Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2015

Κεφάλαιο 49-πόσο πάει η ταρίφα;


«Τι ήταν αυτό που του είπες μωρέ;» γκρίνιαξε η Σοφία την ώρα που γυρνούσαν από το μπαρ, περίπου τέσσερις ώρες μετά. Είχαν αργήσει πολύ να φτάσουν στο μπαρ γιατί έπιασε βροχή και η κίνηση ήταν απίστευτη. Στη συνέχεια άρχισαν να περνάνε καλά, χόρεψαν και ήπιαν και δεν έλεγαν να φύγουν. Παρά το σοκ που είχε υποστεί, η Σοφία κατάφερε κάπως να χαλαρώσει. Δεν είχαν μιλήσει καθόλου για το «θέμα» όλο το βράδυ, αλλά τώρα ήταν η κατάλληλη στιγμή.
«Δε θέλω να νομίζει ότι κάθεσαι και κλαις τη μοίρα σου» είπε η Κατ και η Λάουρα γέλασε.
«Σιγά μην το νομίζει αυτό. Του βγήκαν τα μάτια να σε κοιτάει απόψε. Έσκισες! Θέλω οπωσδήποτε να δανειστώ το φόρεμα. Αυτό δεν είναι ρούχο, είναι μαγνήτης αντρών. Είδες τι έγινε στο μπαρ; Τρία τηλέφωνα μάζεψες!» της είπε και έγνεψε στον ταξιτζή να αλλάξει πορεία για να αφήσουν αυτή πρώτη.
«Και τι να το κάνεις;» ανασήκωσε αδιάφορα τους ώμους η Σοφία. Η αλήθεια ήταν ότι είχε προκαλέσει πανικό στο μπαρ απόψε, αλλά δεν την ένοιαζε. Ένας άντρας την ένοιαζε και αυτός δεν ήταν διαθέσιμος. Χρειαζόταν χρόνο για να γλείψει τις πληγές της και να προσπαθήσει να καταλάβει τι τον κρατούσε πίσω.
«Ε όχι και τι να το κάνεις! Χάρη σε μένα ποιος ξέρει τι θα βάζει το μυαλό του» είπε με καμάρι η Κατ. Η Λάουρα τις χαιρέτισε και κατέβηκε στη στάση της.
«Δε θέλω να τον τραβήξω με τερτίπια» είπε η Σοφία. «Δε θέλω να ζηλέψει και να έρθει κοντά μου. Και τι κοντά μου δηλαδή. Να έρθει να με φλερτάρει και μετά να μου πει ότι δεν μπορεί να με έχει για έναν λόγο που δε μου λέει. Εκτός αν λέει ψέματα και απλώς βρίσκει προσχώματα για να μπορεί να με κρατάει ζεστή, και να μην πάω αλλού, αλλά να μην κάνει κι αυτός κίνηση».
«Πώς σκέφτεσαι έτσι;» τη μάλωσε η Κατ. Η βροχή έξω είχε δυναμώσει. «Άντρας είναι. Σιγά μην έχει τόσο σύνθετη σκέψη» της είπε και οι δύο κοπέλες γέλασαν με την ψυχή τους.
«Δεν τον ξέρεις καλά. Είναι πανέξυπνος» τη διαβεβαίωσε η Σοφία και η Κατ έκανε μια γκριμάτσα δυσπιστίας.
«Εγώ βλέπω ότι είναι κολλημένος μαζί σου και χαίρομαι που τον τσιτσίρισα λίγο με αυτό που του είπα».
«Ναι, ναι. Τώρα δε θα μπορεί να κοιμηθεί» ειρωνεύτηκε η Σοφία.
«Σίγουρα δε θα μπορεί».
«Αν ισχύει αυτό, θα είναι από εγωισμό. Επειδή δε θέλει να με έχει κανείς. Δε θέλω να τον έχω έτσι. Να με ζηλεύει χωρίς να έχουμε σχέση, να κρυβόμαστε, να χρειάζεται να τον φοβίσω για να με διεκδικήσει. Αξίζει έτσι;» ρώτησε με ειλικρινή απορία.
«Σκέψου το αλλιώς. Μπορεί να σε θέλει πολύ και με το τσιτσίρισμά μου να τον βοήθησα να δει καθαρά και να διαλέξει εσένα».
«Είναι μεγάλο το βάρος του να ξέρω ότι χώρισε κάποια για χάρη μου, ότι διέλυσε έναν αρραβώνα για μια σχέση που δεν έχει καν αρχίσει. Δεν έχουμε ξαπλώσει μαζί, δεν ξέρω αν θα ταιριάζουμε, αν θα είμαστε συμβατοί. Δε θέλω να χτίσω ένα μύθο, να τον προκαλώ χωρίς να ξέρω αν έχω κάτι να του δώσω» είπε με μια ανάσα η Σοφία και η σιωπή που απλώθηκε στο ταξί την έκανε να καταλάβει ότι οι φόβοι της έγιναν κατανοητοί από τη φίλοι της. Οι βροντές έξω και η έντονη βροχόπτωση συντονίστηκαν με το καρδιοχτύπι της. Κοίταξε έξω από το παράθυρό της και για λίγο καμία τους δεν είπε  τίποτα. Το νερό έρεε στα τζάμια και σχημάτιζε παράξενες εικόνες. Κάπου εκεί έξω κάποια γυναίκα απόψε θα κοιμόταν στο πλευρό του. Άραγε ήξερε πόσο τυχερή ήταν; Έβλεπε πέρα από την τέλεια ομορφιά του, πέρα από την οικονομική ισχύ και την κοινωνική του καταξίωση; Ήξερε ότι αγαπούσε τους σκαντζόχοιρους, ότι του άρεσε να διαβάζει κρυφά ποίηση και ότι όταν νευρίαζε πολύ περπατούσε σε κύκλους; Ο Φίλιπ μπορεί να την εκνεύριζε, μπορεί να την προσέγγιζε με λάθος τρόπο, μπορεί να είχε δώσει όρκο σε μια άλλη γυναίκα και να τον μισούσε για αυτό αλλά ήταν ένας μοναδικός άντρας, ζεστός και τρυφερός, σέξι και αποφασιστικός, όλα σε ένα τέλειο ποσοστό. Όταν περπατούσε στο δρόμο, άντρες και γυναίκες γυρνούσαν ακούσια το κεφάλι και κοιτούσαν την ενέργεια που εξέπεμπε, τον δυναμισμό, το αριστοκρατικό στητό κορμί του. Αλλά όλα αυτά δεν είχαν σημασία πια. Απόψε είχε σφραγιστεί το μέλλον του με μια άλλη γυναίκα και πραγματικά ανυπομονούσε να γυρίσει σπίτι της και να μείνει μόνη. Γιατί όλο το βράδυ έπαιξε τέλεια το ρόλο της, ακόμα και στον αυτό της. Μίλησε, γέλασε και ήπιε. Χόρεψε και σαχλαμάρισε. Αλλά όταν έμενε μόνη, θα επέτρεπε στον εαυτό της ένα βαθύ ουρλιαχτό στο μαξιλάρι της και πολλά, καυτά δάκρυα.
«Θέλεις να έρθω σπίτι σου να κοιμηθούμε μαζί;» πρότεινε η Κατ και η Σοφία γέλασε.
«Αυτό εννοούσες όταν άφηνες υπονοούμενα ότι δε θα κοιμηθώ μόνη;» είπε και η Κατ γέλασε κι αυτή. Ο οδηγός άφησε μετά από λίγο την Κατ έξω από το σπίτι της και συνέχισε προς την κατεύθυνση της πανεπιστημιούπολης. Σε πέντε περίπου λεπτά θα περνούσε το κατώφλι του διαμερίσματός της. Θα έβγαζε το φόρεμά της και θα ξεβαφόταν προσεκτικά. Μετά θα προσπαθούσε να ηρεμήσει και να κοιμηθεί.

