Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2015

κεφάλαιο 35-ταξιδάκι

Η Σοφία ξύπνησε αποπροσανατολισμένη αλλά θυμήθηκε μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου πού βρισκόταν. Στο πατρικό της.

Είχε πάρει μια πτήση για την δυτική ακτή λίγες μέρες μετά την τελευταία της συνομιλία με τον Φίλιπ. Το εργαστήριό της έκλεισε για πέντε εργάσιμες μέρες για να γίνει απολύμανση και αποστείρωση άδραξε την ευκαιρία να φύγει λίγο από την πόλη πριν τρελαθεί. Η Λόρα και η Κατ έκλεισαν εισιτήρια για Χαβάη και ο Πίτερ έμεινε στη Βοστόνη γιατί σκόπευε να μετακομίσει σε ένα διαμέρισμα εκτός πανεπιστημιούπολης και είχε ανάγκη από ελεύθερο χρόνο για να τακτοποιηθεί.

Βρήκε το δωμάτιό της όπως το είχε αφήσει πριν από αρκετά χρόνια που είχε φύγει για να σπουδάσει. Οι αναμνήσεις που την πλημμύρισαν σε συνδυασμό με όσα είχαν προηγηθεί με τον Φίλιπ την έκαναν να βρει μια πρόφαση και να κοιμηθεί σε έναν από τους ξενώνες. Ο πατέρας της δεν παραξενεύτηκε ιδιαίτερα όταν του είπε ότι το παιδικό της δωμάτιο της φαινόταν πια υπερβολικά ροζ.

Πέρασε την πρώτη μέρα προσπαθώντας να ηρεμήσει και τη δεύτερη βγήκε μια βόλτα για να απολαύσει τον ήλιο. Το μόνο που της άρεσε στο κατά τα άλλα ρηχό Λος Αντζελες ήταν ο καιρός. Η διαρκής ηλιοφάνεια τής έφτιαχνε το κέφι. Υπό κανονικές συνθήκες. Γιατί τώρα τίποτα δεν μπορούσε να την κάνει να ξεχάσει την απόρριψη του Φίλιπ.

Άλλος ένας λόγος που έκανε αυτό το ταξίδι ήταν και ο αδερφός της. Είχε καταφέρει να τον εντοπίσει μετά από προσπάθεια και είχε ενθουσιαστεί όταν της ανακοίνωσε ότι είχε λίγες μέρες άδεια και σκόπευε να επιστρέψει σπίτι τους. Χωρίς δεύτερη σκέψη λοιπόν έκλεισε εισιτήρια ώστε να κάνουν μια μικρή και άτυπη οικογενειακή συγκέντρωση. Είχε να δει τους δικούς της πολύ καιρό και της είχαν λείψει. Ίσως αυτό που χρειαζόταν δεν ήταν το επιπόλαιο και βραχύβιο ενδιαφέρον του Φίλιπ, αλλά λίγη ειλικρινής και ανιδιοτελής αγάπη.

Όταν γύρισε από τη βόλτα της βρήκε τον αδερφό της στον καναπέ του κεντρικού σαλονιού να χαζεύει κάτι έγγραφα. Τον μάλωσε αμέσως που δεν ξεκουράζεται τον παρακάλεσε να της πει σε τι δουλεύει. Ως συνήθως εκείνος απέφυγε να μοιραστεί μαζί της εμπιστευτικές πληροφορίες, αλλά τουλάχιστον της έδειξε φωτογραφίες από τα ταξίδια του, εικόνες γεμάτες εξωτικά μέρη και έντονα χρώματα.
«Κάποια στιγμή θα τα παρατήσω όλα και θα έρθω να σε βρω» του είπε και αναστέναξε.
«Αμφιβάλλω αν υπάρχει κάτι που να μπορεί να σε κάνει να αφήσεις το εργαστήριό σου» την πείραξε εκείνος. Η Σοφία δεν του απάντησε. Το μυαλό της πέταξε φευγαλέα στον Φίλιπ αλλά προσπάθησε να τον διώξει από εκεί. Για να  μην το σκέφτεται, προσπαθούσε να εστιάζει σε άλλα πράγματα. Κοίταξε με προσήλωση το λάπτοπ του Αλεξ. Φαινόταν ακριβό. Ήταν καινούργιο; Κάτι άλλο, κάτι άλλο. Έπρεπε να σκεφτεί κάτι άλλο, πριν βάλει τα κλάματα. Ξανά.

«Μπορείς να έρθεις πάντα να με επισκεφτείς» του είπε παραπονιάρικα. «Δεν έχεις δει ποτέ το πανεπιστήμιο. Όλο λες να έρθεις και ποτέ δεν το κάνεις».
«Ίσως έρθω αυτή τη φορά. Θα μείνω πολύ καιρό στις ΗΠΑ γιατί πρέπει να ανανεώσω τη βίζα μου και να περάσω εξετάσεις για το Σώμα» της είπε.
«Ξέρεις…» είπε αδύναμα «είναι και ο Φίλιπ στη Βοστόνη».
«Αλήθεια;» ρώτησε ο αδερφός της ανασηκώνοντας τα φρύδια με ειλικρινή απορία. «Τι κάνει; Έχετε βρεθεί;» τη ρώτησε με ενδιαφέρον.
«Ε ναι…» είπε, προσπαθώντας να μην κοκκινίσει. Τι να του έλεγε ακριβώς; Ότι της διέλυσε την καρδιά δεύτερη φορά; «Πήγαμε δυο-τρεις φορές για φαγητό. Είναι καλά. Εσείς γιατί δε μιλάτε;» τόλμησε αλλά ο αδερφός της στράφηκε στο λάπτοπ του ξανά.
«Δεν έχει γίνει κάτι. Απλώς χαθήκαμε. Αν τον δω, θα χαρώ να μιλήσουμε. Ανταλλάσσουμε μέιλ πού και πού» είπε εκείνος με σιγουριά.
«Έπαθε κρίση έλκους και κόντεψε να πεθάνει. Αυτό το ξέρεις;» τον προκάλεσε. Ο,τι κι αν είχε γίνει μεταξύ τους ο Φίλιπ δεν έπαυε να ήταν καλός φίλος του Αλεξ και κάποιος έπρεπε να τους ταρακουνήσει.
«Όχι. Λυπάμαι» είπε ο αδερφός της αλλά δεν έδειξε να σοκάρεται. Τι σόι αντίδραση ήταν αυτή;
«Αλεξ, εσείς κάποτε ήσασταν σαν αδέρφια» του είπε εκείνη επίμονα.
«Δεν είμαι κολλημένος στο παρελθόν» της απάντησε εκείνος ξερά και της απάντησε, δίνοντάς της και ένα μάθημα ταυτόχρονα. Εκείνη που είχε κολλήσει στο παρελθόν τι είχε κερδίσει; Μια ραγισμένη καρδιά. Διάολε, πώς τον είχε αφήσει να την πληγώσει ξανά έτσι;
«Είσαι λίγο απόμακρος» παρατήρησε η Σοφία. Ένιωθε ότι κάτι της διέφευγε.
«Ίσα ίσα» είπε ανάλαφρα ο Αλεξ και γύρισε προς το μέρος της. «Μαθαίνω τα βασικά και από κοινούς φίλους. Μίλησα με τον Ιαν τις προάλλες. Τον θυμάσαι; Ήμασταν συμφοιτητές οι τρεις μας. Μου είπε ότι ο Φίλιπ είναι με μια καλλονή και σκέφτεται να αρραβωνιαστεί» της χαμογέλασε. Η Σοφία πάγωσε. Τι; Να αρραβωνιαστεί; Πώς μπορούσε να είναι τόσο σκληρός; Άραγε είχε πει στην κοπέλα του τι είχε κάνει μαζί της; Εκτός Φυσικά αν το θεωρούσε τόσο αμελητέο.

«Αν παντρευτεί σίγουρα θα είμαστε καλεσμένοι κι ας μην έχουμε πολλές επαφές» συνέχισε εκείνος. Η Σοφία μόρφασε. Καλεσμένη στο γάμο του Φίλιπ. Μάλιστα. Να κάτι που δεν σκόπευε ποτέ να ζήσει.

«Αλεξ, πάω να περπατήσω λίγο στον κήπο και μετά θα μαζέψω τα ρούχα της Σάρλοτ για να της τα στείλω» του είπε και πετάχτηκε σαν ελατήριο από τον καναπέ. Ο αδερφός της δεν έδωσε σημασία. Εκείνη βγήκε στον κήπο ασθμαίνοντας. Είχε ανάγκη από οξυγόνο. Αν ο Φίλιπ της είχε κλείσει την πόρτα στα μούτρα πριν από μερικές μέρες, αν την είχε τσακίσει με την απόφασή του, τώρα έβαζε ταφόπλακα σε αυτό το ελάχιστο που είχαν ζήσει. Για εκείνον ήταν μια περιπετειούλα, ένα φιλάκι. Για εκείνη ήταν ό,τι πιο όμορφο είχε ζήσει ποτέ. Και δεν ήξερε καν ότι θα ήταν τόσο σύντομο για να το απολαύσει στο μέγιστο.

Έπρεπε να το χωνέψει ότι ο Φίλιπ δεν ήταν για τα δόντια της. Ίσως την είχε σώσει από μια ακόμη ξεφτίλα. Αν της έδινε κι άλλο αέρα θα έχανε κάθε αίσθηση λογικής και θα τον ερωτευόταν ξανά. Ενώ τώρα…είχε διαφυλάξει κάτι για τον εαυτό της. Είχε διασώσει την αξιοπρέπειά της με νύχια και με δόντια και αυτή θα τη βοηθούσε να βγει από τον βούρκο.


8 σχόλια:

  1. Θελω να δω πραγματικα τι θα κανει ο φιλιπ αμα αυτη εφαρμόσει αυτα π της εμαθε και κανει τη ζωουλα της!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αχ γλυκια μου Σοφια...γιατι οι ομιρφοτερες καρδιες να ειναι παντα πληγωμενες?? Πολυ ωραιο κεφαλεο!!
    Καλλιοπη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Εγω νομιζω οτι τωρα ξεκινα η ιστορια!Ανυπομονουμε για τη συνεχεια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Σα δε ντρεπεται!! δεν το δεχομαι, να μην παντρευτει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Όντως φαίνεται να έχει συμβεί κάτι μεταξύ του Άλεξ και του Φίλιπ...πάντως αναρωτιέμαι τι να σκέφτεται ο Φίλιπ και κάνει τον αρραβώνα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. shame on you Philip! Θα σκασω αν δε μαθω τι γινεται μ αυτους!Μήπως είχαν τσακωθεί για χάρη της Σοφίας?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Πωω τι ειναι αυτος ?? (στο κεφαλαιο 31) λεει << δεν γουσταρω τις δεσμευσεις >> απο οσο θυμαμαι ... και τωρα παει και αρραβωνιαζεται ., για σκοτωμα ειναι. ,.. Ι ΗΑΤΕ ΥΟU , PHILIP . -.-

    ΑπάντησηΔιαγραφή