαξιλάρι της.
«Όχι…δεν κατάλαβες» του είπε και περπάτησε δειλά δειλά μέχρι τη μεριά της. Κάθισε δίπλα του. Ένιωθε να κοκκινίζει μέχρι μέσα της αλλά ένιωθε έτσι εδώ και μέρες και δεν μπορούσε να το αρνηθεί άλλο. «Είμαι έτοιμη» επανέλαβε, αυτή τη φορά κοιτώντας τον σταθερά στα μάτια.
Τον είδε να χαμογελάει, να σοβαρεύει και να χαμογελάει ξανά. Χαρά, φόβος και αδημονία. Έτσι θα χαρακτήριζε το ύφος του.
«Είσαι σίγουρη, μωρό μου; Εγώ μπορώ να περιμένω» της είπε λίγο πιο βραχνά, και η Σοφία ήταν σίγουρη ότι το εννοούσε. Αλλά εκείνη είχε πάρει την απόφασή της από τη στιγμή που μπήκε στο κατάστημα της La Perla ενώ εκείνος αγόραζε σε κάποιο κοντινό μαγαζί ένα γκάτζετ. Πού να ‘ξερε ότι μερικές ώρες μετά, θα φορούσε τα εσώρουχα αυτά μέσα από το σεμνό νυχτικό της και θα στεκόταν μπροστά του. Κοιτώντας τον με ένα πολύ συγκεκριμένο τρόπο.

«Εγώ όμως όχι» του χαμογέλασε και ξάπλωσε δίπλα του. Δεν ήξερε τι έπρεπε να κάνει, αλλά ήταν σίγουρη ότι έπρεπε να τον χαϊδέψει. Ο Φίλιπ έδειχνε να τα έχει χαμένα. «Σίγουρα το έχεις ξανακάνει;» τον πείραξε, ενώ χάιδευε με τον δείχτη της βαριεστημένα το στήθος του.
«Αυτή τη στιγμή δεν είμαι σίγουρος» απάντησε εκείνος. Έδειχνε σαν να τον είχε χτυπήσει κεραυνός. Η Σοφία συνέχισε να τον χαϊδεύει και μετά τον φίλησε. Λίγο απαλά στην αρχή και μετά πιο παθιασμένα. Ο Φίλιπ ανταποκρίθηκε. Κάθε εκατοστό του κορμιού του.

Προσπάθησε να φτάσει λίγο πιο κάτω αλλά της άρπαξε τον καρπό αστραπιαία.
«Μη» ξεστόμισε απλά και με μια απότομη κίνηση, βρέθηκε από πάνω της. Η Σοφία άνοιξε τα πόδια της ενστικτωδώς και τα τύλιξε γύρω από τη μέση του. Της έβγαλε το νυχτικό και για μερικά δευτερόλεπτα έκανε πίσω και θαύμασε τα εσώρουχά της. Διάνα.
«Από πότε ψωνίζεις εσύ τέτοια εσώρουχα;» τη ρώτησε ευχάριστα σοκαρισμένος.
«Από τότε που αρχίσαμε να κοιμόμαστε μαζί» του απάντησε και φίλησε το στήθος του. Είχε υπέροχο δέρμα.
«Πόσο καιρό έχουμε χάσει» μονολόγησε εκείνος και η Σοφία έγνεψε.
«Έχεις το πιο υπέροχο, το πιο θελκτικό σώμα που έχω δει» βόγκηξε σχεδόν.

Το στόμα του κατέβηκε στο λαιμό της και σκόρπισε ατελείωτα φιλιά στη βάση του, κάτω από τα χείλη της, ανάμεσα στα στήθη της, στέλνοντάς τη στα ουράνια.
«Φίλιπ…»
«Περίμενα τόσο καιρό!» τη διέκοψε εκείνος, γνωρίζοντας μάλλον τι ήθελε να του πει. «Μπορείς κι εσύ να περιμένεις λιγάκι!» την πείραξε και συνέχισε να την τυραννάει. Σειρά είχε το στήθος της, η κοιλιά της, οι μηροί και τα μπούτια της. Άπειρα φιλιά που χάρασσαν πύρινα μονοπάτια και έδιναν υποσχέσεις για αβάσταχτα πολλή ώρα. Δεν φοβόταν όμως. Ένιωθε απίστευτα όμορφα να τον νιώθει τόσο κοντά της. Η οικειότητα ήταν μοναδική.
«Τη δεύτερη φορά θα είμαι πιο διεξοδικός» της είπε βραχνά ενώ επέστρεψε κοντά στο πρόσωπό της. «Τώρα θέλω απλώς να μπω μέσα σου».