Πλήρωσε τον οδηγό και του έδωσε ένα γενναίο φιλοδώρημα επειδή η οδήγηση με τέτοια βροχή ήταν πραγματική δοκιμασία και εκτίμησε το γεγονός ότι παρόλο που η συζήτηση ήταν φορτισμένη ούτε μία φορά δεν τις κοίταξε από τον καθρέπτη, ούτε μια φορά δεν ένιωσε ότι έστησε αυτί.

Κατέβηκε από το ταξί αφού άνοιξε την ομπρέλα της, κρατώντας στο άλλο χέρι την τσάντα και τα κλειδιά της. Το σκοτάδι έξω από τη μεγάλη πολυκατοικία που στέγαζε τους διδακτορικούς φοιτητές ήταν πυκνό. Η μοναδική λάμπα που φώτιζε το χώρο είχε καεί χθες και κανείς δεν την είχε αλλάξει. Φοβήθηκε λίγο και άναψε την οθόνη του κινητού της για να βρει την κλειδαρότρυπα. Άνοιξε την βαριά πόρτα με την ώμο και έσπρωξε.

Ένα ουρλιαχτό τρόμου ξέφυγε από τα χείλη της όταν ένα χέρι την άρπαξε δυνατά από τον ώμο και εισέβαλε μέσα στην πολυκατοικία. Μια φιγούρα σκοτεινή και μεγαλόσωμη. Ένας άντρας. Θεέ μου, θα τη σκότωνε; Θα την έκλεβε; Θα του έδινε ό,τι της ζητούσε. Η καρδιά της θα έσπαγε αλλά ο άντρας πάτησε ένα διακόπτη και το φως έλουσε το πρόσωπό του.
«Τι κάνεις εσύ εδώ;» ψέλλισε η Σοφία, μπερδεμένη. «Το πάρτι, οι αρραβώνες…τι κάνεις εσύ εδώ;» τον ρώτησε. Ο Φίλιπ την κοίταξε ανέκφραστος. Ήταν βρεγμένος. Έσταζε σχεδόν. Πόση ώρα την περίμενε απέξω; «Ήρθες για να βεβαιωθείς ότι γύρισα μόνη μου;» τον ειρωνεύτηκε ανοιχτά. Ο εγωισμός του δεν είχε όρια.
«Όχι» της είπε και τη έσπρωξε στο ασανσέρ, σχεδόν με τη βία. «Ήρθα για κάτι άλλο. Πολύ πιο συγκεκριμένο».


7 σχόλια:

  1. Αμάν. Έτσι και υποκύψει σε αυτό που νομίζω ότι θα συμβεί τότε το κρίμα στο λαιμό της. Κατερίνα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Επιτέλους άντε μπας κ κανουν τίποτα γιατί το κορίτσι μας δε θα αντέξει για πολύ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Άντε να παίρνουμε σειρά σιγά σιγά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μην μου κανεις τετοια βραδιατικα!! Απαπα περιμενω να δω τον συγκεκριμενο λογο σαν τρελη. Καλα εχω μεινει αφωνη απο την εξελιξη της ιστοριας.
    Καληνυχτα,καλλιοπη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Άντε να δούμε τι θα γινει !!! Και να μάθουμε και επιτέλους τον λόγο που δεν μπορεί να την εχει. Αν και είμαι σίγουρη οτι θέλει να την εχει, οτι και να εχει συμβεί !!! Αγωνίαααααα στο φουλ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Επιτέλους!!!! Μπράβο Φίλιπ αγόρι μου♡♡♡☆☆☆
    -Δήμητρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή