Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τρίτη, 10 Νοεμβρίου 2015

κεφάλαιο 40-νάνι νάνι...

Ο Βλαντιμίρ ήταν έμπειρος δύτης και βρισκόταν πάντα στο πλήρωμα για να στηρίζει τις ερευνητικές δράσεις αλλά και για να βοηθάει στη συντήρηση του πλοίου. Η Σοφία δεν ένιωθε ποτέ ανασφάλεια όταν βουτούσε μαζί του. Είχαν  ξανασυνεργαστεί σε δύο ακόμα περιπτώσεις σε ένα άλλο πλοίο, παρέα με την Κατ, η οποία έκανε μαθήματα κατάδυσης μαζί του τότε, αλλά δεν ολοκλήρωσε ποτέ τα μαθήματα γιατί της φαινόταν πολύ δύσκολο.

Βούτηξαν κατά τις δέκα το πρωί και καταδύθηκαν σε βάθος 23 μέτρων, ένα βάθος επικίνδυνο αλλά και απαιτητικό όσον αφορά τους κανόνες ασφαλείας. Η Σοφία όμως επέμεινε να πάρει το ρίσκο γιατί ένιωθε ότι βρισκόταν σε καλό δρόμο. Με τα απαραίτητα σύνεργα και μέσα σε μερικά λεπτά άρχισαν να κάνουν έρευνα στο βυθό ψάχνοντας μια συγκεκριμένη άλγη που η Σοφία ήλπιζε να της δώσει το εισιτήριο για την ολοκλήρωση του πρότζεκτ της. Στην περιοχή όπου καταδυόταν είχε γίνει πριν από είκοσι χρόνια μια διαρροή πετρελαίου από ένα τάνκερ αλλά το περιβάλλον κατάφερε να «συνέλθει» στο μισό χρόνο από τον αντίστοιχο που χρειάστηκε σε παρόμοιες περιπτώσεις πετρελαιοκηλίδας.

Ο Βλαντιμίρ λειτουργούσε επικουρικά και τη βοηθούσε σε ό,τι χρειαζόταν. Δεν γνώριζε σε βάθος τις επιστημονικές απαιτήσεις της αλλά έκοβε πολύ το μυαλό του και κάπως είχε μπει στο νόημα για το τι έψαχναν. Εκτός από το να τη βοηθάει με το φακό αλλά και με διάφορα άλλα αξεσουάρ που είχαν μαζί τους, της υποδείκνυε και μερικά σημεία όπου νόμιζε ότι έβλεπε κάτι που ίσως την ενδιέφερε. Δούλευαν πλάι πλάι σε τέλειο συγχρονισμό και για αρκετή ώρα όταν τον είδε να ξεμακραίνει χωρίς λόγο και να της έγνεψε βεβιασμένα ότι ξεκινάει την άνοδο. Του έκανε νόημα ρωτώντας τον τι τρέχει και της έδειξε το στήθος του. Η Σοφία πάγωσε, παρά το κύμα αδρεναλίνης που την είχε πλημμυρίσει και κανονικά έπρεπε να βράζει μέσα της. Είχε νιώσει δυσφορία; Θα ανέβαιναν, αλλά μαζί. Γιατί βιαζόταν; Ήταν επικίνδυνο αυτό που έκανε.

Του έκανε ξανά νόημα να την περιμένει, καθώς το πρωτόκολλο όριζε να τον συνοδεύσει. Δε σκέφτηκε ότι θα άφηνε την έρευνα στη μέση και ότι έπρεπε να την επαναλάβει αύριο. Σημασία είχε ο Βλαντιμίρ. Αλλά εκείνος δεν την περίμενε. Την έπιασε πανικός. Μέσα στην σύγχυσή του, μάλλον είχε ξεχάσει τη διαδικασία ασφαλούς ανόδου. Δεν μπορούσε να ανέβει αμέσως, έπρεπε να το κάνει αργά, με συγκεκριμένο ρυθμό, για να αποφύγουν και οι δύο τον θάλαμο αποσυμπίεσης.

Κολύμπησε διαγώνια με ταχύτητα και άρπαξε τα πόδια του δείχνοντάς του ότι πρέπει να επιβραδύνει. Αλλά εκείνος προσπάθησε να απεγκλωβιστεί από το κράτημά της χτυπώντας τα βατραχοπέδιλά του προς το πρόσωπό της, προφανώς ενστικτωδώς. Ήταν τυχερή που δεν βγήκε η μάσκα της. Έπρεπε να τον βοηθήσει. Η Σοφία καταλάβαινε ότι είχε πάθει πανικό και δε σκεφτόταν καθαρά. Έστειλε σήμα κινδύνου στην επιφάνεια και πλησίασε ξανά τον Βλαντιμίρ προσπαθώντας νοερά να υπολογίσει πόσα λεπτά έπρεπε να περάσουν μέχρι να βγει στην επιφάνεια. Τον άρπαξε από πίσω και τον έσφιξε πάνω στο στήθος της και εκείνος προσπάθησε ξανά να απελευθερωθεί. Έπρεπε να κάνουν στάσεις αποσυμπίεσης. Σε αυτό το βάθος δεν ήταν προαιρετικό. Αν ανέβαιναν απότομα στην επιφάνεια ήταν σίγουρο ότι η νόσος των δυτών θα τους άφηνε ανεπανόρθωτη ζημιά.

Ένα λεπτό κάθε λίγα μέτρα. Πόσο δύσκολο να είναι; Τον έσφιξε πάνω της και εκείνος πολεμούσε να απομακρυνθεί. Κινδύνευε πολύ με αυτό που έκανε αλλά δεν θα τον άφηνε. Αν είχε πάθει καρδιακό επεισόδιο ίσως είχε ελπίδα να σωθεί αν κατάφερνε να αναδυθεί σωστά. Με αυτό που έκανε θα πέθαιναν και οι δύο. Αλλά οι κανόνες της κατάδυσης έλεγαν να φροντίζεις πάντα τον συνεργάτη σου. Στα όρια της λογικής, άκουσε μια φωνή μέσα της. Έχει δύο μικρά παιδιά, απάντησε στη φωνή αυτή η Σοφία και πήρε δύναμη.

Ο Βλαντιμίρ συνέχιζε να κρατάει το στήθος του και να της σφίγγει το χέρι δυνατά, αλλά η Σοφία πάλευε μαζί του για να κυριαρχήσει. Τον κρατούσε υποχρεωτικά στο ίδιο βάθος για μερικά λεπτά και μετά ανέβαινε άλλα λίγα. Κοιτούσε το ρολόι της και κρατούσε τον ελάχιστο χρόνο για να είναι ασφαλείς. Είχαν μείνει λιγότερα από δέκα μέτρα. Μερικά δευτερόλεπτα ακόμα και ξεκινούσαν την τελική πορεία για άνοδο, σκέφτηκε. Άρχισε να πιστεύει ότι θα τα καταφέρουν. Ο Βλαντιμίρ όμως δεν έδειχνε να συνειδητοποιεί την επικινδυνότητα και με μια δυνατή ώση άρχισε να αναδύεται με ταχύτητα σέρνοντάς τη πίσω του, να του κρατάει τα πόδια. Η Σοφία ένιωσε το σώμα της λίγο πιο ελαφρύ και ένα ξαφνικό κύμα ευφορίας την κατέκλυσε. Όλα έμοιαζαν λίγο πιο όμορφα, το γαλάζιο γύρω της τη μάγευε. Έκλεισε τα μάτια και βυθίστηκε σε ένα βαθύ ύπνο που θύμιζε θάνατο.




5 σχόλια:

  1. Πλακα κανεις! Και ποιος παρηγορει μετα τον Φιλιπ αν παθει τιποτα το κοριτσι μας?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολύ απρόσμενη τροπή πήρε η ιστορία μας....Ελπίζω να είναι καλά και οι δύο....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. :O τι ηταν αυτο τωρα??? Ποπο.....περιεργα εξελισσονται τα γεγονοτα...να δω τι θα γινει με αυτους τους δυο.
    Καλλιόπη

    ΑπάντησηΔιαγραφή