Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2015

Κεφάλαιο 30-ωχ...δε μας τα λες καλά....

30

«Αυτό είναι το σημείο που με σταματάς και μου λες ότι όλο αυτό είναι λάθος» είπε εκείνος κρατώντας το πρόσωπό της μέσα στα χέρια του τρυφερά. Η μύτη του σχεδόν ακουμπούσε τη δική της. Τόσο κοντά της ήταν. Η Σοφία ρίγησε από το σχόλιό του. Λάθος; Πώς γίνεται ένα λάθος να σε κάνει να νιώθεις τόσο ζωντανή;
«Εσύ δηλαδή δε μετανιώνεις;» τον ψάρεψε εκείνη, προσπαθώντας να ελέγξει τον άστατο παλμό της. Εκείνος έγνεψε αρνητικά.
«Μόνο για τα ηλίθια τζάμια μετανιώνω. Αν υπήρχαν τοίχοι γύρω μας…» χαμήλωσε τον τόνο της φωνής του τόσο όσο να την κάνει να ανατριχιάσει.
«Τόσο δεδομένη την είχες λοιπόν την παράδοσή μου;». Σούφρωσε παραπονιάρικα τη μύτη της. Ήταν ευτυχισμένη. Είχε φιλήσει τον Φίλιπ. Το ήθελε τόσο πολύ, για τόσα χρόνια, που ήταν σαν να είχε σκάσει πυροτέχνημα μέσα της. Και εκείνος…είχε δικαιώσει κάθε όνειρό της. Ήταν ακόμα καλύτερο από όσο το είχε φανταστεί.
«Όχι…» ανασήκωσε εκείνος το φρύδι του και την άφησε ξαφνικά. «Απλώς έχω εμπιστοσύνη στις ικανότητές μου» συμπλήρωσε με αυταρέσκεια. Η Σοφία προσπάθησε να του πει κάτι έξυπνο, κάτι να τον ταρακουνήσει. Αλλά δεν σκέφτηκε ένα καυστικό σχόλιο. Ήταν τόσο έκδηλο το πάθος της στην αντίδρασή της που θα φαινόταν γελοία αν του έλεγε ότι απλώς δοκίμαζε τα νερά.
«Φαντάζομαι ότι η εμπειρία οδηγεί στην τελειότητα» είπε εκείνη ανάλαφρα. Ο Φίλιπ γέλασε.
«Δε μίλησα για τελειότητα αλλά μιας και το είπες εσύ…» συνέχισε να γελάει. Η Σοφία τον μιμήθηκε. Δεν ήξερε πού είχε πάει το πάθος που είχαν μοιραστεί και τι στο καλό σήμαινε αυτό για τη σχέση τους τώρα, αλλά τη βόλευε αυτή η αλλαγή ατμόσφαιρας. Δεν είχε ιδέα τι θα έκανε αν έμενε παραπάνω στην αγκαλιά του. Θα του δινόταν χωρίς δεύτερη σκέψη; Έτσι, απλά;
«Πρέπει να φύγω» του είπε εκείνη κοιτώντας το ρολόι της. Η αμηχανία ήταν έντονη παρά τα αστειάκια που αντάλλαζαν. Εκείνος στεκόταν απέναντί της και την κοιτούσε λες και ήταν έκθεμα σε μουσείο.
«Καταλαβαίνω…» είπε εκείνος ήρεμα. «Πρέπει να φτιάξεις βαλίτσες» της θύμισε τον λόγο για τον οποίο είχε πάει εκεί.
«Θα γυρίσω σε μία βδομάδα» του είπε χωρίς λόγο. Δεν του χρωστούσε την ενημέρωση αλλά ένιωσε την επιθυμία να το κάνει. Την ψυχή της έτρωγαν ερωτήσεις. Θα γυρίσεις στην Κριστίνα σαν να μην έγινε τίποτα; Σου άρεσε το φιλί μας όπως άρεσε σε μένα ή έχεις φιλήσει τόσες γυναίκες που δε σου κάνει αίσθηση πια; Θα σου λείψω; Τι στο καλό σημαίνει αυτό το φιλί για εμάς; Υπάρχει «εμείς»;