Η Σοφία ένιωσε κάθε άμυνα να διαλύεται μετά τα λόγια του και μια επιθυμία να γεννιέται μέσα της τόσο ισχυρή που αν δεν έκανε εκείνος το πρώτο βήμα, θα το έκανε εκείνη. Σε μια ομίχλη αισθήσεων γδύθηκαν και οι δύο, με απότομες, αδέξιες σχεδόν κινήσεις, μέχρι που ο Φίλιπ άρχισε να τη διεκδικεί. Το κορμί της Σοφίας αντιστάθηκε, τραντάχτηκε από ένα κύμα πόνου και ηδονής, τεντώθηκε και χαλάρωσε ξανά. Ο Φίλιπ συνέχισε να προσπαθεί, σιγά σιγά, πόντο πόντο, να την κερδίσει, να γίνει ένα μαζί της, μιλώντας της, ψιθυρίζοντας λόγια τρυφερά, λόγια ενθαρρυντικά, μέχρι που σταμάτησε να νιώθει κάποιο εμπόδιο και άρχισε να κινείται μέσα της ελεύθερα, με ορμή έφηβου άντρα και εμπειρία γοητευτικού πλεϊμπόι.

Η Σοφία ένιωθε μια απίστευτη πληρότητα και πολύ σύντομα το κορμί της άρχισε να πλησιάζει την κορύφωση. Ο Φίλιπ έκανε ακριβώς ό,τι εκείνη ήθελε, πριν καν το σκεφτεί, πυρπολώντας το κορμί της με αισθήσεις που δεν ήξερε καν ότι υπάρχουν.
Εκτοξεύτηκαν στα ουράνια με ελάχιστα δευτερόλεπτα διαφορά και η Σοφία τον αγκάλιασε σφικτά όταν ξάπλωσε πλάι της. Ο Φίλιπ την έσφιξε πάνω του και εκείνη ένιωσε μεγάλη ανακούφιση που δεν έβλεπε το πρόσωπό της. Μερικά δάκρυα χαράς και ικανοποίησης κύλησαν στο μάγουλό της. Ήταν η τέλεια πρώτη φορά. Με τον άντρα που αγαπούσε, με μια απόλυτη οικειότητα και ερωτική χημεία. Έτσι έπρεπε να είναι, έτσι το ονειρευόταν, έτσι περίμενε από τον Φίλιπ. Δεν θα ξεχνούσε ποτέ αυτή τη στιγμή.
«Με έκανες τον πιο ευτυχισμένο άντρα στον κόσμο» της είπε εκείνος μετά από μερικά δευτερόλεπτα, ενώ οι καρδιές τους δεν είχαν ακόμα σταματήσει να βροντοχτυπούν και ο ιδρώτας δεν είχε στεγνώσει. «Η πρώτη σου φορά…ελπίζω να μη σε πόνεσα, να…»
«Σώπα» τον σταμάτησε με ένα απαλό φιλί στα μαλακά χείλη του. Κρατήθηκε και δεν του είπε πόσο τον αγαπάει. Αλλά έπρεπε να μάθει κάτι άλλο πια. «Ήταν όλα υπέροχα. Ούτε στα πιο τρελά εφηβικά μου όνειρα δε θα περίμενα τόση…τελειότητα».
«Εφηβικά όνειρα;» τη ρώτησε και έσμιξε τα φρύδια του. Η Σοφία πήρε μια ανάσα.

«Ε ναι…ξέρεις, όταν ήμουν πιο μικρή, ήμουν…ερωτευμένη μαζί σου».



2 σχόλια:

  1. Οποτε το ηξερε οτι ηταν παρθενα !!! Αλλα κ παλι μπραβο του ηταν θεος ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Επιτελους!!!! Τοσο καιρο περιμεναμε,για ολοκληρα 52 κεφαλαια ανυπομωνουσαμε και ζουσαμε.μαζι με την σοφια τον ενθουσιασμο,την αγωνια,την λυπη,την ζωντανια και αλλα πολλα που μας προκαλουσε ο φιλιπ. Κι επιτελους φτασαμε στο 53 κεφαλαιο οπου ολοκληρωνεται η σχεση τους!! Ευγε!!! Πολυ το ευχαριστηθηκα αυτο το κεφαλαιο!! Περιμενω εξελιξεις....πολλα μπραβω!!
    Καλλιοπη

    ΑπάντησηΔιαγραφή