Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2015

κεφάλαιο 46-μόνο στα όνειρα...

«Φίλιπ!» φώναξε η Σοφία το επόμενο πρωί. Το ρολόι της έδειχνε έντεκα και είκοσι. Πώς είχε κοιμηθεί πάλι τόσο πολύ; Τα παυσίπονα που έπαιρνε είχαν και χαλαρωτική δράση, αλλά όχι και να κοιμηθεί σχεδόν δώδεκα ώρες. Είχε ξυπνήσει με νεύρα, αλλά όχι τόσο επειδή παρακοιμήθηκε και δεν κατάφερε να σηκωθεί έγκαιρα για να πάει πρωί πρωί στο πανεπιστήμιο. Άλλος ήταν ο λόγος που ξύπνησε εκνευρισμένη. Και ο λόγος ήταν ότι είχε ξυπνήσει!

Το όνειρο που είχε δει στον ύπνο της ήταν τόσο γλυκό που ξύπνησε με αυτή τη γλυκόπικρη αίσθηση ότι το είχε ζήσει έστω για λίγο, αλλά τέλειωσε. Έκλεισε τα μάτια της και προσπάθησε να ξανακοιμηθεί, με την ηλίθια πεποίθηση ότι θα έβλεπε το ίδιο όνειρο αλλά φυσικά αυτό δε συνέβη.

«Τι είναι; Τι έγινε;» μπούκαρε ο Φίλιπ στο δωμάτιο σαν σίφουνας. Η Σοφία τράβηξε ενστικτωδώς τα σεντόνια στο στήθος της παρόλο που φορούσε πολύ σεμνές πιτζάμες. Το ίδιο και εκείνος!
«Πού βρήκες πιτζάμες; Τι έγινε; Πόσες μέρες είσαι εδώ;» τον ρώτησε μπερδεμένη. Πότε είχε βολευτεί τόσο αυτός; Μήπως είχε κοιμηθεί παραπάνω από όσο νόμιζε;
«Έχω πάντα ένα βαλιτσάκι με τα βασικά στο αμάξι επειδή συχνά ταξιδεύω αυθημερόν» απάντησε εκείνος μηχανικά, ενώ καθόταν δίπλα της και ακουμπούσε το χέρι του στο μέτωπό της για να ελέγξει τη θερμοκρασία της. Η Σοφία τον κοίταξε για λίγο και χαμογέλασε. Ένιωθε οικεία μαζί του μετά από το όνειρο που είχε δει.
«Πού κοιμήθηκες;» τον ρώτησε απλά.
«Στον καναπέ φυσικά» απάντησε εκείνος κοφτά. «Πες μου τώρα πώς είσαι και γιατί με φώναξες τόσο επιτακτικά. Ένιωσες αδιαθεσία; Πονάς; Πες μου» τη ρώτησε.
«Είμαι καλά, ηρέμησε» τον καθησύχασε εκείνη. «Απλώς ξύπνησα λίγο αποπροσανατολισμένη. Είδα ένα παράξενο όνειρο και νόμιζα ότι…» ψέλλισε αλλά δεν ολοκλήρωσε. Δεν ήταν ποτέ δυνατόν να του πει τι είχε δει.
«Τι είδες;» την παρότρυνε εκείνος, γέρνοντας προς το μέρος της λίγο πιο πολύ από όσο έπρεπε.
«Εσύ πάντα…έτσι είσαι το πρωί όταν ξυπνάς;» τον ρώτησε κάνοντας έναν κύκλο στον αέρα με το δείκτη της προς το πρόσωπό του. Εκείνος γέλασε με την καρδιά του. «Φρέσκος και όμορφος λες και ετοιμάστηκες για φωτογράφιση; Είναι αστείο αυτό το πράγμα» διαμαρτυρήθηκε, εννοώντας κάθε λέξη. «Ξύπνησες και είσαι έτσι;!»
Ο Φίλιπ συνέχισε να γελάει. «Με θεωρείς όμορφο; Νομίζω ότι μου αρέσει πολύ αυτό» της είπε μεταξύ σοβαρού και αστείου. Εκείνη έγνεψε.
«Έχω μάτια και βλέπω» του είπε ανάλαφρα και ευτυχώς η συζήτηση για το όνειρο είχε αποφευχθεί με λίγο άκακο φλερτ.

Για μερικά δευτερόλεπτα, ίσως και λεπτά, δεν είχε ιδέα, είχε ζήσει την πιο όμορφη εμπειρία. Ήταν ένα τέλειο όνειρο. Από αυτά που δεν ξέρεις αν είναι αληθινά ή όχι και ζεις κάθε στιγμή με την επίγνωση ότι θα τελειώσει γρήγορα. Μάλλον ναρκωμένη από το φάρμακο, ένιωθε τις αισθήσεις της σε πλήρη καταστολή αλλά η καρδιά και η ψυχή της λειτουργούσαν κανονικά.