«Ελπίζω να περάσεις ωραία» είπε εκείνος αόριστα.
«Έχουμε βαρύ πρόγραμμα αλλά σίγουρα θα βρω λίγο χρόνο να φάω ένα αυθεντικό ιταλικό παγωτό» του είπε ονειροπόλα.
«Να πάρεις τα καινούργια ρούχα σου μαζί. Και να μην κοιμηθείς στην πτήση πολύ ώστε να μην σε καταβάλει το τζετ λαγκ. Να κοιμηθείς κατευθείαν στο ξενοδοχείο» της είπε γρήγορα. «Να πάρεις και καμιά τσάντα επιπλέον μήπως ψωνίσεις τίποτα».
«Σιγά μην ψωνίσω» είπε εκείνη αδιάφορα, αγνοώντας τις πατρικές συμβουλές. Ο Φίλιπ την αγριοκοίταξε.
«Δε θα βρεις να αγοράσεις κάτι στην πρωτεύουσα της μόδας; Ήμαρτον!» σήκωσε τα χέρια στον ουρανό.
«Προτιμώ να δω τα αξιοθέατα» είπε εκείνη και το εννοούσε.
«Μαζί θα πάτε;» ρώτησε εκείνος. Η Σοφία τον κοίταξε παραξενεμένη. Τι ήταν αυτό το σύννεφο που πέρασε μπροστά από τα μάτια του; Ήταν δυνατόν; Ζήλια; Μήπως ονειρευόταν;
«Μετά από αυτό…που…εμείς…» ψέλλισε η Σοφία. Δεν ήξερε πώς να συνεχίσει. Θα έπρεπε να «χωρίσει» με τον Πίτερ πριν καν τα φτιάξουν; Είχαν βγει μία φορά. Το φιλί με τον Φίλιπ θεωρείται αιτία να μην ξαναβγούν; Να του το έλεγε; Δεν είχαν φιληθεί με τον Πίτερ. Δεν ήταν ουσιαστικά μαζί, αλλά δεν ήταν ηθικό να φιλάει τον Φίλιπ κρυφά. Τι μπέρδεμα…
«Μη δίνεις πολλή βαρύτητα» είπε εκείνος και η Σοφία ένιωσε σαν να την κλώτσησε στην κοιλιά. «Ένα πάθος της στιγμής ήταν. Ωραίο, δε λέω, αλλά πρέπει να συνέλθουμε και οι δυο».
«Μάλιστα» είπε η Σοφία. Ήταν σίγουρη τώρα ότι θα προτιμούσε να της πει ότι ήταν λάθος και μετανιώνει. Πολύ καλύτερο από το «μη δίνεις σημασία, δεν έγινε και τίποτα». Της ερχόταν να κλάψει. Η έλλειψη εμπειρίας της. Αυτό έφταιγε. Αν ήταν λίγο πιο έμπειρη, λίγο πιο σέξι…Ίσως τον ξετρέλαινε τόσο που να πάει καρφί να χωρίσει την Κριστίνα.
«Όταν γυρίσεις, πρέπει να πάμε για μερικά πράγματα και θέλω να ξεκινήσεις χορό» της είπε επιτακτικά. Η Σοφία έγνεψε βαριεστημένα. Δεν είχε όρεξη να φέρει αντιρρήσεις. Ένιωθε σαν την είχε πατήσει φορτηγό.
«Φίλιπ, εγώ…ξέρεις…να…» ξεκίνησε να λέει. Σκόπευε να τον ρωτήσει αν θα το έλεγε στην Κριστίνα, αν θα χώριζε. Δεν ήξερε όμως τι να πει και απλώς σταμάτησε.
«Χαλάρωσε» χαμογέλασε εκείνος. Έδειχνε τόσο άνετος που της ερχόταν να του ρίξει ένα χαστούκι για να τον ξυπνήσει. Εκείνη είχε ζήσει την πιο ερωτική εμπειρία που είχε ζήσει στα 27 της χρόνια, είχε νιώσει την καρδιά της να επιστρέφει στη θέση της, κι εκείνος μιλούσε για «χαλάρωση». «Είμαστε μεγάλα παιδιά και τα μεγάλα παιδιά έχουν ανάγκη από παιχνίδι όπως και τα μικρά».
«Ωραία» είπε η Σοφία μηχανικά. Πραγματικά ήθελε να τον σκοτώσει. «Δεν ήθελα να νιώθεις υποχρεωμένος απέναντί μου» τον προκάλεσε. Εκείνος έγλειψε τα χείλη του. Η Σοφία προσπάθησε να μην κοιτάξει. Απέτυχε.
«Το πώς νιώθω είναι δική μου δουλειά, μικρή» είπε εκείνος χαμηλώνοντας τα βλέφαρά του, σχεδόν περιπαικτικά.
«Α φυσικά» είπε εκείνη μεγαλόψυχα. Αφού ακούμπησε ένα φιλικό φιλί στο μάγουλό του και αντάλλαξαν μερικές κουβέντες βγήκε από το γραφείο του και κάλυψε την απόσταση μέχρι τον παγερό αέρα της Βοστώνης σχεδόν με δρασκελιές.




