Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τρίτη, 1 Δεκεμβρίου 2015

κεφάλαιο 51-κεντρώα

«Φίλιπ, κάτσε, περίμενε…να καταλάβω» ψέλλισε μπερδεμένη ενώ εκείνος τη χάιδευε αργά. Η Σοφία δεν ήξερε αν έπρεπε να τον πιστέψει ή όχι.
«Όχι τώρα…σε λίγο. Αύριο» είπε εκείνος χαμογελώντας σατανικά. Η Σοφία κατάλαβε τι είχε στο νου του όταν άρχισε να παίζει με τη ζώνη του μπουρνουζιού της. Η Σοφία την έσφιξε ξανά. Προσπάθησε να απομακρυνθεί από κοντά του αλλά δεν το κατάφερε. Εκείνος πήρε το χέρι της και το έφερε στα χείλη του. Φίλησε ένα ένα τα ακροδάχτυλά της.
«Ήταν μαρτύριο να σε βλέπω απόψε» της είπε σχεδόν πικρά. «Να μιλάς με όλους εκτός από εμένα, να κοιτάς όλους εκτός από εμένα. Να γελάς με τα αστεία των άλλων και όχι τα δικά μου. Δεν έχω ξανανιώσει έτσι» της είπε και την φίλησε απαλά. Έκανε να ανασηκωθεί, αλλά την πρόλαβε πάλι.
«Πώς δηλαδή;» τον ρώτησε ανυπομονώντας να ακούσει όσα είχε να της πει. Ήταν κοντά του και έβλεπε τον τρόπο που διαστέλλονταν οι κόρες του κοιτώντας τη. Δεν μπορεί. Θα υπήρχε δόση αλήθειας στο ενδιαφέρον του.
«Ήθελα να ουρλιάξω σε όλους ότι μου ανήκεις» της είπε μετά από μια μακρά παύση ενώ την κοιτούσε σταθερά. «Ότι δεν θέλω να είμαι ντυμένος δίπλα σου αλλά γυμνός μέσα σου» συμπλήρωσε και η Σοφία γούρλωσε τα μάτια της. «Σε σόκαρα;» τη ρώτησε και πήγε να τραβήξει ξανά το μπουρνούζι της. Δεν τον άφησε.
«Λιγάκι» είπε η Σοφία με κάθε ειλικρίνεια. «Νομίζω ότι είναι λάθος» είπε αδύναμα «να είμαστε εδώ. Αν χώρισες όντως, καλώς, αλλά πρέπει πρώτα να…νιώσω άνετα, εγώ ακόμα…»
«Καταλαβαίνω» της είπε ήρεμα και της χάιδεψε τον ώμο ανάλαφρα αλλά ένιωσε το κορμί της να αντιδράει στο άγγιγμά του. Τον ήθελε όσο τίποτα, αλλά δεν ήταν η κατάλληλη στιγμή.
«Νόμιζα ότι είσαι ελεύθερος και μετά έμαθα ότι αρραβωνιάστηκες και τώρα είσαι ξανά ελεύθερος ενώ πριν από μερικές ώρες έπινα σαμπάνια προς τιμήν του ευτυχισμένου ζεύγους. Νιώθω ότι είμαι σε τρενάκι στο λούνα παρκ. Οι εξελίξεις είναι τόσο καταιγιστικές…Η καρδιά μου δεν προλαβαίνει» παραδέχτηκε.
«Το κορμί σου;» χαμογέλασε εκείνος και την κοίταξε λάγνα. Η αλήθεια ήταν ότι το κορμί της είχε πάγια πολιτική απέναντι στον Φίλιπ. Τον ήθελε.
«Φίλιπ, σταμάτα» τον παρακάλεσε. «Δεν μπορώ να σκεφτώ έτσι κοντά που είμαστε. Μου λες ό,τι θέλω να ακούσω, με κολακεύεις, με αγγίζεις και τρέμω. Άσε μου λίγο χώρο».

Εκείνος σκέφτηκε λίγο όσα του είπε και ανακάθισε. Η Σοφία φοβήθηκε ότι θα έφευγε. Ότι τον είχε αποθαρρύνει. Αλλά ειλικρινά δεν ήταν έτοιμη για αυτό που ήθελε ο Φίλιπ. Αλλιώς τα είχε φανταστεί τα πράγματα. Να έρθουν πιο κοντά, να βγουν ραντεβού, να νιώσουν επιτέλους ζευγάρι και μετά όλα τα υπόλοιπα. Μακάρι να ήταν έμπειρη και να ήξερε πώς να τον κάνει να περάσει καλά. Αλλά δεν ήταν. Και χωρίς λίγη οικειότητα πώς θα έκανε το επόμενο βήμα; Και πώς να του εξηγούσε ότι στην ηλικία των 27 δεν είχε ακόμη ολοκληρωμένη σχέση;

