Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2015

κεφάλαιο 45-καληνύχτα...ζζζζ...η συγγραφέας της καρδιάς σας νυστάζει

«Δεν το πιστεύω αυτό που ακούω. Υποτίθεται ότι πρέπει να είμαι ήρεμη και να ξεκουράζομαι. Όχι να αναστατώνομαι με όσα λες» είπε η Σοφία τρεις ώρες μετά. Η ταινία δράσης είχε τελειώσει και η Κατ είχε φύγει πριν από μισή ώρα. Ο Φίλιπ είχε πετάξει τη βόμβα μέσα στο σαλόνι και η Σοφία προσπαθούσε να μαζέψει τα κομμάτια της.
«Δεν υπάρχει λόγος αναστάτωσης. Είναι η καλύτερη λύση δεδομένων των περιστάσεων. Ας ήσουν πιο ικανή να φροντίσεις τον εαυτό σου και δε θα χρειαζόταν να είμαι εδώ τώρα» της απάντησε ενώ βολευόταν ξανά στην πολυθρόνα του. Είχε σηκωθεί για να της φέρει νερό.
«Είναι τουλάχιστον γελοίο να μου προτείνεις κάτι τέτοιο. Το ενδιαφέρον σου καταντάει ύποπτο. Σε εφτά μέρες είναι το ηλίθιο πάρτι για τον ηλίθιο αρραβώνα σου και μου λες ότι θες να κοιμηθείς εδώ;» ξέσπασε, ανίκανη να ελέγξει τα λόγια της. Ήξερε ότι αποκάλυπτε πολλά αλλά γιατί να κρυφτεί πίσω από το δάκτυλό της; Άλλωστε κι εκείνος δεν μετρούσε τα λόγια του.
«Για να σε προσέχω. Δεν έχω σκοπό να σε εκμεταλλευτώ» είπε ήρεμα. Η Σοφία εκνευρίστηκε. Προφανώς δεν κινδύνευε μαζί του. Το πάθος του για εκείνη δεν ήταν αρκετά μεγάλο ώστε να τον παρασύρει, ώστε να αφήσει την καλλονή αρραβωνιαστικιά του για να δοκιμάσει μαζί της ένα τρενάκι συναισθημάτων.
«Θα είμαι μια χαρά μόνη μου. Η Λόρα μένει δίπλα και ο Πίτερ μπορεί να πεταχτεί με τη μηχανή. Δε θα πάθω τίποτα. Αφησέ με ήσυχη. Πώς να κοιμηθώ ενώ ξέρω ότι είσαι εδώ εσύ;» προσπάθησε να τον λογικέψει.
«Βλέπεστε ακόμα;»
«Μόνο αυτό άκουσες;» διαμαρτυρήθηκε η Σοφία. «Είσαι πολύ εγωιστής, Φίλιπ. Το ξέρεις;»
«Κάτι μου έχουν πει» είπε εκείνος χαμογελώντας λοξά.
«Δε βγαίνω με τον Πίτερ, σχεδόν από το ταξίδι μας και μετά. Του ξεκαθάρισα ότι δεν είμαι συναισθηματικά διαθέσιμη» του είπε αργά κοιτώντας τον με νόημα.
«Χαίρομαι που ήσουν ξεκάθαρη. Ελπίζω να μη σε ενοχλεί ακόμα» επέμεινε. Η Σοφία ξεφύσησε.
«Και να με ενοχλεί, δεν είναι δική σου δουλειά. Είμαι ελεύθερο κορίτσι. Δεν είμαι παιχνίδι σου, που αν και δεν το παίζεις δε θες να το παίζει και κανείς άλλος».
«Δεν είναι έτσι. Απλώς δε θέλω να μπλέξεις με κάποιον που δε σου ταιριάζει».
«Δε μου ταιριάζει ο Πίτερ; Ισα ίσα».
«Τότε γιατί δεν είστε μαζί;» την προκάλεσε. Η Σοφία ήθελε να του ουρλιάξει την απάντηση αλλά δεν το έκανε. Απλώς τον κοίταξε για λίγο προσπαθώντας να τον κάνει να καταλάβει. Εις μάτην όμως.
«Καλύτερα να γυρίσεις στη φωλίτσα σου» τον ειρωνεύτηκε μετά από μια τεταμένη σιωπή.
«Θα μείνω εδώ και θα φύγω το πρωί» της είπε αποφασιστικά.
«Τι θα πει η Κριστίνα; Πώς γίνεται να παίζεις έτσι με δύο γυναίκες;»
«Της έχω πει τι έγινε και εκείνη πρότεινε να σου συμπαρασταθώ. Ξέρει ότι είμαστε οικογενειακοί φίλοι».