10 σχόλια:

  1. posa kila blakas einai pia ayto to paidi den jerw eilikrina aporw me aytes tis xazomares poy paei kai tis leei !!!!!!!!!!!!!! thaymazw tin ypomonh tis tha ton eixa deirei

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Και είχα αρχίσει να συμπαθώ πολύ τον Φίλιπ μετά το φιλί αλλά εδώ μας τα χαλάει....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ειπα στο προηγούμενο κεφάλαιο οτι τον αγάπησα και οτι είναι θεούλης; Γράψε λάθος μπουμπουνας είναι!!!! Μα να την θέλει και να μην το παραδέχεται και να της λέει βλακείες; Γιατι ρε Φίλιπ; Γιατι;
    Αλλά και η Σοφία έπρεπε να του βάλλει τις φωνές και να του εξομολογηθει πως την κάνει να νιώθει. Αλλά αυτή είπαμε φοβάται την απορρίψη και δεν του λέει πως νιώθει. Άντε ας πούμε την δικαιολογώ . Αυτός όμως γιατι συμπεριφέρεται έτσι δεν μπορω να κατάλαβω....δεν μπορω....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μήπως συγγραφέα μας το επόμενο κεφάλαιο να ήταν σκέψεις του Φίλιπ; Πολύ μπερδεμένα τα λέει και δεν μπορω να τον κατάλαβω...
      ΥΓ: οτι θέλεις εσύ γράψε και οτι σε εμπνέει, την γνώμη μου απλά λέω , δεν σημαίνει πως αν γράψεις κάτι άλλο δεν θα το διαβασω :-)

      Διαγραφή
  4. Προσπαθει να μην καρφωθει ο Φιλιπ... πολυ ωραιο κεφαλαιο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Οτι τι τωρα? Ειμαι αντρας και το κεφι μου θα κανω κι αμα δεν σαρεσει αυτο σκασιλα μου."μικρη" δν εγινε και τπτ χαλαρωσε κατι για να περασουμε την ωρα μας ηταν και "μικρη" παλι δν σου πεφτει λογος??? Αααα!!! Εξαλη ειμαι!! Παρολαυτα κορυφωνεται η αγωνια
    Καλλιοπη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ένα πάθος της στιγμής????!!!!! Από την μια τη φιλάει και από την άλλη "...ένα πάθος της στιγμής". Ποιος νομίζει ότι είναι? Ο άντρας ο πολλά βαρύς που οι γυναίκες πέφτουν ξερές? Και να έχει δεδομένη την παράδοση της?? Οχιι κύριε Φίλιπ, ΟΧΙ. I HATE YOU. Πριν ένα κεφάλαιο σε αγαπούσα αλλά πλέον, ΌΧΙ
    -Δήμητρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Εγώ νομίζω ότι θα εμφανιστεί ξαφνικά στην Ιταλία για να της δείξει τα αξιοθέατα......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. συμφωνω με penny ! να την κλεψει για μια βολτα με τη vespa!!!

      Διαγραφή
  8. Θα γουσταρα ένα δυνατό χαστούκι για να τον ξυπνήσει όπως σκεφτηκε να κάνει και μετά να εξαφανιζοτανε. Θα τον έκανε να πεθανει τον παλιό μπουμπουνα. :(

    ΑπάντησηΔιαγραφή