Είχε ξαπλώσει πλάι της και την πήρε αγκαλιά. Δεν μπορούσε να αντιδράσει επειδή ένιωθε βυθισμένη σε βαθύ ύπνο, αλλά τον άκουγε να της ψιθυρίζει λόγια αγάπης, να της λέει ότι για εκείνον είναι η πιο όμορφη γυναίκα στον κόσμο, ότι τη θέλει, ότι θέλει όσο τίποτα στον κόσμο να την κάνει δική του αλλά δεν μπορεί. Η Σοφία προσπάθησε να ακούσει αλλά δεν τα κατάφερε. Της μιλούσε για το εμπόδιο αλλά δεν καταλάβαινε τι έμπαινε ανάμεσά τους. Τα λόγια του στο όνειρό της την έκαναν ακόμα να ανατριχιάσει, να κοκκινίζει τώρα που τον έβλεπε μπροστά της.

Κορίτσι μου, κοιμήσου, και όταν ξυπνήσεις θα είμαι εδώ. Και θα είμαι εδώ όσο ζω για σένα, κι ας μην μπορώ να σε έχω. Θα είμαι κάπου δίπλα σου πάντα, και θα σε φροντίζω γιατί το μόνο που με νοιάζει είναι να είσαι καλά και να μην κινδυνεύσεις ποτέ ξανά. Να μπορέσεις να κάνεις τα όνειρά σου πραγματικότητα, να κάνεις κάτι σπουδαίο, να βρεις κάποιον να αγαπάς κι ας μην είμαι εγώ. Εγώ θέλω να είσαι ευτυχισμένη γιατί δεν μπορώ να σου προσφέρω κάτι περισσότερο. Δεν είμαι διαθέσιμος, αλλά ταυτόχρονα είμαι και ολοκληρωτικά δικός σου. Κοιμήσου, και όταν ξυπνήσεις δε θα είμαι εδώ. Πρέπει να φύγω, αλλά δε θέλω. Μου αρέσει να σε κοιτάω. Είσαι τόσο όμορφη όταν κοιμάσαι. Σαν άγγελος. Πώς θα είναι άραγε να κοιμάται κάποιος κάθε βράδυ δίπλα σε τόση ομορφιά; Εγώ σίγουρα δε θα κοιμόμουν καθόλου τα βράδια. Ποιος θα είναι ο τυχερός που θα σε έχει; Πόσο θα ήθελα να είναι διαφορετικά τα πράγματα…


«Σίγουρα κοιμήθηκες στον καναπέ εσύ;» τον ρώτησε ξανά τρίβοντας τα μπράτσα της για να καταλαγιάσει το ανατρίχιασμα. Μόνο που σκεφτόταν αυτό το όνειρο ένιωθε ρίγος.
«Μα τι λες τώρα;» θύμωσε εκείνος λιγάκι. «Τι ακριβώς με κατηγορείς; Ότι σε αποπλάνησα ενώ κοιμόσουν; Μου αρέσουν οι γυναίκες που παίρνουν πρωτοβουλίες, όχι τα άβουλα σώματα» ξίνισε τα μούτρα του. Η Σοφία τον κοίταξε και έσμιξε τα φρύδια της.
«Μα εγώ…είμαι σίγουρη…» δεν ολοκλήρωσε ποτέ. Το όνειρο την είχε μπερδέψει.
«Αν δεν νιώσεις πόνο, μην πάρεις άλλο παυσίπονο. Δεν αντέχω άλλες ψευδαισθήσεις» της είπε καρτερικά. Η Σοφία χαμογέλασε.
«Έλεγα να πάω στο πανεπιστήμιο λίγο αργότερα» του είπε και πρόλαβε την αντίδρασή του. «Δε θα δουλέψω! Μόνο για τους δω».
«Μιλάς για όνειρα και άλλες ασυναρτησίες. Είσαι σε θέση να πας στο πανεπιστήμιο;» Τη ρώτησε αυστηρά.
«Μόνο εκεί νιώθω άνετα. Δεν μπορείς να το καταλάβεις;» τον ρώτησε.
Ένιωσε ότι κάτι ήθελε να της πει γιατί άνοιξε το στόμα του, αλλά δε μίλησε ποτέ.
«Νιώθω λίγο άβολα που είσαι εδώ μέσα. Εκτιμώ όσα έκανες αλλά η παρουσία σου με φέρνει αντιμέτωπη με πράγματα που θέλω να ξεχάσω. Θα είναι πολύ αγενές αν σου ζητήσω να φύγεις;» τον ρώτησε. Εκείνος έγνεψε αρνητικά μετά από μια ατελείωτη στιγμή. «Είμαι καλά. Απλώς είμαι λίγο μπερδεμένη και θέλω να βάλω σε τάξη τις σκέψεις μου» τον βεβαίωσε.

 Εκείνος σηκώθηκε αργά και βγήκε από το δωμάτιό της. Τον άκουσε να ντύνεται και ένιωσε ταυτόχρονα ανακούφιση και πόνο. Ήθελε να μείνει μόνη και να προσπαθήσει να ξεχάσει το όνειρο που είχε δει. Να το κατατάξει σε όλα αυτά που απλά δεν μπορούσε να έχει. Μια θολούρα είχε εγκατασταθεί στο σημείο όπου παλιά βρισκόταν το μυαλό της. Έπρεπε να ανακτήσει τα ηνία της ζωής της.
«Να έχεις στο νου σου το τηλέφωνό σου. Θα σε παίρνω συνέχεια» της φώναξε.
«Δεν περίμενα κάτι λιγότερο».
«Και να μην δουλέψεις ακόμα. Με το μαλακό. Σε παρακαλώ» είπε εκείνος ανάλαφρα αλλά άκουγε την ανησυχία του. Αυτή τη φορά είχε τρομάξει και η ίδια με τον εαυτό της. Θα έκοβε ρυθμούς.
Ξαναμπήκε στο δωμάτιό της μετά από μισή ώρα. Είχε κάνει ντους και φορούσε κοστούμι. Ήταν σαν να έμενε πάντα εκεί. Αλλά δεν ήταν έτσι. Έμενε με τη Κριστίνα ήδη; Μισούσε που ανήκε αλλού. Ήταν η άλλη γυναίκα και δεν της άρεσε αυτός ο ρόλος. Σε κανέναν δεν άξιζε αυτός ο ρόλος.
«Καλή συνέχεια» της είπε αναποφάσιστος και ακούμπησε ένα αδέξιο φιλί στο μάγουλό της, σχεδόν σαν δεκαπεντάχρονος που φιλάει πρώτη φορά και αστοχεί. Η Σοφία ένιωσε την επιθυμία να κλάψει. Του έγνεψε την ώρα που έφευγε και σκέφτηκε ότι κάπως έτσι είναι ο παράδεισος. Να βλέπεις τον άντρα που αγαπάς να φεύγει από το κοινό σας σπίτι για τη δουλειά του, να σε φιλάει πριν φύγει και να ανυπομονείς να περάσουν οι ώρες μέχρι να γυρίσει ξανά σε σένα.

Όχι για σένα, σκέφτηκε όμως. Για σένα υπάρχουν μόνο τα όνειρα. Μόνο εκεί είναι δικός σου.

Σηκώθηκε από το κρεβάτι και πήγε για ένα γρήγορο ντους. Έβαλε εσώρουχα και στέγνωσε τα μαλλιά της. Διάλεξε ένα φόρεμα με ζιβάγκο και καστόρινες μπότες καικ κάθισε στην άκρη του κρεβατιού για να φορέσει τα παπούτσια της. Αμέσως μετά έκανε να στρώσει το κρεβάτι της όταν είδε κάτι που τράβηξε την προσοχή της και το άφησε στη μέση.

Εκεί, πάνω στο διπλανό μαξιλάρι από το δικό της, μια λαμπερή σκούρα τρίχα, που δεν ήταν δική της. Μια τρίχα τόσο πολύτιμη που θα μπορούσε να είναι και από χρυσάφι. Η Σοφία την κοίταξε για λιγάκι πάνω στην ανοιχτή παλάμη της και την άφησε εκεί που ήταν.

Μια βαθιά μελαγχολία την πλημμύρισε αντί για άγρια χαρά. Δεν χάρηκε για αυτό που είχε δει. Καλύτερα να μην ήξερε. Γιατί τώρα που ήξερε, δεν είχε ιδέα τι έπρεπε να κάνει…



6 σχόλια:

  1. poio einai ayto to empodio pou den mrorei na jeperasti poia ??????

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολύ μυστήριο αυτή η ιστορία!!!! Πάντως μου αρέσει που ξετυλίσσεται σιγά σιγά!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κι αλλο σε παρακαλω μην μας αφηνεις ετσι μεχρι την Δευτερα!Ανεβασε και σημερα please!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τα διαβασα οοολα σε ενα σκ! Εισαι εκπληκτικη! Και εχω αγωνια για τη συνεχεια! Εννοειται οτι μεχρι να ανεβασεις το επομενο διαβαζω τις προηγουμενες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ουφφφ αμάν ρε Φίλιπ. Μας πεθανες ρε αγόρι μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. E dn palevete allo o filip to turanaei poly to koritsi mas...pandws poly mustirio afti i istoria re paidaki mou ;) synexisetooo etsii...!!! :D Eleonora.

    ΑπάντησηΔιαγραφή