«Της είπα ότι δεν μπορώ να είμαι μαζί της» έσπασε την αμήχανη σιωπή εκείνος. Η Σοφία έβλεπε μόνο την πλάτη του έτσι όπως καθόταν στην άκρη του κρεβατιού. «Ο αρραβώνας μας ήταν μια κοινή απόφαση που δεν είχε να κάνει με αγάπη ή κάτι τέτοιο. Ήμασταν μαζί, τα πηγαίναμε καλά και βόλευε από πολλές απόψεις να παντρευτούμε. Αλλά δε μου έβγαινε. Δεν ήθελα να την παρασύρω κι εκείνη στην τρέλα αυτή» της είπε και σιώπησε για μερικά δευτερόλεπτα. «Νιώθω ότι η απόφαση να αρραβωνιαστώ ήταν μια απέλπιδα προσπάθεια να προστατευτώ από σένα».
«Να προστατευτείς;» γέλασε μαλακά η Σοφία. «Δεν ήξερα ότι είμαι επικίνδυνη» επιχείρησε να ελαφρύνει την ατμόσφαιρα αλλά μάταια.
«Φυσικά και είσαι» είπε χωρίς καμία δόση χιούμορ. «Απειλείς την ηρεμία μου».
«Λυπάμαι» είπε εκείνη. Σηκώθηκε από το κρεβάτι. «Πάω να φορέσω πιτζάμες» του ανακοίνωσε και έκανε να βγει από το δωμάτιο.
Ο Φίλιπ σηκώθηκε κι εκείνος διστακτικά και κατευθύνθηκε στο σαλόνι. Η Σοφία τον κοίταξε μπερδεμένη.
«Γιατί σηκώθηκες;» τον ρώτησε. «Πού πας;»
«Νόμιζα ότι θες να μείνεις μόνη» απάντησε κι εκείνος διστακτικά. Η Σοφία τον κοίταξε για λίγο. Πρώτη φορά έβλεπε τον Φίλιπ έξω από τα νερά του, να μην ξέρει πώς να φερθεί.
«Αν μπορώ να είμαι μαζί σου γιατί να θέλω να είμαι μόνη;» τον αιφνιδίασε. Τον είδε να χαλαρώνει, να ξεφυσάει και ένα χαμόγελο άνθισε στα χείλη του ντροπαλά.
«Δεν ξέρω. Νόμιζα ότι δε θες…» της είπε.
«Δε θέλω να πάρεις φόρα και να μη μου αφήνεις περιθώριο επιλογής. Είσαι πολύ δυνατός για μένα. Ισχυρός, αποφασιστικός. Νιώθω ότι με κάνεις ό,τι θέλεις».
«Κι εγώ έτσι νιώθω με σένα» παραδέχτηκε εκείνος. Η Σοφία εξεπλάγη με το σχόλιό του αλλά δεν απάντησε κάτι. Δεν περίμενε ότι τον μπέρδευε κι εκείνη τόσο.

Όταν βγήκε από το μπάνιο φορώντας τις πιτζάμες της εκείνος της χαμογέλασε γλυκά. Καθόταν στον καναπέ και φαινόταν ότι δεν ήξερε τι να κάνει. Η Σοφία δεν ήθελε να τον ταλαιπωρεί άλλο. Δεν ήταν έτοιμη για να κάνουν έρωτα αλλά δεν υπήρχε περίπτωση να τον άφηνε να φύγει.
«Δεξιά η αριστερά;» τον ρώτησε. Εκείνος έσμιξε τα φρύδια.
«Τι εννοείς;» ρώτησε. Η Σοφία έβαλε το χέρι στη μέση και έγειρε το κεφάλι στο πλάι.

«Στο κρεβάτι ντε! Ποια μεριά προτιμάς;»

6 σχόλια:

  1. Απαντήσεις
    1. Είχα βάλει εικόνα με παλαμάκια.... μπράβο! Εξαιρετικό κεφάλαιο! Φανή

      Διαγραφή
  2. φανταστικο κεφαλαιο δεν μπορω να το πιστεψω οτι ειναι ακομα παρθενα !!!!!! γρηγορα το επομενο !!!! καιγομαστε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τι όμορφο όταν ένας άντρας ξεγυμνωνει την ψυχή του... Επιτέλους βρήκε την δύναμη να της μιλήσει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ουαου... καθε φορα θα με εντυπωσιαζει ο Φιλιπ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ΦΙΛΙΠ,ΦΙΛΙΠ,ΦΙΛΙΠ!! Αντε πια.πολυ το ειχε κουρασει..μου-σου-του-ανα-κατα-δια...επιτελους!! Πολυ μαρεσει αυτο το κεφαλαιο!! Συγχαρητηρια συγγραφεα μας!!♥ Θα μου επιτρεψεις να πω οτι οσο πανε οι ιστοριες σου αποκτουν ολο και μεγαλυτερη και καλυτερη πλοκη..οχι πως πριν δεν ειχαν αλλα κανω μια διαπιστωση!! Περιμενω με ανυπομονησια το επομενο!!
    Καληνυχτα,Καλλιοπη

    ΑπάντησηΔιαγραφή