«Ξέρει και για το φιλί;» τον αιφνιδίασε. Εκείνος δέχτηκε το χτύπημα με αξιοπρέπεια, χωρίς καν να κοκκινίσει. Αν το είχε ξεχάσει αυτός, εκείνη δεν τα είχε καταφέρει.
«Ούτε για το πρώτο ούτε για το επόμενο» χαμογέλασε.
«Ποιο επόμενο;» κόλλησε η ανάσα της στο λαιμό της. «Είσαι τρελός αν νομίζεις ότι…» ξεκίνησε να του λέει αλλά την σταμάτησε. Έσκυψε απότομα πάνω της και με μια επιδέξια κίνηση έβαλε τα χέρια του κάτω από τα πόδια της και τη σήκωσε στην αγκαλιά του λες και κουβαλούσε ένα μικρό παιδί. Με μικρές δρασκελιές, την απίθωσε στο κρεβάτι της και τη σκέπασε με τις κουβέρτες της. Τόσο τρυφερά που της ήρθε να κλάψει. Ούτε σαν παιδί δεν το είχε ζήσει αυτό. Να την βάζει κάποιος στο κρεβάτι και να τη φιλάει τρυφερά στο κεφάλι. Η κίνηση του Φίλιπ έβαλε φωτιά σε όλες τις αισθήσεις της.
«Σταμάτα να με προκαλείς» της είπε εκείνος αφού έκατσε στη γωνία του κρεβατιού της και την κοίταξε.
«Θέλω να χωρίσεις» του είπε απλά. Βγήκε από μέσα της χωρίς να προλάβει να το φιλτράρει. Τα παυσίπονα που έπαιρνε μάλλον την είχαν χαλαρώσει πολύ.
«Δεν ωφελεί. Εμείς οι δύο δεν μπορούμε να είμαστε μαζί» είπε εκείνοs μελαγχολικά.
«Μα γιατί; Τι έχω; Τι τρέχει; Πες μου!» φώναξε ξαφνικά η Σοφία και δάκρυα άρχισαν να κυλάνε στα μάγουλά της. Δάκρυα κούρασης και απελπισίας. Ήταν καταπονημένη και ένιωθε στραγγισμένη από ζωή. Δεν ήθελε άλλα μισόλογα.
«Ας πούμε ότι δεν κάνω για σένα» είπε εκείνος σχεδόν ψιθυριστά, σαν να μονολογούσε.
«Αυτό θα ήθελα να το αποφασίσω εγώ» του είπε αυστηρά. «Δε θα παίρνεις αποφάσεις και για την καρδιά μου τώρα».
«Για την καρδιά σου;» την κοίταξε μπερδεμένος.
«Ξέρεις κάτι; Παραιτούμαι από αυτό το παιχνιδάκι» του είπε τελικά η Σοφία. «Εγώ ξέρω ότι αν με ήθελες αρκετά θα τα κατάφερνες. Προφανώς ό,τι σε κρατάει πίσω είναι πιο δυνατό από τα συναισθήματά σου, οπότε…δεν αξίζει τον κόπο».
«Θα κοιμηθώ στον καναπέ» της είπε και σηκώθηκε αλλά η Σοφία τον πρόλαβε λίγο πριν βγει από το δωμάτιο. Δεν άντεχε να μείνει μόνη.
«Πώς είναι δυνατόν; Αρραβωνιάστηκες, θα κάνεις πάρτι και είμαι και καλεσμένη. Κι όμως είσαι εδώ, και νιώθω ότι εδώ θες να μείνεις. Είμαι χαζή; Τυφλή; Ρομαντική; Τι δεν καταλαβαίνω;».
«Πέσε για ύπνο. Και σταμάτα αυτό το τροπάρι με το πάρτι. Αν δε θες μην έρθεις. Ούτε κι εγώ θα το απολαύσω, αλλά έπρεπε να καλέσω όλο το τμήμα».
«Δε βγάζω άκρη μαζί σου. Με κάνεις να νιώθω ηλίθια και κανείς και τίποτα δε με έχει κάνει ποτέ να νιώσω έτσι» του παραδέχτηκε.
«Κι εγώ νιώθω τελείως αδύναμος όταν είμαι μαζί σου. Άρα είμαστε πάτσι» χαμογέλασε εκείνος και έκλεισε την πόρτα πίσω του. Η Σοφία προσπάθησε να χαλαρώσει και να κοιμηθεί. Αλλά μάταια.


1 σχόλιο:

  1. Συγνωμη συγγραφεα της καρδια μας αλλα ο Φιλιπ ειναι μεγαλο βλακας !!!!!!! για να μην πω τιποτα χειροτερο :@ Σχεδον του εκανε ερωτικη εξομολογηση και αυτο της λεει μαλακιες ακου δεν θα απολάυσει τον αρραβώνα..... να μην τον κανεις κυριε αμα δεν τον θες

    ΑπάντησηΔιαγραφή