Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2015

Κεφάλαιο 33-σάλσα, τάνγκο, τσάτσα

33


«Αποκλείεται» είπε η Σοφία μουτρωμένη και έδεσε τα χέρια μπροστά στο στήθος. «Αποκλείεται να γραφτώ σε οποιαδήποτε δραστηριότητα. Δεν έχω χρόνο και είμαι και μια χαρά» του είπε και του έδειξε αόριστα το σώμα της. Μα τι στο καλό; Είχε χαλάρωση και δεν το είχε πάρει χαμπάρι; Τι καινούργιο θέμα ήταν αυτό; Να κάνει, λέει, λίγη γυμναστική για να έχει μεγαλύτερη ευεξία. Ναι. Να άφηνε το εργαστήριο και να έτρεχε για κοιλιακούς και μπούρδες.

Δεν είχε προλάβει να αναρωτηθεί αν τη σκεφτόταν και το επόμενο πρωινό της επιστροφής της της είχε στείλει ένα γραπτό μήνυμα που έλεγε ότι θέλει να τη δει. Η καρδιά της έκανε μερικές στροφές μέσα στο στήθος της και έτρεξε. Πού να ήξερε τι θα της έλεγε…

Η νέα του ιδέα ήταν να ξεκινήσει μια δραστηριότητα για να εξελίξει τις κοινωνικές της δεξιότητες. Της πρότεινε γυμναστήριο αρχικά και το απέρριψε επειδή βαριέται. Τώρα της έλεγε να κάνει κάποιο άθλημα.
«Νόμιζα ότι θα λέγαμε για το ταξίδι. Τι σε έπιασε με τα σπορ τώρα;» του είπε.
«Μα δε θες να είσαι πιο…υγιής;» άλλαξε εκείνος τροπάριο ενώ τη σέρβιρε λίγη από τη σαλάτα του επειδή ήξερε πόσο της άρεσε το καλαμπόκι που είχε μέσα.
«Μια χαρά υγιής είμαι» του ξεκαθάρισε. «Τώρα αν έχεις συνηθίσει σε γυναίκες με κοιλιακούς, καλά κάνεις. Εγώ δεν είμαι μία από αυτές».
«Δεν τίθεται θέμα προτίμησης» χαμογέλασε εκείνος. «Δεν είναι σκοπός μου να σε κάνω να μου αρέσεις». Η Σοφία δεν κατάλαβε το τελευταίο σχόλιο αλλά δε ρώτησε κάτι παραπάνω.
«Να σου πω για τη Ρώμη;» προσπάθησε να αλλάξει θέμα και έβγαλε το κινητό της για να του δείξει φωτογραφίες αλλά τη διέκοψε.
«Το βρήκα!» είπε ενθουσιασμένος. «Θα κάνεις χορό! Θα σε βοηθήσει πολύ να μάθεις να συμπεριφέρεσαι».
«Για όνομα του Θεού!» αντέδρασε και ανέβασε τον τόνο της φωνής της. «Δεν έχω αυτισμό! Μια χαρά ξέρω να συμπεριφέρομαι. Ποια γυναίκα θα άντεχε να ακούει τόσες προσβολές χωρίς να φεύγει; Αυτό δεν είναι κοινωνική δεξιότητα; Θα έπρεπε να σε λούσω με το κρασί που διάλεξες, εγωίσταρε!» ξέσπασε και προσπάθησε να μην δακρύσει. Την είχε πιέσει πολύ απόψε και εκείνη…απλά της είχε λείψει και ίσως περίμενε κάπως αλλιώς την πρώτη τους συνάντηση μετά το φιλί τους.
«Το ήξερα ότι έπρεπε να διαλέξω κάτι πιο ξηρό» μονολόγησε εκείνος και η Σοφία ένιωσε το αίμα να της ανεβαίνει στο κεφάλι. Έκανε να σηκωθεί αλλά εκείνος της έσφιξε το χέρι δυνατά πάνω στο τραπέζι. «Κάτσε κάτω» της είπε αυστηρά χωρίς καλά καλά να ανοίξει το στόμα του.
«Με προσβάλεις και με ειρωνεύεσαι. Ποιος νομίζεις ότι είσαι;» τον ρώτησε έξαλλη. Εκείνος έδειχνε ήρεμος αλλά τα μάτια του ήταν τόσο σκοτεινά που την έκανε να τρέμει. Ωστόσο είχε το δίκιο με το μέρος της και το ήξερε καλά.
«Έχεις νεύρα από τη στιγμή που μπήκες στο αμάξι μου» είπε εκείνος και έγειρε πίσω στην καρέκλα του χαμηλώνοντας τη φωνή του γιατί είχαν τραβήξει την προσοχή των θαμώνων του εστιατορίου. «Πες μου τι στο διάολο έχει συμβεί και σταμάτα να ξεσπάς πάνω μου».

Η Σοφία τον κοίταξε για μερικά δευτερόλεπτα και σκέφτηκε ένα εκατομμύριο πιθανές απαντήσεις. Είμαι κουρασμένη από το ταξίδι, με πιέζεις, έχω πολλή δουλειά, είμαι μπερδεμένη με τον Πίτερ. Τίποτα δεν ήταν αλήθεια όμως. Η αλήθεια ήταν ότι ήθελε απαντήσεις. Τώρα. Γιατί τη φίλησε; Πώς ένιωσε; Πώς θα συνέχιζαν από εδώ και πέρα; Ήταν ακόμα με την Κριστίνα;

Αυτές οι ερωτήσεις έκαιγαν τη γλώσσα της αλλά δεν μπορούσε καν να τις προφέρει. Και καθόταν και τον άκουγε να της λέει να κάνει δραστηριότητες για να κοινωνικοποιηθεί. Όχι, δεν ήθελε να γνωρίσει κόσμο. Ήθελε να γνωρίσει εκείνον.
«Δε με ρώτησες καν πώς πέρασα» του είπε απλά. Την είχε πικράνει.
«Υποθέτω ότι θα πέρασες καλά. Στη Ρώμη ήσουν. Για συνέδριο Βιολογίας. Ωραίο μου ακούγεται» είπε βαριεστημένα.
«Όντως περάσαμε ωραία» είπε εκείνη και χαμογέλασε ονειροπόλα. «Κάναμε μερικές βόλτες με τον Πίτερ και η ομιλία πήγε φανταστικά. Αγόρασα και ένα φουλάρι από μετάξι» του είπε με διάθεση για φλυαρία. Εκείνος της έγνεψε να συνεχίσει. Του είπε για το συνέδριο, για το ξενοδοχείο, για το παγωτό που δοκίμασε και για τα μαγαζιά με τα βιβλία στο Τέρμινι. Την άκουγε με απερίσπαστη προσοχή. Για πολλή ώρα.
«Κοιμηθήκατε μαζί;» τη ρώτησε ξερά όταν εκείνη σταμάτησε για να πιει λίγο κρασί και κόντεψε να πνιγεί. Έβηξε νευρικά και τα μάτια της γέμισαν δάκρυα.
«Τι σόι ερώτηση είναι αυτή; Άκουγες τίποτα από αυτά που έλεγα ή μόνο το βρακί μου σε νοιάζει;» ρώτησε πικαρισμένη. Εκείνος χαμογέλασε αινιγματικά. Χίλιες σκέψεις πέρασαν από τα μάτια του. Πονηρές σίγουρα, αλλά δεν απάντησε τίποτα. Η Σοφία κοκκίνισε άθελά της.
«Γύρισες λίγο πιο…αεράτη» είπε εκείνος με απόλυτη ακρίβεια. Η Σοφία είχε αρχίσει πολύ δειλά να προσέχει τον εαυτό της και να βάφεται διακριτικά. Για απόψε είχε διαλέξει ένα μαύρο κοντό φόρεμα και μπότες με λίγο τακούνι. Ήταν σχεδόν σέξι. Τόσο όσο ήθελε! «Ο Πίτερ είναι ο λόγος;» επέμεινε εκείνος.
«Αυτό δε σε αφορά» απάντησε νευρικά, για να μην του αποκαλύψει ποιος ήταν ο λόγος.
«Εγώ πιστεύω ότι με τα προσόντα σου και τη βοήθειά μου, μπορείς να χτυπήσεις κάτι καλύτερο» είπε εκείνος κοιτώντας το μενού ψάχνοντας επιδόρπιο.
«Τι ορίζεις εσύ ‘κάτι καλύτερο’; Κάποιον πανέμορφο; Πάμπλουτο; Πανέξυπνο;» τον ειρωνεύτηκε. «Γιατί εσύ είσαι και τα τρία, αλλά παραμένεις πολύ χειρότερος από τον Πίτερ». Τον είδε να σκοτεινιάζει και χάρηκε που τον είχε πληγώσει. Έστω και λίγο. Η ασπίδα του δεν ήταν και τόσο αδιαπέραστη.
«Α…» αναστέναξε και έκανε νόημα στον σερβιτόρο ότι θέλει δύο προφιτερόλ. Χωρίς καν να τη ρωτήσει! Τι εκνευριστικός άντρας! «Με θεωρείς πανέμορφο;» την αιφνιδίασε. Η Σοφία χαμογέλασε με ειλικρίνεια. Της άρεσε που είχε ανασφάλειες.
«Είσαι και το ξέρεις δυστυχώς» του είπε απλά.

Έφαγαν το γλυκό τους και στο γυρισμό εκείνος συνέχισε να την πιέζει να ξεκινήσει χορό.
«Μόνο αν έρθεις κι εσύ σαν παρτενέρ μου» τον πείραξε αλλά δεν περίμενε ποτέ να της πει ότι δέχεται.
«Θα χορέψεις εσύ βαλς;» τον ρώτησε γελώντας αλλά εκείνος έδειχνε αποφασισμένος.
«Νομίζω ότι θα μας κάνει καλό αν ξεκινήσουμε κάτι μαζί! Λυπάμαι πολύ που υπάρχει τόση ένταση μεταξύ μας».
«Ο χορός θα αυξήσει την ένταση» του είπε απλά αλλά εκείνος δεν έδειξε να καταλαβαίνει τι του έλεγε!
«Θα ενημερωθώ για τα μαθήματα και θα σου πω!» είπε ενθουσιασμένος.
«Δεν ξέρω, Φίλιπ, είναι τρελό…» ψέλλισε αλλά δεν κατάφερε να αναχαιτίσει τη χαρά του. «Δεν είναι ανάγκη να έρθεις μαζί αν επιμένεις να πάω. Θα βρω άλλον παρτενέρ» του είπε για να τον αποφύγει αλλά τη διέκοψε με μια απότομη χειρονομία.

«Εγώ θα είμαι ο παρτενέρ σου. Τέλος» είπε αποφασισμένος. Η Σοφία έγνεψε και κατέβηκε από το αμάξι του…

2 σχόλια:

  1. Ώστε εκείνος θα είναι ο παρτενέρ της και τέλος!!!!!!Ανυπομονώ να δω τι τροπή θα πάρει η ιστορία!!!! Υπέροχος ο Φίλιπ πάντα!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Α ρε Φιλιπ.. Τόσο έξυπνος τόσο πετυχημένος αλλά τόσο άσχετος με τις γυναίκες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή